vrienden

Soms verlang ik naar iemand
Waar ik lekker mee kan praten
Kan lachen, kan huilen.

Soms voel ik me alleen
Vervreemd van mensen
Eenzaam en gesloten
Van de maatschappij om me heen.

Soms vraag ik me af
Waarom ik?
Waarom ben ik wie ik ben?

Soms zijn deze vragen niet op te lossen
Moet ik mezelf accepteren als een volwaardig persoon
Wat niet altijd even makkelijk is.

Maar als ik het dan toch kwijt moet
Vertrouw ik dit toe aan het papier
Een tijdloze vriend
Die altijd voor je openstaat
Om zijn ruimte te vullen
Met al je problemen en plezier

Als ik naar je kijk dan zie ik een wonder,
zonder woorden wil ik dan zeggen
je bent zo mooi als een engeltje
zo schattig als een prinses
en als ik dan in je ogen kijk
dan zie ik de sterren
ze schitteren in een heldere nacht...
en dan je lach zo zacht als het maar
weze kan
ik neem je teder bij de hand
en neem je mee lopend langs de zee
door het witte zand
en hoor de golven fluisteren, mijn woorden:
je bent een pracht van een meid
en dat is een feit.....
ik kijk in je mooie ogen,
en hoop .....vaak bij je te mogen zijn

Een gevoel als duizend zeeën
die je leidt naar het eind van de weg
een zachte windvlaag die je meeneemt
het gevoel dat je alles al hebt

Het sprekend lot dat tot je fluisterd
"het antwoord is er al, als je goed kijkt.
Want zolang je naar je hart luisterd,
raak je nooit je levensweg kwijt."

Je vlinders leiden je naar de doorgang
De doorgang naar alles wat beter is
Zelfs woede, kou en stille tranen
niks houdt je nog tegen, heeft het lot beslist.

Kom maar onder mijn takken
Verschuil je in mijn groen
net zoals de vogeltjes
ook bij mij wel doen

Zoek maar een plaatsje
mijn arme lieve kind
ik ruis voor jou mijn blaadjes
met de lieve zachte wind

Droog de tranen uit je ogen
Vertel het mij maar allemaal
Er is geen boom hier die niet luistert
naar jou verdriet en jou verhaal

Is er even niemand anders
die zijn arm om je heen kan slaan
Leg je armen om mijn stam heen
en laat die tranen maar gaan

Hoewel ik niet kan praten
Hoor ik wel wat je bedoelt
en ik denk dat voor je weggaat
je mijn troost wel hebt gevoeld

Neem een blaadje van mij mee
Droog daarna je laatste traan
En weet dat er een boom is
die voor jou zal blijven staan

De doornen van het leven
steken ons zo af en toe.
Soms een heel klein beetje
maar soms heel hard, en hoe!

Voor iedereen een andere doorn,
niet aangepast aan ons bestaan.
Komt de pijn meestal toch onverwacht
terwijl ons leven door zal gaan.

Voor onze levenswandel
zijn geen geplaveide paden
Hoe vaak de doorn nog steken zal
is door niemand ooit te raden.
Eens zal de pijn weer overgaan,
hoelang dit ook mag duren
Het hoort bij de pijn van het bestaan
probeer het maar te verduren.

Wandelend langs het strand

Kijkend naar de zee en duinrand

Komt in mij de innerlijke rust die ik altijd krijg van een wandeling langs de kust
de eeuwig ruisende branding,een meeuw met een gewaagde landing
De krakende schelpen onder mijn voeten,en de meeuwen die mij begroeten
De wind en de zee, de heerlijke rust

Dit is waar ik van hou

De zon brand op mijn huid,Het is als een zachte streling.

Dromend wandel ik verder,en hoe verder ik wandel

Hoe meer mijn hoofd leeg wordt

Ik voel me sterker worden

Mijn stappen worden gedragen door het ruisen van de zee

Jij naast mij,ik naast jou …is het een droom?of… zweef ik..

Rust  zoals hier aan de kust kan ik nergens beter vinden,ik geniet er van….Liefs Maggy

In mij zit een stukje mens
dat me op mijn nummer zet
als ik weer eens doordraaf,
teveel op zorgen let
Dat stukje mens spreekt
me dan aan of ik dat nog
af wil leren
of dat ik de voorkeur geef
aan zorgelijk obsederen
Dat stukje mens zet me
aan het denken
laat me wikken en wegen
En het is echt waar, daarna
kan ik er weer beter tegen

Kom je ook wel eens
te dicht bij je eigen grens,
praat dan eens met je
innerlijke mens

Rugzak...

Besluit is genomen,
pak mijn rugzak, ga die legen,
open voorzichtig,
kom van alles tegen
Schrik van inhoud
terwijl ik erin staar
Al dat gewicht voelde te zwaar

Stuk voor stuk verwijder ik, dat
verleden met een snik
Gekke is, het lucht
me op en als ik na het legen stop,
is mijn rugzak weer te dragen,
oud zeer kon ik verjagen

Vrij kijk ik de wereld in,
met mijn lichte last
Krijg er weer zin in, met
die rugzak, die nu beter
past