Ik ben Ria
Ik ben een vrouw en woon in () en mijn beroep is Verpleegster op rust,een prachtig beroep dat ik steeds met hart en ziel gedaan heb.
Ik ben geboren op 02/07/1949 en ben nu dus 63 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Bloemschikken en mijn hondjes vertroetelen.
Familie gaat boven alles.Hou van eerlijkheid en oprechtheid.Heb 2 zonen en 3 schatten van kleinkinderen.Ben gehuwd op 28/08/1971 met een schat van een man Jos
- dat het goed is dat de hond pas als laatste van het gezin eten krijgt? - dat de eerste indrukken die je pup opdoet invloed kunnen hebben op zijn latere gedrag? - dat jij dit gedrag positief kunt beďnvloeden? - dat voeding invloed kan hebben op het gedrag van je hond? - dat het belangrijk is waar je hond slaapt? - dat hij voldoende beweging moet hebben? - dat je hond heel anders denkt dan een mens en je hierdoor vaak niet goed begrijpt? - dat er 71 overeenkomsten zijn in het gedrag van de hond met dat van de wolf?
Wist je dat ajuinen (uien) ook giftig kunnen zijn voor je hond en kat?
Ajuinen zijn zeer giftig voor honden en katten zowel in verse, gedroogde als in gekookte vorm. Opname van 150 tot 300 g voor een hond van 10 kg veroorzaakt reeds vergiftigingsverschijnselen. De ziektetekens ontwikkelen zich pas na enkele dagen. Je hond zijn bloedcellen worden vernietigd. Er zal bloedarmoede ontstaan. Sufheid, stinkende adem, minder eten, buikpijn, diarree, bloed in de urine en zelfs geelzucht is mogelijk. De hond gaat ook sneller ademen en kan een snellere hartslag hebben. Fruit is gezond. Maar opgelet met druiven en rozijnen!
Een hond van zo'n 8 kg was overleden na het eten van 4 druiven. Een portie rozijnen van 25 g zou vergiftiging veroorzaken bij een kleine hond. Dus ook opletten met fruitcakes en sultana's. Zo'n 6 uur na het eten van druiven kunnen er spijsverteringsklachten ontstaan. De hond gaat zeer veel drinken. De nieren gaan kapot en de hond kan dan sterven. Vroegtijdig behandelen is belangrijk.
Beschimmeld voedsel??
Het eten van beschimmeld voedsel kan spierrillingen veroorzaken, zelfs epilepsie (vallende ziekte). Deze ziektetekens kunnen optreden binnen de twee uur na opname van het beschimmeld voedsel. Snelle behandeling is hier ook weer de boodschap. Uit:hondentips magazine-copyrights 2007-www.hondentips.com
Wist je dat chocolade schadelijk en dodelijk kan zijn voor een hond
Vaak is het zo dat de baasjes graag chocolade of pralines aan hun viervoeter geven. Is dit wel gezond?
In chocolade zitten de stoffen theobromine en cafeďne. Deze stoffen kunnen een effect hebben op het zenuwstelsel, het hart en de ademhaling van je hond. Chocolade kan dodelijk zijn. Als je hondje 'Fifi' 10 kg weegt en een reepje pure chocolade van zo'n 12 tot 40 g uit de kast zou nemen dan kan er best een behandeling gestart worden. Er bestaat witte chocolade, melkchocolade en pure chocolade. De pure is de gevaarlijkste. Ook 7 tot 25 g cacaopoeder voor een hondje van 10 kg is teveel en kan na een aantal uren klachten veroorzaken.
Na het eten van teveel chocolade zal je hond buikpijn krijgen en misselijk worden, braken, veel drinken, zwijmelen, een versnelde hartslag en ademhaling vertonen. Soms ontstaat er zelfs vallende ziekte (epilepsie). Door het hoge vetgehalte bestaat er ook een risico op alvleesklierontsteking. Als je hond al hartklachten had, dan kunnen deze verergeren. Met een geschikte agressieve behandeling overleven de meeste dieren een chocolade-vergiftiging.
Wist je dat ajuinen (uien) ook giftig kunnen zijn voor je hond en kat?
Ajuinen zijn zeer giftig voor honden en katten zowel in verse, gedroogde als in gekookte vorm. Opname van 150 tot 300 g voor een hond van 10 kg veroorzaakt reeds vergiftigingsverschijnselen. De ziektetekens ontwikkelen zich pas na enkele dagen. Je hond zijn bloedcellen worden vernietigd. Er zal bloedarmoede ontstaan. Sufheid, stinkende adem, minder eten, buikpijn, diarree, bloed in de urine en zelfs geelzucht is mogelijk. De hond gaat ook sneller ademen en kan een snellere hartslag hebben.
DEMODEX (canis) Demodex wordt ook wel puppyschurft of jeugdschurft genoemd. Het is een vorm van schurft die bij volwassen honden net zo goed voorkomt als bij pups. De naam puppyschurft is dus eigenlijk niet correct maar wordt nog altijd gebruikt. Deze schurft wordt veroorzaakt door Demodexmijt. Een mijt is een spinachtige parasiet die met het blote oog niet zichtbaar is. Deze mijt leeft op of in de huid. Het graaft gangetjes in de huid wat jeuk en irritaties en dus ook ontstekingen veroorzaakt.
Demodex mijten.
De vrouwelijke vorm van de mijt legt eitjes in de huid van uw hond. De eitjes komen binnen een paar dagen uit, en na 1 tot 3 weken zijn ze uitgegroeid tot volwassen mijten. Vaak is het zo dat veel honden deze mijt bij zich dragen maar dat het geen klachten geeft. Pas als de hond last heeft van een verminderde weerstand kan de mijt klachten veroorzaken. De mijt komt dan ook in veel grotere aantallen voor als normaal. Vandaar dat het vaker bij pups voorkomt omdat hun weerstand nog niet optimaal is bij de geboorte. Ze krijgen het dan vaak van de moeder mee die overigens zelf nergens last van hoeft te hebben. Ook kan het zo zijn dat er een soort van erfelijke aanleg is voor het ontvankelijk zijn voor demodex.
De klachten zijn: Kale plekken op de kop (rondom de ogen. op de wangen en rond de mond), hals en binnenzijde voorpoten. Soms zijn er enkele korstjes, schilfers en/of rode plekken te zien, soms zien we etterende pukkels, veroorzaakt door bacteriën. Bij een chronische infectie komen over het hele lichaam rode plekken voor (door secundaire bacteriële infecties). We zien dan bijna een volledig kale huid bezaaid met korstjes, schilfers en etterende pukkels.
Je hebt 2 soorten Demodex: De lokale vorm en de gegeneraliseerde vorm.
Bij de lokale vorm zie je dat de huid plaatselijk aangetast is. Meestal de kop, snuit en poten. Er is dan duidelijk een kale plek te zien. Soms is er ook jeuk bij, maar dat hoeft niet altijd zo te zijn. Bij deze vorm van demodex is er 90% kans op complete genezing.
De gegeneraliseerde vorm kan over het hele lichaam voorkomen. Deze is een stuk moeilijker te genezen. Er komt haaruitval voor met of zonder jeuk. Maar meestal wordt er wel veel jeuk gezien. De hond kan zich hierdoor erg beroerd voelen. Er kunnen ook ontstekingen ontstaan aan de huid, op het moment dat deze behandeld worden met anti biotica lijkt het beter te gaan. Helaas is het zo dat alleen de ontstekingen aangepakt worden en niet de mijt zelf. Als je stopt met de anti biotica dan komt de mijt harder terug omdat de weerstand van de hond nog iets meer is terug gevallen. Het is dus altijd belangrijk om tegelijkertijd met een middel te behandelen tegen de demodex zelf.
Hoe stel je een diagnose: Om er achter te komen of de hond Demodex heeft maakt de dierenarts een afkrabsel van de huid. Dit moet vrij diep gebeuren. Dit afkrabsel wordt dan onder de microscoop bekeken. Aan de hand hiervan kan de dierenarts zien of er wel of geen mijt aanwezig is.
Honden met extreme vorm van Demodex
Behandeling Voor behandeling moet u altijd overleggen met uw dierenarts. Ga nooit op eigen houtje experimenteren!!!
Omdat demodex alleen voorkomt bij honden met een verminderde weerstand kan het ook belangrijk zijn om uit te vinden waarom deze honden zo een slechte weerstand hebben. En natuurlijk om ervoor te zorgen dat de weerstand weer verbetert. Het kan zijn dat er een ziekte sluimert, maar het kan ook door een stressvolle verandering zijn zoals de overgang van Bosnië naar Nederland of België. Belangrijk is om hier naar te kijken en niet alleen de demodex te behandelen.
In sommige gevallen van een heel klein plekje bij een jonge hond kan het zo zijn dat het niet nodig is om de hond te behandelen. De hond kan er als het ware overheen groeien als hij ouder wordt en zijn weerstand verbetert. De hond kan eventueel homeopathisch ondersteund worden. Blijft het niet bij een klein plekje of is de hond al ouder (ouder dan 1 jaar) dan wordt behandeling wel aangeraden.
Om de demodex te behandelen is het soms nodig om langharige honden kaal te scheren. De huid kan dan beter behandeld worden.
De behandeling moet doorgezet worden tot men er zeker van is dat er geen levende mijt of eitjes meer aanwezig zijn. Dit kan zeker 4 tot 6 weken duren nadat alle klachten verdwenen zijn. Stop je eerder dan is de kans groot dat de demodex weer terugkomt.
De behandeling wordt vaak ingezet met Ectodex. 1 3 x met tussentijd van 1 week wassen. Eventueel in combinatie met anti biotica als er ontstekingen aanwezig zijn. Dit is een behoorlijk agressief middel.
Ook wordt er gesproken over demodexolie, deze zou niet alleen de demodex aanpakken maar ook de ontstekingen en zou niet zo giftig zijn als de ectodex.
Eventueel kun je ondersteuning bieden op homeopathische basis om de weerstand van de hond te verhogen aangezien een verminderde weerstand de demodex de kans geeft om verder te gaan. Dit kan door middel van bv Echinaforce van Dr. Vogel.
Er zijn ook dierenartsen die behandelen met Ivermectine (stronghold) (nooit aan collies of collieachtige honden, bobtails en shelties geven!!) Een behandeling van 1 tot 3 ampullen in de nek met 3 ŕ 4 weken ertussen.
Besmettelijkheid: In principe is Demodex niet besmettelijk voor andere gezonde honden. Demodex mijt komt overal in de omgeving voor en is geen belasting voor uw gezonde hond. Het kan zelfs zijn dat 1 pup uit een heel nest demodex heeft terwijl de rest er geen last van heeft. Aangezien Demodexmijten gastheer specifiek zijn kunnen mensen deze vorm van demodex (demodex canis) niet krijgen. Er zijn wel andere vormen van demodex die mensen kunnen krijgen, maar dus niet via de hond.
Ons pekingeesje Baiji is in de prijzen gevallen.Ze is nu 7,5 maand oud en ingeschreven in de puppyklas. Gisteren was het nog eens showtime voor ons pekingeesje,dat dit maal doorging te Brussel.Het was reeds enige tijd geleden dat ik nog eens had meegedaan.Voor Baiji was het de eerste maal,dat ze mee deed aan een echte show.Ze had enige tijd geleden al eens mee gedaan,zoals ik vroeger al eens schreef,aan een clubmatch waar ze verkozen was tot beste pup. Maar nu dus het echte werk,om 8 u deze morgen waren we al op de show aanwezig.Het was lang wachten, tot in de namiddag ,voor het haar beurt was .Er waren 3 pups ingeschreven.Baiji deed wat van haar verlangd werd en werd verkozen tot BESTE PEKINGEZENPUP. Dan werd het weer wachten om naar de erering te gaan.Rond 16u45 was het onze beurt,hoeveel pups van alle andere rassen er waren weet ik niet juist ,maar het waren er veel.Uiteindelijk werd de selectie uitgedund tot 8.Wij waren er nog bij.Dan werd er terug gehalveerd tot 4.De adrenaline begon nu toch wat meer te stromen want ook hier waren we nog bij.De keurmeester maakte de uiteindelijke winnaar bekendmaken.Twee grote raspups werden naar 3 en 4 gestuurd.Uiteindelijk bleef Baiji nog over samen met een brussels griffonneke.Wat duurde het lang eer de winnaar bekend werd gemaakt. Baiji werd dan aangeduid als BESTE PUP VAN DE SHOW,en mocht op de hoogste trede staan Wat een blijdschap,dat kunt ge u wel voorstellen.Langs alle kanten werden er foto's getrokken,we kregen een grote beker en een grote zak met hondenbrokken.Ons Baiji was de vedette van de dag,een heel goed begin voor haar eerste keer show.Hopelijk mogen we nog goede resultaten verwachten,maar ik laat ze nu rustig verder pup zijn en de rest zien we wel.Het was een vermoeiende dag voor allen ,maar zeker voor haar want ze sliep heel de avond,de schat.Binnenkort(in juli) komen er allerhande foto's van haar op internet te staan.Ik heb een nummer gekregen waar ik die dan moet downloaden.In totaal waren er 2574 honden ingeschreven. Hier een foto,nadat ze verkozen was als beste pekingezenpup.
Met de vakantie voor de deur leek het me goed dit onderwerp ook eens te bespreken.
De oorzaak van de misselijkheid met overgeven tot gevolg heeft met 2 dingen te maken. Aan de ene kant raakt het evenwichtsorgaan van de hond in de war, vergelijkbaar met zeeziekte bij mensen, door de bewegingen en trillingen van de rijdende auto.
Aan de andere kant speelt opwinding en angst een rol. Beide factoren hebben samen of apart zoveel invloed op de hond dat hij moet overgeven. Dit braken en het misselijke gevoel dat honden hebben kan uiteindelijk ook een gewoonte worden, waarna honden zelfs in een stilstaande auto of in de buurt van een auto angstig kunnen worden en gaan braken.
Autotraining We moeten de hond gaan leren dat autorijden niet iets onaangenaams is maar iets aangenaams. Om te beginnen is het dan belangrijk dat de hond de auto als een veilige en aangename plek gaat ervaren. Aangezien gewoon in de auto zitten zonder te rijden al een kwijlpartij oplevert is de eerste stap, het in de buurt zijn van de auto, aangenaam maken. Parkeer de auto zodanig bij het huis dat er gemakkelijk rondom de auto met hond kan worden gespeeld.
Geef uw hond vlak bij de auto zijn eten. Als dit goed gaat herhaal je deze stappen maar nu met een stationair lopende auto. Als dit voortaan vlotjes en ontspannen verloopt dan is de volgende stap te spelen en eten te geven in de (stilstaande) auto, eerst weer zonder en later met stationair draaiende motor.
Het doel van deze training is dat de hond de auto met iets prettigs gaat associëren. Pas als de laatste stappen zonder problemen verlopen, kan het eerste ritje gemaakt worden. De hond dient dan ongeveer 6 uur voor vertrek geen eten meer te krijgen. Een persoon bestuurt de auto terwijl een ander persoon met de hond rustig speelt. Let erop dat u de eerste rit echt niet langer maakt dan een paar honderd meter. Zoek tevens een rechte goed geasfalteerde weg uit. De afstand moet dusdanig zijn dat de hond niet onrustig of angstig wordt.
Langzaam kan daarna de afstand en de snelheid van de rit worden vergroot. Bij de gehele training is het van belang dat u de houding van de hond goed in de gaten houdt en zijn lichaamstaal kunt lezen. Als de hond een lage houding laat zien, (oren naar achter en staart laag) dan heeft hij op dat moment angst. U bent dan een stap te ver gegaan in de training.
De stappen moeten dusdanig worden opgebouwd dat de hond niet onrustig of angstig en daarmee niet misselijk wordt. Afhankelijk van de duur en de ernst van het probleem zal u langzaam of misschien wat sneller een stapje verder in de training kunnen gaan. Uw hond bepaalt echter hoe lang de training zal duren.
Aanvullende oplossing Eventueel zou u een D.A.P. spray kunnen gebruiken om de hond gerust te stellen en zijn angst te verminderen. De D.A.P. spray bootst het effect na van het natuurlijk kalmerend feromoon dat ook door de zogende moederhond wordt afgegeven om haar pups te kalmeren en gerust te stellen. De D.A.P. spray is verkrijgbaar bij uw dierenarts.
Bench Als de hond thuis een bench heeft en de bench als een vertrouwde veilige plaats beschouwt dan zou ik adviseren om de bench in de auto te zetten. Een bench als transportmiddel in de auto draagt bij aan een stuk veiligheid voor zowel de bestuurder als de hond en zorgt ervoor dat de hond tijdens het rijden niet heen en weer wordt geschud.
Ja, een hond kan net zoals ons, een allergie hebben.
Dit komt voor als het lichaam van je hond overgevoelig reageert op voor hem vreemde stoffen. De prikkels die het lichaam krijgt, zorgen ervoor dat het afweersysteem van je hond gaat werken. Bij overgevoeligheid gaat dit systeem sterker reageren dan normaal en krijg je wat ze noemen een allergische reactie.
Je hond kan van zijn geboorte af al allergisch zijn voor bepaalde zaken, dit kan zijn doordat er iets mis is met het afweersysteem of omdat het in de genen zit dus dat hij er erfelijke aanleg voor heeft. Je hond kan voor verschillende dingen allergisch zijn. Van dingen die hij inademt, van voedsel of zelfs dingen die hij aanraakt.
Een van de meest duidelijke kenmerken van een allergische reactie is jeuk aan de oren, poten, oksels en liezen. Je merkt dit natuurlijk door het constante krabben, schuren en knabbelen aan de plaats waar hij jeuk heeft. Je merkt het ook aan ontstekingen van de huid. Je hond zal dan likken, bijten, krabben, schuren enz. om maar van de jeuk af te komen. Hierdoor krijg je van die kale plekjes die soms gaan ontsteken. Je hond kan ook last hebben van een overdreven loopneus, oogonsteking en zwelling van de slijmvliezen.
Beten van insecten Vlooien zijn voor meer dan de helft de oorzaak van allergische reacties. Als een hond allergisch is voor het speeksel van de vlo kan de hond wel twee weken last hebben van jeuk. Dus een goede reden om vlooien te bestijden. Je dierenarts of de specialist van de dierenwinkel zal je zeker kunnen adviseren.
Een steek van een wesp of een bij kan voor heftige allergische reacties zorgen. Je hond kan flink opzwellen bij de ogen, de neus en de oren. Deze zwellingen doen pijn en jeuken flink. Na een beet van een insect kan de hond zelf zo erg reageren dat hij in shock raakt.
Zorg dat je steeds het telefoonnummer van je dierenarts bij de hand hebt. In geval van nood kunnen zij je steeds professioneel advies geven.
Het is weer voorjaar! Dus de teken zijn weer in aantocht! En de veel te warme winter verwittigt ons dat ze dit jaar met veel zullen zijn!! Teken!
Iedere hondenliefhebber heeft al wel eens kennis gemaakt met deze lelijke bloedzuigertjes. Meestal kom je ze tegen op je huisdier (vooral oren en kop), maar misschien werd je zelf ook al eens geparasiteerd. Geen enkel zoogdier is veilig, zeker in bossen, struiken en hoge grassen. Je ziet ze in verschillende levensstadia en in verschillende voedingstoestanden. Hoe meer bloed ze gezogen hebben, hoe dikker ze zijn. Al ze volgezogen zijn, vallen ze van zelf weer af.
Waarom zijn we ze liever kwijt dan rijk? Een of enkele teken veroorzaken irritatie en zwellig van de huid. Grote aantallen teken kunnen echter zodanig veel bloed zuigen dat je hond of kat gaat verzwakken. Nog een belangrijke reden om preventief te behandelen is het feit dat teken overbrengers zijn van een bacterie, die de ziekte van Lyme veroorzaakt (koorts, algemeen ziek zijn, pijn in de ledematen,...)
Vakantie gepland naar het zuiden van Europa of een ander tropisch gebied? De teken die daar leven zijn zo mogelijk nog gevaarlijker! Ze brengen nog andere ziektes over! Denk eraan voor je vertrekt om je dier te behandelen!
Zie je een teek op je huisdier, dan verwijder je deze volgens de regels van de kunst: draai je de teek uit de huid (richting speelt geen rol). Hiervoor bestaan er speciale tekentangetjes of de hiervoor ontwikkelde koevoetjes. Niet gewoon uittrekken, want de kans bestaat dat je de kop in de huid laat zitten! Is de huid erg geďrriteerd, dan kan je de huid lokaal ontsmetten. Word je dier ziek, raadpleeg dan je dierenarts.
Zoals met alles is voorkomen beter dan genezen! Je hebt de keuze uit een ruim aanbod tekenbehandelingen: tekenbanden, sprays of spot-producten. Je dierenarts weet welk product voor jouw dier het beste is.
Belangrijk om te weten is dat niet elk product zowel voor hond als voor kat gebruikt mag worden, dus informeer je goed
Een dier kan in shock raken,net zoals de mens,ondermeer door: - een ernstige verwonding - ernstig bloedverlies - veelvuldig overgeven - vergiftiging - verbranding - uitdroging en een elektrische schok.
Shock is een toestand van onvoldoende circulerend bloedvolume. Net als bij een hartstilstand,waarbij het bloed niet meer rond wordt gepompt,dreigt er zuurstof tekort in de vitale organen,omdat er onvoldoende bloed voorhanden is om deze zuurstof te transporteren.Omdat dit een LEVENSBEDREIGENDE situatie is ,reageert het lichaam hierop door: *de hartslag te versnellen *de kleine bloedvaten te vernauwen,waardoor het bloed naar de grotere bloedvaten wordt geperst,die de belangrijkste organen van bloed voorzien *de ademhaling te versnellen,om de zuurstofopname in het bloed te verbeteren. Deze reacties van het lichaam verklaren de verschijnselen,waarop u een shock kunt herkennen.
Verschijnselen van shock: -het dier is zwak, half bij kennis of bewusteloos door slechte bloedvoorziening(zuurstofgebrek)in de hersenen. -slijmvliezen van mond en oogleden zijn bleek. -wanneer u op het tandvlees drukt duurt het door de geringe doorbloeding veel langer dan normaal,voordat de kleur terugkeert-2ŕ3 sec i.p.v.1 seconde. -snelle en oppervlakkige ademhaling -een snelle hartslag -huid en poten(voetzolen)voelen koud aan.
Behandeling van shock: *Belangrijk is het dier zo snel mogelijk naar een dierenarts te vervoeren; bij een ernstige shock is dit van levensbelang.Het zo snel mogelijk toedienen van een grote hoeveelheid vocht in de ader is de meest waardevolle therapie(infuus) *Houdt de lichaamstemperatuur op peil.Voorkom afkoeling,maar gebruik geen warmtebron *Leg het dier op een deken en dek hem toe,of wikkel het in een deken *Leg het dier op een warme plaats(in bij een warmtebron),bij voorkeur binnenshuis of in een verwarmde auto.
Bij een beet of krab van honden,katten,vleermuizen,eekhoorns enz,bestaat de mogelijkheid van besmetting met de tetanusbacterie. Binnen enkele dagen tot een maand na de besmetting kunnen ziekte verschijnselen optreden die lijken op die van hondsdolheid.Na griepachtige klachten ontstaat stijfheid in het gebied van de verwonding.Hierna kunnen stijfheid en krampen over het hele lichaam ontstaan.Kenmerkend is het optreden van de kaakkramp. Tetanus kan een dodelijke afloop hebben. Het is dus verstandig u na zo'n een beet of krab in verbinding te stellen met uw huisarts.Naast een tetanusinjectie is een antibiotica behandeling soms aan te bevelen.
Bij direct contact met vossen bestaat een kleine kans op besmetting met de vossenlintworm.Omdat dit in het ernstigste geval fatale gevolgen kan hebben,is het verstandig elk risico uit te sluiten. Om de kans op besmetting uit te sluiten moet u, direct contact met dode,dan wel levende vossen vermijden.Wanneer u wel een vos heeft aangeraakt,moet u voordat u iets in uw mond steekt eerst goed uw handen wassen.
Bij het contact met dieren kunt u naast fysiek geweld te maken krijgen met het oplopen van een van dier op mens overdraagbare ziekte(zoöose).Deze kans is niet erg groot en met een beetje oplettendheid is dat risico vrijwel uit te sluiten.Zoönosen zijn infectieziekten die van het dier op de mens(en omgekeerd) kunnen overgaan,met al dan niet dezelfde symptomen.
Ziektes kunnen overgebracht worden door:
*Ectoparasieten(in of op de huid):schurftmijten,ringworm(schimmel),vlo,luis en teek. *Endoparasieten(in het dier):o.a spoelworm,lintworm *Bacteriën,o.a verantwoordelijk voor:leptospira(ziekte van Weil)salmonella(paratyfus)tetanus,botulisme *Virusseno.a verantwoordelijk voor rabiës(hondsdolheid)
Aanbevelingen om besmetting te voorkomen:
-Na het aanraken van elk willekeurig dier ,uw handen wassen -In ieder geval nooit na contact met dieren met ongewassen handen iets in uw mond stoppen(eten of roken).Een aantal ziekteverwekkers kan langs deze weg UW lichaam binnendringen -Vleermuizen en vossen nooit met blote handen aanraken(ook geen dode dieren) -Dieren niet in uw gezicht laten likken(besmetting gaat vaak via de mond) -Etensbakken gescheiden van andere vaat afwassen -Contact met vieze kattenbakken of katten vermijden wanneer u zwanger bent(i.v.m. toxoplasmose)
Een toeval is een plotseling optreden,met tijdelijk bewustzijnsverlies,gepaard gaande met hevige onwillekeurige samentrekkingen van de skeletspieren.Meestal speekselt het dier overvloedig en laat het de urine lopen. De duur is meestal beperkt(zelden langer dan een minuut),maar kan zelfs uren duren.
OORZAAK: -infectieziekten. -tumoren van de hersenen. - ernstige verwondingen aan de kop(vb:na een auto-ongeval). -diverse andere (onbekende)oorzaken.
EERSTE HULP: *Zorg dat het dier zich door de aanval niet kan verwonden. *Probeer het dier in bedwang te houden(vb:met een deken). *Als dit niet lukt,verwijder dan alles in de omgeving waaraan het dier zich zou kunnen bezeren. *Omdat ook de kaakspieren zich bij een aanval krachtig samentrekken,zal het dier bijten op alles wat in zijn bek komt;pas op voor uw vingers en probeer beschadiging van de tong te voorkomen. *Gebruik geen muilkorf en stop niets tussen zijn tanden. *Beperk prikkels van buitenaf(lawaai,fel licht,onverwachte bewegingen). *Laat alles wat tijdens de aanval wordt waargenomen ,zoveel mogelijk noteren(duur,tijdstip en gedrag voor en na de aanval). *Het dier naar de dierenarts vervoeren.
Wat moet je doen bij een oogverwonding van je dier?
Oogverwondingen komen vaak voor n.a.v. ongelukken of doordat er vreemde voorwerpen in het oog terecht komen, bijv. zandkorrels of doorntjes. Deze letsels zijn altijd zeer pijnlijk, dus let op uw eigen veiligheid.
Wat kunt u zien: Het oog traant en is waarschijnlijk rood en eventueel gezwollen, meestal ziet u een uitvloeiing.
Wat kunt u doen:- Spoel het oog met (liefst gekookt en afgekoeld) water, zodat u kunt zien wat de oorzaak is. - Steekt er iets in het oog haal het er dan niet zelf uit maar ga naar uw dierenarts. -Voorkom dat het dier met zijn poot bij het oog komt
Wat bij een oogluxatie(oogbol uit de oogkas)?
Soms komt het voor dat de hele oogbol uit de oogkas stulpt.Met name bij honden-en kattenrassen met korte snuiten,komt dit al eens voor(o.a pekingees,engelse bulldog,siameese kat...)Zo 'n oogluxatie of oogprolaps kan ontstaan door een ongeval of tijdens een gevecht,maar ook door opwinding of te strak bij het nekvel nemen .
Spoedhulp: -Het oog niet zelf proberen terug te duwen. -Houd het oog vochtig en schoon,en voorkom beschadiging. -Bescherm het oog met een steriel gaasje of schone doek vb:zakdoek),gedrenkt in olijfolie,maisolie,contactlensvloeistof of eventueel schoonwater(ieder kwartier opnieuw bevochtigen. -Eventueel een licht verband aanleggen. -Het dier zo spoedig mogelijk naar de dierenarts brengen
Onderkoeling kan zich voordoen als een huisdier(hond) bij abnormaal koud en winderig weer te lang buiten is.Plaatselijke bevriezing treed vaak op aan de weinig beschermde delen,zoals bijvoorbeeld de voetkussentjes of aan de oogranden. Bij onderkoeling reageert het lichaam door het samentrekken van de kleine haarvaatjes in de huid (voorkomen extra afkoeling),dus de roze huid wordt wit.
Spoedhulp:-Breng de temperatuur van een dier dat aan hevige kou is blootgesteld snel weer op temperatuur door het dier in een warm bad (39-41°C)te dompelen. -Verwarm plaatselijke bevriezingen door ze in vochtige warme doeken in te pakken. -Vooral niet te snel of teveel warmte toevoeren. -Het dier zo snel mogelijk naar de dierenarts(laten)vervoeren.
.
Demodex mijten.
Bij direct contact met vossen bestaat een kleine kans op besmetting met de vossenlintworm.Omdat dit in het ernstigste geval fatale gevolgen kan hebben,is het verstandig elk risico uit te sluiten. Om de kans op besmetting uit te sluiten moet u, direct contact met dode,dan wel levende vossen vermijden.Wanneer u wel een vos heeft aangeraakt,moet u voordat u iets in uw mond steekt eerst goed uw handen wassen.
.
Mechelen Time
