klik op de bijlage voor de pps ierlang deel een
klik op bijlage voor de pps
De vissers
Als donkeren wolken de storm aan dragen.
En schuimende golven,de kusten belagen.
Het zout van de zee, mijn ogen doet branden.
De dijken doet kreunen,onder,t massief geweld.
Dan denk ik aan hen, op het water daar buiten.
Die strijden hun strijd,en niet een is een held.
Zij vinden,t gewoon,die strijd steeds te strijden.
Met gezichten verweerd, door het zout van de zee.
Ze gaan er op uit, met hun schepen, als jagers.
Met Gods zegen hopen zij, op een prachtige buit.
Maar aan de kade, daar wachten hun vrouwen.
Met angst in hun hart, bij zo,n storm in de nacht.
Ze lieten ze gaan,door op Hem te vertrouwen.
Straks zijn ze terug, is de reis weer volbracht.
Niet ieder keert terug, bij zijn vrouw aan de kade.
Want de zee die hun geeft, neemt ook iedere keer.
Men vroeg aan twee oude hazen
wat doen jullie zo met Pasen ?
ze wilde huppelend verder gaan
bleven even toch maar staan.
De ene spak; ach, weet je wat
we zijn het eigelijk met Pasen zat
en we kunnen niemand zeggen
dat wij Hazen geen eieren leggen.
De andere sprak nog wat verlegen
en in ons mooie stille bos
kom je weer duizene mensen tegen
en ze hebben de meeste pret aan hun
eieren van hun zelf daar neer gezet
met Pasen zijn wij Hazen de klos
wij oude Hazen zijn dan pas tevree
als het weer stil is in ons bos.
