Progreso.

Een Echo-reportage, Jan Van Rompaey-gewijs, als je twee blauwe en 1 bruine ter beschikking krijgt. Operatie "ordnung muss sein". 

U merkte het waarschijnlijk ook reeds, we hadden reeds een strak en vermoeiend reisschema in Mejico. Dus, tijd voor absolute rust, kuieren, zelfs een strandstoel en boeiend boek, zowaar. Meer nog, voor het eerst in 5 weken effe tijd om de berichtjes, smartphone-gewijs, te lezen. 😉

117 km verder, terug via Merida, met dezelfde bus en chauffeur, maakt onze reis al een beetje Progreso. Dus aangekomen aan zee, nieuwe locatie. 

Goed nieuws voor de liefhebbers van " la vie en rose" en andere vogelspotters. Je krijgt zeker flamingo's, reigers, pelikanen, fregatvogel ( m/v) aalscholvers, lepelaars, meeuwen. Of herkent U nog een soortje meer? 

De voormiddag werd gevuld met een gezellig boottochtje naar de flamingo's en ook door de mangrove. De namiddag trok onze wandeltocht langs de kustlijn naar het vissersdorp. Ik denk dat de stoere mannen vanavond haaivinnensoep eten. Hun plastiektroep was echter  helemaal niet fraai. 

Van een grootstad naar een klein dorp. En dat was ook reeds te merken aan de busrit ( 2 uur 45 voor 90 km). In elk geval, zo kleinschalig zagen we nog niet in Mexico. En deze dag stond aangestipt onder de noemer strandvakantie, dus... 

1. Het gaat heel goed met ons, waarvoor dank. 

2. De corona barometer was groen, nu geel, volgens de krant. 

3. De corona-veiligheidsmaatregelen in beeld gebracht voor de kathedraal. 

Twee nonnen behandelen onze chef. De daaropvolgende foto's zijn mogelijk een gevolg... 

4. Welke richting je ook uitkijkt, het mooie weer is hier en blijft ook, zeggen ze. 

5. Zelfs Mexico weet het beste bier ter wereld uit te stallen, klasse. 

6. Deze bankbriefjes glippen dagelijks door onze handen, al tonen we wel de meest toonbare pesos uit onze geldbeugel. 1 euro is ongeveer 22 pesos, aan de koers van vandaag. 

Een stad bewandelen is plezant, maar er op uit trekken met een stalen ros brengt toch weer andere facetten aan het licht, toch. Dus, trappen maar, en vooral genieten als Wout of Sanne... MERIDA BY BIKE. 

80 kilometer van Merida vonden we deze oude stad die ooit 25000 mensen herbergde. Topdagen kwamen na de gloriedagen van Palenque en Tical. We spreken dan van de jaren 900. Leuke namen van de gebouwen, U mag uw fantasie gebruiken om het juiste etiket aan een foto te verbinden : het paleis van de gouverneur, de piramide van de tovenaar, het nonnenklooster, het huis van de schildpadden,... En je wordt constant begroet door leguanen. 

Aangekomen in een nieuwe stad, dus ook nieuwe beelden. Al tonen we ook nog de mooiste zonsondergang van Mexico, en die vind je in Campeche. 

Een maand op reis. Tijd om dagje uit te waaien aan zee. Op de gevoelige plaat met  nieuwe vrienden of oude bekenden. 

De highlights van Campeche, met o. a. het Fuerte  de San Miguel. 

De dieren in en rond de stad, te water op het land en in de lucht. 

Na een rit van 7 uur luxe-bus aangekomen in deze stad aan zee. Eerste verkennende wandeling, morgen bezoeken we meer hoekjes. Volgens een krant die we gister hier lazen zijn er 1000 besmettingen hier en ook 100 omicron per dag in Mexico ( 128 miljoen inwoners). Het mondmaskergebruik in Chiapas-gebied was wel beduidend minder. In Yucatan volgt men weer de geldende regels : onze temperatuur wordt gemeten bij opstappen bus, binnenstappen restaurant, museum, openbaar gebouw. En dan horen we steeds : températura normal. 

Deze stad heeft een zeer indrukwekkende Maya-ruïne op 8 km van het centrum. In de jungle ontrolt zich een grote stad met meerdere tempels waar je op een zonnige zondagochtend wel eens wil kuireren/klimmen. Morgen beleven we onze langste busrit overdag om dan aan te komen op het schiereiland Yucatan aan de Golf van Mexico. 

Aangekomen in de volgende stad waar ons hotel nu is gesitueerd in een boomrijk toeristenstraatje. Rustig wandelen, zelfs tijd voor de kapper ( met scheerbeurt 9 euro) en pintje op de Zocalo. Een aangename 28 graden, want we zijn uit de bergen. 
. 

We trachten U een ritje van 100 km met de " colectivo" mee te geven. Duur : 3 uur 15 minuten. Veel werkzaamheden, adembenemende zichten, soms wissel van passagiers. Grote bussen zijn zeldzaam op deze wegen. Van inladen tot uitstappen, we zijn weg. 

Na een autoritje van 2 uur langs echte Mexicaanse baantjes, met een 500-tal verkeersbulten, aangekomen in dit stadje, 1000 meter lager dan de vorige locatie. Eerst een sandwich tonijn, en daarna bezoek aan Tonina. We zagen reeds prachtige plekjes in Mejico, maar dit was veruit het meest-rust-gevende toeristenplaatsje. Maya-cultuur, opgegraven pas in de jaren 70. En wie van ons het beste zijn/haar " turistica" kon onderdrukken, klom het hoogst... 

Maar wat verboden is kan ook plezant zijn. Daarom toch een reeks foto's van de hoofdrolspelers in het land van Chiapas.