Archief

We stellen nog eens even onze voeding voor in volgorde van de dag. De ochtend stond heeft dikwijls fruit in de mond. De middag serveert een lekkere soep, sopa de Lima, met een bordje extra. De drank heeft dan weer de plezante naam Jamaica mee gekregen, een fruitwater. De Mexicaanse  cocktail bij uitstek is Michelada ( een pint, limoen, tomatensap en een pittig kruidenmengsel en spicy zout op de rand) . Als avondmaal koos ik voor camarones. En dan volgt op het marktplein de zoete zonde : marquesitas. Een flinterdunne deeg wordt tot een galette gebakken, besmeurd met Nutella en verrijkt met een banaan. Mmmm. 

Een overgangsdag in een echt Mexicaans dorpje, op weg naar de kust. Maar eerst de juiste foto's kiezen voor de blog, plezant hoor. Verder zie je zeker de abuela nog tortilla maken bij onze hap. En dus Tizimin, het Drie Koningen dorp. Nog een antwoord op de gestelde vraagjes. Zwemmen in de cenote was er wegens tijdsgebrek niet bij. En we mochten niet met de bal spelen in Chi Chen Itza. 😏😊👍

Op 50 km van Vallodolid bevindt zich " de" absolute topper van Mexico. Zonder virussen bijna goed voor 3 miljoen toeristen per jaar. Deze Maya-stad heeft alles om rustig te verpozen. Pre Columbiaanse site, 600- 800 na Christus. De namiddag bracht weer een tochtje met het stalen ros, langs de heuveltjes van, door de jungle, kortom voor echte mountainbikers. Er werd dan ook " genoten" van de xenote. 

Aangekomen in deze stad die je best met Spaanse uitspraak begroet. Eerste verkennende wandeling van kerk tot klooster en toebehoren. 

De ochtend leverde ontbijt met zicht en daarna de tour der archeologische sites met nog echte torpedo trappers en zalig tweewieleren. Iets wat we voortaan in elke grote reis moeten voorzien. Lunch op de markt, sopa de Lima ( kippensoep, groentjes, limoen). En dan alle faciliteiten van het hotel eens uittesten. Gelukt. 

Welkom in het gele dorp met  opvallend klooster dat in 93 al pauselijke aandacht en dito bezoek kreeg. Midden het dorpje ligt er ook nog een beklimbare piramide met de grappige naam Kinich Kak Moo. Mogelijk staat het tussenvoegsel voor de stijl  waarop sommigen het heuveltje "afkruipen". 

De ganse dag worden we aangesproken om toch wel iets te kopen. Zie hier de verkopers, even kleurrijk als talrijk. En, Progreso is ook een aanlegplaats voor cruise-schepen. Vandaag was de Carnival Breeze hier welkom, vertrokken in Galveston (USA) en varende naar San Miguel Cosumel ( Mex). De 5000 opvarenden zagen we niet, waarschijnlijk de bus op naar de toppers die we vorige week nog bezochten. 

Een Echo-reportage, Jan Van Rompaey-gewijs, als je twee blauwe en 1 bruine ter beschikking krijgt. Operatie "ordnung muss sein". 

U merkte het waarschijnlijk ook reeds, we hadden reeds een strak en vermoeiend reisschema in Mejico. Dus, tijd voor absolute rust, kuieren, zelfs een strandstoel en boeiend boek, zowaar. Meer nog, voor het eerst in 5 weken effe tijd om de berichtjes, smartphone-gewijs, te lezen. 😉

117 km verder, terug via Merida, met dezelfde bus en chauffeur, maakt onze reis al een beetje Progreso. Dus aangekomen aan zee, nieuwe locatie.