0342 - De wereld

Mijn kleinkind,

Ik zat in de kamer hiernaast,

Toen ik hoorde de azaan,

Mijn kleinkind is geboren,

Ik hoop dat hij hier in vrede mag wonen.

Dit onschuldige leven,

Heeft nog heel wat te leren,

Ik hoop dat Allah ons begeleid,

Dat mijn kleinkind het beste krijgt.

Ik zie mijn kleinkind groeien,

Ik mag mij af en toe met de opvoeding bemoeien,

Hem leren de salad en de Qoraan,

Ja, zou willen dat hij werd imam.

Maar dat is niet voor iedereen weggelegd,

Maar ik doe inshallah mijn best,

Maar ben al blij dat hij een goed moslim wordt,

En sterk mag geloven in die ene God.

Vergeving,

Langs welke kant kom jij,

Of wacht jij tot je bent vergrijsd,

Gaat er dan een belletje bij je rinkelen,

Of blijf je met sjeitan een overeenkomst beklinken.

Bijna je leven lang doe je geen salad,

En met de moskee had je het ook wel gehad,

Gelukkig kom je nu tot bezinning,

Dat is wel een overwinning.

Je probeert nu ook nog je gebeden in te halen,

Dat is zeker wel mashallah,

Maar heb je wel tijd genoeg,

Om je foute leven nu goed te doen.

Ja, de dood kun je nu ruiken,

En Allah kun je niet besluipen,

Ik hoop dat Hij je vergeven wil,

En dat Allah je een plekje in het paradijs geven wil.

Oorlog,

In wat voor wereld leven we eigenlijk,

Met zoveel haat en geweld,

Oorlog in Soedan, miljoenen mensen gekweld,

Dafour is wel het ergste wat ik ken.

Wat heeft Allah hier mee voor,

Of is dit het werk van sjeitan die dit leven verstoort,

Waarom zoveel honger en verdriet,

Is er dan niemand die dit werkelijk ziet.

Zo zijn er tiental andere landen in de wereld,

Waar het hele leven is ontregeld,

Waar de doden niet meer zijn te tellen,

Ik snap niet dit oneindige geweld.

Het enige wat ik kan doen is Allah bidden,

Dat de oorlogen mogen stoppen in hun midden,

En dat er vrede mag heersen overal op aard,

Ja, dan worden er heel veel mensenlevens gespaard.

Liefde is,

Liefde is elkaar in de Godsdienst te onderhouden,

En samen een gemetselde muur opbouwen,

Net als een muur, steun geven aan elkaar,

Ja, dat maakt het leven niet zo zwaar.

Je kunt dan op elkaar bouwen,

En elkaar blindelings vertrouwen,

Dat geeft een gevoel van samenhorigheid,

Zo ben je tot alles voorbereidt.

Liefde is om samen van de islaam te genieten,

En samen om Allah’s liefde te grienen,

Ontroering is ook een deel van de islaam,

Waar je ook samen voor kunt staan.

Help elkaar door samen de islaam te praktiseren,

En de liefde van Allah niet te bezweren met geweren,

Maar de liefde van Allah en die van jezelf,

Geven aan een ander alsof het een deel is van jezelf.

Verhinderen,

Verhinder niet diegene die geïnteresseerd is in de islaam,

Die interesse tonen in ons religieus bestaan,

Ze bestaan uit een nieuwe generatie moslims heel spontaan,

Daarom moeten we respect voor hen hebben in hun bestaan.

Help hen om de islaam goed te doen praktiseren,

En dat ze zo gaan leven als goede moslims uit ons leven,

Vertel hen wat het beste is uit de islaam,

Ja, de beloning komt op onze naam.

En vertel ze over de profeet en zijn bestaan,

Hoe zijn leven was in het begin van de islaam,

Hoe moeilijk dat was en gemakkelijk nou,

Dus nieuwe broeders en zusters kom maar gauw.

Bekritiseer ze niet over fouten die ze begaan,

Maar help hen in dit gejaagde bestaan,

Maar door het goede voor te gaan,

Ja, vraag Allah, Hij zal je helpen met deze goede daad.

Herkansing,

Wij krijgen elke dag een herkansing zolang wij leven,

En onze zonden inruilen voor een beter leven,

Ik zeg niet dat het gemakkelijk zal gaan,

Maar als je het elke dag doet dan wordt het heel normaal.

De beloning van Allah is zo groot,

Dat we wel willen als je het goede nieuws hoort,

De sjeitan is niet langer je vriend,

Als je voor Allah en de Profeet kiest.

Je leven is dan niet meer zo gehaast,

Bij deze herkansing als je dat binnen je leven toelaat,

Je merkt dat ook in je dagelijks leven,

Dat je, je vrienden je meer gaan waarderen.

Wacht daarom niet al te lang,

Want de dood komt er ook aan,

Allah zal je met open armen ontvangen,

Als je deze dagelijkse herkansing zult omarmen.

Dat Allah ons vergeven mag,

Dat Allah ons vergeven mag,

De zonden die we begaan elke dag,

Van s’morgens vroeg tot het avond rood,

En zeker in de nachten zijn ze erg groot.

Als we maar al te vaak zonden maken elke dag,

Dan wordt het zo vanzelfsprekend alsof het mag,

Wij denken niet meer na bij wat we doen,

En maken zonden, vraag niet hoe.

Ik hoop dat Allah ons vergeven mag,

En dat we weer mogen komen op het rechte pad,

En niets meer vanzelf sprekend mag zijn,

En Allah danken dat we weer leven in zijn rij.

En dat de genade van Allah weer op ons neder mogen dalen,

En dat we weer mogen stralen om onze goede daden,

Allah danken dat Hij er voor ons is, in onze strijd,

Die we mogen voeren hele dagen vanaf ons ontbijt.

Oud worden,

Wie wil het niet, oud worden,

En door de kinderen verzorgd worden,

En samen met de kleinkinderen salad te doen,

En ons goed te voelen in ons dagelijkse doen.

Dat moeten we Allah vragen,

En aan Hem is de genade,

Om ons te geven wat Hij wil,

En ons een lang leven geven wil.

Als mijn tijd dan gekomen is,

En ik van iedereen afscheid nemen wil,

En als dan iedereen voor mij de kalima leest,

Ja, dan eindigt mijn leven in een groot feest.

Maar wij hebben het niet voor het zeggen,

En niemand hoeft het mij ook uit te leggen,

Ik begrijp het maar al te goed,

Oud worden is niet voor iedereen bedoeld.

Morgen,

Is er na vandaag een morgen,

Ga ervan uit, van niet,

Want de dood kan zomaar komen,

De dag ligt in het verschiet.

Wij moeten dat ervaren,

Daar is geen ontkomen aan,

De liefde van Allah mogen wij omarmen,

Ja, voor een beter bestaan.

Als morgen de dag is gekomen,

En we gaan naar het paradijs,

Die is alleen voor de vromen,

Het land waar het altijd vrede zal zijn.

We zullen Allah daar ook aanbidden,

Hem dienen met heel veel oprecht plezier,

Het verblijf is daar het allerbeste,

En zal daar voor eeuwig bestaan.

Onkruid,

Een ongelovige is als onkruid in de tuin,

Het woekert net zolang tot hij overleeft,

Hij verdrukt het goede voor zichzelf weg,

En het lijkt dat hij overleefd in elk perk.

Geerd Wilders is ook zo’n persoon,

Hij is het onkruid van het ergste soort,

Maar Allah zal hem en zijn aanhang straffen dat staat boven kei,

Ze zullen branden en komen nooit in het paradijs.

Hij mag hier hebben een grote mond,

Maar hij zal ook hier gestraft worden tot aan zijn dood,

Hij wordt nu al bewaakt dag en nacht,

Geen vrijheid tot de dood een einde aan hem maakt.

Hij zit nu al in het nauw,

En de dood komt voor hem gauw,

Dan is dat onkruid ook gewied,

En niemand die hem dan nog ziet.

Elke dag opnieuw,

Elke dag opnieuw, de liefde van Allah verdienen,

Door Hem te gehoorzamen, en Hem te dienen,

Hem loven, met heel je hart,

En Hem danken, dag en nacht.

Elke dag opnieuw, je tot Allah te bewijzen,

Zelfs tot je helemaal, begint te vergrijzen,

Volharden, elke dag, met een liefdevol hart,

Omdat je niet weet, wat de dag, je brengen zal,

Elke dag opnieuw, Allah met heel je hart, loven,

En Hem steeds maar wee,r doet beloven,

Dat je blindelings, vertrouwen hebt, in Hem alleen,

En omdat je gebed, heel intens doet, steeds maar weer.

Elke dag opnieuw, knielen voor Allah, in het gebed,

En als je te oud bent, lukt het zittend wel,

Allah accepteert, je gebed als je het doet, oprecht,

Ja, dan is het Allah, die je van dit foute leven, red.

Gelukkig,

Ik mag mij gelukkig prijzen dat ik moslim ben,

En als er problemen zijn dat ik mij tot Allah wend,

Bij Hem vind ik altijd troost in mijn nood,

Vooral als ik iets deed wat Allah mij verbood.

Als ik Allah smeek om vergeving in mijn gebed,

Dan voel ik dat Hij mijn gebed erkent,

Ik voel me dan zo tevreden en sterk,

Voel dat Allah mijn hart versterkt.

Gelukkig kan ik bij Allah altijd terecht,

Ook met leuke dingen en dat werkt,

Allah danken dat ik mij zo gelukkig voel,

En dat ik mij mag bezig houden met het goede doel,

Voor Allah werken is heel erg fijn,

En we kunnen zelf invullen wat dat zou zijn,

Het geeft je een gelukkig en voldaan gevoel,

Bij mij zijn het gedichten schrijven en dat doet me goed.

Verdraagzaamheid,

Hoe verdraagzaam moeten we zijn,

Als ik nagescholden word op straat,

Of een middelvinger staat rechtop,

Wat moet ik hier mee mijn lieve God.

Zijn ze thuis ook zo of alleen op straat,

Arme ouders dat je dat toe laat,

Moslims houden van respect,

Het is Allah die dat zegt.

Als ik dat zo zie en hoor,

En ik zeg er wat van, dan klinkt het in koor,

De afgruwelijkste woorden die ik maar ken,

Ja, mijn verdraagzaamheid kent zijn grens.

Als ik thuis ben bid ik voor hen,

En vraag vergeving en doe een wens,

Dat ze tot inzicht mogen komen,

En op een dag ook mogen behoren tot de vromen.

Hartverwarmend,

Hartverwarmend hoe gezinnen met elkaar omgaan,

Ja, dat bezorgd bij mij heel spontaan een traan,

Hoe lief en behulpzaam ze ook zijn naar elkaar,

Ja, dat is bij Allah zeker een bedankje waard.

Als ik zie hoe het ook anders kan gaan,

Ook hoe ik opgegroeid ben bezorgd me ook een traan,

Veel verdriet als ik daaraan terug denk,

De kinderjaren vergeet je niet snel.

Ik dank Allah dat hij ons leert hoe het ook kan gaan,

Zoveel liefde en verdraagzaamheid naar elkaar,

Hartverwarmend dat ik dat meemaak en dat mag zien,

Hoe de liefde van Allah leeft binnen het gezin.

Het gezin is de hoeksteen van de samenleving,

Als het thuis goed gaat vind je dat terug in heel je leven,

In de criminaliteit hier op straat is waar het om gaat,

Wat thuis de waarde is van een verdraagzaam bestaan.

Vergeven

Vergeven is het mooiste wat er is,

Het vertelt hoe zachtaardig een mens is,

Het is een van zijn allerbeste kanten,

Die laat zien dat we zijn verwanten.

Wij zijn allemaal familie van elkaar,

Daarom zusters en broeders maak het elkaar niet zwaar,

Los problemen snel en liefdevol op,

En vergeef elkaar dan ben je top.

Wees lief en deugdzaam voor elkaar,

En maak elkaar het leven niet zwaar,

Laat het niet zo zijn dat de dood tussen jullie komt,

Dus sluit bij leven niet je mond.

Dus schud elkaar de hand nu het nog kan,

Drie dagen wachten is al lang,

Want je weet niet wat de dag van morgen brengt,

Misschien neemt Allah vandaag je adem wel.

Daarom is vergeven het mooiste wat er is,

Het brengt je weer tot elkaar dankzij vergiffenis,

Je kunt weer liefdevol naast elkaar leven,

En veel voor elkaar betekenen.

Verbeteren,

Hoe kunnen we ons zelf verbeteren,

En onze goede daden vermeerderen,

Door Allah aan te roepen de hele dag,

En vragen of Hij onze zonden vergeven mag.

Ja, als we dat kunnen presteren,

Dan zullen wij het weten,

Geluk zal van ons afstralen,

En we zullen het aan de hele wereld vertalen.

Ja, dan zullen wij de wereld proberen te verbeteren,

En we zullen Allah vragen of Hij hen wil vergeven,

Wat zou dat enorm geweldig zijn,

Als de mensheid eenduidig over het geloof mogen zijn.

Laten we Allah voor voldoening mogen smeken,

Dat we in de wereld mogen presteren,

En dat het goede van de mens het zwaarste mogen wegen,

En dat de mensheid zich massaal mag laten verbeteren.

Egoïsme,

Egoïsme is een rare gewoonte,

En het behoort zeker niet tot ons geloof,

Het is iets wat je snel moet afleren,

Het belemmert de vrede in je hoofd.

Je kunt je niet vrij bewegen,

Nog kun je jezelf iets geven,

Zelfs geen vriendelijk woord,

En dat gaat door tot aan je dood.

Dus broeder en zuster smeek tot Allah,

Dat je mag veranderen inshaAllah,

Dat je leven mag verbeteren is mijn wens,

En dat je ook mag geven om je medemens.

Dan ziet het leven er een stuk plezieriger uit,

Je kunt dan weer genieten, neem een wijs besluit,

Dat is beter voor een ander en voor je zelf,

Laat egoïsme zijn voor die enge sjeitan.

Het graf,

Een slechte dag als ik sta aan het graf,

En niet weet wat ik zeggen moet, heel maf,

Mijn hart is vervuld van verdriet,

O Allah, U bent alleen degene die me ziet.

Een stuk van mijn leven ligt ook in het graf,

Ach, wie had de dood zo snel verwacht,

Veel hebben we samen mee gemaakt,

En veel dingen zijn niet afgemaakt.

Lief en leed hebben we een aantal jaren mogen delen,

We hadden elkaar zoveel te geven,

Alles komt voorbij hier aan het graf,

Ik kuier terug naar huis op mijn gemak.

Thuis maak ik een doeá na het gebed,

Met tranen in de ogen je weet het wel,

Woorden die ik bij het graf niet kon vinden,

Komen nu heel gemakkelijk mijn mond uit zingen.

Ja, Allah ik moet tevreden zijn zoals het gaat,

En dankbaar zijn dat het leven voor mij ook verder gaat,

En hopen dat de gebeden van ons ieder zijn goede werken doet,

Ja, dan treden we elkaar in het paradijs vast weer tegemoet.

De werkelijkheid,

Het leven lijkt zo mooi,

En je geniet zo van die gouden kooi,

Maar het werkelijke leven moet nog komen,

En die zal er alleen zijn voor de vromen.

De werkelijkheid zal heel anders zijn,

En we zullen met Allah heel blij zijn,

Maar om dat te mogen beleven,

Moeten wij hier ook veel om Allah geven.

Dan zullen we de werkelijkheid ontmoeten,

Het is mooier dan de mooiste vakantiegroeten,

Het mooiste plekje hier op aarde valt in het niets,

Als je de werkelijkheid van Allah van dichtbij ziet.

Maar we moeten er wel wat voor doen om daar te komen,

We moeten zeker in Allah en de laatste dag geloven,

En daar naar leven met heel ons hart,

Ja, dan zul je zien dat de werkelijkheid ook voor ons open gaat.