3/3 Alles over de door God gegeven medicijnen - Revelaciones Marianas

Omdat de Hemel ons heeft verteld over een zeer ernstige plaag die de huid zal treffen, die we mogelijk zullen meemaken.

We zouden iets soortgelijks kunnen meemaken als deze grote plaag, want het was de meest verwoestende plaag van alle eeuwen. En deze Zwarte Dood wordt overgedragen, iedereen die deze plaag heeft bestudeerd, vertelt ons dat hij wordt overgedragen voornamelijk door de beten van besmette vlooien die leven op wilde knaagdieren zoals ratten, eekhoorns en muizen. Hij is ook besmettelijk, we zeggen besmettelijk omdat deze Zwarte Dood nog niet is uitgeroeid. Het kan dus rechtstreeks worden opgelopen via lichaamsvloeistoffen of weefsels van besmette dieren of door het inademen van ademhalingsdruppels van mensen of huisdieren, vooral katten, net als de pest, omdat het ook nauw verwant is aan longpest.

Wiki: De Zwarte Dood is de pandemie die van 1347 tot 1352 in Europa woedde en vele slachtoffers maakte, in sommige landen tientallen procenten van de bevolking. De pandemie werd veroorzaakt door de pestbacterie en kostte wereldwijd tussen de 75 en 200 miljoen mensen het leven. De veertiende eeuw werd verder gekenmerkt door politieke en religieuze instabiliteit, met de Honderdjarige Oorlog en de Babylonische Ballingschap der pausen naar Avignon, en klimaatveranderingen met misoogsten en hongersnood tot gevolg.

Meestal werd al aangenomen dat het hier de pest betrof, maar hierover bestond lang geen zekerheid. De mogelijkheid dat de epidemie veroorzaakt werd door een filovirus werd opengelaten. Tot deze groep van virussen behoren onder meer het ebolavirus en het marburgvirus. De pest daarentegen wordt niet veroorzaakt door een virus, maar door de bacterie Yersinia pestis, die verspreid wordt door vlooien en die met name op de zwarte rat parasiteren. Dat een bacterie de oorzaak was van de pest en dat deze bacterie verspreid werd door vlooien op ratten, werd pas honderden jaren later bekend.

Uit overlevering en tekeningen weten we dat de Zwarte Dood gepaard ging met builen (zwelling van de lymfeklieren), vergelijkbaar met de Aziatische builenpest uit de 18e eeuw. Dit steunt de theorie dat het bij de Zwarte Dood om builenpest ging. In 2010 werden sporen van het DNA van Yersinia pestis gevonden in skeletten uit massagraven waarin slachtoffers van de Zwarte Dood zijn begraven. In 2021 werden aanwijzingen gepubliceerd dat de Zwarte Dood mogelijk eerder in Europa slachtoffers zou hebben gemaakt.

Oorsprong

Hoewel het niet helemaal duidelijk is waar deze epidemie in de 14e eeuw precies is begonnen, is wel zeker dat deze uit Azië kwam, waarschijnlijk uit Centraal-Azië. In juni 2022 kwamen onderzoekers tot de conclusie dat de epidemie hoogstwaarschijnlijk ontstond in het noorden van het huidige Kirgizië. De ziekte begon waarschijnlijk bij marmotten, verspreidde zich via vlooien onder ratten en van daaruit onder de mens. De ziekte verspreidde zich van Azië naar Europa via de handel en soldaten. In 1346 arriveerde de ziekte in de Krim, vanuit de Krim verspreidde de ziekte zich over Europa en Noord-Afrika. In Europa werd Italië het eerst getroffen.

Lange tijd namen historici aan dat de Pest zijn intrede in Europa deed naar aanleiding van het beleg van de mongolen op de Genuese havenstad Caffa aan de Zwarte Zeein 1346-1347. Zij baseerden zich hiervoor op de kroniek van Gabriele de‘ Mussi die beschreef hoe pestlijders met de katapult de stad in werden geschoten. Vervolgens zou de ziekte zich via de vluchtelingenschepen over het Middellandse Zeegebied hebben verspreid. In een onderzoek uit 2017 bleek dat dit verhaal niet geloofwaardig is.

Tijdens de oorlog die woedde op de Krim maakten de Goude Horde, de Venetianen en de Genuezen gebruik van handelsembargo's om de handel plat te leggen. Toen in 1347 de partijen de embargo's ophieven in het kader van vrede begon de pest zich vanuit de Krim te verspreiden naar het Middellandse Zeegebied.

De ziekte werd als eerste naar Italië gebracht. Na Italië ging de ziekte met de klok mee Europa door: Frankrijk en Spanje, Engeland (in 1348), Nederland, Duitsland, in Bergen in Noorwegen in 1349 en ten slotte rond 1351 in Rusland. De epidemie werd bij het ontstaan in Italië onder meer beschreven door Boccaccio, die over het snelle ziekteverloop schreef dat het kon gebeuren dat men nog lunchte met vrienden, maar vervolgens het avondmaal genoot in het hiernamaals. Boccaccio overleefde de Zwarte Dood toen deze de stadstaat Florence in 1348 teisterde. De ervaring inspireerde hem de Decamerone te schrijven, een verhaal over zeven jonge vrouwen en drie jonge mannen die aan de ziekte ontsnappen door naar een villa buiten de stad te vluchten. In zijn inleiding op het fictiedeel van zijn boek geeft Boccaccio een tot de verbeelding sprekende beschrijving van de effecten van de epidemie op zijn stad.

Naamgeving

Ondanks dat de pestepidemie wereldwijd gekend is als de Zwarte Dood werd deze term niet gebruikt toen de epidemie door Europa raasde. Zo schreef Boshart in zijn boek 'De pest in Europa 1347 -1352': “De term Zwarte Dood duikt voor het eerst in de zestiende eeuw op in Zweden (1551, Swarta Doden), in de 17e eeuw in Engeland (Black Death), en wordt pas in de 19e eeuw in algemene zin gebruikt. De meest voor de hand liggende verklaring voor de naam Zwarte Dood is een wat al te literaire vertaling van het Latijnse pestis atra of atra mors. De term atra kan zowel met ‘verschrikkelijk’ als met ‘zwart’ worden vertaald. De verschrikking van de epidemie kan makkelijk geassocieerd worden met zwart, zodat ‘zwart’ steeds meer de vertaling wordt van atra.”

Gevolgen

Wereldwijd wordt het aantal doden op 75 miljoen geschat, waarvan tussen de 20 en 50 miljoen in Europa. De uitbraak van de Zwarte Dood in de 14e eeuw had een dramatisch effect op de Europese bevolking en ontwrichtte de maatschappij. Velen dachten dat de ziekte een straf van God was. Omdat niemand wist waar de Zwarte Dood vandaan kwam, kregen minderheden de schuld. Zij zouden waterbronnen vergiftigd hebben of op een andere manier besmetting veroorzaken. Deze gedachte leidde tot vervolging van Joden, bedelaars en mensen met lepra. De uitzonderlijke situatie leidde ook tot rondtrekkende zingende flagellantnen (groepen dweepzieke zelfkwellers). De dagelijkse strijd om het bestaan zorgde voor een morbide stemming in grote delen van Europa waar mensen kozen voor een 'leven bij de dag'.

Vervolging van Joden

Omdat Joden minder door de Zwarte Dood zouden zijn getroffen, werden zij ervan verdacht de oorzaak hiervan te zijn. De Joodse arts Balavignus legde hierover een door marteling verkregen geforceerde bekentenis af dat Joden in Zuid-Frankrijk een plan hadden uitgewerkt om christenen te vergiftigen. Het gif zou bestaan uit vermalen harten van christenen, spinnen, kikkers, hagedissen en menselijk vlees. Van dit gif werd een poeder gemaakt, waarmee bronnen van christenen vergiftigd werden. Het verhaal verspreidde zich snel van Zwitserland naar Duitsland en had catastrofale gevolgen voor de Joden in Europa.

Er werden talloze pogroms uitgevoerd in heel Europa, vooral in Zwitserland en Duitsland, met tienduizenden joodse slachtoffers tot gevolg. Er zouden in Europa 210 kleinere en grotere Joodse gemeenschappen zijn vernietigd. In deze pogroms zouden 16.000 Joden zijn gedood.

Polen, dat bovendien grotendeels gespaard was door de epidemie, nam een groot aantal verbannen of gevluchte Joden op.

Slachtoffers en overlevenden

In Europa heeft de ziekte belangrijke verlaging van de inwonertallen veroorzaakt; sterfte van tientallen procenten was niet uitzonderlijk. Geschat wordt dat in totaal ongeveer een derde van de bevolking van Europa stierf. Pas rond 1600 zou de bevolking weer op hetzelfde bevolkingsaantal komen van voor de epidemie. In het boek The Coming Plague uit 1994 stelt de Amerikaanse schrijfster Laurie Garrett dat de Chinese bevolking daalde van 123 miljoen in 1200 tot 65 miljoen in 1393 en dat dit waarschijnlijk werd veroorzaakt door de pest en de hongersnood die erop volgde (de maatschappij raakte vaak ontwricht na een uitbraak van een epidemie, doordat ook de beroepsbevolking zwaar werd getroffen).

In alle ellende kregen de overlevenden extra kansen en vormde de crisis de motor voor sociale promotie. Overgebleven ambtenaren konden door onderbemanning een hoger loon bedingen. De adel zag zich gedwongen om concessies aan de boeren te doen. Familievermogens groeiden vlugger aan door onverwachte erfenissen. Leken namen het heft in handen met daarbij de emancipatie van de volkstaal tegenover het Latijn. Ook werden, noodgedwongen door het verlies van menselijke arbeidskrachten, de eerste stappen in de richting van mechanisatie gezet.

Voor de uitbraak van de epidemie had slechts tien procent van de mensen kans om ouder dan zeventig te worden. In de eeuwen hierna lag dat heel anders. Toen werd twintig procent van de bevolking ouder dan zeventig. De onderzoekster Sharon DeWitte denkt dat mensen die de epidemie overleefden gemiddeld genomen gezonder waren. Daardoor zouden ze ook betere genen hebben doorgegeven aan hun kinderen. Na de zwarte dood zouden mensen hierdoor ouder zijn geworden. 

De Pest of Zwarte Dood

Behalve op Antarctica, Australië en in Europa komt de pest nog steeds op alle continenten voor onder zwarte en bruine ratten en onder een aantal andere voor de pest vatbare zoogdieren (vooral knaagdieren). Incidenteel raken mensen met de pest besmet. Daarbij gaat het voornamelijk om arme landarbeiders en hun gezinnen, die in afgelegen dorpen in het zuiden van Afrika wonen, bijvoorbeeld in Zambia, Madagaskar en Malawi, of om mensen die in afgelegen en dunbevolkte delen van Azië wonen, bijvoorbeeld in Kazachtstan, Kirgizië, Binnen-Mongolië en Nepal.

De pest vormt voor medici geen probleem meer omdat de ziekte over het algemeen snel en effectief bestreden kan worden met behulp van verschillende goedkope antibiotica, zoals tetracycline en doxycycline.

De overdracht van de builenpest gebeurt meestal via vlooien. Dit werd voor het eerst beschreven door Paul-Louis Simond in 1898. De vlo zuigt met het bloed van zijn gastheer de pestbacteriën op. Na enkele dagen raakt de voormaag van de vlo verstopt door klontertjes van de zich vermenigvuldigende bacteriën. Als de vlo vervolgens probeert bloed te zuigen lukt dit niet en injecteert ze geïnfecteerd bloed terug in de bijtwond en zorgt op die manier voor de infectie van de drager.

Bij de vlooien is het voornamelijk de rattenvlo of Xenopsylla cheopis die hiervoor verantwoordelijk wordt gehouden. Deze soort komt met name voor bij de zwarte rat. Nochtans komt deze vlooiensoort in Europa niet voor, omdat het klimaat te koud is. A.W. Bacot meent dat de mensenvlo of Pulex irritans, een kosmopolitisch levende vlooiensoort die ondanks zijn naam op een groot aantal gastheren leeft, voor de verspreiding in Europa verantwoordelijk was. Hariette Chick en C. J. Martin denken dan weer aan de Nosopsyllus fasciatus (noordelijke rattenvlo) als de vlo die voor de pestinfecties in Europa verantwoordelijk zou zijn.

Kinische vormen

De pest komt in vier types voor: builenpest, longpest, pestsepsis en pestis minor. Tijdens pandemieën kunnen alle vormen naast elkaar voorkomen, maar de meest voorkomende vorm is builenpest. Bij onbehandelde builenpest kan longpest en/of dodelijke bloedvergiftiging ontstaan.

1 Builenpest

De incubatietijd bedraagt enkele uren tot zeven dagen. Daarna krijgt de patiënt koorts, spierpijn, hoofdpijn en een gevoel van vermoeidheid. Binnen 24 uur na de eerste symptomen krijgt de patiënt pijn aan de lymfeklieren in de buurt van de vlooienbeet met vervolgens zeer pijnlijke lymfeklierzwellingen, die kunnen overgaan tot verettering. Als de patiënt niet behandeld wordt kan het hartritme toenemen (tachycardie) en kan de patiënt verward en geagiteerd raken en een delier doormaken.

Builenpest kent een hoge mortaliteit; zonder behandeling overleeft minder dan 40% van de geïnfecteerde personen. De meeste sterfte vindt tussen de derde en vijfde dag na de eerste symptomen plaats. De builenpest is met antibiotica effectief te behandelen indien de behandeling tijdig gestart wordt.

Longpest

Longpest kan worden overgedragen door het inademen van kleine vochtdruppeltjes die de bacterie bevatten en die verspreid worden door hoesten en/of niezen van een al besmette patiënt. De bacterie Yersinia pestis belandt op die manier direct in de longen. In dat geval spreekt men van primaire longpest.

Als bij een builenpestpatiënt de bacillen via de bloedbaan in de longen terechtkomen, spreekt men van secundaire longpest.

Longpest heeft een zeer korte incubatietijd (3 uur tot 2 à 3 dagen) en verloopt zonder behandeling binnen 48 uur na de eerste symptomen meestal fataal. De eerste symptomen zijn koorts, hevige hoofdpijn, een moeizame ademhaling en hoesten. Door de infectie ontwikkelt zich een longoedeem en de patiënt gaat bloed ophoesten. Doordat het zuurstofgehalte van het bloed afneemt, is er vaak sprake van blauwe verkleuring van de lippen en nagels (cyanose).

Ook deze vorm van pest kan succesvol behandeld worden met antibiotica.

Pestsepsis

Pestsepsis is het gevolg van besmetting van de bloedbaan door de pestbacterie. Deze besmetting kan rechtstreeks gebeuren door de besmetting van een open wond of optreden als complicatie van de builen- of longpest. De bacteriën verspreiden zich met de bloedstroom door het hele lichaam. De infectie resulteert in koorts, koude rillingen en hoofdpijn. Ook bij deze vorm treden verwardheid en delirium op. De patiënt toont alle symptomen van een zware bloedvergiftiging. In het laatste stadium treden orgaanbloedingen en intracutane bloedingen (purpura, paarse plekken) op, wat de huid van het slachtoffer zwart doet lijken. Dit was waarschijnlijk wat de ziekte de bijnaam zwarte dood opleverde. Deze vorm van de ziekte is bijna altijd dodelijk, tenzij vroegtijdig (binnen 24 uur) antibiotica worden toegediend.

Pestis minor

Pestis minor is een milde variant van de ziekte, gepaard gaand met een lichte koorts en minder uitgesproken zwelling van de lymfeklieren. De symptomen verdwijnen meestal zonder behandeling na een week. De patiënt heeft hierdoor wel langdurige immuniteit tegen de bacterie opgebouwd en is daardoor beschermd tegen alle vormen van de ziekte.

ONTGIFTEN VAN HET LICHAAM

Laten we het eerst even over ontgifting van het lichaam hebben vóór het gebruik van medicinale planten. Het ontgiften of reinigen van het lichaam is een nuttige strategie om de positieve effecten van medicinale planten te versterken. Een lichaam dat vrij is van een overbelasting aan gifstoffen, neemt de actieve therapeutische eigenschappen van planten beter op en benut deze beter. Het versterkt het immuunsysteem en verbetert de darmgezondheid. Waarom eerst ontgiften? Overtollige gifstoffen door een slecht dieet, stress of de omgeving kunnen de uitscheidingssystemen van het lichaam, zoals de lever, nieren en darmen, overbelasten.

Het ontgiften van het lichaam vermindert ontstekingen en verhoogt de vitaliteit. En hiervoor heeft de Hemel ons groenten en fruit gegeven zoals bramen, ananas, gember en andere zoals paardenbloem, die, hoewel geen geschenk uit de hemel, het onderwerp zijn geweest van zeer goede studies, net als radijsjes, die ontgiftende eigenschappen hebben, kurkuma, peterselie en rood fruit, evenals groene appels, die geweldige ontgifters zijn, en voldoende water drinken. En dit heeft ons altijd verteld: laten we ons lichaam ontgiften, zodat medicinale planten vrijer in ons kunnen werken. Ze zullen het orgaan bereiken dat het op het juiste moment het meest nodig heeft.

KNOFLOOK: Het is een natuurlijk antibioticum en bevat veel vitamine C, vitamine B6 en magnesium. Het heeft een bacteriedodende werking. Knoflook bevat alliine, een stof die de bloedsuikerspiegel verlaagt, het cholesterol verlaagt en een krachtige antioxidant is. Het voorkomt dus maagkanker dankzij het allicinegehalte. en het heeft een hoge voedingswaarde. Het verlaagt de bloeddruk. Het helpt bij het verwijderen van zware metalen en vermindert loodvergiftiging. Het kan worden geconsumeerd met een beetje citroensap.

Het citroensap, meer dan wat ook, zorgt ervoor dat de knoflookgeur niet vrijkomt als we zweten, en het echt 100% effectief is. Knoflook kan ook gedroogd voor consumptie worden gebruikt. Knoflook is veilig in hoeveelheden die gebruikt worden bij het koken, maar overmatige consumptie in supplementen is afgeraden vanwege de antistollende en spijsverteringsbevorderende effecten.

Het kan ook in tabletvorm worden ingenomen, maar moeten we rekening houden met onze individuele gezondheidstoestand. Voorzichtigheid is geboden bij mensen met bloedingsstoornissen vóór een operatie, in geval van gastritis, reflux, hyperthyreoïdie en mensen die lage doses medicijnen gebruiken.

OREGANO: Dit is een natuurlijk antibioticum, antiviraal, schimmelwerend en antibacterieel middel. Stimuleert het immuunsysteem, helpt bij verkoudheid. Het bestrijdt microben zoals schimmels en bacteriën en bevordert de spijsvertering. Het helpt ook tegen wratten en wordt bereid door water te koken en gedroogde of verse bladeren toe te voegen, Laat het 5 tot 10 minuten trekken. Twee tot drie porties kunnen dagelijks worden geconsumeerd. Hier, kunnen we een theelepel of een halve theelepel nemen, zoals de Hemel ons heeft gezegd, zoals de Eeuwige Vader ons heeft gezegd, met zeer kleine doses.

Dit is erg belangrijk. Wat de Eeuwige Vader ons in de boodschap heeft verteld, is om te beginnen met kleine doses en de hoeveelheid geleidelijk te verhogen. We kunnen beginnen met een snufje, van een theelepel naar misschien een halve theelepel, en dan naar een theelepel. Belangrijkste contra-indicaties: zwangerschap en borstvoeding; vermijd etherische oliën en een hoge consumptie van oregano, aangezien dit baarmoedercontracties kan veroorzaken of vroegtijdige weeën kan stimuleren.

Infusies worden niet aanbevolen voor kinderen jonger dan 6 jaar. Ja, we kunnen knoflook en oregano-olie gebruiken, maar op de voetzolen kunnen we, als we pure essentiële oregano-olie hebben, een druppel nemen met twee druppels olijfolie en we kunnen het perfect op de voetzolen aanbrengen zodat het niet brandt en dit zal ook helpen het immuunsysteem te versterken, omdat we weten dat essentiële oliën binnen 5 minuten in de bloedbaan en de hersenen terechtkomen.

En maceratie, we kunnen een maceratie maken van oregano en knoflook. Je kunt een maceratie maken met olijfolie, oreganoblaadjes en knoflook. Doe het in een glazen pot, bedek het met olijfolie en laat het op een koele, donkere plaats macereren. Zeef het na 30 dagen en je kunt één of twee eetlepels innemen om je immuunsysteem te versterken. Ik zou zeggen misschien minder, een theelepel, een halve theelepel. Je kunt zelfs een paar druppels aan je salade toevoegen. Je kunt het als saladedressing gebruiken.

ZOMERALSEM of Artemesia annua: Het versterkt het immuunsysteem en wordt gebruikt tegen malaria. Dit komt door het actieve bestanddeel in deze plant, namelijk artemisinine, dat het membraan van de parasiet aanvalt en vernietigt. Het is antiseptisch en antimicrobieel, wat betekent dat het effectief is tegen parasieten, insectenbeten, griep en luchtwegallergieën, en dat het het lichaam ontgift. Het is ook een antitumor middel. Het helpt bij ebola, koorts en hepatitis B en C.

En artemisia valt kankercellen aan zonder het immuunsysteem te schaden. Hier kunnen we het gebruiken in een aftreksel van 15 tot 20 gram gedroogde bladeren en bloemen in 1 liter kokend water, of één theelepel per kopje. Het wordt aanbevolen om drie kopjes per dag te drinken. Let op: Zwangere vrouwen mogen geen Artemisia gebruiken, behalve onder medisch toezicht. Dit kruid mag niet gedurende een zeer lange periode worden geconsumeerd vanwege de mogelijke toxiciteit. Het gebruik ervan is alleen nodig voor de korte termijn.

Aftreksel: De gedroogde bladeren van Artemisia worden in heet water geweekt om een ​​warme infusie te verkrijgen die wordt ingenomen om de pijn te verlichten, waaronder hoofdpijn, en koorts te verlagen. De Hemel heeft ons ook verteld dat we het kunnen gebruiken om de plant te gebruiken; we kunnen de infusie maken of de plant fijnstampen en op de huid leggen en ook als kompres om wonden of andere huidaandoeningen te behandelen.

GEMBER: Dat is ook een antibioticum. Het bevat vitamine C, versterkt het immuunsysteem, werkt slijmoplossend, bestrijdt bacteriële darminfecties, verbetert de spijsvertering, helpt ontstekingen in het lichaam te verminderen en is nuttig bij artritis, misselijkheid, braken, vochtretentie, keelontsteking, duizeligheid, circulatiestoornissen en maagklachten.

Dagelijks in te nemen: OLVrouw zegt: "Als Moeder raad ik je aan om er een dagelijkse routine van te maken vitamine C in te nemen, en dagelijks rauwe knoflook of gember te eten." En dit werd ons verteld op 1 maart 2017.

We nemen vitamine C in en scheiden het uit via de urine. Daarom zegt de Heilige Moeder dat we het moeten innemen als een noodzakelijk onderdeel van onze dagelijkse routine. We moeten elke dag vitamine C innemen, en we kunnen het halen uit deze medicinale planten.

Er is een recept voor gemberinfusie. Was en schil een stuk verse gemberwortel. Snijd het in dunne plakjes of rasp het, of rasp het voor een intensere smaak. Gebruik 230 tot 300 ml kokend water. Voeg de gember toe, zet het vuur lager en laat het 10 tot 15 minuten zachtjes sudderen om alle eigenschappen eruit te trekken, want we weten dat gember vrij hard is, dus het heeft wat langer nodig om te koken. Zet het vuur uit, laat het een paar minuten rusten, zeef het en serveer. Wat doen we om de smaak te verbeteren? Nu, we voegen de honing toe. We kunnen ook citroensap naar smaak toevoegen om hoest te verzachten of keelpijn, waar dit natuurlijke middel bij zal helpen.

KURKUMA: Kurkuma is een geweldige bondgenoot voor mensen die lupus hebben, die de ziekte van Crohn hebben, omdat het ontstekingsremmend is en mensen enorm kan helpen. Het is een antibioticum. Naast een natuurlijk antibioticum te zijn, helpt kurkuma ook ontstekingen in cellen te verminderen. We zien het daar, in weefsels en organen. Het helpt oxidatieve stress te verminderen, het herstelt schade aan ons lichaam, helpt ontstekingen te bestrijden en verbetert de spijsvertering, het versterkt het immuunsysteem, werkt als een antidepressivum, helpt het cholesterol te verlagen en voorkomt hartziekten.

Het kan worden ingenomen in poedervorm, als verse wortel, in infusies zoals kurkumathee, in smoothies of als supplementcapsules. Drink twee tot drie kopjes per dag, bij voorkeur na de maaltijd om de spijsvertering te verbeteren, gebruik één theelepel poeder in geraspte wortel per kopje. En het is essentieel om een ​​snufje zwarte peper toe te voegen om de opname van curcumine te verhogen, en je kunt het zoeten met honing. Dit is erg belangrijk omdat zwarte peper en kurkuma een goede bondgenoot zijn voor ons lichaam.

Kurkuma is gecontra-indiceerd bij mensen met een galwegobstructie, galstenen, leveraandoeningen en de laatste tijd ook maagaandoeningen, bloedarmoede, ijzertekortbloedarmoede en bloedingsproblemen. Het moet worden vermeden tijdens de zwangerschap, het geven van borstvoeding en bij mensen die anticoagulantia gebruiken of diabetes hebben, vanwege de effecten op de glucosestolling.

GINKGO BILOBA: Er zijn studies die suggereren dat het voordelen kan hebben voor het zenuwstelsel. Het helpt ons het geheugen te verbeteren. Het is gunstig voor mensen die last hebben van duizeligheid. Het levert vitaminen die gunstig zijn voor de huid, de bloedcirculatie verbeteren, slijm bestrijden, angst verminderen, en het gevoel van kou in de benen en krampen verlichten, het nerveuze en mentale evenwicht verbeteren, en volgens onderzoekers is het gunstig voor het versterken van het immuunsysteem, waardoor het waardevol is bij de bestrijding van bepaalde aandoeningen.

Het kan helpen bij astma en luchtwegallergieën zoals oorsuizen en is over het algemeen verkrijgbaar in capsules en tabletten of vloeibaar extract en kan met de maaltijd worden ingenomen om bijwerkingen te verminderen. Maar er is een zeer belangrijke waarschuwing over deze plant, de ginkgo biloba, of dit is ook een boom. Het kan het risico op bloedingen verhogen als het samen met anticoagulantia wordt ingenomen, daarom wordt het afgeraden voor mensen die anticoagulantia gebruiken, vooral als ze behandelingen zoals aspirine gebruiken. Dit, en vooral als ze medicijnen zoals aspirine of warfarine gebruiken.

Er zijn contra-indicaties voor dit natuurlijke geneesmiddel. Het wordt niet aanbevolen voor mensen met epilepsie, bloedingsstoornissen, zwangere vrouwen of ouderen met medische aandoeningen zonder medisch toezicht. Raadpleeg altijd een arts voordat u met het supplement begint, vooral als u andere medicijnen gebruikt.