Vakantietijd is voor mij
ook een beetje bezinningstijd.

Men komt tot rust,
heeft tijd om te luieren, om te lezen,
kortom om in alle rust te genieten.

Dan bekruipt mij dikwijls het verlangen
eens wat dieper in te gaan
op levensvragen of op de verdieping van mijn geloof.

Wij kiezen altijd rustige plekjes om te logeren.
Meestal is dat in een Bed- and Breakfast
en niet alleen in Engeland.
In Frankrijk heet zo iets chambre d'hôtes
en zelfs hier in Vlaanderen en Wallonië
vindt men er met de vleet.

Rustig gelegen, niet te groot of te druk,
omringd door natuur.
Dat brengt een mens dichter bij zichzelf
en voor ons ook bij God

Er zijn dagen van kunst en cultuur,
van wandelen, fietsen, zwemmen,
maar ook dagen van rust,
naar lichaam en ziel.

Gewoonlijk hebben wij een aantal boeken bij,
ontspannend, maar ook leerrijk.

Dit jaar ga ik mij verdiepen in enkele geschriften
van Eric-Emmanuël Schmitt.
Een van de grootste  Franse schrijvers van deze tijd.

Ik heb een intervieuw met hem gezien,
reeds een tijdje geleden, in Braambos.
Een aantal van zijn boeken zijn in het Nederlands vertaald.

Dat gesprek was zo boeiend dat ik er direct voor gewonnen was.

Reeds als jong meisje was ik geboeid
door boeken met een spirutuele achtergrond.
Wat niet wil zeggen dat ik niet met mijn
beide benen op de grond blijf staan.

Wat wij ook altijd bezoeken tijdens onze vakanties
zijn kerken en kerkhoven.
Er is geschiedenis, cultuur maar ook
het gewone leven aan verbonden.

Op sommige, vooral Engelse kerkhoven,
vindt men zeer oude graven.
Op anderen, zoals in kleine dorpjes in Frankrijk,
waar de graven overzichtelijk zijn,
ziet men heel der families,
generatie na generatie.

En dan sta je ook wel een stil
bij het moment dat ook voor onszelf het afscheid nadert.
Zeker als je niet meer van de jongste bent.

Hierna zet ik een link over E.E.Schmitt

http://www.tertio.be/archief/2007/T368/T368-spi1.htm


volgende keer meer boekennieuws.

Lieve groeten van
Louise

Heer, moge de liefde van Uw hart vermengd worden met mijn liefde voor U,
zodat mijn hart in het Uwe en Uw hart in het mijne is.

Lutgart van Tongeren,
patrones van Vlaanderen,
op 16 juni.

 



 

Voetstappen in het zand

Eens had een man een droom,
Hij droomde dat hij langs het strand wandelde, samen met de Heer.
Tegen de blauwe hemel tekenden zich perioden van leven af.
Voor iedere periode zag hij twee paar voetstappen in het zand, het
ene paar van hemzelf en het andere paar van de Heer.

Toen de laatste periode afgebeeld was, keek hij terug naar de voet-
stappen in het zand.
Plotseling zag hij dat er op veel plaatsen van zijn levensweg slechts
één paar voetstappen was.
Hij merkte ook op, dat dit juist gebeurde tijdens de moeilijkste en droevigste tijden van zijn leven.

Het deed hem echt verdriet en daarom vroeg hij de Heer ernaar.
Hij zei: "Heer, U hebt gezegd dat - als ik eenmaal besloot U te volgen -
U dan de hele weg met mij zou gaan.
Maar nu zie ik dat er juist in de moeilijkste tijden van mijn leven
slechts één paar voetstappen is.
Ik snap niet dat U mij juist op die momenten hebt verlaten".

Toen antwoordde de Heer:"Mijn dierbaar kind, Ik houd van jou en
zou je nooit verlaten.
In jouw momenten van strijden en lijden, daar waar je maar één paar voetstappen ziet, daar was het dat Ik je droeg.

(Mary Stevenson)

foto met dank aan de "Dakloze Dichter"

Het Zonnelied 


Wees geloofd, mijn Heer
door al Uw schepselen
vooral door broeder zon,
die de dag brengt en ons beschijnt;
schoon is hij
en stralend in grote luister:
van U, Allerhoogste, ons een gelijkenis.

Wees geloofd, mijn Heer,
door zuster maan en de sterren,
aan de hemel heeft U ze gezet,
klaar, kostbaar en mooi.

Wees geloofd, mijn Heer,
door broeder wind en de luchten
en wolken en heldere hemel
en ook door weer,
dat gij Uw schepselen geeft.

Wees geloofd, mijn Heer
door zuster water,
zo nuttig en nederig
zo kostelijk en kuis.

Wees geloofd, mijn Heer,
door broeder vuur,
door wie U de nacht laat verlichten.
Schoon is hij en vrolijk
en krachtig en sterk.

Wees geloofd, mijn Heer,
door onze zuster, moeder aarde,
die ons draagt en voedt en ons

velerlei vruchten schenkt
en kleurige bloemen en gras.

Wees geloofd, mijn Heer, door hen die
om Uw liefdes wil vergeven,
die onzekerheid en verdriet verdragen.
Zalig zij die in vrede volharden.
Zij worden door U gekroond.

Wees geloofd, mijn Heer,
door onze zuster, de lijfelijke dood.
Zalig degenen die zij verzoend vindt
met Uw heiligste wil.
Hen kan de tweede dood niet deren.

Looft en prijst mijn Heer!


Fransiscus van Assisi
(1182-1228)




Ik wens U een zonnig zondag!
Louise

De devotie tot het Heilig Hart van Jezus


is een uitdrukking voor een specifieke spiritualiteit,
zoals deze in de Rooms-Katholieke Kerk vorm krijgt.
De verering van Jezus Christus krijgt vorm
vanuit de liefde en barmhartigheid,
die worden gesymboliseerd door Jezus' Hart.
Een passage uit het Evangelie naar Johannes, waar Jezus' zijde
door een lans doorboord werd, waaruit bloed en water stroomden,
speelt in deze mystieke vroomheid een grote rol.
Daarbij is het hart van de Gekruisigde doorboord
en bron van de sacramenten en van de Kerk.

°°°

Zoals de maand mei de maand van Maria is,
zo werd vanaf de 19de eeuw de maand juni wel ’
de maand van het Heilig Hart’ genoemd.
De keuze was op juni gevallen vanwege
het ’hoogfeest van het heilig Hart van Jezus’,
dat altijd in juni op de derde vrijdag na Pinksteren gevierd wordt.


Symbool van liefde
In de Bijbel wordt het hart vaak beschouwd als het symbool van moed,
vreugde en hartstocht. Sint Augustinus (354-430) beschreef het hart
als symbool van liefde.
Middeleeuwse mystici beschreven hun ervaringen
van de hartstochtelijke liefde van Jezus voor de mensheid.
Deze liefde uit zich in de wil om te lijden en te sterven
in het belang van de ander.

Feest
Het Heilig-Hartfeest ontstond in Frankrijk.
In 1672 gaf de bisschop van Rennes aan de religieuze congregaties van
de H. Johannes Eudes (1601-1680) voor het eerst verlof om een feest
ter ere van het Heilig Hart van Jezus te vieren.
In een visoen van de H. Margaretha Maria Alacoque (1646-1690)
toonde Jezus zijn bloedend hart.
Hij maakte haar deelgenoot van zijn verdriet
vanwege het grote aantal mensen die zijn liefde afwezen.
Daarom moest er een dag komen waarop zijn onmeetbare liefde
centraal zou komen te staan.
In het visioen wilde Jezus dat die feestdag werd ingesteld
op de vrijdag na de achtdaagse van Sacramentsdag.
In 1765 erkende paus Clemens XIII deze dag officieel
als een plaatselijk feest.
Paus Pius IX schreef het feest in 1856 voor heel de RK-Kerk voor.

Goede Vrijdag
De plaatsing van het feest op de vrijdag is een duidelijke verwijzing
naar Goede Vrijdag. Het geeft zo
de band aan met de herdenking van Jezus’ lijden en sterven.
Vanaf 1929 komt in de liturgische teksten van het Heilig-Hartfeest
als centrale gedachte naar voren de verzoening die Jezus
vanwege Gods oneindige barmhartigheid door zijn lijden en dood
tot stand gebracht heeft.
In een misgezang van het Heilig Hart wordt het zo verwoord:
"God heeft zijn Zoon gezonden om onze zonden uit te wissen
door het offer van zijn leven"

Doorboring
De evangelielezing tijdens de Heilig-Hartmis is genomen
uit het Evangelie van Johannes:
daarin wordt verteld dat een Romeinse soldaat
de zijde van Jezus dode lichaam doorstak.
"Meteen kwam er bloed en water uit", zo staat er geschreven.
Deze doorboring van Jezus’ hart wordt in de katholieke traditie
soms gezien als de oorsprong van de Kerk,
waarin de gelovigen met water zijn gedoopt en in  
de eucharistie eten en drinken van het Lichaam en Bloed des Heren.

Aanstaande vrijdag 15 juni 2007
is het de feestdag van het Heilig Hart

Ik wens U een zalige feestdag
Louise

De akker

Ik zal die zondagmiddag met mijn vader
op wandel door het land niet licht vergeten
al is het vijftig jaar en méér geleden,
zo dicht bij hem als bijna nooit meer later.

Wij kwamen bij een akkerstuk, door bossen
die aan vier kanten stonden, ingesloten, –
door varens een verwoestend spoor gestoten
dan verend verder over vedermossen.

Wij vonden er een hof. Het hoge koren
met ritselingen rijpgestookt van boven
stond in de palle juli onbewogen
tegen mijn open ogen en mijn oren.

Ik zág niets anders, hóórde niets dan droge
verdorde zoemgeluiden van insecten
onzichtbaar kevertjes en rode plekken
papavers door veel bijen aangevlogen.

Een wereld die bestond en aan den lijve
ervaarbaar vaderlijk, een nieuwe aarde
met ademing en aanvangen van klaarte
waarin ik wilde blijven en verblijven.

Anton van Wilderode


Uit: Daar is maar één land dat mijn land kan zijn

Hoe ouder ik word
des te meer ik mijn leven ga toetsen
aan dat van mijn ouders.

Ik heb veel aan hen te danken,
heel veel.
Zij kregen het van hun ouders en
de generaties voor hen.
En wij hebben het proberen
door te geven
aan onze kinderen.

Is het dan opmerkelijk
dat we die waarden ook terugvinden
in de gezinnen
van neven en nichten.

Daaruit blijkt nog maar eens
hoe belangrijk een goede opvoeding wel is.

Wij hadden een warme thuis,
een warm gezin,
waarin ook de grootouders
een plaats hadden.

De kinderen en kleinkinderen
leerden rekening houden
met bejaard zijn
en minder goed te been, of ziek.

En de grootouders
deelden in de vreugde en de blijdschap
om het nieuwe leven.
Maar ook de zorgen
die het soms meebracht.
En ze verleenden hulp waar nodig was

Kort geleden waren we nog samen
met nichten en neven
langs moeders kant.
Allemaal zestigers en zeventigers,
maar verbonden
in die herinneringen
van een heerlijke jeugd.
Ook al maakten wij
in onze kinderjaren de oorlog mee.

Onze opvoeding inzake
moraal, geloof en menselijke waarden,
waren geen last,
in tegenstelling tot wat dikwijls 
wordt beweerd.

Integendeel, het was een soliede basis
om ook in deze verwarde
en verwarrende wereld,
keuzes te maken
en te leven
als kinderen van God.

Voor en met de medemensen,
dichtbij, maar ook veraf.


Voor dat alles,
maar vooral voor hun grote liefde
ben ik mijn ouders,
maar ook mijn grootouders
heel erg dankbaar.

Ik hoop dat onze kinderen later
op dezelfde wijze
aan ons mogen terugdenken.

Een mooi weekend gewenst,

Louise

 

 

‘s Avonds zie ‘k de sterren geren,


die daar zitten, hooge en fijn,
als ik, moe van ‘t lastig weren
onder ‘s arbeids leed en pijn,
eenen oogslag naar omhooge
buiten ‘s werelds enden sla,
en mij eens den hemel tooge
nog, aleer ik slapen ga.

Al de lieden rusten neerstig:
hier en daar nog een die tiert,
en de blijdschap van het geerstig
hommelzap te late viert.
Duister is ‘t alom en doovig,
niet en zegt mij de aarde meer:
nu is ‘t dat ik mij geloovig
opwaards naar den hemel keer.

Vaart mij wel dan, slaapt in vreden,
g' hebt mij lang genoeg geplaagd,
wereld, met uw' lastigheden:
neen, ge ‘n zult, eer ‘t morgen daagt,
mij geen banden meer doen dragen;
vrij eens wilt het herte mijn
rijdend op den hemelwagen,
rustend in de sterren zijn!

Guido Gezelle

Stilte

Altijd blijven er woorden over,

sluit ik mijn ogen, nog is

er licht, zwijgt de nacht, je

stem blijf ik horen.

 

Hoe dichtbij je bent, nooit reiken

mijn handen ver genoeg,

alles blijft altijd beginnen,

ik kom altijd achteraan.

 

Nee, niet altijd, soms houden

wij samen in, er valt zon

op onze handen en daarin

beloven wij elkaar.

 

Meer is nooit nodig, altijd

wordt dit vervuld, met alle

woorden die overblijven, spreken

wij samen de stilte. 

Gabriël Smit

 

Lieve vrienden


Pinksterdag is reeds voorbij,
maar de GEEST blijft onder ons werkzaam.
Een beetje laat,
maar toch een zalige feestdag gewenst.

Iedere dag in ons leven kan een feestdag zijn,
als wij in liefde en verbondenheid leven,
met God en onze medemensen.

Louise,


------------------------------------------------------------------

Pinksteren

De Heilige Geest daalt neer over de Apostelen,
het is de geboorte van de Kerk

Christus, de Zoon van God, die geleden heeft en aan het kruis is gestorven, is met Pasen verrezen uit de doden. Daarna verschijnt Hij nog aan de leerlingen en met Hemelvaart vieren we dat Hij definitief terug gaat naar God de Vader in de hemel. 

Voordat Jezus wegging heeft Hij beloofd de gelovigen niet alleen te laten. De Heilige Geest wordt ons gegeven om met God verbonden te blijven.  Maar ook om, geholpen door de ingevingen van die Heilige Geest, het Evangelie van Christus te kunnen verkondigen. Als mensen zijn we niet in staat op eigen kracht de volle leer van Jezus' Blijde Boodschap (= Evangelie) te verkondigen. De Heilige Geest helpt ons daarbij. 

We vieren het in 2006 op zondag 4 en maandag 5 juni, Eerste en Tweede Pinksterdag, nadat we in de negen dagen daarvoor (vanaf Hemelvaartsdag) hebben gebeden voor de komst van de Heilige Geest (de pinksternoveen), dat er een goede voedingsbodem mag zijn, dat de mensen Hem accepteren, naar Hem luisteren en door Hem naar de Vader worden gebracht voor het eeuwige geluk. Ook de Apostelen met Maria, de Moeder van Jezus, wachtten zo op de komst van de Heilige Geest.

De Heilige Geest is de Derde Persoon van de Ene God, naast de Vader en de Zoon, zo geloven christenen. Het is een mysterie, maar het is een werkelijkheid, het is reëel, wanneer je de Heilige Schrift leest. Bijvoorbeeld het moment waarop Jezus, de Zoon, gedoopt wordt met de Heilige Geest en waarbij de Vader de Zoon de zending geeft.

De Heilige Geest wordt vaak afgebeeld als Vurige tongen, omdat de leerlingen vol vuur waren van de Boodschap die ze gingen verkondigen en ze in alle talen de mensen konden toespreken.
Ook als duif wordt de Geest verzinnebeeld, omdat de duif voor reinheid en zachtmoedigheid staat, maar bovenal voor hemelse inspiratie, vrede en de ziel. De Heilige Geest is inderdaad de bezieling voor de Kerk om ook in onze tijden de boodschap van God onder de mensen te brengen. 

Het Heilig Vormsel is het Sacrament van de Heilige Geest, zoals het Heilig Doopsel die van de Vader is en de Heilige Eucharistie die van de Zoon. Deze drie sacramenten (van 7 Sacramenten,) die de Katholieke Kerk kent) zijn daarmee de zogenaamde "initiatie-sacramenten". 

Om het belang van dit Hoogfeest aan te geven kent dit feest ook een "Tweede Pinksterdag", zoals dat ook met Kerstmis en Pasen is. De Kerk kan er maar niet genoeg van krijgen om een dergelijk feest te blijven vieren.

 

Kom, Heilige Geest, vervul de harten van uw gelovigen en ontsteek in hen het vuur van uw liefde. Zend uw Geest uit en alles zal herschapen worden; en Gij zult het aanschijn van de aarde vernieuwen. Laat ons bidden: God, Gij hebt de harten van uw gelovigen door de verlichting van de Heilige Geest onderwezen; geef, dat wij door die Heilige Geest de ware wijsheid mogen bezitten en ons altijd over zijn vertroosting verblijden. Door Christus onze Heer. Amen.

 

Op de dag van Pinksteren (ook wel Pentecoste, dat is "de vijftigste dag" na Pasen gaan de Apostelen voor het eerst na Pasen verkondigend naar buiten en spreken in allerlei talen de mensen toe. Pas nu zijn zij in staat overtuigend en duidelijk te spreken van en over hun geloof. En met wat voor een overtuiging! Velen bekeren zich, laten zich dopen en worden zo ook getuigen van Christus. Men zegt wel dat met Pinksteren de Kerk, als gemeenschap van gelovigen, is geboren. 

 

God, Gij schenkt uw Kerk gaven uit de hemel; bewaar in haar de genade die Gij gegeven hebt. Geef dat deHeilige Geest die over ons is gekomen zich steeds sterker in ons doet gevoelen, en laat dit geestelijk voedsel ons ten goede komen bij onze voortgang op de weg der verlossing. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon, die met U leeft en heerst in de eenheid van de Heilige Geest, God, door alle eeuwen der eeuwen. Amen

 

 

Deze tekst, die heel uitgebreid en duidelijk is, vond ik op het web,
waar U nog veel meer uitleg kunt vinden, daarom de link ernaar;

http://www.pinksterfeest.nl/

De klok sloeg juist middernacht...

Goede Vrijdag is vergleden in "stille zaterdag,"
de dag voor de verrijzenis van Jezus.

Gisteren en ook vandaag
heb ik de diensten bijgewoond in de kerk.
Wij doen dat elk jaar.

In onze parochie nemen nog vele gelovigen deel
aan de diensten van de Goede Week
en ook op zondagen is de kerk
nog goed gevuld.
Wij hebben gelukkig nog een pastoor en ook
eeen levendige parochiegemeenschap
met heel wat jonge gezinnen.

Maar dit terzijde.

Eigenlijk wilde ik U vertellen
over de diepe vreugde in mijn hart,
zelfs op een Goede Vrijdag,

Alhoewel ik in mijn hart
meeleef en mediteer
over het onmenselijke lijden
van Jezus, onze Heer en God,
gestorven voor onze zonden,
om ons te redden
gestorven
voor mijn zonden,
NOOIT mag ik dat vergeten.

Toch is er diep in mij een vreugde
die ik niet verklaren kan.

Mijn moeder was een diepgelovige vrouw,
die heel veel van God, van Jezus hield.
Zolang ze kon
ging ze elke dag naar de Heilige Mis.

Ze hield zoveel van God
dat ze Hem elke dag wilde ontmoeten.

Weet je, als ik Jezus ontmoet
in de Eucharistie
of in het gebed, maakt ook mij dat heel blij.
Dit is een proces dat langzaam in mij
aan het groeien is.
Het is echt een wonder,
ik heb alleen maar mijn hart voor Hem opengezet
en hij palmt het zachtjes in,
zoals gebeurt wanneer je de liefe van je leven ontmoet.

Ik ben getrouwd
en ben daarin heel gelukkig,
maar dit is een geluk een vreugde van een andere orde.

Dit gaat diep, heel diep,
er zijn geen woorden voor.
En ik besef
als ik nog meer vertrouwen zou hebben
en minder angst om mij toe te vertrouwen,
dat de Heer
nog intenser in mijn leven aanwezig zou komen.

Lieve mensen ik bid voor U,
bidt U ook voor mij?

Dit is een nachtelijke ontboezeming,
maar reeds tijdens de Kruishulde, daarstraks in de kerk,
had ik het gevoel
dat ik dit hier wilde vertellen.

IK WENS IEDER VAN U EEN ZALIG PASEN
en de vreugde
van de Verrezen Heer,

O ja, ik vergat nog te zeggen dat ik morgen ga biechten,
ik vind dit een noodzaak
om met mezelf en met God in het reine te blijven.

Goede nacht,

Louise

Goede Vrijdag


Ieder jaar als ik op Goede Vrijdag,
na mijn werk door de straten naar huis ga,
ben ik verwonderd over het leven
en de sfeer in de stad.

Rond 15 u kan men een kerk binnengaan
en deelnemen aan de kruisweg,
maar slechts weinige mensen doen dat.

De straten zijn vol drukte, reizigers,
taterende en winkelende mensen.
Schoolgaande jeugd die aan hun vakantie beginnen.

Er wordt gegeten en gedronken, alhoewel
Goede Vrijdag een dag van vasten is.
Eén van de twee vastendagen die nog resten
in de katholieke kerk.
Vastentijd is nu vooral een tijd van Broederlijk Delen.

Ieder jaar als ik op Goede Vrijdag,
na mijn werk door de straten naar huis ga,
ben ik pijnlijk getroffen
door de onverschilligheid van mensen.

Voor de meeste mensen is die dag
een dag als alle anderen,
het begin van het einde der week
Waarom zouden zij zich zorgen maken
over iets wat meer dan 2000 jaar geleden
is gebeurd. Waarom treuren, waarom meeleven?

Dat gaat mij iedere keer door het hart.
Jezus’ lijden en sterven heeft Hij ondergaan
om ons te verlossen van onze zonden.
En wij doen of het ons niets kan schelen

Ik vind dit zo verdrietig, zo ondankbaar.
Een Mens sterft en Hij wordt alleen gelaten,
op enkele getrouwen na.

Jezus, wat hebt U een groot hart
om ons dit alles te blijven vergeven,
om dit alles te blijven verdragen.

Help ons om met meer liefde en dankbaarheid
naar U toe te gaan en een klein stukje
van uw Kruis te helpen dragen.

Lieve Jezus, ik dank U, ik bemin U
help mij te leven zoals de Vader
van mij verwacht.


Goede Vrijdag  - april 2007 - Louise

VREDE

Ik kan niet nalaten te filosoferen over de dingen van het leven. Terwijl ik de tekst van november 2000 herlas en herschreef kreeg ik het even koud.
" VREDE " , waar blijft ze ? Ze lijkt verder verwijderd dan ooit. Hoe kan dat nu, wat is of zijn de oorzaken? Het lijkt wel of we achteruit gaan in plaats van vooruit. We kunnen de vinger wijzen naar leiders, door wie oorlog gebruikt of misbruikt wordt om de eigen belangen te verwezelijken. We kunnen ertegen zijn, we kunnen betogen, we kunnen onze mening uiten en toch, dit alles lijkt niet veel te helpen.
Er zijn inderdaad mensen die zo vol zijn van haat dat er voor hen maar één doel overblijft, de tegenstander ombrengen. Dat daarbij ook vele onschuldige slachtoffers vallen, raakt hen niet. Zij zinnen alleen op wraak. Het is het enige doel in hun leven geworden. Ik wil hier niet de rekening maken van landen of volkeren, van bendes en terreurorganisaties. Ik stel alleen de vraag, waarom kunnen zij ( wij ) die vrede wensen er geen einde aan maken???

VREDE, waar begint die ? Juist ja, in het hart van elke mens. Zijn wij, ben ik een vredebrenger? Kan ik vergeven aan hen die mij ( die ons ) kwaad deden? Meer nog kan ik kwaad met goed vergelden ? Vaak wordt de vrede in ons eigen hart het zwijgen opgelegd. Er is ruzie tussen mensen, in gezinnen, tussen collega's, in de politiek. Kunnen wij het opbrengen om hier niet aan mee te doen. Beter nog, om te proberen mensen met elkaar te verzoenen. VERZOENEN, het grote woord. Mensen die zich met elkaar verzoenen brengen vrede tot stand. Vrede, liefde, genegenheid, solidariteit, vreugde, geluk, allemaal vruchten van die vrede. Ik word er zelf gelukkiger door. Het begint met een kleine cirkel, zoals het water dat in beweging wordt gebracht wanneer men er een keitje ingooit en dat steeds meer uitdeint en grotere kringen vormt. Ik zie het gebeuren, het is mooi, het is goed. Er komt beweging in. Eén of enkele mensen beginnen er aan. Zij laten zich niet meer raken door het kwade. Zijn proberen goedheid, geduld en vrede te beleven én te brengen in hun eigen kleine omgeving, het worden kringen van hoop, oases van vrede.
Hoe? Zij nemen bewust afstand van het kwade, het geweld dat zich in alle vormen in onze maatschappij opdringt. Geweld- en horror- filmen, taboe ! Wapens als speelgoed, neen niet voor onze kinderen of kleinkinderen, ook al staan die misschien wel op hun verlanglijstje. Wij proberen hen uit te leggen waarom zij die niet krijgen. Misschien hebben zij het moeilijk met hun vriendjes, omdat zij geen wapens als speelgoed hebben en de vriendjes wel . En die vriendjes vinden hen daarom flauw, hoe help ik mijn (klein)kind daar mee omgaan ?
Misschien is één van onze kinderen overtuigd genoeg om de boodschap uit te dragen. Tegen stroom in? En waarom niet? We willen toch allemaal vrede in de wereld, tiens dan moet ook ik er serieus aan mee-werken, individueel en in de opvoeding van kinderen en kleinkinderen. Misschien kan ik er zelfs met vrienden of familie over praten, zonder ruzie te maken, zonder mijn mening te willen opdringen, alleen maar aanbieden en proberen voor te leven.

En als het echt niet lukt om van mens tot mens die waarden te beleven of over te brengen, dan is er voor mij nog altijd het gebed, waarin ik met al mijn tekorten, vragen en problemen bij Hem terecht kan. En geloof en gebed kunnen wonderen verrichten. Ook dat is mijn ervaring. Wat dikwijls uitzichtloos lijkt, wordt beter opgelost dan ik (wij) durfde verhopen en verwachten.

Het is GOEDE WEEK, terwijl ik dit schrijf. De Goede Week, met het lijden en de kruisdood van JEZUS en PASEN de dag van Zijn VERRIJZENIS. Voor mij en voor vele christenen is dit het ultieme moment uit Jezus leven. Hij geeft zijn leven voor de VERZOENING van de mensheid, van ieder mens met God, Zijn Schepper.

Waarom was dit lijden zo gruwelijk, zo onmenselijk. Omdat Hij door Zijn lijden de zonden van de mensen op zich nam. Kan ik dan onbewogen blijven ? Ook mijn zonden en mijn kwaad neemt Hij op Zijn gewonde schouders, en in Zijn gefolterd lichaam. Terwijl ik dit schrijf voel ik mij diep bewogen. Zo gaarne ziet Hij mij, zoveel houdt Hij van elke mens, of die Hem willen kennen en aanvaarden, of niet!

Ik kan alleen maar dankbaar en deemoedig knielen en met mijn beperkte mogelijkheden Zijn grootse Offer aanvaarden en vooral Hem toelaten in mijn leven. Met mijn leven, proberen een antwoord te zijn op de idealen die Hij ons heeft voorgeleefd. Vrede brengen, liefde brengen, maar zonder ZIJN HULP ben ik er niet toe in staat. Ik heb Hem nodig, Hij gaat ons ( mij ) voor. En als ik de weg verloren ben is Hij daar om ons ( om mij ) te helpen het pad van liefde en van vrede terug te vinden.

Ik wens U een Goede week - une semaine Sainte in het Frans

Louise

Heer, Gij zijt mij toevlucht
en mijn burcht,
Gij zijt mijn schild
en mijn vertrouwen,
Alleluia

Nederig stille timmerman
zo klein in 's werelds ogen
Jozef, wie mocht ooit als Gij
op heilige schatten bogen?
In uw kleine woning
bezat Gij 's Hemels Koning,
was uw gezellin, d' Engelenkoningin!

Wil o Jozef aan uw Bruid
en aan Haar Zone vragen
dat wij in ootmoedigheid
aan Hem en Haar behagen!

Hoor ons kinderbede,
bekom ons reinheid, vrede,
liefde, vrome deugd
...en des hemels vreugd'!

naar een oud kerklied

een fijne vaderdag
aan alle vaders

en een gelukkig naamdag
aan alle Jozef's, Jef-fen,
Jos-sen, Seppes enz.

van Louise