0169 - Haram

Verzekeren,

In deze wereld van moderniteit,

Kun je alles verzekeren wereldwijd,

Hoge premies tel je daarvoor neer,

En geen vertrouwen meer in de Heer.

Alleen het allerhoogste kun je niet verzekeren,

Het leven na de dood moet je weten,

Terwijl de premie niets kost,

Alleen een beetje tijd investeren voor God.

Jammer genoeg is dat voor velen al te veel,

Maar geloven in Allah is wel een pre,

Om na je dood te komen in het paradijs,

Moet je in doenja Allah prijzen, dat is heel wijs.

Ben jij al verzekerd voor een plekje in het paradijs,

En heb je al het vertrouwen in Allah gelegd voor die lange reis,

Waar het eeuwige leven voor altijd op je wacht,

Waar je Allah respecteert dag en nacht.

Wat is er vreemd aan om te geloven,

Wat is er vreemd aan om te geloven,

En om Allah van uit je hart te beloven,

Dat je in Hem en de profeten zult geloven,

Tot dat je de laatste adem hebt uitgesnoven.

Wat een heerlijk gevoel zal dat geven,

Om Allah als leider te nemen in je leven,

In Hem vertrouwen tot de dood ons scheidt,

Van al het aardse dat ons voert in een strijd.

Wat is er vreemd aan om te geloven,

Tussen allen die niet geloven,

Die hun best doen om je van het geloof te beroven,

Maar het geloof in Allah staat daar ver boven.

Ik geloof in Allah en de laatste dag,

Wanneer die ook komen mag,

Is het dan zo vreemd dat ik geloof in die ene God,

Die me leidt naar een leven zonder spot.

In het groene paradijs,

Steeds zie ik in gedachten weer het paradijs,

Hoe mooi en verfrissend groen het er zal zijn,

Ik word dan blij tot diep in mijn hart,

Als ik mij bedenk dat ik daar leven mag.

In die gedachte ben ik niet bang voor de dood,

Nee, mijn verlangen wordt dan heel groot,

Leven in een intense vrede,

In het groene paradijs wat een weelde.

Dat Allah mij dat mag geven,

Dat stimuleert mij nu om goed te leven,

Ik wil ook graag een groen blaadje zijn,

In dat hele mooie groene paradijs.

Ik hoop dat elke moslim er naar gaat leven,

Nu het nog kan om het paradijs straks te beleven,

Dat we elkaar in vrede mogen ontmoeten,

Daarom geven we elkaar nu de vrede ‘s groeten

Ik droom van dat mooie groene paradijs,

En dat ik daar met al mijn geliefden mag zijn,

De vrede straalt van onze gezichten,

Mooier dan al het goud wat je maar kunt tillen.

Ja, ik wil jullie allemaal vertellen,

Hoe mooi het is om daar te zijn met onze metgezellen,

Kom broeders en zusters leef nu zoals Allah het van ons vraagt,

Ja, het is absoluut de moeite waard.

Wanneer,

Wanneer komt mijn liefde voor Allah in de praktijk,

Steeds als ik wil komt de sjeitan en hij prijkt,

O Allah, help mij tegen zijn gevecht,

En dat ik U mag loven zonder een gevecht.

Sjeitan wil mij laten geloven,

Als ik hem volg meer in het leven ga geloven,

Leer mij Allah dat ik weerstand tegen hem kan bieden,

En dat ik U als leidraad, beter kan genieten.

Wanneer is mijn strijdt gestreden,

En dat ik alleen Allah nog zal vereren,

Hem loven met heel mijn hart en ziel,

En niet alleen als ik eerbiedig voor Hem kniel.

Wanneer zal ik huilen van verdriet,

Voor al die zonden waarvan ik onbewust van geniet,

Allah wilt U mij vergeven,

Omdat ik spijt heb van heel mijn haramme leven.

Allah heeft mij Zijn gevoel gegeven,

Door Zijn woord steeds opnieuw te lezen,

Sjeitan heeft nu niet meer zoveel kans,

Ja, ik hou het nu goed in ballans.

Troost,

Als we troost zoeken dan doen we dat bij Allah,

In een gebed staan we heel dicht bij Allah,

We kunnen alles aan Hem kwijt,

En Hij zal ons helpen dat is geheid.

Wij staan met ons verdriet nooit alleen,

De schepper staat altijd om ons heen,

We hoeven Allah maar aan te roepen,

En we kunnen ons altijd op Hem beroepen.

Ook als we spijt hebben van onze zonden,

Zal Hij ons met liefde bewonderen,

Als we dat doen met spijt vanuit ons hart,

Dan zal Hij ons vergeven en wacht ons geen straf.

Echte troost vinden we alleen bij Hem,

Hij luistert naar ons zonder uitstel,

Troost ons al tijdens ons gebed,

Ja, Allah is degene die ons uit onze ellende redt.

Laten we leren vanuit ons verdriet,

Ook als het met ons goed gaat, Allah die ons ziet,

Kniel altijd in elke omstandigheid voor Hem neer,

En Allah vergeeft en troost ons keer op keer.

Getuigen,

Dat ik van U steeds mag getuigen,

En dat iedereen wil luisteren naar mijn stemgeluiden,

Als ik over U, mijn Allah praat,

Ja, dan voel ik mij helemaal voldaan.

Ik hoop dat iedereen naar mij wil luisteren,

En dat ze met elkaar gaan fluisteren,

Ja, we moeten Allah meer respecteren,

En doenja niet te veel achterna lopen en eren.

Luister beste broeders en zusters,

Getuig van Allah en doe dat rustig,

Er zijn altijd mensen die willen luisteren,

Ze komen daarvoor speciaal voor naar buiten.

Getuig met heel veel liefde voor Allah,

En je zult merken je leven wordt mashaAllah,

En elk woord zal voor jou getuigen,

Als je doenja voor het paradijs gaat verruilen.

Echt mashallah,

Ook bloemen en planten aanbidden Allah,

En ook de dieren het is echt mashallah,

Als wij ze konden horen,

We zouden ze nooit meer storen.

Heel de dag zijn ze in aanbidding,

En sjeitan is niet bij hen in bemiddeling,

Zij kennen alleen de liefde van Allah,

Ja, dat is echt mashallah.

Als wij ze konden horen,

Dan zouden we wensen dat we tot hen zouden behoren,

We zouden de hele dag knielen,

En Allah smeken dat niemand hen zou vernielen.

Ja, dat zijn de wonderen van de natuur,

Tussen hen en Allah is geen muur,

Het hellevuur zal hen nooit bereiken,

Omdat hun geuren in het paradijs zullen reiken.

Is dat niet echt mashallah,

Dat ze voor ons zullen getuigen voor het walhalla,

Dat wij in het paradijs zullen komen,

En daar met hen zullen wonen.

Bidden doe je in de kerk,

Bidden doe je in de kerk,

Zoals de ongelovigen vaak zeggen,

Het is een uiting van ontevredenheid,

En daarvan hebben ze ook nooit spijt.

Bij ons moslims is het andersom,

We moeten bidden dat is heel gezond,

Zowel thuis als in de moskee,

Het is een plicht alle twee.

Het leert ons om tevreden te zijn,

En Allah te danken voor wat we zijn,

Door het gebed komen we in het paradijs,

En is er geen verschil meer in wie we zijn.

Allah zal ons als eerste vragen,

Ons gebed van alle dagen,

Is dat in orde bevonden,

Dan zullen we naar het paradijs worden gezonden.

Daarom is ons gebed zo belangrijk,

Het geeft ons een goed gevoel en maakt ons blij,

We danken Allah dat we onze gebeden goed mogen doen,

Dat geeft ons later de eeuwige roem.

Geloof in jezelf,

Sjeitan is erg sterk in deze tijd,

Maar laat je niet verleiden door hem,

Geloof in jezelf hoe goed het leven kan zijn,

Als je Allah laat komen in je brein.

Geloof in jezelf door Allah in je hart te laten komen,

Zo laat je het goede van deze wereld in je wonen,

Allah leidt je dan naar de goede dingen,

Zo leer je de sjeitan bedwingen.

Geef jezelf de kans om goed te leven,

En geloof in jezelf door Allah te eren,

Het leven wordt dan wel gemakkelijk,

In dit vergankelijke bestaan.

Geloof in jezelf met Allah als leidraad,

Dan worden je daden zorgvuldig bewaard,

Allah zal dan naast je staan,

Als je sjeitan niet tot je laat gaan.

Het leven is dan goed,

En het geeft je een behaaglijk gevoel,

Als je weerstand kunt bieden voor sjeitan,

Ja, dat zorgt voor een groot elan.

Hoe ver kan ik gaan,

Hoe ver kan ik gaan,

Met mijn islamitisch bestaan,

Om de goddelozen te doen bekeren,

Terwijl er heel veel spot met me wordt bedreven.

Heb best wel veel kracht aan Allah,

Maar zij zijn met zijn allen,

Ik sta dan vaak alleen,

Niet weten hoe ik mij verweer.

Toch gebeurt het Alhamdoelillah af te toe,

Dat een ongelooflijke zegt ik kom naar Allah toe,

Dan zijn mijn werken niet voor niets geweest,

Ja, dan vier ik omwille van Allah een beetje feest.

Dan weet ik hoe ver ik kan gaan,

En het versterkt mijn imaan,

Voel me dan enorm opgelucht,

En dan valt er een diepe voldane zucht.

Onderweg,

Ik ben onderweg naar het paradijs,

Met mijn daden in een enkele reis,

Retourtjes zijn er niet te koop,

Dus doe het nu goed dan is er hoop.

Of ben je onderweg naar de hel,

Ja, het is en blijft kinderspel,

Als we niet naar Allah willen luisteren,

Zullen we in de hel moeten huizen.

Ik weet wel waar ik voor kies,

Het is tenslotte niet voor niets,

De reis is al begonnen bij mijn geboorte,

En zal duren tot mijn laatste woorden.

Wie reist er met me mee,

Nee, niemand is er teveel,

Allah is blij met allen die gaan naar het paradijs,

Red je zelf, anders krijg je echt veel spijt.

Kom reik elkaar de hand,

En reis met Allah naar het onbekende land,

Waar alleen maar vrede zal heersen,

En waar iedereen tevreden zal wezen.

Uw dienaar,

Allah mag ik Uw dienaar zijn,

Waar ik ook mag zijn wereldwijd,

Dat ik voor U mag knielen,

En voor mijn zonden mag grienen.

U aanbidden de hele dag,

Zodat mijn hartje verwarmen zal,

U loven en het goede steeds doen,

Ja, Allah dan voel ik mij enorm goed.

Laat mij andere mensen steeds maar weer helpen,

Ja, Allah dan kom ik dichter bij U en zal niet verwelken,

Dan voel ik mij de hele dag blij,

Als ik Uw dienaar mag zijn.

O meester ik hou zoveel van U,

Laat dat nooit meer veranderen tot het uur,

Want dat is ook waar ik in geloof,

En dat ik straks mag lopen naar de hemelpoort.

Geef ons allemaal die kracht,

Om U te loven dag en nacht,

Want het is fijn om Uw dienaar te zijn,

En anderen mee te nemen in Uw rij.

Ruzies,

Ruzie is niet een van onze beste eigenschappen,

Maar komt voor bij allen er valt niets te klappen,

Het komt zeker van de sjeitan,

Die elke aangelegenheid gebruiken kan.

Ruzie over van alles en nog wat,

Ja, daar snap je helemaal geen barst van,

Hele families gaan zo uit elkaar,

Het is triest maar absoluut waar.

Allah is daar ook niet blij mee,

Een meningverschil is oké,

Het is gezond om daar met elkaar over te praten,

Om dichterbij Allah te komen en niet door elkaar te gaan haten.

Leg de ruzies er toch bij neer,

En vergeef elkaar een keer,

Allah zal je daar zelfs voor belonen,

Als je op de goede manier weer dichter bij elkaar zult komen.

Open de deuren van het paradijs voor mij Allah,

Open de deuren van het paradijs voor mij Allah,

Als ik dat verdien in dit leven inshallah,

Doe mijn best wel maar ben niet overtuigd,

Het beste van mij komt er niet altijd er uit.

Help mij Allah om mijn zonden te bedwingen,

En dat ik s’morgens vroeg daar al mee mag beginnen,

En dat U mij bijstaat de hele dag,

En dat ik mijn zonden in de hand houden mag.

Doe wel mijn gebeden op tijd,

Maar voer toch een heftige strijd,

Met sjeitan die dan ook vaak wint,

O Allah begeleid me zodat ik win.

Vergeef mij Allah voor wat ik doe,

Van al die zonden word ik ook moe,

Leidt mij op het goede pad,

Zodat de deuren van het paradijs voor mij open gaan.

Vriendschap,

Als wij het even niet meer weten,

Hoe we de liefde van Allah moeten delen,

Praat er dan over met een vriend,

Of met Allah in een gebed misschien,

Vrienden heb je nodig in het leven,

Om elkaar de goede weg door te geven,

Wat dan overblijft is echt,

Ja, we geven elkaar advies heel oprecht.

Maar Allah is onze echte vriend,

Hij geeft alleen en verwacht niets,

We kunnen altijd bij Hem terecht,

In een heel oprecht gebed.

 Veel vrienden heb je niet nodig,

Want ze hebben ook aandacht nodig,

Verwart een kennis niet met een vriend,

Anders verlies je hem misschien.

Vriendschap is iets heel speciaals,

Het is iets waar je voor staat,

Waar je dag en nacht voor vecht,

O broeders en zusters dat voelt echt niet slecht.

Een boodschap,

Laten we blij zijn met alles wat we hebben,

En laten we delen datgene wat we over hebben,

Wij hebben alles niet nodig voor ons zelf,

Laten we dat geven als het kan de helft.

Zo is het ook met ons geloof,

Laten we dat ook delen met ons geloofsgenoot,

Hen dat vertellen datgene wat we weten,

Ja, ze zullen je niet gauw vergeten.

En Allah zal ons rijkelijk belonen,

Zowel hier als waar we na onze dood zullen wonen,

Wij krijgen absoluut geen spijt van onze woorden,

Zolang ze maar oprecht uit ons harten zullen komen.

Als we bij elkaar zijn op visite,

Laat het praten over ons geloof zijn als een rite,

Een beter ritueel kun je niet wensen,

Ja, dit is mijn boodschap aan alle mensen.

Twee culturen,

Wij hebben Alhamdoelillah genoeg te eten,

Maar dat is jammer genoeg niet overal zo in de wereld,

Wij gooien astagfroellah voor miljoenen in het vuilnisvat,

Niet denken van, daar is iemand die er naar smacht.

Is het niet verschrikkelijk dat we leven in twee culturen,

De ene is arm en de andere ligt onder de zijden manufacturen,

Hun eigen druk maken over een paar asiel zoekers in dit land,

Die ook wel eens wat anders willen dan een mond vol zand.

Laten we toch inshaAllah helpen vanuit ons overvloed,

En helpen vader moeder en kind ja dat moet,

Die leven in erbarmelijke omstandigheid,

Die niet weten wat leven is in vrijheid.

Maar wij weten niet meer wat vrijheid is in ons leven,

Of hoe het is om met honger te moeten leven,

Gierig dat we worden vanuit ons rijke bestaan,

Kom op mensen er is genoeg voor ons allemaal.

Daarom zal ik altijd tot Allah bidden,

Hem smeken dat Hij tussen ons wil bemiddelen,

Zodat een ieder krijgt onder ons even veel,

En dat er nooit meer honger is want dat doet zo zeer.

Haat en liefde,

Soms haat ik het leven,

Door zoveel ellende omgeven,

Maar dan denk ik dat ik dankbaar moet zijn,

Dat Allah dit voor mij heeft voorbereidt.

Dan denk ik dat ik meer voor mijn medemens moet betekenen,

En meer vrije tijd in hen moet steken,

Hen wat meer moet geven van mijn luxe leven,

Ja, dan zal ik mijn doel in dit leven niet voorbij streven.

Daarom ben ik Allah zo dankbaar dat ik hier in vrede leven mag,

Al weet ik dat de sjeitan hier heel sterk naar me lacht,

Maar weet ook door wat ik voor een ander doe,

Dat de sjeitan ineen zakt recht op zijn smoel.

Dan merk ik dat de liefde die er onder ons is,

Van heel grote betekenis is,

Waar een ieder veel van kan leren,

En zo ook leert om liefde aan een mindere door te geven.

En als ik niets meer heb om te geven,

Dan kniel ik neder om Allah te smeken,

Om de moslims omringd door geweld in bescherming te nemen,

En hen ook een beetje vreugde in het leven mag geven.