Ik ben Rudy
Ik ben een man en woon in Gent (België) en mijn beroep is Op zalige rust, alle dagen feest!!!.
Ik ben geboren op 15/12/1936 en ben nu dus 75 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Maken van powerpoints, fotografie, wandelen met mijn rocky..
Ik doe vooral alles wat eenvoudig is, lekker genieten van mijn welverdiende rust.
EFFE DE TIJD BEDANKT LIEVE VRIENDEN VOOR JULLIE TROUW BEZOEK AAN MIJN BLOG EN DE VEELE E_MAILS EN STEUN KNUFFELS xxxxMET MIJN VROUW GA HET DE GOEDE KANT OP ALS ALLES NAAR WENS VERLOOPT KOMT ZE DEZE WEEK NOG NAAR HUIS NOG MALS MIJN BESTE DANK VOOR JULLIE STEUN MVG RUDYxxxxx http://blog.seniorennet.br/tarra
door een plotse opnamme van mijn vrouw zal ik voor een paar dagen niet op blog ronde kommen bedankt voor jullie begrip mvg rudy http://blog.seniorennet.be/tarra
beste vriendendoor probleen met de pc zal ik voor een paar dagen niet op blog ronde komen bedankt voor jullie begrip met vriendelijke groetjes rudy http://blog.seniorennet.be/tarra
Het kolkt in mijn hoofd,
Ik leef verdoofd.
Alles gaat langs me heen,
Lang geleden dat de zon voor me scheen.
Soms wel een lichte straal,
Maar dat was dan net een kort verhaal.
Hulp aangeboden van alle kanten,
Maar het voelt net als wind doorlaatbare wanten.
Misschien is het goed bedoeld,
Er is iets waardoor het anders voelt.
Het is nog steeds zo onrustig in mij,Wanneer laat mijn angsten me vrij?
Ik heb de hoop bijna opgegeven,
Wat zit er voor mij nog in dit leven?
Één draaiend donker gat,
Terwijl ik elke avond om iets anders bad.
God zou mijn enige hoop zijn,
Tussen al het verdriet en de diepste pijn
Is die weg wel begaanbaar?
Kan hij niet naar mij komen, of is dat raar?
Het maakt me niet meer uit,
Ik merk het vanzelf waar ik op stuit.
De vissers
Als donkeren wolken de storm aan dragen.
En schuimende golven,de kusten belagen.
Het zout van de zee, mijn ogen doet branden.
De dijken doet kreunen,onder,t massief geweld.
Dan denk ik aan hen, op het water daar buiten.
Die strijden hun strijd,en niet een is een held.
Zij vinden,t gewoon,die strijd steeds te strijden.
Met gezichten verweerd, door het zout van de zee.
Ze gaan er op uit, met hun schepen, als jagers.
Met Gods zegen hopen zij, op een prachtige buit.
Maar aan de kade, daar wachten hun vrouwen.
Met angst in hun hart, bij zo,n storm in de nacht.
Ze lieten ze gaan,door op Hem te vertrouwen.
Straks zijn ze terug, is de reis weer volbracht.
Niet ieder keert terug, bij zijn vrouw aan de kade.
Want de zee die hun geeft, neemt ook iedere keer.
Maar bij hun verdried, is ook steeds het vertrouwen
Dat hij is gegaan, naar een hogere macht
sorry beste vrienden bloggers van daag doe ik geen blog ronde door persoonlijke reden bedant voor jullie begrip wens u allen een fijn weeken groetjes rudy
klik op de bijlage voor de pps
klik op de bijlage voor de pps
klik op de bijlage voor de pps
foto's en tekst harry
klik op de bijlage voor de pps ierlang deel een
klik op bijlage voor de pps
De vissers
Als donkeren wolken de storm aan dragen.
En schuimende golven,de kusten belagen.
Het zout van de zee, mijn ogen doet branden.
De dijken doet kreunen,onder,t massief geweld.
Dan denk ik aan hen, op het water daar buiten.
Die strijden hun strijd,en niet een is een held.
Zij vinden,t gewoon,die strijd steeds te strijden.
Met gezichten verweerd, door het zout van de zee.
Ze gaan er op uit, met hun schepen, als jagers.
Met Gods zegen hopen zij, op een prachtige buit.
Maar aan de kade, daar wachten hun vrouwen.
Met angst in hun hart, bij zo,n storm in de nacht.
Ze lieten ze gaan,door op Hem te vertrouwen.
Straks zijn ze terug, is de reis weer volbracht.
Niet ieder keert terug, bij zijn vrouw aan de kade.
Want de zee die hun geeft, neemt ook iedere keer.
