Mijn vader,

Mijn vader herinner ik me nog zo vaak.Ik ben nu zelf, reeds ouder dan hij ooit is geworden
Als ik daar nu aan denk,doet dit ontzettend veel pijn.
Ik herinner me nog heel veel dingen
maar ik besef dat ik ook zoveel heb gemist.
Te jong ging hij van ons heen.
Het is al veertig jaar geleden,
hoe is het mogelijk dat ik nog zoveel aan hem denk , en...dat het nog steeds pijn doet.
Die dag dat vader van ons heen ging
blijft me in gedachten steeds bij,
Waarom ? zijn vragen die nooit opgelost zijn.
Nu ik zelf wat ouder wordt zoek ik nog steeds naar dat antwoord,maar vadertje lief
Ik heb het aanvaard,ook zonder antwoord.
Nu meer dan vroeger leiden
mijn wandelingen naar het kerkhof
waar ik stilletjes met je praat.
Ik vadertje ,ben volwassen geworden zonder jou,
ik kon je niets meer vragen
Mijn kinderen,jou kleinkinderen
ze hebben je nooit gekent.
Wat zou je fier zijn !
Maar vadertje geloof me maar
ergens ben je steeds hier dicht bij mij !
Soms ben ik een dromer,en dan geniet ik
dan droom ik van vroeger,weet je nog.....
Vervlogen jaren worden dan weer even echt.




















2 reacties op dit bericht
Dag lieve Maggy
Lieve groetjes van Senca !
hallo
weer of geen weer,
de klokken van Rome komen!