0716 - Innerlijke rust

Mijn tekortkomingen,

 

Kom mij zelf vaak tegen,

Als ik een gedicht schrijf over het leven,

Dan zie ik soms, van  ik doe dat ook niet goed,

Moet mij dan razendsnel veranderen, voor mijn gemoed.

 

Pas als ik mijn leven, heb aangepast,

Dan wordt mijn gedichtje ingelast,

Komt dan op een wachtlijst te staan,

Tot het later op een forum komt te staan.

 

Maar als ik later mijn gedichten op het forum lees,

Dan denk ik ook. Ik ben maar een mens van vlees,

Doe toch nog elke dag zoveel dingen fout,

Mijn tekortkomingen, o Allah ik toon berouw.

 

Het is altijd weer werken aan mijn eigen ik,

Omdat ik gedichten schrijf, ben ik ook van goede wil,

Streef altijd erna om zo goed mogelijk te leven,

Maar met Allah's wil, kan ik het beste geven.

 

Mijn tekortkomingen, zullen blijven komen,

Vraag altijd Allah, om vergevingen en beloningen,

En beloof Allah mijn best te doen in het leven,

En dat Hij mij als zondaar, het Paradijs wil geven.

De beproeving van de Profeet Abraham,

 

De Profeet Abraham, offerde zijn vee voor God,

Uit dankbaarheid voor, dat Hij ons het leven schonk,

Het volk verbaasde zich over zijn gedrag,

Hij zei, mijn zoon zou ik offeren, als ik die had.

 

Zoveel hield hij van zijn edelmoedige Heer,

Samen met zijn vrouw Hagar bad hij steeds,

Om een zoon te hebben in zijn leven,

En enkele jaren later, verhoorde Allah zijn gebeden.

 

Zijn zoon Ismaël was een zeer zachtmoedig en een wijs kind,

En de Profeet Abraham was met hem heel bemind,

Hij nam hem overal mee naar toe, waar hij ook ging,

En dankte Allah elke dag voor zijn gezin.

 

Toen Ismaël zeven jaren oud was,

Kreeg de Profeet in zijn droom, een opdracht,

Hij werd herinnerd aan wat hij vroeger had gezegd,

Dat hij zijn zoon moest offeren, het was zijn eigen wens.

 

Maar de Profeet hield zoveel van zijn kind,

Dat hij zei, ik offer 100 kamelen, ik ben Allah gezind,

Maar dat herhaalde zich twee maal achter elkaar,

En de Profeet besloot toen maar.

 

Hij nam Ismaël mee naar Mina ver buiten de stad,

Sjeitan sprak tot de profeet, keer terug nu het nog kan,

Maar hij zei, Ik heb dit bevel van de Almachtige gekregen,

En Allah zal het zeker beter weten.

 

De Profeet besloot de waarheid te vertellen,

En Ismaël zei, O vader, volg het bevel van Allah,

En de Profeet bond zijn zoon met een touw,

En omhelsde hem, en zwoor Gods trouw.

 

Hij zette het mes op zijn zoons keel,

Maar door een wonder, er kwam geen snee,

De Profeet Abraham deed het een tweede keer,

Maar wederom kwam er geen snee.

 

Hij gooide het mes tegen de rotsen,

Die in stukken vloog en brokkelde,

Het mes begon tegen de Profeet te spreken,

Die zij dat Allah geen toestemming had gegeven.

 

Maar Ismaël zei laten we Gods naam aanroepen,

Als u snijd zullen wij Allahu Akbar roepen,

Toen ze dat deden weerklonk twee maal een stem,

Allahu Akbar, Allahu Akbar, het was aartsengel Gabriël.

 

Hij verscheen aan Abraham met de woorden,

Ik breng u de vredesgroet, van Allah gekomen,

Hij schenkt u deze ram om te offeren in plaats van uw zoon,

Ze begrepen aan hun beproeving was een einde gekomen.

 

 

Ik wens jullie allen een gezegende en een fijne Eid toe!

De vier stadiums, in ons bestaan,

 

O baarmoeder, van rust en vrede,

In duisternis, negen maanden heb ik daar gelegen,

Beschermd tegen alles, wat komen zou in het leven,

Ik groeide daar gestaag tot een menselijk wezen.

 

Maar in het tweede rijk waar ik nu leef is complex,

Krijg te maken met het goede en het slechte gevecht,

Geluk en ellende wisselt zich steeds maar af,

En dat gaat zo door tot aan het graf.

 

Het tweede leven is een korte tijd,

Besteed dat goed, het is bepalend voor altijd

Nu heb je het voor het zeggen, voor hiernamaals,

Hoe behaaglijk het daar is en hoe voldaan.

 

Het derde rijk is groter en wijder dan dit leven,

Het graf, waar wij tegen op zien, daar is veel te beleven,

Een tussen ruimte, naar wat is definitief,

Allah laat het je weten, waar dat is, het is instinctief.

 

Het vierde en laatste stadium is bereikt,

Het eeuwigdurende rijk, dat de Tuin en het Vuur bevat,

Waar je komt hangt af van je tweede rijk,

Heb je Allah daar gevolgd, of heeft sjeitan je misleidt.

Vragen om liefde,

 

Wij kunnen Allah, van alles vragen,

Ook om zijn liefde, op alle dagen,

Allah geeft het ons, via de Qoraan,

Zijn liefde bezorgt, veel mensen een traan.

 

Als je dat eenmaal hebt ontvangen,

Dan straalt het geluk, tot over je wangen,

Je gaat zo gelukkig, door het leven,

En je wilt iedereen, in je geluk meenemen,

 

Het leven in doenja komt dan achteraan,

Wat ook menig mens bezorgt een traan,

Dat komt omdat daar, sjeitan regeert,

Hij strooit verdriet en verderf, op de aarde neer.

 

Maar weet als je hart, met Allah is gevuld,

En jij voelt je gelukkig, het is je vanharte  gegund,

De liefde van Allah, is zo subliem,

Vraag om die liefde, en verdien.

 

Vragen om liefde, voel je niet te groot,

Het is er voor iedereen, zeg het voort,

Allah heeft het, voor iedereen geschapen,

Ook voor de zwakken, en de nood dragenden.

De tuinen der lusten,

 

Verdwaal niet beste broeder in dien,

In deze westerse wereld van vertier,

De sjeitan is hier overal en zal niet rusten,

Om je mee te nemen naar de tuinen der lusten.

 

Verdwaal niet beste zuster in dien,

Leef niet in het verraderlijke plezier,

Je zult niet in je daden, kunnen berusten,

Sjeitan, neemt je mee, naar de tuinen der lusten.

 

Overal dreigen er het grote gevaren,

Sjeitan wil je laten zitten op de blaren,

Als je de tuinen der lusten volgt in jou bestaan,

Weet, je staat voor het Paradijs, helemaal achteraan.

 

Hier in het aardse bestaan, driegt een groot gevaar,

Hier zijn de tuinen der lusten, niet echt waar,

Het zijn de streken van sjeitan alleen,

Om je mee te nemen, naar het aardse plezier.

 

Maar de echte tuinen der lusten, vind je niet hier op aard,

Die zijn in het Paradijs, dat is het ware bestaan,

Waar je nooit tegenslagen kunt krijgen,

En sjeitan nooit meer de kans krijgt, om jou te laten lijden.

Het tuintje in mijn hart,

 

Het tuintje in mijn hart,

Zo schoon en nooit verward,

In de stilte hoor ik het geruis,

Van Goddelijke stemmen, heel kuis.

 

Die zuiverheid van woorden, vind ik nergens weer,

Zo mooi, er komen er steeds meer,

Heel vredig, en zo gemeend,

Dat ik mij, er helemaal aan over geef.

 

Het tuintje in mijn hart, draag ik met mij mee,

En nodig iedereen uit, heel gemeend,

Om ze van die schoonheid, te overtuigen,

Die mooie woorden, van Allah, die daar luiden.

 

En heb je het eenmaal gezien,

Is er bij jou ook een tuintje, waar je geniet,

Waar jij, je ook graag in laat vertoeven,

En weer anderen mee neemt, met groot genoegen.

 

Het tuintje in mijn hart,

Draag ik met mij mee, tot in het graf,

Waar het nog steeds, zal blijven bloeien,

Omdat ik het bij leven zijn, het heb laten groeien.

Jong gestorven,

 

Je was in de eerste fase, van je leven,

Vier jaar, en deed al mee, met de gebeden,

Kende al woordjes, van de Qoraan,

Maar Allah, nam hem spontaan.

 

Niemand had dit zien, aankomen,

De familie, ze waren echte, gelovigen,

Zij hadden, dit nooit verwacht,

Dat Allah, hen die rampspoed, had gebracht.

 

Er was groot verdriet, in hun harten,

En ze baden Allah, om hun leed, te verzachten,

Want ze kunnen, kleine Mohammed, niet missen,

Maar Allah zal ook, in hun harten, vrede stichten.

 

Allah weet waarom, hij moest sterven,

Hij doet zich wel, over Mohammed ontfermen,

Hij is misschien, voor veel leed gespaard,

Hij is nu in het Paradijs, de hoogste plaats.

 

Jong gestorven, maar nu bij de Heer,

Hij wacht op zijn familie, die dag komt een keer,

Dan zal Allah, hen weer samen voegen,

In het Paradijs, waar zij voor altijd, kunnen vertoeven.

Ya Rabbi, U bent de meest vergevende,

 

Ya Rabbi, U bent de meest vergevende,

Ya Rabbi, vergeef het me,

Ya Rabbi, U alleen ziet mijn verdriet,

U kijkt in mijn hart, en u ziet.

 

Ya Rabbi, U oordeelt over mij,

Maar mijn daden zijn, niet van zonden vrij,

Ya Rabbi, ik ween, over al mijn zonden,

Ya Rabbi, U vergeef mij elke seconde.

 

Ya Rabbi, u leidt mij, in mijn strijd,

Die ik voer, tegen het venijn,

Die mij steeds weer doet verleiden,

Ya Rabbi, aan U wil ik mijn leven wijden.

 

Ya Rabbi, er gebeurd zoveel, wereld wijdt,

Vergeef hen Rabbi, die voor het goede strijdt,

Er zijn zoveel mensen, die U om vergeving smeken,

Ya Rabbi, U bent de meest vergevende.

 

Ya Rabbi, U bent de meest vergevende,

U weet wat er in onze harten speelt,

Onze intentie Rabbi, nemen wij voor U mee,

 Als U ons roept, een voor een.

Het is nooit te laat,

 

Als moslim ben je geboren,

En in je jeugd opgegroeid met Allah's woorden,

Door oorlog werd alles verstoord,

Alle mooie woorden van Allah, weg gegooid.

 

Families treuren elke dag,

Om hun geliefden, het is een hard gelach,

Zoveel dood en verderf binnen het gezin,

Allah zijn ze vergeten, ze zijn blind.

 

 Overal in de wereld, trekken ze naar toe,

Nog verder de ondergang tegemoet,

Laten zich leiden door sjeitan alleen,

Niet meer denken aan wat ze hebben geleerd.

 

Het geluk zullen ze zo nooit vinden,

Ik zie het om mij heen, ze waaien in alle winden,

Zouden ze nog maar een keer willen luisteren,

En Allah's woord in hun hart laten fluisteren.

 

Het is nooit te laat, mijn goede vriend,

Allah is er voor je, als je het wilt zien,

Hij vergeeft zelfs je zonden van weleer,

Dus kom, omarm Allah en bekeer.

 

Wij worden vaak op de proef gesteld,

En soms gaan wij dwalen, Allah ziet het wel,

Maar wij moeten volharden in ons geloof,

Allah helpt ons, ook in diepe nood.

 

Je gaat Allah dan ook meer waarderen,

Je weet niet waarom dingen zo gaan in het leven,

 Maar Allah weet, waar Hij ons voor beschermd,

Ja weet, dat Hij zich ook over ons ontfermd.

Het gebed,

 

Het gebed is zo belangrijk voor ons als mens,

Het verrijkt ons hart, het is elk zijn wens,

Om je gelukkig te voelen, de gehele dag,

In een tevreden gevoel, het voelt zo zacht.

 

Allah heeft ons, het gebed verplicht,

Omdat het ons leven, verlicht,

Wij gaan beter om, met andere mensen,

Ons hart wordt zacht, en we verleggen, onze grenzen.

 

Het gebed, geeft ons ook een gevoel, van tevreden zijn,

En Alhandoelillah, we houden van onze medemens,

Die wij in hun behoeften, kunnen voorzien,

Als zij het moeilijk hebben, hier in dien.

 

Door het gebed, worden wij zorgen vrij,

We vertrouwen op Allah, Hij zorgt voor mij,

Krijg van Hem altijd, een goede raad,

Als ik mijn gebed, niet door sjeitan verlaat.

 

Het gebed leidt ons, naar het Paradijs,

Wordt dat goed bevonden, wees dan heel blij,

Dan zullen de poorten, voor ons worden geopend,

En onze zonden, worden niet meer gewogen.

 

Streef naar het volmaakte, gevoel,

Allah zal je gunsten geven, in overvloed,

Zowel hier in doenja, als in het Paradijs,

Met het gebed, ben je echt verrijkt.

Stilte,

 

Heel alleen zit ik in huis,

De Qoraan, het enigste geluid,

Wat zacht klinkt in mijn oren,

Lig ik zo wat weg te dromen,

 

In mijn gedachten zie ik het Paradijs,

Hoor daar de stilte, wat een mooi domein,

Zie de engelen, ze bewegen richting mij,

En ik voel, dat ik wordt opgenomen, heel fijn,

 

Er heerste een doodse stilte om mij heen,

Vanuit de hemel keek ik naar bene,

Zie mij daar liggen op de bank,

Koud en mijn gezicht is blank,

 

Vraag mij af, heb ik nu doenja had verlaten,

En moet ik nu, Allah vertellen, over mijn aardse daden,

Ik schrok, want ineens wist ik, waar zou komen,

En voor dat ik het mij kon realiseren, keerde ik weerom.

 

De Qoraan stond nog aan, en speelde zacht,

Ik ontwaakte, voelde mij koud en nat,

Maar de stilte die ik had gehoord in het Paradijs,

Die was heerlijk, maar jammer mijn droom was voorbij.

In eenzaamheid verzonken,

 

In eenzaamheid verzonken,

Alleen met zijn materialisme pronken,

Niemand die nog iets om hem geeft,

Een koud hart, wat nog leeft.

 

Door zijn geloof te verliezen,

Is er geen leiding meer, heel verdrietig,

Alleen met zijn whisky fles en zijn hond,

Leeft hij ook nog, heel ongezond.

 

Verloedering heeft er in zijn leven plaatsgevonden,

Toen hij hier kwam, zat hij al met diepe wonden,

Gevlucht voor zijn geloof in eigen land,

Zijn hart is zwart, en zijn verstand, een graf.

 

In eenzaamheid verzonken,

Niemand meer, alleen zijn hond, wat een grote zonden,

Maar niet vergeten door Allah,

Er kwam bezoek, dit is echt Mashallah.

 

Er kwamen mensen van de moskee, die gaven hem dawah,

Fisabilillah omdat ze van Allah houden,

Zij kwamen speciaal vanuit andere steden,

Om met hem over Allah te spreken.

 

Zijn hart werd weer geopend,

Het licht van Allah kon weer komen,

Om hem op andere gedachten te brengen,

En langzaam aan begon hij weer te wennen.

 

Nu is hij niet meer in eenzaamheid verzonken,

Zijn leven heeft weer zin, om met Allah te pronken,

Hij is door Allah uit de eenzaamheid gered,

En vergeet nu nooit meer zijn gebed.

Wees niet hoogmoedig,

 

Hoogmoed is een slechte eigenschap, die niet beloond wordt,

Het zit verborgen in de mens, laat daar die trots,

Uit het niet, door om te gaan, met andere mensen,van ik ben meer,

Want weet, dat Allah je de toegang van het Paradijs, blokkeert.

 

Veel ayaa's in de Qoraan gaan daar over,

Dat de mensen met hoogmoed, in de hel komen,

Zij die de Qoraan tegen spreken en verloochenen,

Voor hen, zal de poort van de Hemel, niet worden geopend.

 

 Iemand die toch vol blijft houden, aan kibr,

Keert zich tegen de waarheid, ik bibber,

Hij krijgt van Allah, geen rahma toegewezen,

Geen barmhartigheid, maar straf zal Allah hem geven.

 

Allah Soebhanahoe Wa Ta'ala heeft gezegd:

Dat Hij niet houdt van de hoogmoedigen, en ze berecht,

Want door hoogmoed ga je Allah haten,

Dus waak over je eigen, dat zal je baten.

 

Dus laat arrogantie, in je leven achterwege,

Je moet niet je gezicht, van de mensen afkeren,

Maar treed hen met liefde tegemoet,

Daarmee verdien je bij iedereen, goed.

 

Wij hebben geen reden om kibr te doen,

Wij zijn allemaal schepselen van Allah, dus doe het goed,

Wij behoren eerder nederig, dan trots te zijn,

Dan zal Allah, zijn barmhartigheid geven, dat is geheid.

Mijn gegevens,

 

Mijn gegevens zijn bij Allah bekend,

Tot zelfs mijn accent is bekend,

Niets wat Hem ontgaat over mijn leven,

Laat ik toch vooral voorzichtig wezen.

 

Hij weet ook wat ik denk,

En of ik daar aandacht aan schenk,

Wat ik doe met mijn slechte gedachte,

Of ik daar in mee door ga, of dat ik dat zal verachten.

 

Ja, we moeten op onze hoede zijn,

Want mijn gegeven, zullen mijn getuige zijn,

Als ik mij moet verantwoorden bij de Heer,

Dan hoop ik dat Hij zegt, het is oké.

 

Als er slechte gedachten komen in mijn hoofd,

Maak ik gauw doeá, en denk ik aan iets moois,

Want ik weet, dat leidt naar het Paradijs,

Dus denk ik aan iets wat Allah prijst.

 

Voel mij zelf, daar ook beter bij,

En ik weet, ik maak Allah ook blij,

Is Hij over mij tevreden,

Dan verdien ik zeker Zijn zegen.

Je staat er nooit alleen voor,

 

Het leven gaat soms door diepe dalen,

Je weet het dan even niet meer, je blijft maar malen,

Vrienden ze zijn er wel, maar het blijft maar maren,

Je gedachten komen maar niet tot bedaren.

 

Totdat je tot Allah bidt,

 En je merkt Hij is je echte vrind,

Bij Hem kun je huilen, Hij heeft begrip,

Hij helpt jou, uit je dal, mijn lieve kind.

 

Troost heb je bij Hem gevonden,

En het is, als een echt wonder,

De zon gaat weer voor je schijnen,

En je wordt met de dag, een beetje blijer.

 

Dan besef je, ik vergeet het nooit weer,

Wat Allah voor je deed,

Toen ik zat in een zware depressie,

Liet Allah mij de les zien.

 

Je weet nu, je staat er nooit alleen voor,

Allah, kun je vragen, vergeet dat nooit,

Komt dat vanuit, een oprecht gevoel,

Allah helpt, Hij geeft je weer moed.

Mijn Heer,

 

Mijn Heer, de Schepper van hemel en aarde,

Zou Hij dan niet over mij kunnen waken,

Mij beschermen tegen zonden die ik wil begaan,

Ja, dat kan Hij, als ik de eerste stap heb gedaan.

 

Ik moet in Allah alleen, blindelings geloven,

En ook Zijn woord, boven alles verhogen,

Als dat op de eerste plaats verschijnt,

Dan heb ik Zijn bescherming, voor altijd.

 

Mijn Schepper laat mij dan niet dwalen,

Hij is mijn waarschuwer, alle dagen,

Als sjeitan mij probeert te verleiden,

Kom ik bij Allah, Hij zal mij de goede weg wijzen.

 

Zijn woord draag ik altijd met mij mee, in mijn hart,

En als er gevaar dreigt, open ik dat,

Raadpleeg dan als eerste, mijn Heer,

Dat stel ik dan boven alles, bij wat ik zelf begeer.

 

Zo krijg ik de bescherming van mijn Heer,

En achteraf weet ik, dat Hij mij het beste geeft,

Ben zo al vaak aan iets ergs ontsnapt,

Omdat Allah over mij waakt, dag en nacht.

 

Tel uw zegeningen,

 

Tel uw zegeningen een voor een,

Elke avond, vergeet er geen,

Dank Allah dan, voor Zijn gunst aan jou,

En beloof Hem dan, jou eeuwige trouw.

Open je ogen, nu het nog kan,

 

Open je ogen, nu het nog kan,

Want het einde van de wereld, komt er aan,

Dan kun je niet meer kiezen, hoe je moet leven,

En zul jij je het met je eigen daden, moeten verweren.

 

Open je ogen, nu het nog kan,

Want ook de dood, meld zich aan,

Die is bij je geboorte, al beslist,

Maar jij weet het pas, als de tijd er is.

 

Open je ogen, nu het nog kan,

En vecht elke tel, tegen sjeitan,

Hij wil je meenemen, naar de hel,

Hij geeft niks om jou, besef dat wel.

 

Open je ogen, nu het nog kan,

En volg Allah, je leven lang,

Hij zal je in dit leven plezieren,

Want je gaat om met, goede manieren.

 

Open je ogen, nu het nog kan,

Dan komt het Paradijs, waar je naar verlangd,

Waar je alleen, met soortgenoten zult wonen,

Die in doenja, alleen Allah bekoorden.

 

En heb jij, je ogen nu geopend,

Leef dan, naar Allah's mooie woorden,

En neem iedereen met je mee,

Die ook inzien, dat alleen Allah om je geeft.

 

Ontvang de liefde van Allah,

 

Sta er voor open mensen,

Iets beters kun je niet wensen,

Ontvang de liefde van Allah,

Verwarm je hart, dat is echt Mashallah.

 

Je kunt het gratis krijgen,

En het geluk, zal naar je hoofd stijgen,

Iets vanwaar zoveel liefde van komt,

Kan alleen maar van Allah zijn, weet je waarom.

 

Allah is liefde, en deelt dat met ons,

Om ons hart te verwarmen, iedere keer dat het bonst,

Zijn liefde, betekend voor ons geluk,

Dat is wat Allah ons elke dag gunt.

 

Hij geeft het aan iedereen die wil,

Door alleen Zijn weg te volgen, sta er eens bij stil,

Die weg die je beschermd tegen sjeitan,

De duivel, die maakt ons leven bang.

 

 Allah leidt je met Zijn liefde naar het Paradijs,

Waar je kunt leven, echt een heerlijkheid,

De liefde van Allah, bevind zich daar overal,

Je voelt dat in elke vezel van hand tot tand.

 

Dus sta er voor open in dit leven, en ontvang,

Het is beter voor jou, dan elk aards belang,

Wacht niet langer, accepteer Allah's gang,

Zijn liefde voor jou, ontvang.