NIEUW: Blog reclamevrij maken?
DE MOOISTE WIELER WEG WEDSTRIJDEN!
Welkom bij de vrienden en vriendinnen van de Ronde van Frankrijk en Wielerklassiekers!

Regenboog trui

Klik op de afbeelding om de link te volgen











1947 Theo Middelkamp
1964 Jan Janssen
1969 Harm Ottenbros
1975 Hennie Kuiper
1978 Gerrie Knetemann
1979 Jan Raas
1985 Joop Zoetemelk

Klik op de afbeelding om de link te volgen











Joop Zoetemelk

Klik op de afbeelding om de link te volgen












Jan Raas

Klik op de afbeelding om de link te volgen













Gerrie Kneteman

Klik op de afbeelding om de link te volgen










Hennie Kuiper

Klik op de afbeelding om de link te volgen











Jan Jansen

Klik op de afbeelding om de link te volgen











Harm Ottenbros

Nederlands Kampioen
Klik op de afbeelding om de link te volgen












1888 H.W. van Raden
1889 W.G. Del Baere
1890 Henri Raland
1891 Carel Koning
1892 Henk van de Griendt
1893 Jaap Eden
1894 Jaap Eden
1895 Willem van der Mey
1896 Willem van der Mey
1904 Jan de Groot
1906 Gerrit van Vliet
1907 Jan Tulleken
1908 Adrie Slot
1909 Chris Kalkman
1910 H.D. Tamse
1911 Krijn Schippers
1912 Cees Erkelens
1913 Frits Wiersma
1914 Chris Kalkman
1915 Jorinus van der Wiel
1916 Klaas van Nek
1917 Jorinus van der Wiel
1918 Jorinus van der Wiel
1919 Frits Wiersma
1920 Frits Wiersma
1921 Jorinus van der Wiel
1922 Herman Nankman
1923 Piet Ikelaar
1924 Piet Ikelaar
1925 Jorinus van der Wiel
1926 Klaas van Nek
1927 Joop Franssen
1928 Hans Bockom
1929 Hans Bockom
1930 Adrianus Braspenninckx
1931 Cesar Bogaert
1932 Marinus Valentijn
1933 Thijs van Oers
1934 Cesar Bogaert
1935 Marinus Valentijn
1936 Kees Pellenaars
1937 Adrianus Braspenninckx
1938 Theo middelkamp
1939 Janus Hellemons
1940 Louis Motke
1941 Louis Motke
1942 John Braspenninckx
1943 Theo Middelkamp
1944 Gerrit Schulte
1945 Theo Middelkamp
1946 Bouk Schellingerhoudt
1947 Jef Jansen
1948 Gerrit Schulte
1949 Jef Jansen
1950 Gerrit Schulte
1951 Hans Dekkers
1952 Hans Dekkers
1953 Gerrit Schulte
1954 Adri Voorting
1955 Thijs Roks
1956 Wim van Est
1957 Wim van Est
1958 Jef Lahaye
1959 Piet Damen
1960 Bas Maliepaard
1961 Bas Maliepaard
1962 Ab Geldermans
1963 Peter Post
1964 Jo de Roo
1965 Jo de Roo
1966 Gerben Karstens
1967 Evert Dolman*
1968 Evert Dolman
1969 Jan Frijters
1970 Peter Kisner
1971 Joop Zoetemelk
1972 Tino Tabak
1973 Joop Zoetemelk
1974 Cees Priem
1975 Hennie Kuiper
1976 Jan Raas
1977 Fedor den Hertog
1978 Henk Lubberding
1979 Henk Lubberding
1980 Johan van der Velde
1981 Jacques Hanegraaf
1982 Johan van der Velde
1983 Jan Raas
1984 Jan Raas
1985 Jacques Hanegraaf
1986 Jos Lammertink
1987 Adri van der Poel
1988 Peter Pieters
1989 Frans Maassen
1990 Peter Winnen
1991 Steven Rooks
1992 Tristan Hoffman
1993 Erik Breukink
1994 Steven Rooks
1995 Servais Knaven
1996 Maarten den Bakker
1997 Michael Boogerd
1998 Michael Boogerd
1999 Maarten den Bakker
2000 Leon van Bon
2001 Jan Koerts
2002 Stefan van Dijk
2003 Rudi Kemna
2004 Erik Dekker
2005 Leon van Bon
2006 Michael Boogerd
2007 Koos Moerenhout
2008 Lars Boom
2009 Koos Moerenhout
2010 Niki Terpstra
2011 Pim Ligthart
2012 Niki Terpstra
2013 Johnny Hoogerland
2014 S. Langeveld
2015 Niki Terpstra
2016 Dylan Groenewegen 
2017 Ramon Sinkeldam

Klik op de afbeelding om de link te volgen



Gele trui
Klik op de afbeelding om de link te volgen










1903 Maurice Garin
1904 Henri Cornet
1905 Louis Trousselier
1906 Rene Pottier
1907 Lucien Petit-Breton
1908 Lucien petit-Breton
1909 Franqois Faber
1910 Octave Lapize
1911Gustave Garrigou
1912 Odile Defraye
1913 Philippe Thys
1914 Philippe Thys
1915 Geen Tour
1916 Geen Tour
1917 Geen Tour
1918 Geen Tour
1919 Firmin Lambot
1920 Philippe Thys
1921 Leon Scieur
1922 Firmin Lambot
1923 Henri Pelissier
1924 Ottavia Bottecchia
1925 Ottavia Bottecchia
1926 Lucien Buysse
1927 Nicolas Frantz
1928 Nicolas Frantz
1929 Maurice Dewaele
1930 Andre Leducq
1931 Antonin Magne
1932 Andre Leducq
1933 Georges Speicher
1934 Antonin Magne
1935 Romain Maes
1936 Sylvere Maes
1937 Roger Lapebie
1938 Gino Bartali
1939 Sylvere Maes
1940 Geen Tour
1941 Geen Tour
1942 Geen Tour
1943 Geen Tour
1944 Geen Tour
1945 Geen Tour
1946 Geen Tour
1947 Jean robic
1948 Gino Bartali
1949 Fausto Coppi
1950 Ferdi Kubler
1951 Hugo Koblet
1952 Fausto Coppi
1953 Louison Bobet
1954 Louison Bobet
1955 Louison Bobet
1956 Roger Walkowiak
1957 Jacques Anquetil
1958 Charly Gaul
1959 Federico Bahamontes
1960 Gastone Nencini
1961 Jacques Anquetil
1962 Jacques Anquetil
1963 Jacques Anquetil
1964 Jacques Anquetil
1965 Felici Gimondi
1966 Lucien Amair
2e    Jan Janssen
1967 Roger Pingeon

1968 Jan Janssen

1969 Eddy Merckx
1970 Eddy Merckx
2e    Joop Zoetemelk
1971 Eddy Merckx
2e    Joop Zoetemelk 
1972 Eddy Merckx
1973 Luis Ocana
1974 Eddy Merckx
1975 Bernard Thevenet
2e Hennie Kuiper
1976 Lucien van Impe
2e    Joop Zoetemelk
1977 Bernard Thevenet
1978 Bernard Hinault
2e    Joop Zoetemelk
1979 Bernard Hinault
2e    Joop Zoetemelk

1980 Joop Zoetemelk

2e    Hennie Kuiper
1981 Bernard Hinault
1982 Bernard Hinault
2e    Joop Zoetemelk
1983 Laurent Fignon
1984 Laurent Fignon
1985 Bernard Hinault
1986 Greg LeMond
1987 Stephen Roche
1988 Pedro Delgado
2e     Steven Rooks
1989 Greg LeMond
1990 Greg LeMond
1991 Miquel Indurain

1992 Miquel Indurain
1993 Miquel Indurain
1994 Miquel Indurain
1995 Miquel Indurain
1996 Bjarne Riis
1997 Jan Ullrich
1998 Marco Pantani
1999 Lance Armstrong
2000 Lance Armstrong
2001 Lance Armstrong
2002 Lance Armstrong
2003 Lance Armstrong
2004 Lance Armstrong
2005 Lance Armstrong
2006 Oscar Pereiro Sio
2007 Alberto Contador
2008 Carlos Sastre
2009 Alberto Contador
2010 Andy Schleck
2011 Cadel Evans
2012 Bradley Wiggens
2013 Chris Froome
2014 Vincenzo Nibali
2015 Chris Froome
2016 Chris Froome
2017 ?????????????

Groene trui
Klik op de afbeelding om de link te volgen







1953 Fritz Schar
1954 Ferdi Kubler 
1955 Stan Ockers
1956 Stan Ockers
1957 Jaen Forestier
1958 Jean Graczyk
1959 Andre Darrigade
1960 Jean Graczyk
1961 Andre Darrigade
1962 Rudi Altig
1963 Rik van Looy

1964 Jan Jansen

1965 Jan Jansen

1966 Willy Planckaert

1967 Jan Jansen

1968 Franco Bitossi
1969 Eddy Merckx
1970 Walter Godefroot
1971 Eddy Merckx
1972 Eddy Merckx
1973 Herman van Springel
1974 Patrick Sercu
1975 Rik van Linden
1976 Freddy Maertens
1977 Jacques Eclassan
1978 Freddy Maertens
1979 Bernard Hinault 
1980 Rudy Pevenage
1981 Freddy Maertens
1982 Sean Kelly
1983 Sean Kelly
1984 Frank Hoste
1985 Sean Kelly
1986 Eric Vanderearden

1987 Jean-Paul van Poppel

1988 Eddy Planckaert
1989 Sean Kelly
1990 Olaf Ludwig
1991 Djamolidin Abdoesjaparov
1992 Laurent Jalabert
1993 Djamolidin Abdoesjaparov
1994 Djamolidin Abdoesjaparov
1995 Laurent Jalabert
1996 Erik Zabel
1997 Erik Zabel
1998 Erik Zabel
1999 Erik Zabel
2000 Erik Zabel
2001 Erik Zabel

2002 Robbie McEwen
2003 Baden Cooke
2004 Robbie McEwen
2005 Thor Hushovd
2006 Robbie McEwen
2007 Tom Boonen
2008 Oscar Freire
2009 Thor Hushovd
2010 Alessander Petacchi
2011 Mark Cavendish
2012 Peter Sagan
2013 Peter Sagan
2014 Peter Sagan
2015 Peter Sagan
2016 Peter Sagan
2017 ????????????

Bolletjes trui
Klik op de afbeelding om de link te volgen







1964 Frederiko Bahamontes
1965 Julio Jiminez
1966 Julio Jiminez
1967 Julio Jiminez 
1968 Aurelio Gonzalez
1969 Eddy Merckx
1970 Eddy Merckx
1971 Lucien van Impe
1972 Lucien van Impe
1973 Pedro Torres
1974 Domigo Perurena
1975 Lucien van Impe
1976 Giancarlo Bellini
1977 Lucien van Impe
1978 Mariano Martinez
1979 Giovanni Battaglin
1980 Raymond Martin
1981 Lucien van Impe
1982 Berard Vallet
1983 Lucien van Impe
1984 Robert Millar
1985 Luis Herrera
1986 Bernard Hinault
1987 Luis Herera

1988 Steven Rooks

1989 Gert-Jan Theunisse

1990 Thierry Claveyrolat
1991 Claudio Chiappucci
1992 Claudio Chiappucci
1993 Tony Rominger
1994 Richard Virenque
1995 Richard Virenque
1996 Richard Virenque
1997 Richard Virenque
1998 Christophe Rinero
1999 Richard Virenque
2000 Santiago Botero
2001 Laurent Jalabert
2002 Laurent Jalabert
2003 Richard Virenque
2004 Richard Virenque
2005 Michael Rasmussen
2006 Michael Rasmussen
2007 Mauricio Soler
2008 Carlos Sastre
2009 Franco Pellizotti
2010 Anthony Charteau
2011 Samuel Sanchez
2012 Thomas Voeckler
2013 Nairo Quintana
2014 Rafal Majka
2015 Chris Froome
2016 Rafal Majka
2017 ???????????????

Rode rugnummer


1977 Gerrie Kneterman
1985 Maarten Ducrot
2000 Erik Dekker

Witte Trui

Klik op de afbeelding om de link te volgen







1978 Henk Lubberding
1981 Peter Winnen
1980 Johan v/d Velde
1988 Erik Breukink
1992 Eddy Bouwmans

Rode Trui


1984 Jacques Hanegraaf
1986 Gerrit Solleveld
1988 Frans Maassen

Lapjes trui

Klik op de afbeelding om de link te volgen















1988 Steven Rooks
1989 Steven Rooks

Ronde van
Frankrijk
Nederlandse
etappezeges:
1936 Theo Middelkamp
1938 Theo Middelkamp
1938 Gerrit Schulte
1938 Antoon van Schendel
1939 Albert van Schendel
1951 Wim van Est
1952 Jan Nolten
1952 Hans Dekker
1953 Wim van Est
1953 Jan Nolten
1953 Gerrit Voorting
1953 Wout Wagtmans
1953 Wout Wagtmans
1954 Wout Wagtmans
1954 Wim van Est
1954 Henk Faanhof
1955 Ploeg Nederland
1955 Wout Wagtmans
1955 Jos Hinsen
1955 Daan de Groot
1958 Gerrit Voorting
1962 Huub Zilverberg
1963 Jan Janssen
1964 Jan Janssen
1964 Jan Janssen
1964 Henk Nijdam
1964 Jo de Roo
1965 Cees van Espen
1965 Gerben Karstens
1965 Jan Janssen
1965 Jo de Roo
1966 Ploeg Televizier
1966 Jo de Roo
1966 Gerben Karstens
1966 Gerben Karstens
1966 Henk Nijdam
1967 Jan Janssen
1968 Jan Janssen
1968 Jan Janssen
1970 Rini Wagtmans
1971 Gerben Karstens
1971 Rini Wagtmans
1971 Jan Krekels
1972 Leo Duyndam
1972 Rini Wagtmans
1973 Joop Zoetemelk
1973 Joop Zoetemelk
1974 Henk Poppe
1974 Gerard Vianen
1975 Cees Priem
1975 Gerrie Knetemann
1975 Theo Smit
1975 Theo Smit
1975 Joop Zoetemelk
1976 Ploeg Raleigh
1976 Hennie Kuiper
1976 Joop Zoetemelk
1976 Joop Zoetemelk
1976 Joop Zoetemelk
1976 Gerben Karstens
1976 Gerben Karstens
1977 Gerrie Knetemann
1977 Gerrie Knetemann
1977 Hennie Kuiper
1977 Jan Raas
1977 Fedor den Hertog
1978 Plog Raleigh
1978 Gerrie Knetemann
1978 Gerrie Knetemann
1978 Hennie kuiper
1978 Henk Lubberding
1978 Jan Raas
1978 Jan Raas
1978 Jan Raas
1978 Joop Zoetemelk
1979 Ploeg Raleigh
1979 Ploeg Raleigh
1979 Jan Raas
1979 Joop zoetemelk
1979 Leo van Vliet
1979 Jo Maas
1979 Gerrie Knetemann
1979 Gerrie Knetemann
1980 Ploeg Raleigh
1980 Ploeg Raleigh
1980 Henk Lubberding
1980 Joop Zoetemelk
1980 Joop Zoetemelk
1980 Jan Raas
1980 Jan Raas
1980 Jan Raas
1980 Gerrie Knetemann
1980 Cees Priem
1980 Bert Oosterbosch
1981 Ploeg Raleigh
1981 Ploeg Raleigh
1981 Johan van der Velde
1981 Johan van der Velde
1981 Ad Wijnands
1981 Ad Wijnands
1981 Peter Winnen
1982 Ploeg Raleigh
1982 Jan van Houwelingen
1982 Jan Raas
1982 Gerrie Knetemann
1982 Gerrie Knetemann
1982 Peter Winnen
1983 Peter Winnen
1983 Henk Lubberding
1983 Bert Oosterbosch
1983 Bert Oosterbosch
1983 Frits Pirard
1984 Jan Raas
1985 Henri Manders
1985 Gerrit Solleveld
1985 Johan Lammerts
1985 Maarten Ducrot
1986 Johan van der Velde
1987 Erik Breukink
1987 Jelle Nijdam
1987 Adri van der Poel
1987 J. P. van Poppel
1987 J. P. van Poppel
1987 Nico Verhoeven
1988 Ploeg Panasonic
1988 Jelle Nijdam
1988 Adri van der Poel
1988 J. P. van Poppel
1988 J. P. van Poppel
1988 J. P. van Poppel
1988 J. P. van Poppel
1988 Steven Rooks
1989 Erik Breukink
1989 Steven Rooks
1989 Gert-Jan Theunisse
1989 Jelle Nijdam
1989 Jelle Nijdam
1989 Mathieu Hermans
1990 Ploeg Panasonic
1990 Erik Breukink
1990 Erik Breukink
1990 Jelle Nijdam
1990 Frans Maassen
1990 Gerrit Solleveld
1991 Jelle Nijdam
1991 J. P. van Poppel
1992 Ploeg Panasonic
1992 Rob Harmeling
1992 J. P. van Poppel
1994 J. P. van Poppel
1995 Jeroen Blijlevens
1996 Jeroen Blijlevens
1996 Bart Voskamp
1996 Michael Boogerd
1997 Jeroen Blijlevens
1998 Jeroen Blijlevens
1998 Leon van Bon

2000 Leon van Bon
2000 Erik Dekker
2000 Erik Dekker
2000 Erik Dekker
2001 Erik Dekker
2002 Michael Boogerd
2002 Karsten Kroon
2003 Servaisw Knaven
2005 Pieter Weening
2014 Lars Boom
2016 Tom Dumoulin
2017 Tom Dumoulin 

TOTAAL
169 Etappe overwinningen
155 Individueel
014 Ploegentijdrit

Klik op de afbeelding om de link te volgen


DE ALPEN

Klik op de afbeelding om de link te volgen









L'Alpe d'Huez
Klik op de afbeelding om de link te volgen



Klik op de afbeelding om de link te volgen













De 21 bochten
Klik op de afbeelding om de link te volgen













Klik op de afbeelding om de link te volgen












Hoogte 1860 meter
Lengte 13.8 km
Stijging
7,9 %
De beklimming
telt 21 genummerde
Haarspeldbochten.
Bocht 16 &21
zijn vernoemd naar
Joop Zoetemelk.
Bocht 8 naar
Gert-Jan Theunisse
Bocht 9 naar
Steven Rooks.
Bocht 18 & 19
naar Hennie Kuiper
Bocht 13 & 15
naar Peter Winnen

Col du Télégraphe
Klik op de afbeelding om de link te volgen



Hoogte 1566 meter
Lengte 11.5 km
Stijging 7.4 %

Col du GalibierKlik op de afbeelding om de link te volgen




Klik op de afbeelding om de link te volgen






Monument
Henri Desgrange
 

Hoogte 2646 meter
Lengte 17 km
Stijging
7,2 %

Col de la Madeleine
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Hoogte 2000 meter
Lengte 28 km
Stijging 7.7
%

Col de l'Izoard

Klik op de afbeelding om de link te volgen



Hoogte 2361 meter
Lengte 32 km
Stijging 5.5 %

Col du GlandonKlik op de afbeelding om de link te volgen




Hoogte 1924 meter

Lengte 22 km
Stijging 6.7 %

Col de la Croix de Fer
Klik op de afbeelding om de link te volgen



Hoogte 2067 meter

Lengte 29.5 km
Stijging 5.2 %

Col de Joux-Plane
Klik op de afbeelding om de link te volgen



Hoogte 1691 meter
Lengte 11.6 km
Stijging 8.5 %

Col de Sestriéres
Klik op de afbeelding om de link te volgen



Hoogte 2033 meter
Lengte 21.2 km
Stijging 4.5 %

Col de la Colombiere

Klik op de afbeelding om de link te volgen



Hoogte 1613 meter
Lengte 16 km
Stijging 6.8 %

Klik op de afbeelding om de link te volgen


PYRENEEËN

Klik op de afbeelding om de link te volgen






Mont Ventoux

Klik op de afbeelding om de link te volgen







Hoogte 1912 meter

Lengte 21.6 km
Stijging 7.5 %

Col du Tourmalet
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Hoogte 2115 meter
Lengte 18 km
Stijging 7.8 %

Klik op de afbeelding om de link te volgen






Monument

Jacques Goddet



Col d'Aubisque
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Hoogte 2215 meter
Lengte 19 km
Stijging 6.2 %


Col de Aspin
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Hoogte 1489 meter
Lengte 12 km
Stijging 5.4
%

HautacamKlik op de afbeelding om de link te volgen





Hoogte 1560 meter
Lengte 16 km
Stijging 6.8
%

Plateau de Beille
Klik op de afbeelding om de link te volgen


Hoogte 1780 meter
Lengte 16 km
Stijging 7.9 %

Col de Portet-d'Aspet
Klik op de afbeelding om de link te volgen



Hoogte 1069 meter
Lengte 9 km
Stijging 6.3
%

Klik op de afbeelding om de link te volgen


Klik op de afbeelding om de link te volgen




Monument

Fabio Casartelli

Klik op de afbeelding om de link te volgen

CENTRAAL 
MASSIEF
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Puy-de-Dôme
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Hoogte 1465 meter
Lengte 10.8 km
Stijging 12 %

Laatste commentaren
  • Dhr (Harrie van Boxtel)
        op BEDANKT VOOR HET BEZOEK.
  • rittenschema ronde van nederland (guido dhondt)
        op [%%KLAD%%2016-9-1]DE ROUTE VUELTA 20 AUGUSTUS TOT 12 SEPTEMBER 2016
  • rittenschema ronde van nederland (guido dhondt)
        op [%%KLAD%%2016-9-1]DE ROUTE VUELTA 20 AUGUSTUS TOT 12 SEPTEMBER 2016
  • Theo Middelkoop wereldkampioen (Fonske)
        op HET LAATSTE WIELER NIEUWS.
  • Voor de ijzeren Flandrien... (Karel De Pelsemaeker)
        op WELKOM BIJ DE RONDE VAN FRANKRIJK EN KLASSIEKERS
  • 12-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WELKOM BIJ DE RONDE VAN FRANKRIJK EN KLASSIEKERS

    WELKOM OP DE WEBSITE
    De Ronde van Frankrijk
    De Ronde van Spanje
    De Ronde van Italie
    alle wielerklassiekers
    en het wereldkampioenschap!


    Geen radio of tv bij de hand
    tijdens een wielerwedstrijd?
    Geen nood!
    Volg de wedstrijd live via dit blog.

    Alle informatie over het wielrennen.

    Je hoeft niets te missen
    altijd het laatste nieuws.

    Copyright © Evert



    Reacties (13)
    11-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DE RONDE VAN FRANKRIJK 1-7-2017 - 23-7-2017

    WELKOM BIJ
    DE RONDE VAN FRANKRIJK 2017
    NUMMER 104
    NATUURLIJK WEER IEDERE DAG

    IN DIT THEATER
    DE RONDE VAN FRANKRIJK
    Geen radio of TV bij de hand,
    tijdens de Ronde van Frankrijk?
    Geen nood!
    De Ronde van Frankrijk is live te volgen via dit blog. 

     De 104e editie van de Tour de France 2017 begint op zaterdag 1 juli 2017 met een individuele tijdrit in Düsseldorf en finisht op zondag 23 juli in Parijs. In de drie tussenliggende weken liggen er klinkende klimmen als de Galibier, La Planche des Belles Filles en de Izoard op de renners te wachten. Het parcours telt twee individuele tijdritten, op de openingsdag en daags voor de uitzwaai-etappe naar Parijs.

     

    DatumParcoursbeschrijvingLengteOmschrijving
    1 za 1-7 Tour de France 2017 etappe 1 Tijdrit in Düsseldorf (Dui) 14,0 km vlakke tijdrit
    2 zo 2-7 Tour de France 2017 etappe 2 Düsseldorf (Dui) – Luik (Bel) 203,5 km vlak
    3 ma 3-7 Tour de France 2017 etappe 3 Verviers (Bel) – Longwy 212,5 km aankomst heuvelop
    4 di 4-7 Tour de France 2017 etappe 4 Mondorf les Bains (Lux) – Vittel 207,5 km vlak
    5 wo 5-7 Tour de France 2017 etappe 5 Vittel – La Planche des Belles Filles 160,5 km aankomst bergop
    6 do 6-7 Tour de France 2017 etappe 6 Vesoul – Troyes 216,0 km vlak
    7 vr 7-7 Tour de France 2017 etappe 7 Troyes – Nuits Saint Georges 213,5 km vlak
    8 za 8-7 Tour de France 2017 etappe 8 Dole – Station des Rousses 187,5 km bergen
    9 zo 9-7 Tour de France 2017 etappe 9 Nantua – Chambery 181,5 km bergen
    ma 10-7 Rustdag in Dordogne
    10 di 11-7 Tour de France 2017 etappe 10 Périgueux – Bergerac 178,0 km vlak
    11 wo 12-7 Tour de France 2017 etappe 11 Eymet – Pau 203,5 km vlak
    12 do 13-7 Tour de France 2017 etappe 12 Pau – Peyragudes 214,5 km bergen
    13 vr 14-7 Tour de France 2017 etappe 13 Saint Girons – Foix 101,0 km bergen
    14 za 15-7 Tour de France 2017 etappe 14 Blagnac – Rodez 181,5 km heuvels
    15 zo 16-7 Tour de France 2017 etappe 15 Laissac Sévérac l’Église – Le Puy en Velay 189,5 km heuvels
    ma 17-7 Rustdag in Le Puy en Velay
    16 di 18-7 Tour de France 2017 etappe 16 Le Puy en Velay – Romans sur Isère 165,0 km heuvels, vlak slot
    17 wo 19-7 Tour de France 2017 etappe 17 La Mure – Serre Chevalier 183,0 km bergen
    18 do 20-7 Tour de France 2017 etappe 18 Briançon – Izoard 179,5 km bergen
    19 vr 21-7 Tour de France 2017 etappe 19 Embrun – Salon de Provence 222,5 km vlak
    20 za 22-7 Tour de France 2017 etappe 20 Tijdrit in Marseille 22,5 km tijdrit
    21 zo 23-7 Tour de France 2017 etappe 21 Montgeron – Parijs 103,0 km vlak

     




    Reacties (1)
    10-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HET LAATSTE WIELER NIEUWS.

    Steven Kruijswijk wordt uiteindelijk vierde in het klassement.

    Tom Dumoulin
    Dumoulin schrijft historie met eindzege in Giro

    Een ongenaakbare Tom Dumoulin heeft de Ronde van Italië gewonnen. In de afsluitende tijdrit over 29,3 kilometer maakte hij het verschil met Nairo Quintana, Vincenzo Nibali en Thibaut Pinot - de drie concurrenten die tot zondag boven hem stonden - ruimschoots goed.

    Dumoulin is de eerste Nederlander die de Giro d'Italia op zijn naam schrijft. De vorige landgenoot die een grote ronde op zijn naam schreef was Joop Zoetemelk, die 37 jaar geleden de Ronde van Frankrijk won.

    Dumoulin veel sneller dan de rest

    Al bij het eerste tussenpunt na 8,8 kilometer pakte Dumoulin veel tijd op de concurrentie. Nairo Quintana, als klassementsleider gestart in de roze trui, lag al 31 seconden achter. Halverwege was Dumoulin zijn concurrenten al virtueel voorbij.




    Reacties (3)
    09-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.JOOP ZOETEMELK, JAN JANSSEN EN WIM VAN EST.

    JOOP ZOETEMELK

    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Joop Zoetemelk

    De op 3 december 1946 in Rijpwetering geboren Joop Zoetemelk koos aanvankelijk het schaatsen als zijn favoriete sport uit. Pas in 1964 debuteerde hij als wielrenner en het ging hem direct goed af. Bij de nieuwelingen won hij talrijke wedstrijden en hij werd bovendien Nederlands kampioen veldrijden. Bij de amateurs behoorde Joop Zoetemelk tot de absolute wereldtop. Met het behalen van de Olympische titel in de ploegentijdrit stootte hij definitief door. Als amateur won hij verder nog onder meer de Tour de l'Avenir, het Circuit des Mines en de Ronde van Joegoslavië.

    In 1970 debuteerde Zoetemelk als prof en hij zou zich al snel manifesteren als een uitmuntend ronderenner. De Tour de France loopt daarom als een rode draad door zijn loopbaan. In 1970 maakte hij met een tweede plaats zijn debuut..Zestien maal nam Zoetemelk deel aan de Tour en steeds reed hij de Ronde uit. Zesmaal bezette Zoetemelk de tweede plaats in de Tour om in 1980 zijn loopbaan te bekronen met de eindzege in de Ronde van Frankrijk.

    In 1974 kwam Joop Zoetemelk zwaar ten val in de Midi Libre en er werd zelfs voor zijn leven gevreesd. Met enorm veel wilskracht maakte de Nederlander in 1975 een zeer geslaagde come-back. Hij won dat jaar twintig koersen, waaronder Parijs-Nice, een rit in de Tour, de Ronde van Nederland en Dwars door Lausanne. Zijn vierde plaats in de Tour van dat jaar nam de laatste twijfels weg. Zoetemelk, die gehuwd is met een Française, vestigde zich in Germiny-l'Evêque en hij reed ook veelal in Franse ploegen. Zoetemelk was niet alleen een goed ronderenner, maar hij kon zich ook in de klassiekers prima weren. Zo won hij in 1976 de Waalse Pijl, in 1977 en 1979 de Grote Herfstprijs en behaalde hij menige ereplaats in deze wedstrijden. Ook in de strijd om de wereldtitel speelde hij meermaals een hoofdrol. Tweemaal (in 1976 en 1982) legde hij op de vierde plaats beslag en hij eindigde in totaal negen maal bij de eerste tien.

    Joop Zoetemelk zette in 1985 de kroon op zijn loopbaan door in Italië de wereldtitel te veroveren. Daarmee werd hij de oudste wereldkampioen uit de geschiedenis. Op de erelijst van Joop Zoetemelk komen nog heel wat meer opmerkelijke overwinningen voor, zoals de Ronde van Spanje, de Ronde van Romandië, het kampioenschap van Nederland, de Catalaanse Week, de Grote Prijs van Lugano, het Criterium der Azen, de Grand Prix Pino Cerami en nog talloze andere wedstrijden. Hoewel hij al jaren in Frankrijk woont, is zijn populariteit in Nederland immens. Zijn afscheid, eind 1987, werd één lange triomftocht door het land. Joop Zoetemelk volgt de wielersport nog steeds op de voet en fungeert als invaller-ploegleider bij de Rabobank-ploeg van Theo de Rooy.

    In 1980 ging de 67e Tour de France van start op 26 juni in Frankfurt. Hij eindigde op 21 juli in Parijs. Er stonden 130 renners verdeeld over 13 ploegen aan de start. De Fransman Bernard Hinault begon als belangrijkste kanshebber op de eindwinst. Hij won meteen de proloog, en domineerde de koers. Maar een peesontsteking aan zijn knie verplichtte hem om uit de koers te stappen nog voor ze de Pyreneeen bereikten. De Nederlande Joop Zoetemelk nam de gele trui 
    van hem over. Het was Zoetemelk's 10de deelname aan de Tour en nadat hij al vijf maal als 2de was geëindigd pakte hij als 2e Nederlander ooit de eindoverwinning.

    Klik op de afbeelding om de link te volgenMonument Joop Zoetemelk.

    Hendrik Gerardus Joseph (Joop) Zoetemelk Rijpwetering, 3 december 1946 is een voormalig Nederlands wielrenner, die geldt als een van de beste Nederlandse ronderenners ooit. Hij won in 1980 de Ronde van Frankrijk en werd in 1985 wereldkampioen op maar liefst 38-jarige leeftijd. Zoetemelk woont tegenwoordig in Frankrijk.

    Voordat hij in 1970 beroepsrenner werd, behaalde Zoetemelk een paar belangrijke overwinningen als amateur: goud op de Olympische Spelen in 1968 (100 km ploegentijdrit) en de eindzege in de Tour de LÁvenir (1969). Tijdens de Midi-Libre in 1974 kwam hij zwaar ten val. Er werd toen voor zijn carrière gevreesd, maar in 1975 kwam hij sterk terug.

    Zoetemelk nam 16 maal deel aan de Ronde van Frankrijk, reed hem altijd uit (een recordaantal) en behaalde meestal een plek bij de eerste tien: achtste, vijfde, vierde (3 ×), tweede (6 ×; veelal achter Eddy Merckx; vandaar zijn bijnaam eeuwige tweede, die overigens gedeeld moet worden met (Raymond Poulidor), en eerste 1980. Na Jan Janssen (1968) was hij de tweede Nederlandse Tourwinnaar. Zoetemelk beschikte in 1980 over alle kwaliteiten die een Tourwinnaar nodig heeft: sterk zijn in tijdritten en in de bergetappes, en een goede ploeg (de ploeg-Post). In 1982 werd hij wederom tweede; in 1983 leek hij op weg naar een nieuwe zege toen een positieve dopingtest hem mentaal uitschakelde. Later kreeg hij eerherstel.

    Tijdens het Gala ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de KNWU werd Joop Zoetemelk verkozen tot beste Nederlandse renner aller tijden. Op dinsdag 31 mei 2005 onthulde hij in zijn geboorteplaats een standbeeld ter ere van zijn wielerprestaties.

    JAN JANSSEN

    Klik op de afbeelding om de link te volgenJan Janssen

    De op 19 mei 1940 in Nootdorp geboren Jan Janssen maakte vooral geschiedenis door als eerste Nederlander de Tour de France te winnen. Janssen was een intelligent en temperamentvol renner, die op elk wieleronderdeel zijn mannetje stond. Al als amateur toonde de gebrilde Janssen zijn klasse. Hij won diverse Nederlandse amateurklassiekers en blonk uit in de Tour de l'Avenir. Jan Janssen bouwde zijn carrière grotendeels in Frankrijk uit, waar hij snel werd geaccepteerd als kopman.

    Hij debuteerde met een ritzege in de Tour van 1963, maar moest na een zware val de strijd staken. In 1964 kende Jan Janssen zijn grote doorbraak. In het voorjaar won hij Parijs-Nice, later twee etappes en de groene trui in de Tour en als dessert veroverde hij in Sallanches ook nog de wereldtitel. Nadat Janssen in 1965 weer de groene trui had gewonnen, leek hij in 1966 op weg naar de eindzege in de Tour. Door een onoplettendheid verspeelde hij echter zijn gele trui aan de Fransman Lucien Aimar en Janssen moest genoegen nemen met de tweede plaats. Vanaf dat moment was Janssen er van overtuigd, dat hij de Tour kon winnen. In 1967 bleef hij nog op de vijfde plaats steken, maar hij won wel weer het puntenklassement. Met een zege in de Ronde van Spanje had hij toch een grote rittenkoers op zijn naam gebracht. In 1968 werd Jan Janssen dus de eerste Nederlandse Tourwinnaar. Deze Tourzege was voor Jan Janssen het hoogtepunt in zijn loopbaan, waarin hij een indrukwekkende erelijst bijeen fietste.

    Hij behoorde ook in de klassiekers tot de toonaangevende figuren en schreef zijn naam op de erelijsten van Parijs-Roubaix (1967) en Bordeaux-Parijs (1966). Bovendien behaalde hij talloze ereplaatsen in diverse klassiekers. Ook op de piste sprak Jan Janssen een woordje mee. Hij won zes zesdaagsen, waarvan drie aan de zijde van Peter Post. In Parijs-Tours van 1970 tekende het einde van zijn loopbaan zich reeds af. Hij reed samen met de Duitser Tschan aan de leiding, maar kwam vijf kilometer voor de finish merkwaardig ten val. Hij moest een aantal dagen in het ziekenhuis blijven en kwam deze inzinking nooit meer te boven. Eind 1972 besloot Jan Janssen een indrukwekkende loopbaan en hij stortte zich op een maatschappelijke carrière. Hij bracht met succes een eigen fietsmerk op de markt. Sinds enkele jaren runnen zijn zonen de zaak en geniet Jan Janssen van zijn vrije tijd.

    In 1968 ging de 55e Tour de France van start op 27 juni in Vittel. Hij eindigde op 21 Juli in Parijs. Er stonden 110 renners verdeeld over 11 ploegen aan de start. Tijdens deze Tour werd de groene leiderstrui geïntroduceerd voor de leider in het puntenklassement. Tot 1968 was de kleur van de leiderstrui voor dit klassement rood. De slotfase van deze ronde was ongemeen spannend: de Belg Herman van Springel begon de laatste etappe, een tijdrit, in de gele trui, maar verloor deze in de laatste kilometers aan Jan Janssen, met 38 seconden. Deze werd hierdoor de eerste Nederlandse Tourwinnaar in de geschiedenis. Overigens was de Tour van 1968 de eerste die op de Nederlandse Televisie werd uitgezonden.

    WIM VAN EST

    Klik op de afbeelding om de link te volgenNederlands eerste geletruidrager Wim van Est

    In de gele trui maakte hij deel uit van een kopgroep tijdens de beklimming van de Tourmalet. Ook op de Aubisque ging hij goed mee, maar reed vlak voor de top lek. Het verwisselen van zijn band duurde drie minuten. Op dat moment kwam de Italiaan Fiorenzo Magni voorbij, een goed afdaler. Van Est kwam in het wiel van Magni en begon aan de afdaling. Van Est kon hem niet bijhouden en viel.

    Na een glijpartij van dertig meter over het asfalt stond hij weer op, beklom de fiets en dook weer de diepte in. Bij het naderen van een scherpe bocht naar rechts, drie kilometer onder de top verloor Van Est de controle over zijn fiets toen hij een klapband kreeg. Zonder fiets vloog hij over de rand van het ravijn, maakte eeen duikvlucht van tien meter, raakte een groepje jonge bomen en stuiterde daarna nog eens zestig meter omlaag. Vlak voor een groep rotsblokken kwam hij tot stilstand.
    Van Est kwam er met een paar schrammen vanaf.

    De tekst op het monument:
    "Hier viel tijdens de Tour de France op 17 juli 1951 Wim van Est 70 meter diep. Hij overleefde de val, maar verloor de gele trui. Wim van Est was de eerste Nederlandse drager van de gele trui in de Tour de France".




    Reacties (1)
    08-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TOM DUMOULIN SCHITTERT IN 100ste GIRO

    Klik op de afbeelding om de link te volgenTOM DUMOULIN

    Tom Dumoulin geboren in Maasricht op 11 november 1990 is een  Nederlandse wielrenner die vooral bekendstaat als tijdritspecialist en klassementsrenner. Hij rijdt sinds 2012 bij de Duitse wielerploeg Ream Sunweb.

    Dumoulin is éénvoudig eindwinnaar van een Grote ronde. Dumoulin won als eerste Nederlander de Ronde van Italie in 2017 en was daarmee de derde Nederlander die een Grote Ronde won na Jan Janssen (winnaar van de Tonde van Sapnaje 1967 en de Ronde van Frankrijk 1968) en Joop Zoetemelk (winnaar van de Ronde van Spanje 1979 en de Ronde van Frankrijk 1980).

    Tevens is Dumoulin tweevoudig ritwinnaar in de Ronde van Frankrijk, de Ronde van Spanje en de Ronde van Zwitserland. Verder is hij drievoudig ritwinnaar in de Ronde van Italie, zilveren medaillewinnaar van de individuele tijdrit tijdens de Olympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro, Brazilie en bronzen medaillewinnaar van de individuele tijdrit tijdens de wereldkampioenschappen wielrennen 2014 in Pon Ferrada, Spanje.

    Bovendien droeg Dumoulin tweeëntwintig leiderstruien in de Grote Rondes; zestien roze truien in de Ronde van Italie en zes rode truien in de Ronde van Spanje.

    Tom Dumoulin heeft wielergeschiedenis geschreven door de 100ste editie van de Giro d'Italia te winnen. Hij greep de  
    macht in de eerste tijdrit, kampte in de koninginnenrit met maagklachten, werd voortdurend belaagd door Quintana en  
    Nibali en verloor de roze leiderstrui in de voorlaatste bergrit. Op de slotdag pakte hij die op grandioze wijze terug.
                                           
    Quintana had zich in de negende etappe, de tweede zware bergrit, in het roze gehuld en begon met 30 tellen marge aan
    de eerste tijdrit. Dumoulin had dat gat na 10 km al gedicht en reed Quintana op bijna drie minuten.                   
                                           
    In de 14de etappe bevestigde hij zijn suprematie met de ritwinst bergop. Alom werd aangenomen dat Dumoulin, als hij de koninginnenrit (met daarin de Mortirolo en twee keer de Stelvio) zou overleven,de Giro zou winnen. Maar in die 16de rit gooiden niet de bergen, maar maagklachten roet in het eten.   
                                           
    Dumoulin verloor twee minuten en daarna was het de vraag of met de zware ritten die volgden, de halve minuut voorsprong op Quintana wel toereikend zou zijn.  
                                           
    Dat bleek niet het geval,want Quintana heroverde met de hulp van zijn sterke Movistar-ploeg het roze, al bleef zijn 
    marge klein. Te klein,zo bleek, want met een weergaloos optreden in de tijdrit op de slotdag maakte Dumoulin duidelijk dat het laatste roze hem toebehoorde.



    In de schaduw van Dumoulin, de eerste Nederlandse winnaar van een grote ronde sinds Joop Zoetemelk in 1980 de Tour  
    won, reed Bauke Mollema naar de zevende plaats. Die dankte hij voornamelijk aan zijn vermogen om op vechtlust aan te  
    klampen bij de klassementsmannen.     
                                           
    Steven Kruijswijk,die vorig jaar na een val zijn zeker lijkende eindzege in de Giro verspeelde, stond tiende toen hij in de voorlaatste etappe ziek opgaf.  
                                           
    De paarse trui was voor de Colombiaan Fernando Gaviria, die met vier ritzeges onbetwist de beste sprinter was. Mikel 
    Landa zag zijn klassementsambities na een val gesmoord,
    maar mocht zich met een ritzege en de bergtrui troosten.




    Reacties (0)
    07-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.JACQUES ANQUETIL & EDDY MERCKX & BERNARD HINAULT & MIGUEL INDURAIN & LANCE ARMSTRONG

    JACQUES ANQUETIL

    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Jacques Anquetil

    "Monsieur Chrono" werd op 8 januari 1934 te Mont-Saint-Aignan geboren. Jacques Anquetil is samen met Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain recordhouder inzake het aantal overwinningen in de Tour de France. Maar liefst vijfmaal schreef de Normandiër de Grand Boucle op zijn naam. Toch was Anquetil niet populair bij het Franse publiek, dat bijna altijd partij koos voor de underdog Raymond Poulidor. De wijze, waarop Anquetil zijn rittenwedstrijden won, was bijna altijd hetzelfde. Steeds speelde hij zijn sterkste wapen, het tijdrijden uit, hoewel hij in het hooggebergte goed partij kon bieden. Ondanks dat er dus duidelijk sprake was van een geweldige atletische prestatie, kon Anquetil daarmee niet de sympathie van het publiek afdwingen. Vaak werd hem verweten, dat hij op de fiets te veel rekende en iedere overbodige inspanning achterwege liet.

    Jacques Anquetil is ongetwijfeld de grootste tijdrijder aller tijden geweest. In zijn loopbaan won hij in totaal zo'n zestig ritten tegen het uurwerk. Negenmaal nam hij deel aan de Grand Prix des Nations en ook negenmaal ging hij met de zegepalm naar huis. In 1956 verbeterde hij voor het eerst het werelduurrecord, dat Fausto Coppi veertien jaar eerder had gevestigd. In 1967 stelde hij het werelduurrecord weer scherper, maar dat werd nooit officieel erkend, omdat hij weigerde zich aan de dopingcontrole te onderwerpen. Na zijn loopbaan maakte hij er geen geheim van gebruik te hebben gemaakt van stimulerende middelen.

    In 1957 won Jacques Anquetil toch wel enigszins verrassend voor het eerst de Tour de France. Het bleef daarna enkele jaren wat stil rond hem, totdat hij in 1960 de Ronde van Italië op zijn naam bracht. In 1961 won Anquetil op indrukwekkende wijze weer de Tour en dat was het begin van een unieke serie. Vier jaar op rij was hij niet te stuiten en dat betekende een record, dat een tiental jaren later door Eddy Merckx werd geëvenaard. In 1964 slaagde Anquetil er tevens in om de dubbelslag Giro-Tour binnen te halen, terwijl hij in 1963 de Vuelta en de Tour won.

    Hoewel Anquetil in de klassiekers zelden tot de uitblinkers behoorde, slaagde hij er toch in om in 1964 Gent-Wevelgem te winnen. In 1966 won hij ook nog Luik-Bastenaken-Luik. In 1965 zorgde Maître Jacques nog voor een unieke stunt, die hij vantevoren had aangekondigd. Hij zou de etappewedstrijd Dauphiné Libéré en Bordeaux-Parijs rijden en allebei winnen. Tussen finish en start van deze twee wedstrijden lag een tijdsverschil van slechts negen uur. Na een zware strijd won Anquetil inderdaad de Dauphiné Libéré. Met een speciaal vliegtuig vloog hij naar Bordeaux om er te starten voor de monsterrit van 557 kilometer. Ondanks een hevige inzinking won hij ook deze klassieker en maakte daarmee zijn boute uitspraak waar. Anquetil was een uniek figuur in de wielersport, maar zou er nimmer in slagen om het Franse volk aan zijn voeten te krijgen.

    Hij werd in 1966 benoemd tot Ridder in het Legioen van Eer. In 1969 sloot hij zijn imposante wielerloopbaan af en werd hij hereboer in Normandië. Hij was tot zijn dood bij het wielrennen betrokken door zijn functie als wedstrijdleider in Parijs-Nice, een brievenrubriek tijdens de Tour in de sportkrant l'Equipe en zijn optreden als tv-commentator. Op 18 november 1987 overleed Jacques Anquetil aan maagkanker.


    EDDY MERCKX

    Klik op de afbeelding om de link te volgenEddy Merckx

    Als we een titel van 'Grootste wielrenner aller tijden' zouden uitdelen, dan komt die ongetwijfeld terecht bij de Belgische vijfvoudige Tourwinnaar Eddy Merckx. Hij was een formidabele atleet, die in geen onderdeel van de wielersport gespecialiseerd was, maar elke specialist op zijn eigen terrein klopte. De sterkste klimmers loste hij in de cols, de snelste sprinters verschalkte hij in een massasprint. Tot aan het einde van zijn loopbaan had Merckx het karakter van een beginneling. Hij wilde altijd winnen en kreeg daarom al snel de bijnaam 'de kannibaal'.

    De op 17 juni 1945 geboren kampioen toonde al bij de jongeren snel zijn ongelooflijke klasse. Als nieuweling werd hij al kampioen van België om vervolgens in 1964 in Sallanches wereldkampioen bij de amateurs te worden. De krachtig gebouwde atleet Merckx (1 meter 83 groot en 78 kilo zwaar) debuteerde in 1965 bij de profs. Hij wist zich snel op de voorgrond te dringen en won in 1966 zijn eerste klassieker. Dat was Milaan-San Remo, een wedstrijd, die hij in totaal maar liefst zeven keer wist te winnen. 'Superman' Merckx schreef maar liefst drieëndertig klassiekers, drie wereldkampioenschappen en één Belgisch kampioenschap op zijn erelijst. Ook als ronderenner was Merckx van buitengewone klasse. In 1968 won hij voor het eerst de Ronde van Italië, een prestatie, die hij nog viermaal zou herhalen.

    Ook in de Tour de France was Merckx niet te stuiten. Al bij zijn eerste deelname in 1969 verpletterde hij alle concurrenten. Viermaal op rij won Merckx de Tour, waarbij hij op alle terreinen domineerde. Hoewel Merckx een begenadigd tijdrijder was, liet hij het niet op een rit tegen het uurwerk aankomen. Ook in de cols en in de vlakke ritten streed hij in de frontlinies. Zo won hij in 1969 alle voorkomende klassementen in de Tour. Driemaal slaagde hij erin om de dubbelslag Giro-Tour binnen te halen. In 1974 lukte hem trouwens nog een bijzondere prestatie. In dat jaar won hij naast Giro en Tour ook nog het wereldkampioenschap. Een op dat moment nog nimmer vertoonde trilogie.

    In 1972 zette Eddy Merckx aan het einde van een fenomenaal wegseizoen de kroon op zijn loopbaan door in Mexico een formidabel werelduurrecord te vestigen. Pas elf jaar later slaagde de Italiaan Moser erin om met behulp van de sterk geëvolueerde wetenschap het record te verbeteren. In 1978 zette Merckx een streep onder zijn imposante loopbaan. Eén seizoen was hij ploegleider, maar dat lag hem niet. Hij introduceerde daarom met succes de Eddy Merckx racefietsen, die in zijn eigen fabriek gemaakt worden. Hij staat dus nog steeds met beide benen in de wielerbeweging.

    BERNARD HINAULT

    Klik op de afbeelding om de link te volgenBernard Hinault

    De Bretonse krachtpatser behoort tot de historische figuren uit de Tour. Met vijf overwinningen in de Ronde van Frankrijk was hij samen met Merckx, Anquetil en Indurain jarenlang recordhouder. Bernard Hinault, die op 14 november 1954 in Yffiniac werd geboren, heeft nog wel geprobeerd om het record op zes Tourzeges te brengen, maar hij stuitte in 1984 op een superieure Fignon en in 1986 op een sterke LeMond. Bernard Hinault debuteerde in 1971 als wielrenner. Hij won de eerste de beste wedstrijd, waarin hij aan de start verscheen. In dat eerste jaar won hij trouwens twaalf van de twintig wedstrijden. In 1972 werd hij al Frans kampioen bij de junioren, maar het volgende jaar reed hij geen wedstrijden, omdat hij zijn dienstplicht vervulde. Hinault reed daardoor slechts één seizoen als amateur. Met een tweede plaats in de Route de France en de titel van achtervolgingskampioen van Frankrijk op zak, waagde hij in 1975 de overstap naar de profs. Zijn ploegleider Cyrille Guimard gaf hem de kans om zijn loopbaan rustig op te bouwen en de resultaten waren er ook naar. In 1975 werd hij al kampioen van Frankrijk in de achtervolging. Deze titel prolongeerde hij het volgende jaar, terwijl hij ook in allerlei kleine rittenwedstrijden succesvol was. Internationaal timmerde hij vooral aan de weg met een zesde plaats in het wereldkampioenschap.

    In 1977 kwam de definitieve doorbraak van Bernard Hinault. Hij won de klassiekers Gent-Wevelgem en Luik-Bastenaken-Luik en bovendien de Grand Prix des Nations. In 1978 debuteerde Hinault in de Tour de France en hij sleepte meteen een overtuigende eindzege uit het vuur. Ook in 1979 legde hij iedereen zijn wil op in de Tour, maar in 1980 moest hij vanwege een onwillige knie de strijd staken. In 1981 en 1982 viel er echter aan zijn overmacht niet te tornen. Een blessure aan zijn knie hield hem in 1983 uit de Tour, omdat er operatief ingegrepen moest worden. Wel won hij eerder in het jaar nog de Waalse Pijl en de Ronde van Spanje.

    In 1985 won hij voor de vijfde keer de Tour, mede dankzij de steun van zijn ploegmaat Greg LeMond. Bernard Hinault was een opmerkelijk renner, die wist wat hij wilde. Als hij ergens zijn zinnen op had gezet, dan slaagde hij er meestal ook in om dat te verwezenlijken. Zo won hij in 1980, na dus een mislukte Tour, op zeer indrukwekkende wijze het wereldkampioenschap in Sallanches. Hinault won driemaal de Giro d'Italia, in 1980, 1982 en 1985. Zijn naam komt ook tweemaal voor op de erelijst van de Ronde van Spanje. Hinault was geen veelvraat, maar en renner, die zijn wedstrijden uitzocht. Hinaults bijnaam luidde Le Blaireau, hetgeen door Nederlandse (maar ook andere niet-Franstalige) sportcommentatoren steevast werd vertaald met De Das. Die vertaling was niet eens zo gek bedacht: dassen zijn veelvraten en Hinault was dat - in de traditie van Eddy Merckx ook. Maar de Fransen bedoelden met Le Blaireau echter dat hij een knorrig mens was en dat was nog dichter bij de waarheid, want dassen knorren. Een alternatieve uitleg is dat Blaireau scheerkwast betekent, want Bernard Hinault had in het begin van zijn carrière vaak een zweetband om zijn hoofd zodat zijn haar er als een scheerkwast bovenuit stak. Dit is ooit door een nederlandse journalist ten onrechte vertaald als de das. Dit misverstand is begrijpelijk omdat blaireau zowel het een als het andere kan betekenen; scheerkwasten werden gemaakt van dassenhaar. Na zijn carrière ging Hinault in zaken en hij werd tevens opgenomen in de organisatie van de Tour de France.

    MIGUEL INDURAIN

    Klik op de afbeelding om de link te volgenMiguel Indurain

    Miguel Indurain schreef in 1995 geschiedenis door als eerste renner voor de vijfde keer opeenvolgende keer de Tour de France te winnen. Daarmee troefde de boomlange Spanjaard de andere recordhouders Jacques Anquetil, Eddy Merckx en Bernard Hinault af. Een zesde triomf zat er in 1996 echter niet meer in, waarop Miguel Indurain besloot om te stoppen met fietsen. Koel en berekenend snelde Miguel Indurain vijf jaar op rij naar de eindzege in de Tour. Vaak ontnam hij al in de eerste de beste tijdrit de Tour van alle spanning. Hij werd wel eens vergeleken met een robot, een automaat of een rekenmachine. Het geeft aan, dat er wel respect was voor zijn prestaties, maar dat ze buiten de Spaanse landsgrenzen beslist niet met enthousiasme werden begroet. Indurain werd vaak bekritiseerd, omdat hij zijn overwinningen op een gecalculeerde en defensieve wijze behaalde. Een tactiek, die Jacques Anquetil vroeger ook hanteerde en de Normandiër niet populair maakte.

    De op 16 juli 1964 in Villava geboren Miguel Indurain werd als amateur in 1983 Spaans kampioen. Hij nam in 1984 deel aan de Olympische Spelen van Los Angeles en werd daarna prof. Miguel Indurain kreeg van zijn ploegleider Miguel Echevarri de kans om als renner te groeien. In 1985 reed hij vier dagen in de gele leiderstrui tijdens de Ronde van Spanje. Hij was daarmee de jongste klassementsleider in de geschiedenis van de Vuelta. Hij startte in 1985 op 19-jarige leeftijd voor het eerst in de Tour om ervaring op te doen. Net als in 1986 stapte Indurain toen voortijdig af. Echevarri zag een toekomstig rondewinnaar in de lange slungel uit Pamplona. De ploegleider, die zelf nog ploegmaat van Jacques Anquetil is geweest, had geduld en liet Indurain zich eerst enkele jaren uit de naad fietsen voor Pedro Delgado, zoals in de Tour van 1990 toen hij zijn eigen kansen opofferde voor "Perico". Indurain was al blij met zijn ritzege op Luz Ardiden en wachtte geduldig zijn kans af. In 1990 won hij de wereldbekerwedstrijd San Sebastian-San Sebastian.

    In 1991 brak de 1 meter 88 lange Spanjaard definitief door. Hij werd tweede in de Vuelta en won op indrukwekkende wijze de Tour. Hij was niet als kopman gestart in de Tour, maar in de Pyreneeën sloeg hij wel zijn slag. Met steun van een sterke ploeg en door twee overwinningen in de tijdritten kon hij in Parijs als Tourwinnaar worden gehuldigd. In 1992 was hij de eerste Spanjaard, die de Ronde van Italië op zijn naam bracht. Hij droeg in de Giro maar liefst 20 dagen de rose leiderstrui. Enkele weken later won hij de Spaanse titel en ook in de Tour de France was hij weer de sterkste. Indurain dankte zijn tweede Tourzege vooral aan zijn meesterschap in de tijdritten, die hij met grote overmacht won. In 1993 won hij voor het tweede jaar op rij zowel de Giro als de Tour. In 1994 won hij als derde renner in de geschiedenis voor het vierde opeenvolgende jaar de Tour. Met een vijfde opeenvolgende overwinning in de Tour verbeterde Indurain in 1995 alle bestaande records.

    In Colombia werd hij later voor het eerst wereldkampioen tijdrijden. In de wegwedstrijd loodste Indurain zijn landgenoot Abarahm Olano naar de wereldtitel om daarna zelf genoegen te nemen met de zilveren medaille. Op 2 september 1994 verbeterde hij op de wielerbaan van Bordeaux het werelduurrecord van de Schot Obree en bracht het op 53 kilometer en 40 meter. Vijftig dagen later raakte hij het fameuze record al weer kwijt aan de Zwitser Tony Rominger.

    LANCE ARMSTRONG

    Klik op de afbeelding om de link te volgenLance Armstrong

    Eind 1996 gaf niemand nog een cent voor de loopbaan van de door teelbalkanker getroffen Lance Armstrong. Medici gaven de Amerikaan weinig kans om ooit nog op het hoogste niveau te kunnen fietsen. Bijna drie jaar na de ontdekking van de vreselijke ziekte stond Lance Armstrong in Parijs op de hoogste trede van het podium van de Tour de France. Hij volbracht een wonder en gaf daarmee andere kankerpatiënten enorm veel mentale steun.

    Op 2 oktober 1996, om 17.15 uur kreeg Lance Armstrong in het Saint David-ziekenhuis van Austin de ontstellende diagnose van kankerspecialist Dudley J. Youman: “Lance, je hebt kanker”. Het was een keiharde klap in het gezicht van de man, die iedereen kende als een gezonde brok natuur, een man die met zijn stoere kracht een topwielrenner werd. Hij moest geopereerd worden, want er waren ook uitzaaiingen in de hersenen geconstateerd. En verder onderging hij enkele chemokuren.

    Lance Armstrong keek de dood in de ogen, maar eind 1997 kondigde hij toch zijn comeback aan, maar sponsor Cofidis zag dat niet zitten. Armstrong tekende een contract bij de Amerikaanse US Postal-ploeg. Begin 1998 voorspelde hij al zijn comeback. In de Vuelta verraste hij met een knappe vierde plaats in de eindstand en bij het WK in Valkenburg eindigde hij ook twee keer net naast het erepodium. De twijfels over zijn comeback waren toen al verdwenen, maar ploegleider Johan Bruyneel zette Lance Armstrong pas op het goede spoor. Hij overtuigde Armstrong van zijn kansen op een Tourzege.

    De 1 meter 77 lange Lance Armstrong was op 16-jarige leeftijd al professioneel triatleet, maar omdat hij geen sponsors kon vinden, schakelde hij over op het wielrennen. In 1989 debuteerde de op 18 september 1971 geboren Texaan bij het WK voor junioren in Moskou met een 73ste plaats. Na de Olympische Spelen van Barcelona, waar hij veertiende werd, stapte Lance Armstrong over naar de profs. In de klassieker San Sebastian-San Sebastian maakte hij zijn debuut. Kort daarop demonstreerde hij met een tweede plaats in het Kampioenschap van Zürich zijn capaciteiten. Daarna won hij nog een rit in de Ronde van Galicië en de GP Sanson. In zijn eerste volledige profseizoen zette Armstrong zijn opmars direct voort door kampioen van zijn land te worden.

    Lance Armstrong maakte een bliksemcarrière, want in 1993 werd hij op zijn 22ste in Oslo al wereldkampioen. Lange tijd dacht Armstrong dat hij een renner voor eendagswedstrijden was. Op zijn erelijst staan niet voor niets de Clasica San Sebastian en de Waalse Pijl. In de Tour won hij wel ritten, zoals in 1993 in Verdun en in 1995 de etappe naar Limoges, waarmee zijn verongelukte ploegmaat Fabio Casartelli werd geëerd. Maar illusies over het eindklassement maakte de Yank zich nooit. Totdat Johan Bruyneel hem overtuigde van zijn mogelijkheden.
    In 1999 greep hij in Le Puy du Fou in de proloog zijn eerste gele trui, die hij na de tweede etappe aan sprinter Kirsipuu moest afstaan. Maar in de tijdrit van Metz heroverde Armstrong het begeerde tricot en hij stond het daarna niet meer af. Met zijn Tourzege realiseerde Lance Armstrong een mirakel, dat lijkt op een modern sprookje. Maar het was de waarheid in een wereld waarin zelden plaats is voor sentimenten. Met zijn comeback was hij een voorbeeld voor vele andere kankerpatiënten. Zijn tweede overwinning in 2000 was een bevestiging van zijn terugkeer op het hoogste niveau. De concurrentie werd in de eerste de beste bergrit al de genadeslag toegebracht. Daarna kwam de positie van Armstrong niet meer in gevaar. Met een overwinning in de laatste tijdrit zette Lance Armstrong de kroon op het werk. Niet alleen winnaar van deze twee maar nog eens vijf maal was hij winnaar van de Ronde van Frankrijk dus totaal zeven maal.




    Reacties (1)
    06-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GROOTHEDEN UIT HET VERLEDEN.

    FAUSTO COPPI
    Fausto Coppi (Castellania, 15 september 1919 - Tortona, 2 januari 1960) was een Italiaanse wielrenner. Zijn grote prestaties leverden hem de bijnaam 'Il Campionissimo', kampioen der kampioenen, op.
    Coppi was een zeer veelzijdig renner en boekte in zijn wielercarrière tal van successen, waaronder vijf eindzeges in de Ronde van Italië en twee eindzeges in de Ronde van Frankrijk. Op het gebied van eendagskoersen won hij onder meer vijfmaal de Ronde van Lombardije, driemaal Milaan- San Remo en eenmaal Parijs- Roubaix. Voorts behaalde Coppi in 1953 de wereldtitel en vestigde hij in 1942 een nieuw werelduurrecord.
    LOUISON BOBET
    Louison Bobet (Saint-Méen-le-Grand, 12 maart 1925 - Biarritz, 13 maart 1983) was een bekende Franse wielrenner. Bobet was een uitstekend klimmer en had een groot doorzettingsvermogen.
    Hij was de tweede persoon en eerste Fransman die de Ronde van Frankrijk drie keer op zijn naam schreef. Ook werd hij wereldkampioen, tweemaal Frans kampioen en won hij diverse kleinere wedstrijden.
    CHARLY GAUL
    Charly Gaul (Pfaffenthal, 8 december 1932 - Luxemburgt, 6 december 2005) was een wielrenner uit Luxemburg, die in 1958 de Ronde van Frankrijk wist te winnen.
    Gaul werd geboren in Pfaffenthal. Tussen 1953 en 1962 was hij profwielrenner. Naast zijn eindoverwinning in 1958 wist Gaul in 1955 en 1961 een derde plaats in het eindklassement van de Tour te behalen. In 1956 en 1959 won hij het bergklassement. Ook in de Ronde van Italië was hij succesvol. In 1956 en 1959 won hij deze ronde en het bergklassment.
    Hij had twee bijnamen: De Engel van het Gebergte, refererend aan zijn klimcapaciteiten, en Monsieur Pipi. De laatste dankte hij aan het feit dat hij in 1957 de winst in de Giro verspeelde door een uitgelopen plaspauze.
    Gaul was zes keer kampioen van Luxemburg op de weg en bovendien twee keer nationaal kampioen veldrijden. Na zijn tweede echtscheiding leidde hij een teruggetrokken bestaan. Charly Gaul werd gekozen tot de Luxemburgse Sportman van de twintigste eeuw. Hij was een groot fan van Marco Pantani wiens aanvalslust hij bewonderde.
    Op 6 december 2005 overleed hij, twee dagen voor zijn 73ste verjaardag, aan de gevolgen van een longembolie.
    FEDERICO BAHAMONTES
    Federico Martin Bahamontes (Santo Domingo, 9 juli 1928) is een voormalig Spaans wielrenner. Hoewel geboren als Federico Martín, gebruikte hij in zijn wielerleven de achternaam van zijn moeder, Bahamontes.
    In 1959 won hij de Ronde van Frankrijk. Bovendien eindigde hij in 1963 en 19*64 als tweede respectievelijk derde in het eindklassement. Hij was een erkend klimmer, met als bijnaam de adelaar van Toledo. Hij veroverde maar liefst zes maal het bergklassement in de Tour: in 1954, 1958, 1959, 1962, 1963 en 1964. In totaal heeft hij zeven touretappes gewonnen.
    In 1957 eindigde hij als tweede in het eindklassement van de Ronde van Spanje. In dat jaar en het jaar daarop won hij bovendien het bergklassement van deze ronde. Ook het bergklassement van de Ronde van Italië heeft hij gewonnen: in 1956.B
    Bij het begin van de Tour van 1959 werd Bahamontes niet gezien als één van de favorieten voor de eindoverwinning. Hij profiteerde echter van een vroege ontsnapping tijdens een etappe in de Pyreneeën. Vervolgens won hij ook nog eens de klimtijdrit op de Puy-de-Dôme. In de Alpen werkte hij samen met medeklimmer Charly Gaul waardoor hij zijn voorsprong kon vergroten. Zowel Henry Anglade als Jacques Anquetil hebben daarna nog wat van hun achterstand in kunnen lopen, maar niet genoeg om de leidende positie van Bahamontes te kunnen bedreigen.
    JULIO JIMÉNEZ
    Julio Jiménez Muñoz (Avila, 28 noktober 1934) is een voormalig Spaans wielrenner. Zijn bijnaam is De uurwerkmaker van Avila. Jiménez won drie maal het bergklassement (tegenwoordig de bolletjestrui ) in de Ronde van Frankrijk van 1965, 1966 en 1967 en won eveneens driemaal het bergklassement in de Ronde van Spanje van 1963, 1964 en 1965. In 1964 werd hij Spaans kampioen op de weg.




    Reacties (0)
    05-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HENNIE KUIPER, STEVEN ROOKS, GERT JAN THEUNISSE, RAYMOND POULIDOR EN PETER WINNEN.

    HENNIE KUIPER

    Klik op de afbeelding om de link te volgenHENNIE KUIPER

    Hendrikus Andreas (Hennie) Kuiper (Noord Deurningen (Overijssel), 3 februari 1949) is een voormalig Nederlands wielrenner, die professional was van 1973-1988. Daarna is hij tot en met 1996 ploegleider geweest.

    Zijn erelijst is imposant: in 1972 werd hij Olympisch Kampioen en in 1975 wereldkampioen. Hij won onder meer twee keer (1977 en 1978) de Tour-etappe naar Alpe d'Huez en werd twee keer tweede in het eindklassement van de Tour. Kuiper richtte zich aanvankelijk op de grote rondes, maar ontpopte zich in de tweede helft van zijn carrière als winnaar van grote klassiekers. Na zijn actieve carrière is Kuiper nog enige tijd actief geweest als ploegleider. Eerst van een Duitse ploeg (Stuttgart, het latere Telekom), daarna van een Amerikaanse ploeg (Motorola) (met daarin onder anderen Lance Armstrong).

    STEVEN ROOKS

    Klik op de afbeelding om de link te volgenSTEVEN ROOKS

    Steven Rooks (Oterleek, 7 augustus 1960) is een voormalig Nederlands wielrenner. Hij was van 1982 tot 1995 professional.

    Steven Rooks brak in 1983 in één klap door door een overwinning in de belangrijke klassieker Luik-Bastenaken-Luik. Datzelfde jaar deed hij ook voor de eerste keer mee aan de Tour de France, maar reed hem niet uit. Een 25e plaats in 1985 en een 9e in 1986 lieten zien dat hij ook op dat gebied wel wat in zijn mars had.

    In 1988 behaalde hij zijn grootste toursuccessen. Hij vocht dat jaar met Pedro Delgado om de eindzege. Uiteindelijk werd hij tweede, maar won wel de etappe naar L'Alpe d'Huez, het bergklassement en het combinatieklassement. Later dat jaar won hij ook het kampioenschap van Zürich.

    Sinds 2005 is Steven Rooks wedstrijdleider van de Ronde van Noord-Holland, een wedstrijd voor elite-renners en de verwante Omloop van het Lage Land, een juniorenklassieker. 

    GERT JAN THEUNISSE

    Klik op de afbeelding om de link te volgenGERT JAN THEUNISSE

    Gert-Jan Theunisse (Oss, 14 januari 1963) is een voormalig Nederlands wielrenner.

    Theunise was prof van 1984 tot en met 1995. Hij haalde in z'n carrière diverse successen. Zo won hij in 1989 in de Tour de France de prestigieuze etappe naar l'Alpe d'Huez. Hij moest in 1995 zijn wielercarrière opgeven, omdat artsen een ernstige hartafwijking bij hem constateerden. Hij had enkele bijnamen. Eén daarvan is De Blonde Engel. Rondom Theunisse heeft altijd de geur van doping gehangen, hoewel hij dat voor de camera altijd ontkende. In 1988 werd hij positief bevonden in de Tour, twee jaar later werd hij positief bevonden in de Waalse Pijl en de Ronde van het Baskenland.

    RAYMOND POULIDOR
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    RAYMOND POULIDOR

    Raymond Poulidor (Masbaraud-Merignat, 15 april 1936) is een bekend Frans wielrenner. Hij was actief als beroepsrenner tussen 1960 en 1977. Op de rangschikking der beste renners aller tijden van Daniel Marszalek is Raymond Poulidor 12de (2004).

    Hij was populair, vooral omdat hij zich zo makkelijk kon schikken in zijn rol van underdog en tegenslagen kon incasseren. In Frankrijk is hij bekend onder zijn bijnaam Pou-Pou. Hij wordt ook de eeuwige tweede genoemd omdat hij in vele wedstrijden net naast de hoofdprijs greep. Onder meer in de Ronde van Frankrijk werd hij driemaal tweede (1964, 1965 en 1974). Hij heeft nooit een etappe in de gele trui kunnen rijden. Het record tweede plaatsen is echter in handen van Joop Zoetemelk met 6 stuks.

    In het begin van zijn carrière was Jacques Anquetil zijn grootste rivaal, later kreeg hij te maken met Eddy Merckx.

    Als eerbetoon startte de negende etappe van de Ronde van Frankrijk 2004 in Saint Léonard-de-Noblat, de woonplaats van Poulidor.

    PETER WINNEN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    PETER WINNEN

    Peter Johannes Gertrudis (Peter) Winnen (Ysselsteyn, 5 september 1957) is een voormalig profwielrenner uit Nederland, die in 1980 als tweede eindigde in de Vredeskoers en later dat jaar deelnam aan de Olympische Spelen in Moskou.

    In 1981 debuteerde hij in de Ronde van Frankrijk en baarde opzien met een ritoverwinning naar Alpe d'Huez, een vijfde plaats in het eindklassement en de eerste plaats in het jongerenklassement. Het jaar daarna verbeterde hij zichzelf nog iets met een vierde plaats in de eindrangschikking en opnieuw ritwinst. Zijn beste prestatie leverde Winnen waarschijnlijk in 1983 toen hij, na aanvankelijk tegenvallend rijden in de Pyreneeën, sterk terugkwam in de Alpen met opnieuw winst op Alpe d'Huez. Zelfs de eindoverwinning kwam binnen zijn bereik. In de laatste bergrit zette zijn ploeg een aanval in op klassementsleider Laurent Fignon. Deze aanval faalde door een zware val van ploegmaat Johan van der Velde en het sterke rijden in de slotfase van Fignon zelf. Winnen werd dat jaar derde in het eindklassement. Hij zou later verklaren zich nooit echt goed te hebben gevoeld in deze Ronde, onder andere door een zware bronchitis die hij kort ervoor had opgelopen, een gebrek aan vertrouwen van zijn ploegleider Peter Post, een verziekte sfeer in de ploeg en privéproblemen.

    Hierna volgden enkele tegenvallende jaren waarin Winnen niet meer met de beteren mee omhoog kon in de bergen. Door de komst van talentvolle ploegmaten, zoals Erik Breukink, was er echter weer een rol van betekenis voor hem weggelegd. Vooral als helper, maar ook enkele eervolle plaatsen werden nog behaald. Zo werd hij in 1988 nog negende in zowel de Ronde van Italië als de Ronde van Frankrijk en tweede in de Ronde van Zwitserland in 1990, waar hij op slechts één seconde de eindoverwinning miste.

    Winnen was bovenal een klimmer. Toch wist hij in 1990 het Nederlands kampioenschap op de weg te winnen. Na een aanrijding tijdens een training voor de Tour de France stopte hij in 1991 met wielrennen.

    Na zijn actieve wielerloopbaan ging Winnen naar de kunstacademie en publiceerde hij enkele boeken over de wielerwereld, waaronder Van Santander naar Santander. Daarnaast schrijft Winnen regelmatig columns voor kranten en tijdschriften, waaronder NRC Handelsblad. In december 2005 gaat een muziektheaterproductie van zijn hand in première, getiteld Fiets. De voorstelling gaat over de verhouding tussen wielersport, media en commercie.




    Reacties (0)
    04-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GERRIE KNETEMANN & JAN RAAS

    GERRIE KNETEMANN
    Klik op de afbeelding om de link te volgenGerrie Knetemann

    Gerrie Knetemann (Amsterdam, 6 maart 1951 - Bergen, 2 november 2004)  bijnaam 'de Kneet', was een Nederlandse beroepswielrenner van 1974 - 1989.

    Hij verraste al jong als specialist in proloog-tijdritten. Gaandeweg ontwikkelde hij zich ook als tijdrijder in het langere werk. Knetemann was geen sprinter, maar boekte vrij veel overwinningen in een sprint-à-deux, door met een kompaan of in een klein groepje uit een peloton te ontsnappen. Op die manier werd hij verrassend wereldkampioen in 1978 door Franseco Moser te verslaan. In datzelfde jaar won hij in de laatste etappe van de Ronde van Frankrijk de sprint op de Champs Elysees. Knetemann kon goed uit de voeten in meerdaagse wedstrijden, maar hij schoot echter te kort in het hooggebergte om in de Tour een goed klassement te rijden. Hoewel geen klassementrijder voor de Ronde van Frankrijk, bleek hij een der succesvolste Nederlandse Tourrenners. Tienmaal won hij een etappe, een Nederlands "record", dat hij deelt met Jan Raas en Joop Zoetemelk en achtmaal was hij drager van de gele trui. Met het collectief stond hij ook nog negenmaal op het podium als winnaar van een ploegentijdrit. Hij was de eerste wielrenner die de grens van 50 km/u doorbrak in een tijdrit.

    Gerrie Knetemann werd in 1974 profwielrenner bij de Franse Mercier ploeg, waar Joop Zoetemelk kopman was. Typerend voor zijn instelling was dat hij datzelfde jaar laatste werd in Parijs Roubaix, maar een week later de Amstel Gold Race won. In 1975 tekende hij een contract bij de Raleigh ploeg van Peter Post. Samen met Jan Raas was hij daar jarenlang, tot de breuk in 1983, de gezichtsbepalende factor. In 1982 verrastte Gerrie Knetemann in de Tour door de snelle Ier Sean Kelly voor te blijven in een massa-sprint en door Bernard Hinault te verslaan in een lange tijdrit.

    In 1983 kwam hij zwaar ten val in Dwars door Belgie. Aanvankelijk werd voor zijn leven gevreesd. Na een lange revalidatie keerde hij terug in het peloton om nog eenmaal uit te pakken in de Amstel Gold Race van 1985.

    Knetemann viel op in het wielerpeloton door zijn gevoel voor humor en zijn opmerkelijke taalgebruik. Hij introduceerde een groot aantal uitdrukkingen, waaronder 'hij zit te harken', 'doorkachelen', 'met je hol open zitten' en 'opgebaard over de meet komen'. In het radioprogramma Radio Tour de France had hij veel succes met zijn Kneetstory, waarin hij dagelijks vertelde over zijn belevenissen.

    In 1989 nam Knetemann afscheid van het peloton. Hij trad nog enige tijd op als PR-man voor de PDM-ploeg. Daarna werd hij in 1991 bondscoach van de KNWU en wedstrijdleider van de Ronde van Norrd-Holland en het RAI Derny Criterium. Als bondscoach behaalde hij 2 medailles op in totaal 14 WK's.

    In 1992 liep hij samen met Prins Willem-Alexander de Marathon van New York uit.

    Op 2 november 2004 overleed Gerrie Knetemann aan de gevolgen van een longembolie nadat hij tijdens een mountainbike-tocht nabij Bergen (NH) onwel was geworden. Op 8 november 2004 werd op de wielerbaan van Alkmaar door 2000 mensen afscheid van Knetemann genomen, waarna de begrafenis in besloten kring plaatsvond in Krommenie.

    Gerrie Knetemann was ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Met ingang van 2004 is de prijs die jaarlijks aan de meest talentvolle wielrenner onder de 23 jaar wordt uitgereikt omgedoopt tot de Gerrie Knetemann Bokaal. Theo Bos was de eerste winnaar van deze bokaal.

    JAN RAAS
    Klik op de afbeelding om de link te volgenJan Raas

    Raas blonk vooral uit in de klassiekrs, waarvan hij er veertien won in zijn carrière. Zijn vijf (een record) overwinningen in de Amstel Gold Race leverde hem de bijnaam Amstel Gold Raas op. In 1979 werd hij in Valkenburg Wereldkampioen op de weg. Met gerrie Knetemann en Joop Zoetemelk deelt hij het Nederlands record Tour-etappe overwinningen: tien stuks. Overigens reed hij de Tour slechts twee keer uit: in 1976 en in 1978.

    Voordat hij beroepswielrenner werd, behaalde Raas al successen bij de amateurs (Nederlands kampioen in 1973, ritoverwinningen in Olympia's Ronde door Nederland).

    In 1975 tekende Raas een contract bij de, later zo vermaard geworden, Raleigh ploeg van Peter Post. Hij vertrok daar weer na twee seizoenen, wegens onenigheid over zijn positie in de ploeg. Raas wenste een beschermde rol in de klassiekers, maar Peter Post wilde die hem niet geven.

    In het seizoen 1977 reed Raas voor de Frisol/Gazelle ploeg en bewees zijn gelijk met overwinningen in Milaan-San Remo, de Amstel Gold Race en een etappe in de Ronde van Frankrijk.

    Omdat Frisol als sponsor aan het eind van het seizoen, stopte keerde Raas in 1978 terug op het oude nest. Toen brak voor Raleigh een periode aan van grote successen, niet in het laatst door de bijdrage van Raas, die niet alleen zelf veel overwinningen behaalde, maar ook de hand had in zeges van ploeggenoten als Henk Lbberding en Leo van Vliet in Gent-Wevelgem respectievelijk in 1980 en 1983.

    In 1978 reed Jan Raas een opmerkelijke Tour de France. Hij won in Leiden de proloog, maar mocht na afloop niet de gele trui aantrekken als klassementsleider. De Tourdirecteur, Felix Levitan besloot de uitslag van de proloog niet mee te laten tellen voor het klassement, omdat de regen het parkoers te gevaarlijk gemaakt zou hebben. Een merkwaardige beslissing voor een Tourdirecteur die er anders niet voor terugschrok renners over de zwaarste bergen in extreme weersomstandigheden te sturen. De werkelijke reden voor zijn beslissing had te maken met onenigheid tussen de Tourdirectie en de plaatselijke organisatie over de afdracht van sponsorgelden. De getergde Raas won daarop de volgende dag de etappe naar St. Willebrord met een voorsprong van 1 seconde, waarna hij alsnog de gele trui bemachtigde. Ook de daaropvolgende twee dagen behield hij de leiderstrui. Een andere opvallende prestatie in die Tour leverde hij in de 10e etappe naar Pau, de eerste die over de bergen voerde. Hier werd de Marie-Blanque bedwongen. Raas kwam in de eerste groep van 36 renners mee en werd zelfs derde in de rituitslag. Henk Lubberding won die rit. Dat Raas dat jaar goed op dreef was bleek ook uit zijn 18e plaats in de klimtijdrit naar de Puy de Dôme over 52,5 km. Raas eindigde dat jaar de Tour als 24e.

    Raas reed in de ronde van Frankrijk van 1982 één dag in de bolletjestrui van het bergklassement. Die trui had hij veroverd door in de proloog de snelste tijd neer te zetten over een beklimming die in het parkoers was opgenomen.

    In 1983 kwam het tot een breuk met Peter Post, waarbij Raas opstapte en voor zichzelf begon. Een groot deel van de renners ging met hem mee. In Kwantum Hallen werd een nieuwe sponsor gevonden. Jan Gibers en de Belg Guillaume Driesens werden aangetrokken als ploegleiders. Een val van Raas in Milaan-San Remo in 1984 markeerde zijn einde als actief renner: hij kwam nog wel terug, maar niet meer op het niveau dat hij had. Het verwachte succes binnen de nieuwe ploeg bleef voorts uit. Interventie van de sponsor leidde ertoe dat Driessens en Gisbers in het voorjaar van 1985 aan de kant werden gezet en dat Raas zelf ploegleider werd.

    Als ploegleider was hij aanvankelijk succesvol: renners als Adri van der Poel, Gerrit Solleveld, Jelle Nijdam, Jean-Paul van Poppel e.a. behaalden overwinningen in klassiekers en Tour-etappes. Na 1990 verdampte langzaamaan het succes, mede door gebrek aan nieuwe talentvolle aanwas vanuit de kringen der amateurs. Sponsors begonnen hierdoor ook hun belangstelling voor de wielersport te verliezen.

    Waar andere Nederlandse ploegleiders (Post, Gisbers) in die periode daardoor noodgedwongen stopten, slaagde Raas er echter in opnieuw een sponsor te vinden in de Rabobank. Hoewel soms hoopvolle resultaten bereikt werden, bleek de sponsor eind 2003 ontevreden en werd Raas op een zijspoor gezet. In zijn column in het Algemeen Dagblad haalt hij sindsdien met grote regelmaat zijn gram op de Rabobank, die hij niet meer bij naam wenst te noemen.




    Reacties (0)
    03-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.NEDERLANDSE WERELDKAMPIOENEN BIJ DE VROUWEN OP DE WEG!

    NEDERLANDSE WERELDKAMPIOENEN BIJ DE VROUWEN OP DE WEG!

    1968 KEETIE HAGE
    1975 TINEKE FOPMA
    1979 PETRA DE BRUIN
    1991 LEOTIEN VAN MOORSEL
    1993 LEOTIEN VAN MOORSEL
    2006 MARIANNE VOS
    2012 MARIANNE VOS
    2013 MARIANNA VOS




    Reacties (0)
    02-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BEDANKT VOOR HET BEZOEK.

    Beste Friesche Elfsteden
     vrienden en Vriendinnen.

     




    Gefeliciteerd!
    U heeft een flink aantal blokken bekeken en doorgelezen,
    voor u ook een hele prestatie!

    Nogmaals leuk dat je heb
     gekeken en ik zeg welgemeend:


     
    Kijk ook eens op: 


          
    dagjesnoeken
       Ons wekelijks dagje Snoeken in Wilnis.
    friescheelfstedenvistocht
       Alle informatie over 
       De Friesche Elfsteden Vistocht
     
    cijfersvandefev
       Alle uitslagen van
       De Friesche Elfsteden Vistocht 
    schaatsrecords 
       Records langenbaan schaatsen. 
    pelkemimas
       Mijn poppen en keramiek verzameling. 
    wkenekvoetbal
       Alles over het W.K. 2006 
    detocht
       De Elfstedentocht op de schaats.
    ajax
       AJAX cijfermatig en foto's.





    Reacties (5)
    Welkom bij de vrienden en vriendinnen van de Ronde van Frankrijk en Wielerklassiekers!

    Laatste update 
    Woensdag
    21-6-2017
    17.14 uur


    DEEL 1
    Klik op de afbeelding om de link te volgen




    Nederlandse
    Winnaars:
    Van Klassiekers of Kleine Rondes

    JANUARI

    Tour Down Under
    Aantal edities 19 (2017)
    2013: Tom-Jelter Slagter

    Cadel Evans Great Ocean Road Race
    Aantal edities 3 (2017)
    Nog geen Nerderlandse winnaars

    De Ronde van San Luis

    Aantal edities 11 (2017)
    2017: Bauke Mollema 


    DEEL 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    FEBRUARI


    Grote Prijs van de Etruskische Kust
    Aantal edities 22 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars.

    GP La Marseillaise

    Aantal edities 30 (2016)
    1960 Leo van Vliet
    1983 Jan Raas
    1988 Ad Wijnands
    2015 Pim Ligthart

    Ster van Bessèges
    Aantal edities 47 (2017)
    1981 Jan Raas
    1982 Cees Priem
    1983 Bert Oosterbosch
    1988 Adrie vander Poel
    1990 Frans Maassen
    1991 Ad Wijnands
    1994 J.P. van Poppel

    Herald Sun Tour
    Aantal edities 64 (2017)
    1988 Adrie van de Poel
    1989 Marcel Arntz

    Ronde van Dubai
    Aantal edities 4 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van Valencia
    Aantal edities 17 (2017)
    2016 Wout Poels

    Ronde van Qatar
    Aantal edities 15 (2017)
    2010 Wouter Mol
    2014 Niki Terpstra
    2015 Niki Terpstra

    La Méditerranéen
    Voorheen de Ronde van de Middellandsezee

    Aantal edities 41 (2017)
    1976 Roy Schuiten
    1978 Gerrie Kneteman
    1980 Gerrie Kneteman
    1983 Gerrie Kneteman
    1987 Gerrit Solleveld

    Clasica de Almeria
    Aantal edities 32 (20167
    2010 Theo Bos

    Ronde van Murcia
    Aantal edities 37 (2017)
    1990 Tom Cordes

    Challenge Mallorca
    Zijn vijf maal een Trofeo
    Aantal edities 26 (2017
    )
    1995 Jeroen Blijlevens
    1996 Jeroen Blijlevens
    1996 Godert de Leeuw
    1999 Jeroen Blijlevens
    2001 Michael Boogerd
    2002 Erik Dekker
    2003 remmert Wielinga
    2007 Thomas Dekker

    Eindklassement
    1998 Léon van Bon

    Trofeo Laigueglia
    Aantal edities 54 (2017)
    1982 Theo de Rooij.

    Ronde van Abu Dhabi
    Aantal edities 3 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van Alentejo
    Aantal edities 35 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van de Provence
    Aantal edities 2 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van Mexico

    Aantal edities 27 (2016)
    Nog geen Nederlandse winnaars.


    Ronde van Oman
    Aantal edities 8 (2017)
    2011 Robert Gesink.

    Ronde van Algarve
    Aantal edities 43 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van Andalusië voor heen de Ruta del Sol
    Aantal edities 63 (2017)
    1972 Jan Krekels
    1976 Gerrie Kneteman
    1981 Jos Schipper
    1986 Steven Rooks
    2001 Erik Dekker
    2009 Joost Posthuma

    Ronde van de Haut-Var
    Aantal edities 49 (2017)
    1973 Joop Zoetemelk
    1974  Gerben Karstens
    1979 Joop Zoetemelk
    1983 Joop Zoetermelk
    2004 Marc Lotz

    Ronde van Langkawi
    Aantal edities 22 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars.

    Omloop Van Het Dagblad
    Voorheen Omloop Het Volk
    Aantal edities 72 (2017)
    1966 Jo de Roo
    1981 Jan Raas
    1987 Teun van Vliet
    2011 Sebastian Langeveld

    Classic Sud Ardèche
    Aantal edities 16 (2016)
    Nog geen winnaars


    Kuurne Brussel
    Kuurne
    Aantal edities 69 (2017)
    1962 Piet Rentmeester
    1980 Jan Raas
    1983 Jan Raas
    1984 Jos Lammertink
    2003 Roy Sentjens
    2004 Steven de Jongh
    2008 Steven de Jongh
    2010 Bobbie Traksel

    GP Lugano
    Aantal edities 33 (2016)

    Nog geen Nederlandse winnaars

    La Drôme Classic
    Aantal edities 4 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars


    DEEL 3
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    MAART

    Ronde van Taiwan
    Aantal edities 14 (2016)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Strade Bianche
    Aantal edities 11 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Le Samyn

    Aantal edities 48 (2017)
    1979 Adri Schipper
    1983 Jacques van Meer
    2003 Stefan van Dijk
    2016 Niki Terpstra 


    Driedaagse van West-Vlaanderen
    Aantal edities 71 (2017)
    1972 Tino Tabak
    1979 Piet van Katwijk
    1985 Hans Daams
    1988 Michel Cornelisse
    1992 Nico Verhoeven
    1997 Leon van Bon
    2000 Servais Knaven
    2001 Erik Dekker
    2002 Erik Dekker
    2008 Bobbie Traksel
    2009 Johnny Hoogerland
    2017 Jos van Emden

    Parijs Nice
    Aantal edities 75 (2017)
    1964 Jan Janssen
    1974 Joop Zoetemelk
    1975 Joop Zoetemelk
    1978 Gerrie Kneteman
    1979 Joop Zoetemelk
    1999 Michael Boogerd

    Tirenno Adriatico
    Aantal edities 52 (2017)
    1985 Joop Zoetemelk
    2002 Erik Dekker
    2006 Thomas Dekker

    Nokere-Koerse
    Aantal edities 71 (2017)
    1952 Wim van Est
    1981 Gerrie Kneteman
    1993 Michel Cornelesse
    1999 Jeroen Blijlevens
    2003 Matthe Pronk
    2004 Max van Heeswijk
    2005 Steven de Jongh
    2007 Leon van Bon

    Handzame Classic
    Aantal edities 7 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Milaan - San Remo

    Aantal edities 108 (2017)
    1965 Arie den Hartog
    1977 Jan Raas
    1985 Hennie Kuiper

    Ronde van Catalonië

    Aantal edities 97 (2017)
    1966 Arie den Hartog

    Dwars door Vlaanderen
    Aantal edities 72 (2017)
    1964 Piet van Est
    1975 Cees Priem
    1978 Jos Schipper
    1980 Johan van der Meer
    1982 Jan Raas
    1987 Jelle Nijdam
    1988 John Talen
    1995 Jelle Nijdam
    1996 Tristan Hoffman
    2000 Tristan Hoffman
    2012 Niki Terpstra
    2014 Niki Terpstra

    E3 Prijs Vlaanderen
    Aantal edities 60 (2017)
    1979 Jan Raas
    1980 Jan Raas
    1981 Jan Raaas
    1984 Bert Oosterbosch
    2003 Steven de Jongh


    Gent- Welvelgem

    Aantal edities 79 (2017)
    1980 Henk Lubberding
    1981 Jan Raas
    1983 Leo van Vliet
    1987 Teun van Vliet 
    1989 Gerrit Solleveld


    Internationaal Wegcriterium
    Aantal edities 85 (2016)
    1979 Joop Zoetemelk
    1988 Erik Breukink
    1993 Erik Breukink

    Wielerweek Coppi en Bartelie
    Aantal edities 31 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Driedaagse De Panne-Koksijde

    Aantal edities 41 (2017)
    1982 Gerrie Kneteman
    1983 Cees Priem
    1984 Bert Oosterbosch
    1990 Erwin Nijboer
    1991 Jelle Nijdam
    1992 Frans Maassen
    2008 Joost Posthuma
    2016 Lieuwe Westra 


    DEEL 4
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    APRIL
    Volta Limburg Classic voorheen Ronde van het Mergelland
    Aantal edities 44 (2017)
    1977 Toine van de Bunder
    1978 Toine van de Bunder
    1979 Herman Snoeijink
    1980 Pim Bosch
    1981 René Koppert
    1982 Peter Hofland
    1983 Jan Peels
    1984 Chris Koppert
    1985 Stefan Raekers
    1986 Marc van Orsouw
    1987 Tim Cordes
    1988 Gerard Moehlmann
    1989 Willem-Jan van Loenhout
    1990 Raymond Meijs
    1991 Rob Compas
    1192 Martin van Steen
    1994 John van den Akker
    1995 Max van Heeswijk
    1996 Lucien de Louw
    1997 Raymond Meijs
    1998 Raymond Meijs
    1999 Raymond Meijs
    2011 Pim Ligthart
    2016 Floris Gerts

    Parijs-Camembert

    Aantal edities 82 (2017)
    1962 Piet Rentmeester
    1964 Arie den Hartog
    1968 Harrie Steevens
    1978 Joop Zoetemelk
    1987 Mathieu Hermans

    Triptyque des Monts et Châteaux

    Aantal edities 22 (2017)
    1996 Davy Dubbeldam
    1998 Marcel Duijn
    2004 Thomas Dekker
    2005 Marc de Maar
    2006 Lars Boom
    2007 Tom Leezer
    2010 Jetse Bol
    2011 Tom Dumoulin

    Ronde van Vlaanderen
    Aantal edities 101 (2017)
    1953 Wim van Est
    1965 Jo de Roo
    1971 Evert Dolman
    1974 Cees Bal
    1979 Jan Raas
    1981 Hennie Kuiper
    1983 Jan Raas
    1984 Johan Lammerts
    1986 Adri van de Poel

    Ronde van het Baskenland
    Aantal edities 57 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Omloop van de Sarthe       

    Aantal edities 65 (2017)
    1988 Erik Breukink

    De Schelde Prijs
    Aantal edities 105 (2017)
    1953 Hans Dekkers
    1981 Ad Wijnands
    1985 Adrie van der Poek
    1986 van Poppel
    1988 van Poppel
    1990 John Talen
    1998 Servais Knaven
    1999 Jeroen Blijlevens
    2005 Thorwald Veneberg


    Parijs - Roubaix
    Aantal edities 115 (2017)
    1964 Peter Post
    1967 Jan Janssen
    1982 Jan Raas
    1983 Hennie Kuiper
    2001 Servais Knaven
    2014 Niki Terpstra

    Tour of the Alps voorheen de Giro del Trentino
    Aantal edities 41 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Brabantse Pijl

    Aantal edities 57 (2017)
    1966 Jan Janssen
    1985 Adrie van de Poel
    1986 Johan van der Velde
    1990 Frans Maassen
    2001 Michael Boogerd
    2003 Michael Boogerd

    Amstel Gold Race
    Aantal edities 52 (2017)
    1967 Arie den Hartog
    1968 Harrie Stevens
    1974 Gerrie Knetemann
    1977 Jan Raas
    1978 Jan Raas
    1979 Jan Raas
    1980 Jan Raas
    1982 Jan Raas
    1984 Jacques Hanegraaf
    1985 Gerrie Knetemann
    1986 Steven Rooks
    1987 Joop Zoetemelk
    1988 Jelle Nijdam
    1990 Adri van der Poel
    1991 Frans Maassen
    1999 Michael Boogerd
    2001 Erik Dekker


    Waalse Pijl
    Aantal edities 81 (2017)
    1976 Joop Zoetemelk

    Luik-Bastenaken-Luik
    Aantal edities 103 (2017)
    1960 Ab Geldermans
    1983 Steven Rooks
    1988 Adrie van der Poel
    2016 Wout Poels 


    Ronde van Castilie en Leon
    Aantal edities 31 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van Romandie
    Aantal edities 71 (2017)
    1952 Wout Wagtmans
    1974 Joop Zoetemelk
    1978 Johan van der Velde
    1988 Gerard Veldscholten
    2007 Thomas Dekker

    Ronde van Asturië
    Aantal edities 60 (2017)
    1989 Gert-Jan Theunisse
    1993 Erik Breukink

    Ronde van Yorkshire
    Aantal edities 3 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars


    DEEL 5
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    MEI

    Rund um den Finanzplatz voorheen:
    Rund um den Henninger-Turm
    Aantal edities 55 (2017)
    1968 Eddy Beugels
    1975 Roy Schuiten
    1977 Gerrie Kneteman
    2004 Karsten Kroon
    2008 Karsten Kroon

    Ronde van Noorwegen

    Aantal edities 6 (2017)
    2011: Wilco Keldermnan
    2016 Pieter Weening


    GP Kanton Aargau
    Aantal edities 54 (2017)
    1976 Roy Schuiten
    1982 Jacques Hanegraaf
    1987 Adrie v/d Poel
    1988 Arjan Jagt
    1990 Adrie v/d Poel
    2001: Karsten Kroon

    Tour of California
    Aantal edities 12 (2017)
    2012 Robert Gesink

    GP Lugano

    Aantal edities 34 (2017)

    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van Italië
    Aantal edities 100 (2017)

    Zie voor de Nederlandse winnaars linkerkader

    Grand Prix Criquielion
    Aantal edities 24 (2017)
    2017 Bram Welten


    Ronde van België
    Aantal edities 87 (2017)
    1963 Peter Post
    1980 Gerrie Kneteman
    1981 Ad Wijnands
    1988 Frans Maassen
    2002 Bart Voskamp
    2006 Maarten Tjallingii
    2009 Las Boom


    DEEL 6
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    JUNI

    Hammer Series
    Aantal edities 1 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van Luxemburg

    Aantal edities 76 (2017)
    1964 Arie den Hartog
    1977 Bert Pronk
    1980 Bert Oosterbosch
    1985 Jelle Nijdam
    1986 Steven Rooks
    1989 Michel Cornelisse
    1991 Gert-Jan Theunisse
    1994 Frans Maassen
    2008 Joost Posthuma
    2016 Maurits Lammertink

    Heistse Pijl
    Aantal edities 47 (2017)
    2016 Dylan Groenewegen

    Rund um Köln
    Aantal edities 101 (2017)
    1992 Louis de Koning
    1995 Erik Dekker
    2016 Dylan Groenewegen

    GP de Plumelec
    Aantal edities 41 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ster ZLM Toer
    Aantal edities 31 (2017)
    1987 Theo Gevers
    1988 Arno Ottevanger
    1989 Reem Kok
    1990 John der Braber
    1991 Tristan Hoffman
    1992 Martin van Steen
    1993 Servais Knaven
    1994 Jos Wolfkamp
    1995 Benny Gosink
    1997 Eddy Boumans
    1998 Karsten Kroon
    2002 Bart Voskamp
    2003 Gerben Löwik
    2007 Sebastian Langeveld
    2013 Lars Boom

    Critérium du Dauphiné Libere
    Aantal edities 69 (2017)
    1980 Johan van der Velde

    Route du Sud
    Aantal edities 41 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van Slovenië
    Aantal edities 24 (2017)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Ronde van Zwitserland
    Aantal edities 81 (2017)
    1976 Hennie Kuiper.

    De Elfstedenronde
    Aantal edities 35 (2017)
    1960 Joop Captein
    1963 Peter Post
    1969 Leo Duyndam
    1971 Harry van Leeuwen
    1987 Jos Lammertink

    Halle-Ingooigem
    Aantal edities 70 (2017)
    1982 Jos Schipper
    2003 Jan Koerts
    2011 Roy Curvers

    Ronde van Tsjechië

    Aantal edities 7 (2016)
    Nog geen Nederlandse winnaars


    DEEL 7
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    JULI

    Ronde van Frankrijk
    Aantal edities 103 (2016)

    Zie voor de Nederlandse winnaars linkerkader

    Ronde van Oostenrijk
    Aantal edities 68 (2016)
    1960 René Lotz
    1963 Jan Pieterse
    1967 Rini Wagmans
    1968 Jan Krekels
    1969 Matthijs de Koning

    Ronde van Polen

    Aantal edities 73 (2016)
    2013 Pieter Weening

    Ronde van het Qinghaimeer
    Aantal edities 15 (2016)
    2006 Maarten Tjallingii

    Grand Prix Pino Cerami

    Aantal edities 50 (2016)
    1978 Gerrie Kneteman
    1980 Joop Zoetemelk
    1981 Joop Zoetemelk
    1984 Gerrie Kneteman
    1988 John Talen
    2003 Bart Voskamp
    2005 Kai reus
    2006 Sebastian Langeveld

    Ronde van Wallonië
    Aantal edities 43 (2016)
    1978 Jo Maas
    1988 Joost van Adrichem
    2004 Gerben Löwik
    2015 Nki Terpsta

    Clásica San Sebastián
    Aantal edities 36 (2016)
    1985 Adrie van der Poel
    1988 Gert-Jan Theunisse
    2000 Erik Dekker
    2016 Bauke Mollema


    DEEL 8
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    AUGUSTUS

    RideLondon Classic
    Aantal edities 6 (2016)
    Nog geen Nederlandse winnaars

    Artic Race of Norway
    Aantal edities 4 (2016)
    2014 Steven Kruijswijk

    Ronde van Ain

    Aantal edities 28 (2016)
    2014: Bert-Jan Lindeman
    2016: Sam Oomen 


    Vattenfall Cyclassics
    Aantal edities 21 (2016)
    1998 Leon van Bon

    Ronde van Spanje
    Aantal edities 71 (2016)
    Zie voor de Nederlandse winnaars rechterkader

    Grote Prijs Jef Scherens
    Aantal edities 89 (2016)
    1973 Jan van Katwijk
    1981 Jan Raas
    1983 Adrie van der Poel
    1991 Wilco Zuiderwijk
    1993 Frans Maassen
    1995 Erik Dekker
    1996 Jans Koerts
    2005 Joost Posthuma
    2007 Bram Tankink
    2008 Wouter Mol
    20096 Sebastian Langeveld
    2010 Lars Boom

    GP Stad Zottegem
    Aantal edities 81 (2016)
    1966 Jo de Roo
    1975 Jan Raas
    1987 Nico Verhoeven
    1990 Marco van der Hulst
    2002 Mathe Pronk
    2005 Thomas Dekker
    2010 Srefan van Dijk

    Ronde van Burgos
    Aantal edities 38 (2016)
    Nog geen Nederlandse winnaars.

    Ronde van Denemarken
    Aantal edities 25 (2015)
    1997 Servais Knaven
    2012 Lieuwe Westra.
    2013 Wilco Kelderman.

    Druivenkoers Overijse
    Aantal edities 56 (2016)
    1968 John Schepers
    1987 Adrie van der Poel
    1996 Erik Breukink
    2003 Mathe Pronk

    Omloop Mandel-Leie-Schelde
    Aantal edities 61 (2015)
    1955 Wim van Est
    1967 Jan Harings
    1969 Wim Schepers
    1987 Frans Maassen
    1991 Wilco Zuijderwijk

    GP Ouest France-Plouay
    Aantal edities 80 (2016)
    1979 Frits Pirard

    Grote Prijs van Quebec
    Aantal edities 91 (2016)
    1998 Danny Nelissen
    2000 Steven de Jongh
    2002 Steven de Jongh
    2003 Steven de Jongh


    DEEL 9
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    SEPTEMBER

    Coppa Agostoni
    Aantal edities 70 (2016)
    1980 Cees Priem

    Brussels Cycling Classic
    Aantal edities 89 (2016)
    1978 Jan Raas
    1982  Jacques Hanegraaf
    1985 Adrie van der Poel
    1989 Jelle Nijdam
    2000 Max van Heeswijk
    2015 Dylan Groenewegen

    Ronde van Alberta
    Aantal edities 4 (2016)
    2015 Bauke Mollema

    Grote Prijs Fourmies
    Aantal edities 84 (2016)
    1968 Gerben Karstens
    1972 René Pijnen
    1985 Jean Habets
    1987 Adrie van der Poel
    1990 Frans Maassen

    Ronde van Ain
    Aantal edities 84 (2016)
    1968 Gerben Karstens
    1972 René Pijnen
    1985 Jean Habets
    1987:Adrie v/d Poel
    1990 Frans Maassen

    Grote Prijs van Quebec
    Aantal edities 7 (2016)
    2013 Robert Gesink

    Grote Prijs van Montreal
    Aantal edities 7 (2016)
    2010 Robert Gesink

    Ronde van Groot-Brittannie
    Aantal edities 23 (2016)
    2011 Lars Boom
    2014 Dylan van Baarle

    Grote Prijs van Wallonië
    Aantal edities 57 (2017)
    1979 Leo van Vliet
    1982 Hennie Kuiper
    1986 Steven Rooks
    1992 Danny Nelissen

    Kampioenschap van Vlaanderen
    Aantal edities 101 (2016)
    1967 Gerard Vianen
    1979 Fons van Katwijk
    1980 Theo de Rooij
    1994 Jelle Nijdam
    2009 Steven de Jongh
    2012 Ranon van Zandbeek

    Grote Prijs Impanis-Van Petegem
    Aantal edities 19 (2016)
    1984 Ad Wijnands
    1985 Jelle Nijdam
    1990 Wiebren Veenstra
    1991 Wiebren Veenstra
    1992 Louis de Koning

    BinckBank Tour voorheen
    Eneco tour, voorheen

    Ronde van Nederland
    Aantal edities 56 (2016)
    Zie voor de Nederlandse winnaars rechterkader

    Omloop van het Houtland
    Aantal edities 71 (2016)
    1960 Mies Stolker
    1995 Jan Koerts
    2007 Steven de Jongh
    2010 Stafan van Dijk

    Omloop van het Houtland - Tornhout
    Aantal edities 76 (2016)
    1996 Koos Moerenhout
    2003 Gerben Löwik

    Ronde van Piemonte
    Aantal edities 100 (2016)
    1987 Adrie van der Poel
    1992 Erik Breukink


    DEEL 10

    Klik op de afbeelding om de link te volgen







    OKTOBER
    Ronde van
    Lombardije

    Aantal edities 110 (2016)
    1962 Jo de Roo
    1963 Jo de Roo
    1981 Hennie Kuiper

    Ronde van Turkije
    Aantal edities 16 (2016)
    Nog geen Nederlandse winnaars.

    Eurométropole Tour
    Aantal edities 76 (2016)
    2003 Gerben Löwik
    2016 Dylan Groenewegen 

    Memorial Frank
    van den Broucke
    voor heen
    Binche-Chimay-Binche

    Aantal edities 29 (2016)
    1985 Adrie van der Poel
    1990 Jelle Nijdam
    1995 Jelle Nijdam
    2015 Ramon Sinkeldam

    Ronde van Emilia
    Aantal edities 100 (2016)
    1999 Michael Boogerd
    2009 Robert gesink
    2010 Robert Gesink

    Ronde van Abu Dhabi
    Aantal edities 2 (2016)
    Nog geen Nederlanse winnaars

    Parijs-Bourges
    Aantal edities 62 (2016)
    1996 Tristan Hoffman

    Parijs-Tours
    Aantal edities 110 (2016)
    1960 Jo de Haan
    1962 Jo de Roo
    1963 Jo de Roo
    1965 Gerben Karstens
    1977 Joop Zoetemelk
    1978 Jan Raas
    1979 Joop Zoetemelk
    1981 Jan Raas
    1987 Adrie van der Poel
    1988 Peter Pieters
    1989 Jelle Nijdam
    2004 Erik Dekker

    Nationale Sluitingsprijs

    Aantal edities 82 (2016)
    1938 Albert Gijsen
    1945 Theo Middelkamp
    1961 Piet Rentmeester
    1966 Henk Nijdam
    1969 Rene Pijnen
    1975 Johan van Katwijk
    1983 Adrie van der Poel
    1986 Adrie van der Poel
    1987 Adrie van der Poel
    1994 Maarten den Bakker
    1997 John Talen
    2000 Steven de Jongh
    2004 Max van Heeswijk
    2007 Floris Goesinnen
    2008 Hans Dekkers
    2012 Wim Stroetinga


    DEEL 11
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    Amstel Curaçao Race
    Aantal edities 13 (2014)
    2002 Michael Boogerd
    2012 Niki Terpstra
    2013 Johnny Hoogerland
    2014 Niki Terpsta
    Bestaat niet meer.

    Ronde van het

    Groene Hart
    Aantal edities 4 (2010)
    2010 Jens Mouris
    Bestaat niet meer.

    Kampioenschap van Zürich
    Aantal edities 91 (2010)
    1962 Jan Janssen
    1982 Adrie van der Poel
    1983 Johan van der Velde
    1988 Steven Rooks
    Bestaat niet meer.

    Ronde van Duitsland
    Aantal edities 31 (2008)
    1960 Ab Geldermans
    1962 Peter Post
    1982 Theo de Rooy
    Bestaat niet meer.

    Ronde van Peking
    Aantal edities 4 (2014)
    Geen Nederlandse winnaars
    Bestaat niet meer.

    Klik op de afbeelding om de link te volgen




    Winnaars van de
    Eneco tour, voorheen
    Ronde van Nederland
    Aantal edities 56 (2016)
    2016 Niki Terpstra
    2015 Tim Wellens
    2014 Tim Wellens
    2013 Zdenek Stybar
    2012 Lars Boom
    2011 Edvald Boasson Hagen
    2010 Tony Martin
    2009 Edvald Boasson Hagen
    2008 José Ivan Gutierrez
    2007 José Ivan Gutierrez
    2006 Stafan Schumacher
    2005 Bob Julich
    2004 Erik Dekker
    2003 Vladimer Ekimov
    2002 Kartsten Kirchen
    2001 Leo van Bon
    2000 Erik Dekker
    1999 S. Gontchar
    1998 Rolf Sorensen
    1997 Erik Dekker
    1996 Rolf Sorensen
    1995 Jelle Nijdam
    1994 Jesby Skibby
    1993 Erik Breukink
    1992 Jelle Nijdam
    1991 Frans Maassen
    1990 Jelle Nijdam
    1989 Laurenr Gignon
    1988 Thiere Marie
    1987 Teun van Vliet
    1986 Gerrie Knetemann
    1985 Erik Vanderaerden
    1984 Jan Lammers
    1983 Ari van Houwelingen
    1982 Bert Oosterbosch
    1981 Gerrie Knetemann
    1980 Gerrie Knetemann
    1979 Jan Raas
    1978 Johan van der Velde
    1977 Bert Pronk
    1976 Gerrie Knetemann
    1975 Joop Zoetemelk
    1965 Jan Janssen
    1963 Leo van Keuningen
    1961 Danny Enthoven
    1960 Peter Post
    1958 Piet van Est
    1957 Rik van Looy
    1956 Rik van Looy
    1955 Piet Haan
    1954 Wim van Est
    1952 Wim van Est
    1951 Jan Bogaerts
    1950 Henk Lakenman
    1949 Gerrit Schulte
    1948 Erik Rogiers

    Ronde van Italie
    Rozetrui

    Klik op de afbeelding om de link te volgen











    2017 Tom Tom Dumoulin 
    (2009 Dennis Mentsjov
    RABO BANK NED.)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Bergtrui
    Klik op de afbeelding om de link te volgen







    1985 Johan van der Velde
    1987 Johan van der Velde
    1988 Johan van der Velde

    Sprint trui
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ronde van Italie
    Nederlandse
    etappezeges:
    1953 Wim van Est
    1954 Wout Wagtmans
    1954 Wout Wagtmans
    1956 Jan Nolten
    1956 Mies Stolker
    1957 Wout Wagtmans
    1961 Piet van Est
    1962 Huub Zilverberg
    1964 Cees Lutte
    1973 Geben Karstens
    1986 J. P. van Poppel
    1986 J. P. van Poppel
    1986 Johan van der Velde
    1987 Erik Breukink
    1987 Johan van der Velde
    1987 Johan van der Velde
    1988 Erik Breukink
    1989 J. P. van Poppel
    1989 J. P. van Poppel
    1999 Jeroen Blijlevens
    1999 Jeroen Blijlevens
    2011 Pieter Weening
    2014 Pieter Weening
    2016 Tom Dumoulin 
    2017 Tom Dumoulin 
    2017 Tom Dumoulin 
    2017 Jos van Emden
    Totaal
    27 Etappezeges

    Ronde van Spanje
    Rode trui voorheen Goudetrui
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    1967 Jan Janssen
    1979 Joop Zoetemelk
    2005 Dennis Mentsjov
    RABO BANK NED.
    2007 Dennis Mentsjov
    RABO BANK NED.

    Groene trui
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    1963 Bas Maliepaard
    1966 Jos van Vleuten
    1967 Jan Janssen
    1968 Jan Janssen
    2011 Bauke Mollema

    Bolletjes trui
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    1971 Joop Zoetemelk

    Ronde van Spanje
    Nederlandse
    etappezeges:
    001 1946 Jan Lambrichts
    002 1962 Ab Geldermans
    003 1963 Bas Maliepaard
    004 1964 Michel Stolker
    005 1966 Cees Haast
    006 1966 Cees Haast
    007 1966 Gerben Karstens
    008 1966 Gerben Karstens
    009 1966 Gerben karstens
    010 1966 Henk Nijdam
    011 1966 Henk Nijdam
    012 1966 Henk Nijdam
    013 1966 Jo de Roo
    014 1967 Evert Dolman
    015 1967 Jan Harings
    016 1967 Jan Janssen
    017 1967 Gerben Karstens
    018 1967 Gerben Karstens
    019 1967 Gerben Karstens
    020 1967 Gerben Karstens
    021 1967 Henk Nijdam
    022 1967 Jos va der Vleuten
    023 1968 Jan Janssen
    024 1968 Jan Janssen
    025 1970 Jan Serpenti
    026 1970 Jos van der Vleuten
    027 1970 Rini Wagtmans
    028 1970 Rini Wagtmans
    029 1971 Gerard Harings
    030 1972 Gerard harings
    031 1972 Gerard Harings
    032 1972 Jos van der Vleuten
    033 1971 Gerben Karstens
    034 1971 Rene Pijnen
    035 1971 Rene Pijnen
    036 1971 Rene Pijnen
    037 1971 Gerard Vianen
    038 1971 Joop Zoetemelk
    039 1972 Cees Koeken
    040 1972 Rene Pijnen
    041 1972 Gerard Vianen
    042 1972 Gerard Vianen
    043 1973 Gerben Karstens
    044 1973 Gerben Karstens
    045 1973 Gerben Karstens
    046 1973 Gerben Karstens
    047 1974 Gerben Karstens
    048 1975 Hennie Kuiper
    049 1976 Gerben Karstens
    050 1976 Hennie Kuiper
    051 1976 Cees Priem
    052 1976 Theo Smit
    053 1976 Theo Smit
    054 1977 Fedor den Hertog
    055 1977 Cees Priem
    056 1978 Fons van Katwijk
    057 1978 Fons van Katwijk
    058 1978 Adri Schipper
    059 1979 Cees Bal
    060 1979 Adri van Houwelingen
    061 1979 Joop Zoetemelk
    062 1979 Joop Zoetemelk
    063 1980 Jan Lammertink
    064 1981 Jan Lammertink
    065 1981 Heddie Nieuwdorp
    066 1985 Bert Oosterbosch
    067 1988 Mathieu Hermans
    068 1988 Mathieu Hermans
    069 1988 Mathieu Hermans
    070 1988 Mathieu Hermans
    071 1988 Mathieu Hermans
    072 1988 Mathieu Hermans
    073 1989 Mathieu Hermans
    074 1989 Mathieu Hermans
    075 1989 Mathieu Hermans
    076 1989 Luc Suykerbuyk
    077 1990 Erwin Nijboer
    078 1991 J. P. van Poppel
    079 1991 J. P. van Poppel
    080 1991 J. P. van Poppel
    081 1991 J. P. van Poppel
    082 1991 Michel Zanoli
    083 1992 Erik Breukink
    084 1992 Tom Cordes
    085 1992 J. P. van Poppel
    086.1992 J. P. van Poppel
    087 1993 J .P. van Poppel
    088 1993 J. P. van Poppel
    089 1994 J. P. van Poppel
    090 1994 Bart Voskamp
    091 1995 Jeroen Blijlevens
    092 1996 Jeroen Blijlevens
    093 1997 Leon van Bon
    094 1997 Max van Heeswijk
    095 1997 Bart Voskamp
    096 1998 Jeroen Blijlevens
    097 1998 Jeroen Blijlevens
    098 1999 Jeroen Blijlevens
    099 2000 Jan Koerts
    100 2005 Max van Heeswijk
    101 2009 Lars Boom
    102 2013 Bauke Mollema
    103 2015 Bert-Jan Lindeman 
    104 2015 Tom Dumoulin
    105 2015 Danny van Poppel 
    106 2015 Tom Dumoulin
    107 2016 Robert Gesink
    Totaal
    107 Etappezeges


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!