De troostboom

Bloemknoppen die zich
ontvouwen, schuchter
maar lichtgericht
Bladeren doorbreken
dor ogend hout, sterk
ondanks licht gewicht
Natuur wijst de weg
hoe leven te leven
al eeuwen heeft zij in
wisselende seizoenen
aangegeven
hoe wij als mens ook
door kunnen gaan
hoe wij als mens alle
wisselingen kunnen
doorstaan

In de stilte heb ik je lief
zonder woorden, zonder stem
Enkel mijn ogen kunnen je vertellen
wat ik voel en - wie ik ben

Doch kijk ik weg als je ernaar zoekt
ik laat je dwalen in het duister
Ergens wil ik schreeuwen wat ik voel
maar wederom - ik fluister

Zoals ik vaak je naam fluister

In eenzaamheid,of als ik je mis

Ik zie je gezicht in het water

En droom een toekomst voor later

Ik kan de kracht niet meer vinden
met gebroken vleugels te zweven
De angst om te vallen overwint
meer dan niets - kan ik niet geven

Waarom,vraag ik mezelf af?

Waarom heb ik dit gevoel?

Waarom is liefhebben zo moeilijk?

Waarom heb ik je zo enorm lief?

Je stem doet me beven

Steeds weer een spannende ontmoeting

Mijn hart mag jou niet behoren

Waarom kijk je mij zo vragend aan?

Mijn bloedend hart blijft van mij
als een -nooit verzonden- brief
Ik draai me om alsof je nooit was
maar in de stilte - heb ik je lief

Droom maar weg op de wind
Want jou wacht nog een leven vol zorgen
Droom kind
Droom maar weg op de wind
Maar geloof in het wonder van morgen
Als het najaar is gekomen
En het groen heeft meegenomen
Is dat niet voor lang
Als de natte kale takken
In de winterstormen knakken
Wees dan niet bang
Onontkoombaar zijn de grote dingen
De seizoenen laten zich niet dwingen
En het jaar dat gaat
In vaste regelmaat
Zijn eigen gang
Niemand is ooit in zijn leven
Zonder tegenslag gebleven
Of tegenwind
Niet je dromen die bedriegen
Maar de grote mensen liegen
Uit angst, mijn kind
Ook de dappersten zijn weggedoken
Ook het sterkste hart is soms gebroken
Want ons levenslied
Is vol verdriet m’n kind
Maar de liefde wint
Droom kind
Droom, kind, maar weg op de wind
Ook al wacht jou een leven vol zorgen
Droom kind en bij al wat je vindt
Geloof in het wonder van morgen
Want jij bent een wonderkind

Hou van mij
dat is wat jij me zei,
het heeft me zeer verwonderd
je treft me in mijn hart,het heeft me overdonderd.

Gevoelens die zo snel kunnen groeien
liefde wat zo snel op kan bloeien,
je zegt dat je wat voelt voor mij
mijn hartje gloeit, het maakt me blij.

Ik wil je even laten weten
dat je me mijn verdriet laat vergeten
jou begrip en lieve lach
laten mij stralen, de hele dag.

Laat ons samen kijken wat de toekomst brengt
ik weet dat jij me veel liefde schenkt
Ik hoop dat ik je nooit verlies
Jij bent heel speciaal in mijn bestaan

Jij doet me dromen,jij doet me zweven
maar een ding mogen we nooit vergeten
Ik ben ik , jij bent jij
geen van beiden zijn we vrij.

al bijna 12 jaar geleden

ben je naar de hemel gegaan

en ik kan nog altijd niet

naar je foto's kijken

tranen komen als regendruppels

uit mijn ogen

nee het gaat nog niet

mijn verdriet heeft nog meer tijd nodig

om te aanvaarden dat je er niet meer bent

nooit heb je mijn kinderen zien opgroeien

zoekend naar ze zijn

ik mis je vreselijk hard

maar weet dat je daar goed zit

hopelijk is er ergens een plaatsje

waar je  ons toch kan zien

ik hoop het zo

Er is zoveel gebeurd,

Ik had je zo hard nodig

En telkens als ik mijn ogen sloot

Gaf jij me nieuwe hoop

Je was er, en je was er niet

Mijn moedertje lief

Wat heb ik je al vaak gemist

Maar moesje mijn

Je zal diep in mijn hart steeds

Bij me zijn

Het ga je goed daarboven !

Je dochter Maggy

Ik laat mijn vingers weer over het toetsenbord gaan.

Ze vormen woorden en zinnen en komen weer op het scherm staan.

Deze woorden en zinnen vormen weer een nieuw chat bericht .

Of voor in de room een nieuw gedicht .

Ik zelf ben niet knap , en ook niet de slimste persoon.

Ik ben ook niet beroemd , en ook geen koningszoon.

Wat ik wel ben , is rijk van binnen.

Ook al zijn het nu maar woorden en zinnen.

Of het nu gaat over liefde , vriendschap , verdriet of pijn.

Het komt vanuit mijn hart en ziel , en zo zal dat ook voor altijd blijven zijn.

Een bericht of een gedicht , is voor de één mooi , voor een ander weer niet.

Het is maar net wat voor boodschap jij er in ziet.

Voor de één kan het iets troostbaars zijn.

En voor een ander verdriet of juist pijn.

En in al die kleine dingen moet je ook kunnen waarderen.

Wat er ook gebeurt , van alles kan je leren.

Het gaat niet om luxe , vakanties , of om geld.

Maar , wat je doet , om wat je geeft , is het enige dat telt

Het is niet alleen nemen , maar ook geven

Daaruit bestaat het hele leven.

Dit waren mijn vingers , die over het toetsenbord waren gegaan.

En mijn woorden en zinnen , die jij nu op jou scherm ziet staan.

De doornen van het leven
steken ons zo af en toe.
Soms een heel klein beetje
maar soms heel hard, en hoe!

Voor iedereen een andere doorn,
niet aangepast aan ons bestaan.
Komt de pijn meestal toch onverwacht
terwijl ons leven door zal gaan.

Voor onze levenswandel
zijn geen geplaveide paden
Hoe vaak de doorn nog steken zal
is door niemand ooit te raden.
Eens zal de pijn weer overgaan,
hoelang dit ook mag duren
Het hoort bij de pijn van het bestaan
probeer het maar te verduren.

Ik heb jou nodig in m'n leven,
zoals een roos in de zomer
niet zonder de zon bloeien kan.

Ik heb jou nodig in m'n leven,
net als een pasgeborene op de wereld
niet zonder moeder overleven kan.

Ik verlang naar jou in m'n leven,
zoals een vogel die vliegen wil
verlangt naar de wind onder z'n veren.

Ik verlang naar jou in m'n leven,
net als een boom die groeien wil
verlangt naar de regen op z'n blad'ren.

Ik heb jou nodig in m'n leven,
o ware man van m'n dromen
wanneer zullen we echt samen zijn .

Ik verlang naar jou in m'n leven,
o liefdevolle vriend … ik zie je graag !

Hela gij bloempje slaapt gij nu nog
spring uit uw knoppen haast u dan toch
het zonnetje schijnt u allang in het gezicht
bloempje ontwaak toch het is al zo licht
bloempje onwaak toch het is al zo licht

Hela gij vogel droom niet te lang
hoog in de bomen klinkt al gezang
Mei is gekomen en heeft op het veld
duizenden bloemen ten toon gesteld
duizenden bloemen ten toon gesteld

Hela gij kindje vlug op de been
zonnetje schijnt door het venstertje heen
vogels en bloemen het ontwaken haast moe
roepen een vrolijk goemorgen u toe
roepen een vrolijk goemorgen u toe.

Een traan

Een traan die altijd in je ogen staat

en die niet langs je neus je leven uit gaat

is een traan die een gegevn is

is een traan die een deel van je leven is

Maar een lach die uit zo'n traan geboren is

is een lach dievan verre te horen is

is een lach die van binnen naar buiten is

is een lach , die nooit meer te stuiten is

 
Er zijn zo van die dagen
dagen dat je liever niet uit
bed wou komen
 
Dagen van je alléén te voelen
waarin de dag geen einde
lijkt beschoren
 
Zo van die dagen
er zijn zo van die dagen
dat je liever wou verdwijnen
 
Dagen dat tranen weer opwellen
en herinneringen
aan betere tijden najagen
 
Zo van die dagen
er zijn zo van die dagen
afvragend waarom je hier bent
 
En vandaag had ik weer zo een dag
een dag waarin een tedere knuffel
niet binnen handbereik lag.