Wij wandelden en zwegen
en zwegen naast elkander voort.
                                     
Een vogel zong zich ergens dood;
pas als hij plots zweeg
hadden wij het gehoord:
er had een vogel gezongen.
                               
Wij gingen tussen twee hagen,
- er was slechts plaats voor één -
hij voorop, gebogen,
wees mij het kerkhof beneen.
Hij was een oud ghedaghet man.
Wij wandelden en zwegen heen.
(P.Snoek)