abc_van_louise

Donderdag 1 januari 2009

Gelukkig Nieuwjaar

GODS ZEGEN OP AL UW WEGEN
in het Nieuwe Jaar,
VREUGDE, VOLDOENING, VREDE, VRIENDSCHAP
en een goede portie GEZONDHEID,
dit zijn mijn wensen voor U.

Hoop, geloof en liefde
die ons staande houden,
temidden van een wereld die siddert en beeft.

Met God is alles mogelijk,
zelfs de redding van de mensheid
die haar eigen ondergang bewerkt.

Wat moeten wij doen?
"JA" zeggen aan onze Vader en Schepper van het heelal.
Misschien is het Nieuwe Jaar daarvoor het geschikt moment!

Louise

Geschreven door Louise om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 30 december 2008

Een nieuw jaar, een nieuw geluid

Als de ziele luistert
spreekt het al een taal dat leeft,
't lijzigste gefluister
ook een taal en teken heeft:
blaren van de bomen
kouten met malkaar gezwind,
baren in de stromen
klappen luide en welgezind,
wind en wee en wolken,
wegelen van Gods heiligen voet,
talen en vertolken
't diep gedoken Woord zo zoet...
als de ziele luistert!

Guido Gezelle
(1859)

Geschreven door Louise om 10:40 Reageer op dit bericht

Dinsdag 30 december 2008

Zolang er...

Zolang er nog ergens iemand bestaat
met wie ik als mens kan spreken,
vind ik ook wel de stilte midden op straat,
een stilte die niemand kan breken.

Een kostbare stilte van zuiver glas,
dat ik zelf met mijn stem heb geslepen.
Als ik er niet was,
had niemand die stilte begrepen.

Maar als Hij er niet was
en Zijn stem was er niet,
dan was er van stilte geen sprake.
Alleen maar zwijgen,
hard als graniet
die je doodeenzaam kan maken.

Maar de stilte
dat is een tweestemmig lied,
waarin God en mens elkaar raken.

Guilaume Van der Graft.

Geschreven door Louise om 10:39 Reageer op dit bericht

Dinsdag 30 december 2008

Verlangen

Soms verlang ik hevig naar de hemel.
Niet omdat het leven te veel pijn doet,
niet om zomerzonlicht achter nevel,
maar omdat Gij zijt en mij bemint. Ik moet
al te lang hier lopen en geloven
en mijn hart verheffen naar ginds boven.

En als elke bocht voorbij, een nieuwe horizont
mij wordt geschonken, zonnewei waar ik gewond
genezen kan, en blij verwonderd zingen mag,
van hoop, geloof, en lachen naar een nieuwe dag,
en als vader en moeder mij hebben gebaard,
mij in de wereld voor Jezus hebben bewaard,
de Kerk mij wijdde, de Geest naar mij heeft geoogd,
mijn Christus’hart alle mensen bemint en verhoogt,
dan blijft de bergbron trouw de zoute zee verzoeten.

De dood, het kwaad verknaagt mijn wereldmemel.
Zoveel waar en schoon doet mij verlangen naar de hemel.
Zo kijk ik elke ochtend uit naar God ontmoeten.
Het is allemaal goed. Het smaakt naar morgen.
God is Liefde. Hij blijft eeuwig voor mij zorgen.

Herman Boon pr. 1995

Herman Boon (Laken, 23 mei 1930 - Zaventem, 6 mei 2005) was een Vlaams priester die gedurende 17 jaar als aalmoezenier van de burgerluchtvaart werkzaam was op de luchthaven van Zaventem.
In die tijd heeft hij zich met woord en daad ingezet voor reizigers, luchthavenpersoneel, vluchtelingen en asielzoekers.

Geschreven door Louise om 10:38 Reageer op dit bericht

Dinsdag 30 december 2008

Een late kerstwens

met dank aan MCH

Louise

Geschreven door Louise om 00:32 Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 april 2008

Met engelen te zingen

Met engelen te zingen

Ik heb de stilte aangetikt,
Ik vroeg haar met weinig woorden of ik binnen rusten mocht,
Want ik was zo moe van het lawaai van alledag;
En de stilte liet me toe.

En in de stilte heb ik water horen zingen in de beken;
En langs rotsen floot de wind haar melodie;
En aan de bomen ruisten bladeren hun taal;
En heel de wereld leefde op in een biddend lied.

Ik heb het mogen horen
Toen ik daar te rusten zat in die genadetuin van God;
Want ik was zo moe van het lawaai van alledag,
Van het jachtige verkeer, de snelle tred;
Van de chaos, van de herrie, van de haast.

Maar dat is voorbij gegaan;
Verzaligd heb ik in Gods stilte zijn stem beluisterd
In het leven om me heen.
Zelfs de allerkleinste kelen trillen klanken naar de wereld;
Alle zielen, zelfs de bloemen zingen langzaamaan naar rust...

Het is het wonder van de schepping!
De godgegeven tonen van het leven,
Geheiligd tot een lied, een hemels gezang...
Ballades voor de engelen...

Uit de weldaad van Gods stilte ben ik verkwikt teruggekeerd.

Auteur onbekend. (van het net geplukt - met dank)

Geschreven door Louise om 12:16 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 maart 2008

Pasen

PASEN

Pasen heeft altijd ook

met Goede Vrijdag te maken.

Pasen is nu bij ons even goed mogelijk

als toen bij Jezus.

Het is mensen troosten

in de tuin van hun verdriet.

Het is aandachtig zwijgend

nabij zijn in het uur van hun sterven.

Het is uitzichtloos treuren

én tegelijk nieuwe levensmoed ontvangen

bij het graf van voortrekkers in bevrijding.

Het is opnieuw verder gaan met het wegrollen

van de zware stenen van onrecht en geweld.

Het is zwervend wandelen

- met twee, drie of vier -

om verlies te verwerken:

het hart wordt weer geopend,

de ogen kunnen weer licht zien.

Pasen

is zelf - Wonderlijk - opnieuw durven opstaan

en anderen weer - Verwonderlijk - kunnen oprichten.

Zullen we het Pasen

laten worden,

nu even sterk als toen?

Waar beginnen we?

[Jean-Paul Vermassen]

Moge deze GOEDE VRIJDAG, U en mij
dichter brengen bij de levende Jezus,
hier en nu
in ons leven van elke dag.

En laten wij Hem danken
om de ultieme gave van Zijn Leven,
opdat wij, in Zijn spoor
eens samen met hem zouden kunnen Verrijzen.

Zalige Paasdagen gewenst,

door
Louise

Geschreven door Louise om 13:44 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 maart 2008

Voorjaarsnachten

ALS IN DE VROEGE VOORJAARSNACHTEN

Als in de vroege voorjaarsnachten
nog laat de dwaze merel fluit:
tot niets dan poëzie bij machte
stort hij zijn ziel in fuga's uit,
want aan de witte berkenbomen
heeft zich het eerste groen gezet; -
dan gaan ook wij teloor in dromen
dan zoekt de ziel haar bruiloftsbed.

En toch, van alle gouden reizen
keert men terug, arm en ontdaan;
het nieuwste van de paradijzen
blijkt morgen weer de jongste waan;
geschud, bespeeld door alle winden,
een voorjaarsberk gelijkt ons lot,
en daar is nimmer rust te vinden
totdat gij rust, o hart, in God

Bertus Aafjes

Geschreven door Louise om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 12 maart 2008

Loflied van de zwerver

Loflied van de zwerver

Ik was veracht
mijn naam stilgezwegen
had honger en dorst
jij hebt mij eten en drinken gegeven.

Ik was naakt
de wanhoop nabij
zocht een open hart
maar niemand zag mij.
Ik zat gevangen
duisternis om mij heen
jij kwam naar mij
zoals jij was er geen.

Ik was ziek
op sterven na dood
geslagen, geschopt,
hoe groot was mijn nood.

Ik was alleen
in het aards gevecht
maar jouw ontferming
was zacht en oprecht

Dank je wel Mijn kind,
voor je liefde en trouw
jij was er voor Mij,
weet: Ik houd van jou!

(Jezus)

Rob van Vlijmen

Geschreven door Louise om 13:35 Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 maart 2008

Vastentijd

Lieve lezer,

Ik weet het, ik ben lang weggebleven hier.
Dat was niet de bedoeling, maar de tijd heeft vleugels.

Pas was het nog maar Kerstmis en Nieuwjaar
en nu zijn we reeds half-vasten.

En de lente, die ontwaakt
in knoppen en in twijgen
en dan die vroege vogelzang,
...als zij zingen,
wil ik zwijgen

...en genieten
met een dankbaar hart.

De tijd die vliegt,
het leven raast maar voort
en met ieder levensjaar
komt er ook een LENTE
een zomer, herfst en winter
zoals dat hoort.

IK LAAT U EVEN MEEGENIETEN
van de eerste bloemen in de tuin,

een viooltje

madelief

een vroege bij

voor mij is de lente een heerlijke tijd,
hij maakt mij altijd blij

Geschreven door Louise om 16:29 Reageer op dit bericht

Archief

Gelukkig Nieuwjaar

Een nieuw jaar, een nieuw geluid

Zolang er...

Verlangen

Een late kerstwens

Met engelen te zingen

Pasen

Pasen heeft altijd ook

met Goede Vrijdag te maken.

Pasen is nu bij ons even goed mogelijk

als toen bij Jezus.

Het is mensen troosten

in de tuin van hun verdriet.

Het is aandachtig zwijgend

nabij zijn in het uur van hun sterven.

Het is uitzichtloos treuren

én tegelijk nieuwe levensmoed ontvangen

bij het graf van voortrekkers in bevrijding.

Het is opnieuw verder gaan met het wegrollen

van de zware stenen van onrecht en geweld.

Het is zwervend wandelen

- met twee, drie of vier -

om verlies te verwerken:

het hart wordt weer geopend,

de ogen kunnen weer licht zien.

Pasen

is zelf - Wonderlijk - opnieuw durven opstaan

en anderen weer - Verwonderlijk - kunnen oprichten.

Zullen we het Pasen

laten worden,

nu even sterk als toen?

Waar beginnen we?

Voorjaarsnachten

Loflied van de zwerver

Vastentijd

Meer van abc_van_louise

Medjugorje *Boodschap, 25 februari 1995* "Lieve kinderen, ik nodig je uit missionarissen te worden van mijn boodschappen, die ik hier via deze plaats - die mij lief is - geef. God heeft mij toegestaan zolang bij jullie te blijven. Daarom, mijn lieve kinderen, nodig ik je uit de boodschappen die ik je geef, met liefde te beleven en ze door te geven aan de hele wereld, zodat een stroom van liefde vloeit naar de mensen, die vol haat en onvrede zijn. *Mijn lieve kinderen,* ik nodig je uit vrede te worden waar onvrede is, licht waar duisternis is, zodat ieder hart het licht en de weg van het heil aanneemt. Dank dat je aan mijn oproep gehoor hebt gegeven. "