Of hoe je zoals ik, met voor iedereen trachten goed te doen, alle soorten mensen tot vijand maakt, zelfs dichte familie. Je kan bepaalde dingen heel goed, je bent er zelfs meester in , dan doe je dingen die jezelf een hoop geld kosten, maar dat wordt dan helemaal anders uitgelegd, achter je rug natuurlijk. Het wordt zo voorgesteld alsof ik op de rug van anderen geld zou verdiend hebben terwijl ik de mensen hielp en het me veel geld koste maar daar gaf ik niet om. Maar goed zijn zonder er iets voor terug te krijgen kan in deze wereld niet meer denk ik. Ik verdiende wel goed door keihard te werken en dan gaf ik wel wat geld uit wat leidde tot jaloezie, nijd ja zelfs haat mocht ik ondervinden en dat valt zwaar, heel zwaar om dragen maar ik kan iedereen toch recht in de ogen kijken. Kunnen er niet veel zeggen. (Maurice Geudens)
Zon, zee en strand het is nog allemaal ver te zoeken. Er zijn wel enige mooie dagen geweest maar nu is het weer onweerachtig, is dit het gevolg der opwarming van de aarde? Het zal wel denk ik zo, de mensheid kan geen roofbouw blijven plegen op onze aarde.
Een fijne sluier zand ligt op je stoel. Ik zal hem in spiraaltjes openblazen want je bent weg, ik moet mij nooit meer haasten. Voor hoeveel jaren is dat nu voorgoed.
Ik zal voorbij zijn en het dorp zal duren gelijk vandaag met harpen in de bomen. Geblaat geblaf. En telkens toegenomen bewegingen tegen de middaguren. Het gras ontelbaar tussen vogelveren en leeuweriken als omhooggetrokken onhoorbaar bezig in een tijd vol klokken. (A. Van Wilderode)
Nog is het mooi,'t geraamte van een blad, vlinderlicht rustend op de aarde, alleen nog maar zijn wezen waard. Maar tussen de aderen van het lijden niets meer om u mee te verblijden: mazen van uw afwezigheid, bijeengehouden door wat pijn en groter wordend met de tijd.
Het was allemaal maar om te lachen zullen we zeggen wanneer we zijn uitgehuild. Drie veren draagt de wereld een gele van hoop een rooie van liefde en een zwarte van de dood.
