Wat onwennig , niet weten wat te doen . Dat was het werkelijk na de geboorte van Windekind. We wisten dat je zo vlug mogelijk een halsterke aan het veulentje moest doen . Maar wat doe je als de "moeder" het niet zo goed toelaat . Altijd blijven proberen , maar het lukte niet alleen . We riepen er iemand bij die dat al een paar jaar gewend was . Zij fokte onze Rembrandt van de Biebosschen . Els Cooremans had er ook wel even moeite mee . Windekind stribbelde tegen , maar moest zich uiteindelijk gewonnen geven . Ondertussen was de stal te klein geworden . Er waren maar 3 plaatsen en er waren 4 paarden , veulen bijgerekend . Dus moesten we uitbreiden en deden dat natuurlijk ook . Toch wachten we nog 2 jaar eer we terug gingen fokken . We lieten Windekind bij de moeder op het weiland , tot ze de winter in de stallen gingen doorbrengen . Ze wou natuurlijk weer met haar de stal in , maar ze moest onverbiddelijk een andere stal in !! Els en Windekind werden beste maatjes .
![Scannen0012.jpg Windekind en Els picture by louisa_016](http://i97.photobucket.com/albums/l239/louisa_016/fokkerij%20van%20de%20Schriekkouter/Scannen0012.jpg?t=1185745752) Els en Windekind
|