5/3 De 'Messiaanse Opdracht' van Netanyahu - Niburu

Binnen de complexe politieke dynamiek van Israël klinkt een theologische ondertoon die buiten de landsgrenzen vaak onderbelicht blijft.
Voor een groeiende groep religieuze aanhangers en leden van zijn eigen kabinet is Benjamin Netanyahu niet louter een staatsman, maar een ‘accelerationist’: een figuur die de komst van de Messias moet bespoedigen.

De politieke filosoof Guilherme José schrijft onder andere het volgende:

Binnen de complexe politieke dynamiek van Israël klinkt een theologische ondertoon die buiten de landsgrenzen vaak onderbelicht blijft. Voor een groeiende groep religieuze aanhangers en leden van zijn eigen kabinet is Benjamin Netanyahu niet louter een staatsman, maar een ‘accelerationist’: een figuur die de komst van de Messias moet bespoedigen.

De wortels van deze overtuiging liggen in een ontmoeting uit het verleden. Een cruciaal moment dat vaak wordt aangehaald, is het contact tussen een jonge Netanyahu en de invloedrijke Lubavitcher Rebbe, Menachem Mendel Schneerson. De Rebbe, een spiritueel leider met grote invloed tot in het Witte Huis, zou Netanyahu hebben toegezegd dat hij de premier zou zijn die "de scepter aan de Messias zou overhandigen." In messiaanse kringen wordt dit geïnterpreteerd als een teken dat Netanyahu de laatste regeringsleider van de staat Israël zal zijn vóór het aanbreken van een nieuw spiritueel tijdperk.

Sinds de terugkeer van Netanyahu aan de macht in 2022, en versterkt door de huidige escalerende conflicten, zijn deze profetische interpretaties springlevend. Waar analisten kijken naar geopolitieke strategieën, zien religieuze hardliners in de huidige oorlogen een mondiaal conflict dat de weg plaveit voor goddelijke interventie.

Netanyahu zelf lijkt deze retoriek steeds vaker te omarmen. Door gebruik te maken van termen die nauw verbonden zijn met de uiterst rechtse religieuze bewegingen in Israël — zoals de "aanstaande neerdaling van de Messias" — versterkt hij het beeld dat zijn leiderschap een bovennatuurlijk doel dient.

Binnen de huidige Israëlische regering bevinden zich stromingen die de "verlossingsdoctrine" (de geula) zeer serieus nemen. Voor hen is de huidige tijd niet slechts een politiek tijdperk, maar de "tijd van de langverwachte Messias." Dit gaat verder dan symboliek: er zijn concrete rapporten over groepen die zich voorbereiden op de herbouw van de Tempel, inclusief het werven van Kohaniem (priesters uit de lijn van Aäron).

In deze visie wordt Netanyahu gezien als een 'accelerationist'. Hij is de katalysator die door middel van politieke en militaire strijd de geschiedenis naar een kookpunt drijft, om zo een goddelijk ingrijpen te forceren.

Op 2 september 2024 onderstreepte Netanyahu deze visie nogmaals tijdens een publieke verklaring. Hij herbevestigde zijn vastberadenheid om het verzet in Gaza te breken, dat hij omschreef als een strijd tegen een islamitische doctrine die uit is op de vernietiging van Israël. Hij verzekerde het volk van de uiteindelijke overwinning en verklaarde expliciet: "Het tijdperk van de Messias zal komen."

Wat voorheen werd beschouwd als de overtuiging van een religieuze splintergroepering, lijkt onder de huidige regering-Netanyahu te zijn verschoven naar het centrum van de macht. De vraag die critici en waarnemers bezighoudt, is in hoeverre dit messiaanse wereldbeeld het strategische handelen in het Midden-Oosten bepaalt — en wat de gevolgen zijn als politieke besluitvorming wordt gestuurd door de drang om een profetie te vervullen.

Het is dan ook geen toeval dat het graf van Schneerson wordt bezocht door Donald Trump, uiteraard vergezeld door zijn handler Howard Lutnick.