Nadenkertje . . .

In een Vlaams dorpje was er een brave pastoor die voor een huwelijksinzegening geen vast tarief had. Toen de Gust getrouwd was met een vrouw die niet alleen de lente, maar ook reeds de zomer des levens achter de rug had en na de plechtigheid wilde betalen, zei de pastoor:"Wel Gust, geef wat uw vrouw waard is".
De Gust gaf een briefje van 50 euro. De pastoor bekeek beurtelings het geld en de bruid en gaf toen 20 euro terug.

















