Stinkend potje

...Stefaan Michielsen, redacteur bij De Tijd over de ACW-perikelen

 

"De betrokkenheid van het ACW in het Dexia-dossier blijft de christelijke werknemersorganisatie zuur opbreken. De jongste aantijging luidt dat het ACW de verschuldigde belastingen niet heeft betaald op de dividendinkomsten die het haalde uit de betwiste winstbewijzen van Dexia Bank België - nu Belfius. De repliek van ACW-topman Patrick Develtere op deze nieuwste beschuldiging is verre van overtuigend."
 
"Het ACW en Dexia, dat is steeds meer een geschiedenis aan het worden van schimmige deals, vaak met medeplichtigheid van de overheid: duistere afspraken over de toekenning van staatswaarborgen voor de Arco-coöperanten, het systeem van de winstbewijzen dat op onverklaarbare manier overeind blijft na de nationalisering van Dexia Bank België, de mist rond de eeuwigdurende lening die in de plaats komt van de winstbewijzen, de vreemde transactie rond Elia-aandelen tussen het ACW en Belfius en nu de beschuldiging van belastingontwijking."

"Allemaal zaken die heel wat vragen oproepen en waar het ACW geen goede uitleg voor kan geven."

"De christelijke werknemersorganisatie hult zich liever in stilzwijgen en weigert open kaart te spelen. De reputatieschade voor het ACW wordt intussen alsmaar groter. De autoriteit van de organisatie als spreekbuis van een belangrijk deel van het middenveld in ons land ligt aan diggelen."

"Hoe kan het ACW nog met goed fatsoen de hebzuchtige bankiers kapittelen? Hoe kan het kritiek uiten op bedrijven die hun belastingplichten ontvluchten, als de organisatie zich daar zelf schuldig aan maakt? Het ACW heeft al zijn moreel gezag verspeeld."

"Er is een reële kans dat er de komende weken en maanden nog andere zaken uit het onfrisse Dexia-dossier aan het licht komen die penibel zijn voor het ACW. Dexia zal de christelijke werknemersorganisatie nog een hele tijd blijven achtervolgen. Het ACW zal nog meer klappen moeten incasseren."

"Het is onbegrijpelijk dat het ACW dat laat gebeuren. Het moet zich geen begoochelingen maken. De roep naar meer duidelijkheid zal blijven. Een parlementaire onderzoeks commissie, zoals de N-VA vraagt, komt er wellicht niet. Maar dat zal niet verhinderen dat het dossier voort uitgespit wordt."

 

Noot van Addertje: Het nazi-schouwspel vorige zondag in Aalst had niets te maken met carnavalesk plezier of zelfs humor. De betrokken carnavalsgroep had een duidelijke politieke agenda. Carnaval misbruiken voor een niet mis te verstane partijpolitieke actie van haat en provocatie met als enig doel de N-VA te beschadigen. Volgens berichten zouden de leden van de bewuste carnavalsgroep allen leden zijn van de Gentse OpenVLD. Ongetwijfeld kreeg de actie dan ook de stilzwijgende instemming van de partijtop en gouwleider Guy Verhofstadt. Maar ook Schauvliege gaat hier grondig in de fout. Opvallend: er zijn weinig of geen reacties op dit incident vanwege de andere politieke partijen en het overgrote deel van de pers. Onderstaand artikel is hierop een uitzondering. Voor het overige is de omerta oorverdovend. De paniek in de traditionele gelederen is groot. Om de “Belgische” democratie te redden zijn blijkbaar alle middelen toegestaan. De grens van het welvoeglijke is al ruim overschreden. Een zeer verontrustende evolutie in de aanloop naar 2014 als u het ons vraagt.

Minister Schauvliege steunt nazi-protest tegen Bart De Wever

Eddy Eerdekens,
hoofdredacteur bij Knack.be

 

 

Minister van Cultuur Joke Schauvliege verdedigt de Aalsterse carnavalvierders die zich in nazi’s verkleden (compleet met een deportatiewagen voor joden en blikken zyklon B-gas) om te waarschuwen voor het gevaar dat Bart De Wever vormt voor onze samenleving. Veel gekker dan dat moet carnaval toch niet worden.

Unesco, de culturele afdeling van de Verenigde Naties, veroordeelde de nazi-verkleedpartij op het carnaval van Aalst (sinds 2010 erkend als Werelderfgoed) in niet mis te verstane bewoordingen. ‘Ik ben diep geschokt door dit onaanvaardbaar schouwspel dat een belediging vormt voor de herinnering van de zes miljoen joden die werden vermoord tijdens de Holocaust,’ zei directeur-generaal Irina Bokova. ‘Ook al staat carnaval voor vrijheid van meningsuiting en satire, het is geen excuus om naar antisemitische stereotypen te grijpen.’

Na de veroordeling van de Unesco heeft Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege (CD&V) een gouden opportuniteit om te zwijgen aan zich laten voorbijgaan. ‘Carnaval is een moment waarop op een groteske manier gespot wordt, met stereoptype uitvergrotingen,’ zei Schauvliege die in een brief aan de culturele afdeling van de Verenigde Naties de verdediging van de carnavalisten op zich nam. Met andere woorden: lachen met de jodenvervolging is ok, zolang het maar op een groteske manier en met stereotype uitvergrotingen gebeurt. Carnaval als vrijgeleide voor het absoluut onaanvaardbare.

‘Wij betreuren dat er een perceptie van antisemitisme is gewekt,’ zegt Schauvliege nog. Niet erg vergezocht als je in een SS-uniform met een deportatiewagen en blikken zyklon B-gas door de straten trekt. Denkt de minister bij die symbolen soms aan iets anders dan antisemitisme?

De verkleedpartij was natuurlijk meer dan alleen maar wat onnozel doen in een SS-uniform. De eigenlijke bedoeling van de carnavalvierders was om de N-VA en Bart De Wever neer te zetten als nazi’s.’Toen ik Bart De Wever op 14 oktober in een ware triomftocht naar het Antwerpse stadhuis zag lopen, begon ik aan dit idee te denken,’ zei initiatiefnemer Michel Keymeulen voor het carnavalsweekend aan Knack.be. ‘Soms moeten we dan maar eens choqueren. Het land moet gered worden.’

En daar begeeft minister Schauvliege zich een tweede keer op glad ijs. Met haar vurig betoog ter verdediging van zes carnavalnazi’s, geeft ze niet enkel het signaal dat er niks mis is met het ijdel verbeelden van de Holocaust maar ook dat de vergelijking tussen Bart De Wever en Hitler geen bedenking waard is. Dan luidt het plots dat de Vlaamse regering zich niet wil bemoeien met het carnaval.

Zijn er dan – los van eender welke politieke overtuiging – geen vragen te stellen bij een groepje mannen dat een volksfeest en alle daarmee gepaard gaande media-aandacht gebruikt om een politicus uit eigen land op dezelfde lijn te zetten als de grootste massa-moordenaar uit de moderne geschiedenis? Moet die politicus daar maar tegen kunnen? Moeten we iemand straffeloos echt alles zomaar kunnen verwijten vanaf het ogenblik dat hij een politiek mandaat bekleedt?

Er zijn in Aalst wel degelijk grenzen overschreden, zowel naar de nagedachtenis van de joden als naar Bart De Wever. Als de minister van Cultuur dit niet scherp wil veroordelen, zou je van haar toch op zijn minst mogen verwachten dat ze er enige afstand van neemt. Het is overigens niet omdat De Wever zelf niet reageert dat dit soort verwijten maar moet kunnen. Hoe kan je jezelf trouwens verdedigen tegen iemand die je een nazi noemt? Zeggen dat hij zich vergist?

En dan nog dit: men kan zich al langer de vraag stellen waarom een eerbiedwaardige organisatie als de Unesco het nodig vindt om het carnaval van Aalst te erkennen als Werelderfgoed. Hoe kan men een bijeenkomst van mensen die zich drie dagen lang overgeven aan allerlei activeiten die de andere 362 dagen van het jaar verboden zijn, op hetzelfde podium plaatsen als het Great Barrier Reef in Australië, de binnenstad van Dubrovnik in Kroatië, de Taj Mahal in India, het tropisch regenwoud in Sumatra of, dichter bij huis, de grote markt van Brussel of het historisch centrum van Brugge? Samen met Aalst carnaval zijn overigens ook het Krakelingenfeest van Geraardsbergen en Houtem Jaarmarkt toegevoegd aan het Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid. Houtem Jaarmarkt is een bijeenkomst met als doel de verkoop van 1.500 runderen en 700 paarden. Als de Unesco diep geschokt is door wat er zich afspeelt in Aalst, is het dan ondenkbaar dat de organisatie het carnaval schrapt van de lijst? Of zou dat dan toch een te groot verlies zijn voor de Mensheid?

 

Noot van Addertje: De stad Gent schrapt het woord "allochtoon" uit haar bestuursakkoord en in haar taalgebruik van alledag. Voortaan is er sprake van bijvoorbeeld een Turkse Gentenaar, Gentse Bulgaar of een Marokkaanse Turk. Toen De Morgen vorig jaar besliste het woord allochtoon te schrappen schreef Bart de Wever (N-VA-voorzitter en vandaag Antwerps burgemeester) als reactie onderstaande column in De Standaard (25 september 2012).

 

---

Het A-woord

Boem, paukenslag, de redactie van De Morgen is bevallen van een grootse gedachte. Ruim baan, wereldnieuws op de voorpagina, want Vlaanderen moet er kennis van nemen dat het woord ‘allochtoon' niet meer tot het correcte spraakgebruik behoort. De krant laat wel weten dat ze mensen die ze interviewt en die het vermaledijde woord nog in de mond zouden nemen weliswaar niet zal censureren. Er zullen nu eenmaal altijd van die domoren zijn die volharden in de boosheid, misschien zelfs totdat ‘allochtoon' uiteindelijk op de index belandt van het Centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding.

Aan de federale regering zal dat alvast niet liggen. Joëlle Milquet stuurde prompt een brief aan alle redacties met de vraag om De Morgen te volgen op het pad van de verlichting. Elio Di Rupo prees de krant zowaar om haar ‘moedig' initiatief, dus het moet zijn dat De Morgen toch een groot risico genomen heeft. Laurette Onkelinx wil meteen een rondzendbrief rondsturen die alle federale ambtenaren opdraagt voortaan het a-woord te mijden, want ‘taal kan helpen om een betere maatschappij uit te bouwen'.

De achterliggende redenering is daarmee goed samengevat: taal maakt de werkelijkheid. Dat is een opmerkelijke redenering, want ze druist in tegen het acquis van enkele honderden jaren analytische taalfilosofie, waarin taal wordt beschouwd als een middel om de werkelijkheid te beschrijven. ‘Waarover men niet spreken kan, daarover doet men er beter het zwijgen toe', zo vatte Ludwig Wittgenstein samen dat we gedoemd zijn om te falen in onze pogingen om met taal de totale werkelijkheid te beschrijven. Derhalve is taalgebruik niet neutraal, want het bepaalt hoe we de beschreven werkelijkheid interpreteren. Zo gaan krantenkoppen ‘200 Antwerpse jongeren opgepakt' en ‘200 allochtone jongeren opgepakt in Antwerpen' over exact dezelfde feiten, maar ze geven de lezer een verschillende indruk van de werkelijkheid mee.

In Manufacturing Consent: the Political Economy of Mass Media beschrijft Noam Chomsky hoe media via de manipulatie van het taalgebruik de publieke opinie proberen te sturen. Mediamanipulatie behoort volgens hem zelfs tot het wezen van de democratie. In een totalitaire staat maakt het niet uit wat de burger denkt omdat hij niet eens de vrijheid heeft om die mening te uiten. In een democratie kan iedereen uiting geven aan zijn interpretatie van de werkelijkheid. Dominante elites vrezen het ongecontroleerd botsen van al die opinies en streven naar consensus. De massamedia zijn de facilitator van die consensus. Ze geven weer wat de heersende maatschappelijke opvattingen zijn en marginaliseren de opinies die daarbuiten vallen.

Chomsky gelooft in het corrigerend vermogen van het gezond verstand. Je kan een individu eindeloos inlepelen hoe hij de werkelijkheid moet interpreteren, deze interpretatie zal geen stand houden als ze strijdig is met de persoonlijke, zintuiglijke en cognitieve ervaringen.

Zo kunnen we twintig jaar nadat Paula D'Hondt het woord ‘allochtoon' lanceerde – om de termen te counteren uit het toenmalige spraakgebruik van extreemrechts – alleen maar vaststellen dat het a-woord voor een goed stuk drager is geworden van de interpretaties die het moest bestrijden. Of zoals Tom Lanoye het nogal extreem stelt: ‘een beschaafd woord voor makak'.

Nu moeten we de hele oefening dus nog eens overdoen met een nieuwe term die ons een positieve indruk van de werkelijkheid moet geven. Mark Elchardus merkte trouwens op dat het woord ‘allochtoon' al meer en meer spontaan wordt vervangen door ‘moslim' en hij noemt dat terecht ‘een twijfelachtige evolutie'.

Uiteindelijk is er geen ontsnappen aan. Mensen maken gemakkelijk onderscheid tussen wij en zij. Wie daaraan wil ontsnappen zal er met veranderend woordgebruik over de werkelijkheid niet komen, de werkelijkheid zelf zal moeten veranderen. Wie af wil van de feitelijke apartheid die gegroeid is tussen autochtonen en degenen die voorheen bekend waren als allochtoon, zal een voorpagina moeten wijden aan een doordacht migratiebeleid, een volgehouden inburgering en de opwaartse sociale mobiliteit van nieuwkomers. Wie een gemeenschap wil vormen moet haar leden aan elkaar smeden tot een gedeelde publieke cultuur in de werkelijkheid. Misschien moeten progressieve lieden er hun Karl Marx maar eens op nalezen: het komt er niet op aan de werkelijkheid te interpreteren, het komt er op aan ze te veranderen.

Bart De Wever in De Standaard




 

Dagenlang N-VA bashen

 

…Ph. Van den Abeele, journalist en blogger op Nieuw Pierke, naar aanleiding van de hetze door de pers omtrent de Homo-T-shirts

Noot van Addertje: De auteur geeft in zijn bijdrage een chronologisch overzicht van de diverse publicaties over het onderwerp in De Standaard en De Morgen en trekt daarna zijn besluit. Wij geven hieronder een samenvatting van de chronologie met daarna het besluit van de auteur.

Chronologisch Overzicht

Zaterdag 2 februari ‘13

Een uitspraak van Bart De Wever is voorpaginanieuws op De Standaard. Het artikel krijgt als titel mee: ‘Geen homo-T-shirts achter loket’
 

Maandag 4 februari ’13

• In De Standaard: Editioriaal door sp.a-propagandist Bart Brinckman (redacteur bij De Standaard) waarin hij stelt dat “De Wever als gehaaid polemicus het liefst zelf de herrie aanzwengelt, en zijn uitspraken problemen insinueerden die er helemaal niet zijn”.
• In De Standaard: twee volle bladzijden besteed aan een ‘Rondje bakkeleien over Antwerpse #loketjanet’
• In De Morgen: editioriaal van Yves Desmet (hoofdredacteur) met de titel “De Wever maakt er een sport van fenomenen die er niet zijn te problematiseren”.
• In De Morgen: cursiefje van Hugo Camps op de voorpagina, onder de titel "Een toefje roze op de wangen: héél verdacht". Citaat:” De Wever is geen homohater, hij wil alleen dat de wereld rondom hem draait”.

 

Dinsdag 5 februari ’13

• In De Standaard: een klein artikeltje op bladzijde 11, onder de titel ‘regenboogrel’, waarin bericht wordt over een gesprek van De Wever in Terzake maandagavond. Daarin zegde hij honderden scheld- en haatmails te hebben ontvangen, en dat hij vreest voor een ‘Pim-Fortuynscenario’.
• In De Standaard: Michiel Vanackere, woordvoerder van ‘Wel Jong Niet Hetero’ krijgt een opiniestuk, dat eindigt met de tendentieuse en smerige opmerking ‘Met vele regenbooggroeten (zolang die nog mogen)’.
• In De Standaard: ook oud-hoofdredacteur van Knack Weekend Tessa Vermeiren krijgt het woord, in een opiniestuk met de titel ‘Volksmenner en strateeg’. Hetzelfde stuk kreeg ze ook die dag gepubliceerd in De Morgen.

• In De Morgen: Tessa Vermeiren, ‘journaliste met rust’, aan het woord onder de titel "Gemeenschapsdenker, volksmenner, strateeg: schrappen wat niet past voor Bart De Wever".

 

Woensdag 6 februari

• In De standaard is het nog niet genoeg: Bart Brinckman krijgt alweer een volle pagina om De Wever aan te vallen, onder de titel ‘Als de boemerang onverwacht in het gezicht terugkeert’. Met de bij Brinckman gebruikelijke naamloze getuigen.
• In De Standaard: Tom Naegels, die als ombudsman van De Standaard dan toch eindelijk in de krant een andere klank kan laten horen.
• In De Morgen: Yves Desmet met iets wat hij nog graag had willen zeggen aan Bart De Wever, die geweigerd had maandagavond het debat aan te gaan met Desmet in Terzake.

 

Donderdag 7 februari ’13

De Morgen publiceert nog een ‘Brief van de dag’ met als titel:"Ik was zot van A" van een lezer die zich negatief uitlaat over “koning” De Wever.

 

Zaterdag 9 februari ’13

In De Standaard: verdediging (over een volle bladzijde) door de twee hoofdredacteurs, Bart Sturtewagen en Karel Verhoeven, van de publicatie van een uitspraak van Bart De Wever op de voorpagina een week eerder over (titel) ‘Geen homo-T-shirts achter loket’.

 

 

---

Besluit van Ph. Van den Abeele:

"De journalisten veroorzaken minstens ambras"

 

“De context waarin niet alleen Tom Naegels, maar blijkbaar de meesten deze voorpagina [in De Standaard op 2/2 ll., nvdr.] lazen was niet ‘het debat over de neutraliteit van de overheidsdiensten'. Die was: ‘weer een rel rond de N-VA.' Een conclusie kan hieruit worden gemaakt: niet De Wever maar journalisten en andere ‘culturo’s’ slagen er sneller in voor ambras te zorgen en Vlaanderen te splitsen in een wij- en zij-groep dan De Wever erin zal slagen om België in twee te delen.”

“Voor alle duidelijkheid herhaal ik hier wat ik al eerder schreef, ondermeer in mijn artikel over 'Bart Brinckman: geen journalist maar propagandist', 28.10.10. Ik heb op geen enkele manier de bedoeling om de N-VA of De Wever te verdedigen of in bescherming te nemen. Wellicht had De Wever beter als voorbeeld een scoutsuniform genomen? Dat had De Standaard vermoedelijk niet op de voorpagina gezet met de boventitel ‘Bart De Wever opent debat’, en was ons de hele polemiek gespaard gebleven. Geen verdediging van de N-VA dus, wel is het mijn bedoeling om kritisch te zijn over zeer tendentieuse reportages in de media. Mediakritiek dus. En de obsessionele aanvallen van journalisten als Bart Brinckman, Paul Goossens, Yves Desmet, en anderen zijn vooringenomen, eenzijdig, intellectueel oneerlijk en ophitsend proza.”

“En wat voor een mateloze schijnheiligheid. De twee hoofdredacteurs beweren dat het er alleen om te doen was nieuws te brengen met die uitspraak van De Wever over een homo-T-shirt op de voorpagina te plaatsen. Maar ze vermelden in hun rechtvaardiging niet dat ze erna dagenlang bladzijden van hun krant vulden met haat-reacties. Ze deden dus zelf mee aan de ‘ontsporing’. In die week alleen wordt de N-VA in De Standaard minstens drie keer gekoppeld aan de jaren dertig, het nazisme, zelfs aan een dictatuur die de oppositie uitmoordt! (David Davidse, Michiel Vanackere, Marc Reugebrink). Weten ze nog goed wat ze publiceren? Wie zijn hier de polemici die de herrie aanzwengelen? Wie publiceert hier haat- en lasterproza? En toch doen Sturtewagen, Verhoeven en Brinckman alsof hun neus bloedt, spelen ze het onschuldig communiezieltje. Beseffen ze niet dat ze zo een sfeer creëren die inderdaad wel eens in de richting van een ‘Pim-Fortuynscenario’ zou kunnen evolueren? Of beseffen ze het wel, en behoort De Wever – Reugebrink parafraserend – tot diegenen die volgens de ‘culturo’s’ moet worden afgevoerd?”

“De aanvallen hebben wel blijkbaar nog steeds het omgekeerde van het beoogde effect: hoe meer er op hen ingehakt wordt in de pers, hoe meer stemmen de N-VA haalt in de peilingen.”

 

Lees hier het volledige artikel van Ph. Van den Abeele

 

"CD&V kiest voor België"

 

… Mark Grammens, journalist en publicist in Journaal

"Het Belgische scenario ligt dus vast. Ervan uitgaande dat 2014 hetzelfde resultaat geeft als 2010, krijgt CD&V de taak om een regering te vormen met dezelfde partijen als vandaag, maar onder leiding van de CD&V."

"Zowel uit de Belgische als uit de Vlaamse regering wordt de N-VA verbannen, en de coalitiegesprekken gaan over een sociaal-ekonomisch programma waar de vakbond kan mee instemmen. Peeters wordt, als hij van meetaf goed meedoet, beloond, hoewel Vanackere meer aangewezen lijkt voor het eersteministerschap. De Vlaamse regering komt onder, in Vlaams opzicht, zwakke leiding (bijvoorbeeld Crevits), die geen hindernis vormt om de Belgische plannen uit te voeren. Daaronder valt het uitvoeren van de nog hangende staatshervorming in een zin die de Franstaligen gunstig stemt om het premierschap aan de CD&V te schenken."

"Dat kan bijvoorbeeld door de plannen inzake de staatshervorming af te zwakken op punten die voordelig zijn voor Vlaanderen en toe te spitsen op punten die financieel voordelig zijn voor Brussel en voor de Franstalige Gemeenschap. Gedurende de volgende legislatuur worden geen toegevingen gedaan aan de Vlaams-radikale partijen en wordt zo mogelijk het tema van het confederalisme begraven. Daarvoor dient de Senaat in zijn nieuwe samenstelling."

'Omstreden vreemdelingentaks Antwerpen was idee van Patrick Janssens'

 (Bron: Knack.be)

De vreemdelingentaks waarvoor het stadsbestuur van burgemeester Bart De Wever onder vuur ligt, was een idee van zijn voorganger Patrick Janssens. Andere steden wilden het voorbeeld van Janssens volgen, maar de toenmalige burgemeester van Antwerpen werd teruggefloten door zijn eigen partij.

Sinds Antwerpen een ‘migrantentaks’ van 250 euro vraagt aan nieuwkomers die zich in de stad willen inschrijven, ligt de verantwoordelijke schepen Liesbeth Homans en met haar het hele stadsbestuur van burgemeester Bart De Wever onder vuur. Een inschrijving aan het vreemdelingenloket kostte tot nu toe 17 euro.

Minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet liet weten dat ze een onderzoek naar ‘discriminatie’ gaat instellen en de Liga voor Mensenrechten beschuldigde het stadsbestuur ervan dat het een gracht rond Antwerpen aanlegt om mensen van andere afkomst te weren.

De vreemdelingentaks is bovendien in strijd met Europese regels, wanneer het gaat over de inschrijving van nieuwelingen met een nationaliteit uit een andere Europese lidstaat. Dat zegt Janek Nowak van het Instituut voor Europees Recht aan de KU Leuven in De Morgen. ‘Voor het verblijfsrecht mogen geen kosten aangerekend worden. Dat staat zo in de EU-verdragen.’

Andere steden vrezen intussen voor een toestroom van migranten, die de inschrijvingstaks in Antwerpen niet willen of kunnen betalen. Gent vraagt om samen met 13 centrumsteden overleg te plegen. Mechelen en Brugge hebben zich al vragende partij gesteld voor een dergelijk overleg.

SP.A-fractieleidster Yasmine Kherbache noemde de vreemdelingentaks een gevolg van ‘holder-de-bolder-bestuur’. ‘Er was beter eerst overleg geweest met de andere steden.’

‘Daar heb ik geen zin in,’ zegt verantwoordelijke schepen Liesbeth Homans (N-VA) in De Standaard. ‘Hierover is in 2011 onder het vorige stadsbestuur al overleg geweest binnen de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten. Niemand hield Antwerpen toen tegen. Sterker nog, Gent zei toen: als jullie het doen, doen wij het ook.’

Intussen blijkt dat de vreemdelingentaks van 250 euro een idee was van de voormalige burgemeester Patrick Janssens. ‘Er is in oktober 2011 een ontwerpbesluit van het schepencollege opgesteld waarin een retributie van 250 euro wordt gevraagd,’ zegt Homans. ‘Er waren zelfs minder uitzonderingen dan nu. Enkel studenten moesten minder betalen.’

De motivatie van het stadsbestuur onder Patrick Janssens voor de invoering van deze vreemdelingentaks was naar verluidt dat ‘deze mensen’ nog niks hebben bijgedragen aan de werking van de instellingen in België omdat ze geen andere belastingen betalen.

Voormalig schepen van Loketten Monica De Coninck (SP.A) bevestigt in De Standaard dat deze plannen toen bestonden. ‘Maar de situatie was toen heel anders,’ zegt ze. ‘Na de regularisatie was er een echte toestroom in Antwerpen. Nu lijkt de toestroom veel minder groot.’

Onder druk van zijn eigen SP.A-fractie is de vreemdelingentaks er onder burgemeester Patrick Janssens niet gekomen.

 

Bron : Knack.be

 

Noot van Addertje:

Linkse kameraden, kan het nog hypocrieter ?

Gisteren was het kot te klein en stonden de rode columns vol met kritiek en vooral scheldproza tegen Bart De Wever en de N-VA wegens het invoeren van de 250-euro-maatregel aan het Antwerpse vreemdelingenloket. Vandaag wordt bevestigd dat de voormalige Antwerpse burgemeester Patrick Janssens, zelf een rode kameraad, deze maatregel in 2011 al wilde invoeren. Hoe hypocrieter kan je ter linkerzijde nog zijn ?

Een zaak is duidelijk: als het van de rode kameraden en de zelfverklaarde kwaliteitspers afhangt zal N-VA -  ten minste tot 25 mei 2014 – bij iedere maatregel, hoe goed ook bedoeld, tonnen modder over zich krijgen. En dit vanwege onze - zogezegde - meest tolerante medeburgers. Niets is wat het lijkt.

 

 

 

 

De kwaliteitspers houdt zich voortaan nog enkel bezig met belangrijke zaken

 

Wij hebben zo het vermoeden dat het Bart Sturtewagen, Rik Torfs, Hugo Camps, Yves Desmet en nog vele andere heel belangwekkende opiniemakers ontgaan is dat Bart De Wever het voorbije weekend het zowaar aandurfde een ijsberenduik te nemen.

Het zou nochtans zeer interessant zijn indien deze heren hun kritisch intellect en hun licht eens lieten schijnen over dit toch wel unieke evenement. De bijdrage van hun columns als instrument tot de volksverheffing kan immers niet worden onderschat. Misschien valt over de duik op zich niet zoveel te vertellen maar des te meer over de persoon van De Wever en de manier waarop hij zich in het water smeet en zich hiermee - weer maar eens - in de belangstelling wist te werken. Bovendien vergt het vestimenaire aspect op zich alleen al een grondige maar vooral kritische analyse.

Wij hopen dan ook - neen wij rekenen er zelfs op - dat bovengenoemden, die in de eerste plaats zoniet uitsluitend in hun eigen opinie geïnteresseerd zijn,  in de komende dagen ook hierover de nodige columns zullen weten te vullen. Zij zullen ook nu weer door de lezers zeer gretig worden gelezen en met een hoge waarderingsscore beloond. Dus heren grijp die pen vast of dat toetsenbord en geef Bart De Wever nog maar eens goed zijn vet.

Vergeleken met wat voorafgaat is - om maar een voorbeeld te geven - het aftreden van Paus Benedictus XVI maar klein bier. En gelijk heeft ze: de Vlaamse kwaliteitspers houdt zich voortaan nog enkel met belangrijke zaken bezig.

 

 

Addertje

 
Yves Desmet en Hugo Camps

Wegens uitputting van de voorraad rest voor links als hét ultieme argument: bespotten, beledigen, kleineren, ridiculiseren, relschoppen

Alle middelen zijn goed om Bart De Wever en de N-VA onderuit te halen

 

 

250 euro aan het vreemdelingenloket in Antwerpen: N-VA neemt een maatregel en bij links is het kot weer te klein. Ze staan weer maar eens op hun achterste poten. Links is geobsedeerd door Bart De Wever en de N-VA. Elke stap die deze laatste zet wordt opgeklopt tot een rel. Onwaarschijnlijk en zo doorzichtig.

Er wordt – in het geval van het vreemdelingenloket - niet bijverteld dat een voorstel van Theo Francken (NVA) om een uniforme kostprijsregeling bij wet uit te werken, door de andere partijen nooit werden gesteund. Er wordt ook niet bijverteld dat er in het verleden wel degelijk overleg is geweest tussen de centrumsteden maar zonder dat een consensus werd bereikt.

Links  kijkt al lang niet meer naar wát de N-VA voorstelt of beslist (nb. het gaat hier om een beslissing van het ganse schepencollege, dus ook van CD&V en openVLD). Het volstaat dat het van Bart De Wever of de N-VA komt om het voorstel, de idee, de beslissing te torpederen. Het is nog altijd wennen voor de sossen. De voorbij 70 jaar hadden we in Antwerpen te maken met een burgemeester en schepenen van “rode” zaken. Het kan verkeren.

Hopelijk hebben ze voldoende munitie want er zullen nog beleidsdaden volgen die (eindelijk) een trendbreuk inluiden met het jarenlange linkse gepamper en gesmos met het geld van de belastingbetaler.

De dagelijks reacties - op het pathologische af - van rood tonen meer en meer aan hoe groot de overheersing van de linkse rakkers de voorbije decennia is geweest en de angst van een politicus en partij met visie die deze hegemonie dreigen te doorkruisen.

Tot slot hadden wij het nooit durven hopen maar Hugo Camps heeft dan toch enige zin voor humor. In zijn rubriekje in De Morgen stelt hij zich vandaag de vraag: “Waarom niet, zoals in oude tijden, een ophaalbrug om de stad in te komen?”. Alleszins een interessante suggestie om over na te denken.

Het denigrerende taaltje van de linkse kameraden verraadt hun afgunst, hun rancune tegenover ieder die hun positie bedreigt. Er wordt al lang niet meer op de bal gespeeld. Slechts enkele voorbeelden:

Hugo Camps over Geert Bourgoies (N-VA, Vlaams Minister van bestuurszaken): “Bourgoies als skeletachtige”

Yves Desmet over Karel van Eetvelt (baas van Unizo): “Karel 'Hot Lips' Van Eetvelt”. Over Bart De Wever: de “fantoomprovocateur”.

Allemaal zeer stichtend voor de jonge aankomende generatie.

De reacties van de linkserzijde zijn er nog uitsluitend een van spot, denigreren, ridiculiseren, beledigen, gebrek aan respect voor andersdenkenden. De reden is eenvoudig: uitputting van de voorraad aan ernstige argumenten en de bedreiging van hun "comfortzone".

Addertje

 

 

"Als de N-VA incontournable zal zijn voor Vlaanderen – en die kans is reëel – is ze dat ook voor België"

 

…Walter Pauli, redacteur bij Knack, in een reactie op een uitspraak van Paul Magnette (PS -Voorzitter) aangaande de verkiezingen van 2014 (°)

 

“De PS-voorzitter is duidelijk: ook na 2014 zal er níét met de N-VA geregeerd worden.”(…/…)

“En dat is natuurlijk de boodschap die Bart De Wever wil horen: de PS die nu al laat verstaan dat het zonder N-VA zal zijn, ongeacht de uitslag van de verkiezingen in 2014. En hoewel Magnette ook uit eigen ervaring spreekt – het was bepaald niet met de grootste appetijt dat de N-VA tijdens de voorbije regeringsvorming mee aan tafel zat – toch lijkt hij in de loop van het gesprek één aspect van 2014 over het hoofd te hebben gezien. Doordat regionale en federale verkiezingen samenvallen, is de kans bijzonder groot dat de verschillende partijhoofdkwartieren gaan streven naar ‘homogene’ coalities: de partijen die in Vlaanderen de regering vormen, zullen de logische partners zijn voor de federale regeringsvorming. En voor Franstalig België geldt precies hetzelfde. “

“Dus als de N-VA incontournable zal zijn voor Vlaanderen – en die kans is reëel –, is ze dat ook voor België. Anders is er niet alleen geen Belgische maar ook geen Vlaamse regering. En indien de PS per definitie ‘non’ zou zeggen tegen een federale onderhandeling met de N-VA, geeft ze die partij elk alibi om ‘copernicaanse’ stappen te zetten, zelfs buiten of in de marge van het federale kader.“

“Maar dat alles hangt natuurlijk van de kiezer af. Die geeft zijn stem, die schudt de kaarten. Die bepaalt hoe belangrijk de N-VA en de PS zullen zijn, of net niet. Of bepaalde partijen samen zoveel mogelijk slagen zullen proberen te halen, of er ééntje alleen gaat voor ‘miserie op tafel’. “

 

Noot van Addertje: Magnette lijkt hier zelf te bevestigen dat België wel degelijk een dictatuur van de minderheid is. Waarvan akte.

(°) In 2014 zullen er zowel regionale, federale als Europese verkiezingen plaats hebben.

 

 

 

Kritische journalistiek is een knelpuntberoep geworden

 

De voorbije dagen kreeg de lezer een mooi staaltje van waarvoor de VERNIEUWDE De Standaard moet doorgaan. Het voorbije weekend spande de kroon met het ideologische interview met Bart De Wever en de fantoomprovocatie over de “loketjanet”. Neen, Yves Desmet (De Morgen), niet vanwege Bart De Wever, wel vanwege de krant De Standaard. Ook alleen al vandaag: ten minste drie bijdragen die enkel en alleen rond de persoon van Bart De Wever of de N-VA draaien:

Onfortuynlijke wending

Als de boemerang onverwacht in het gezicht terugkeert

Op de rem gaan staan

N-VA-gezinde prof onder vuur in eigen unief

 

De journalisten van deze krant kun je niet echt betrappen op enige kritische “tot-op-het-bot” onderzoeksjournalistiek. Nochtans thema’s genoeg: het Arco/Belfius gemanipuleer, de puinhoop bij justitie, de veiligheidsproblematiek, het falende asielbeleid, de OCMW’s die worden kaalgeplukt, enz. …

Dát is het soort journalistiek dat van een kwaliteitskrant, die naam waardig, mag worden verwacht. Niet het ge-copy-paste van (vaak reeds gekleurde) Belga-berichten, “losse flodder”-journalistiek en de tegenwoordig bijna dagelijkse “Argumentum ad hominem”-journalistiek. Om nog te zwijgen over de intellectuele oneerlijkheid waarmee provocatieve artikels en opinies worden geproduceerd. De malaise bij de huidige journalisten is groot. Waar is de journalistieke deontologie ? Desinformatie en manipulatie zijn nooit veraf.

Bovendien is het wel héél gemakkelijk om als journalist, langs de zijlijn staande, kritiek te spuien op wie je niet aanstaat, constant op de man te spelen, politici van een welbepaalde strekking die je niet zint de grond in te boren zonder daarvoor ook maar enige verantwoording te moeten afleggen. De ontzettende verantwoordelijkheid van dit soort journalisten zou echter op een dag en in welbepaalde omstandigheden door vele lezers wel eens kunnen worden ingeroepen.

Er moeten vooral opnieuw echte journalisten met ontluisterende analyses en een kritische pen opstaan. Journalisten die de vinger op de juiste wonde durven te leggen.

Want eerlijke kritische journalistiek is in Vlaanderen een knelpuntberoep geworden.

 

Addertje

---

Onderstaande lezersreactie op het opiniestuk van Bart Sturtewagen vandaag in De Standaard (Onfortuynlijke wending) is veelzeggend:

Peter W. - 06 februari 2013 :

 

“Ach, bent u nu al uw geweten aan het sussen, Bart (Sturtewagen)? Geschrokken van de intensiteit en diepe hatelijkheid van de reacties die deze krant heeft geoogst op de sociale media? Begint het u stilletjesaan te dagen wat meneer De Wever zoal in zijn mailbox moet aangetroffen hebben? Want in de columns komet het er allemaal nog propertjes uit; wie Twitter frequenteert, wie zijn oor eens te luisteren legt op café, die hoort iets heel anders. U doet hier niets anders dan sublimeren, want de hetze van de afgelopen dagen is niet normaal. Die hetze getuigt van een (stilzwijgend) gecoördineerde actie van mensen die zich als intellectuele piranha's gedragen. Past u het schoentje maar gerust als u dat aandurft tenminste. Want inderdaad, er is maar één gek nodig. En dan zal u het alvast niet willen geweten hebben. Dat leer ik uit uw stukje. Tijd voor de ombudsman om er eens zijn licht over te laten schijnen. Voor mij is het alvast duidelijk dat hier een aantal grenzen zijn overschreden.”

 

 

 
"Torfs legt een direct verband tussen het cordon sanitaire en het succes van De Wever"

…Frank Thevissen, publicist en communicatiewetenschapper  in Doorbraak

 

« Rik Torfs (CD&V) zette het nieuwe jaar in met een bezinning over de negatieve bijwerkingen van het cordon sanitaire. Daarom plieitte hij openlijk voor de geleidelijke opheffing ervan. Volgens de bepalingen van het Charter voor Democratie uit 2000 stelde Torfs zich strikt genomen trouwens meteen buiten zijn partij. Interessant aan zijn, weliswaar laattijdig, inzicht was dat Torfs meteen ook een direct verband legde tussen het cordon en het succes van De Wever. Daarmee gaf hij – ongewild – aan dat zijn afwijzing van het cordon berustte op louter electorale berekening.

In het begin van de jaren 1990 vormde eenzelfde afweging het doorslaggevende argument voor de traditionele partijen om de invoering van het cordon te omhelzen. Vandaag is het meteen ook de reden waarom sommigen – met vlotte verwijzingen naar de jaren 1930 – het cordon liefst zouden uitbreiden naar de electroaal succesvolle N-VA.”

 

Ruzie rond 'gecensureerde' Bart De Wever op Brusselse boekenbeurs

 

“Ik ben het beu om mijn kostbare tijd te verliezen aan een Calimero die de procedures niet respecteert."

De voorstelling van een nieuw boek van N-VA-voorzitter Bart De Wever wordt “gecensureerd” door de organisator van de Foire du Livre de Bruxelles, de Brusselse boekenbeurs. Dat zegt althans uitgeverij Le Cri, de Franstalige uitgever van het boek van De Wever. De commissaris-generaal van de boekenbeurs weerlegt de kritiek en zegt dat de uitgeverij de inschrijvingsprocedure niet heeft gevolgd.

Enkele dagen geleden meldde Le Soir dat N-VA-voorzitter Bart De Wever te gast zou zijn op Brusselse boekenbeurs, die plaatsvindt van 7 tot 11 maart. De Wever zou er zijn boek “Derrière le miroir” voorstellen, een verzameling van vertaalde columns die eerder verschenen in De Morgen en De Standaard.

Maar die plannen zullen niet doorgaan omdat de uitgever van De Wever de inschrijvingsprocedure voor de boekenbeurs niet correct heeft gevolgd. Dat zegt Ana Garcia, de commissaris-generaal van de beurs. “We hebben een timing die we moeten respecteren en uitgeverij Le Cri heeft ons haar dossier pas overgemaakt op 20 januari, een moment waarop alles al rond had moeten zijn”, aldus Garcia.

Bij uitgeverij Le Cri zijn ze het niet eens met die versie. “Ana Garcia wil gewoon vermijden dat Bart De Wever de ster is van de boekenbeurs. Dat is de reden waarom ze ons buitensluit”, zegt Christian Lutz van Le Cri. “Dit is gewoon censuur, een beperking van het recht op vrije meningsuiting”, aldus nog Lutz.

Een verwijt dat bij Ana Garcia in het verkeerde keelgat is geschoten. “Ik ben het beu om mijn kostbare tijd te verliezen aan een Calimero die de procedures niet respecteert terwijl anderen die wel volgen.”

 

Bron: Standaard.be
 

Links heeft een ernstig probleem met de democratie

 

Het wordt hoe langer hoe grappiger om zien/lezen: Bart De Wever heeft het voorbije weekend weer eens gesproken en de columms en opiniebladzijden worden vandaag weer lustig volgepend door de linkse rakkers. En zo krijgen we – gratis en voor niks – tot mei 2014 een wekelijkse (of misschien wel dagelijkse) soap geserveerd. We twijfelen er niet aan dat dit weekend in elk rood café Bart De Wever en de roze t-shirtjes over de toog…, sorry de tong rolden. Zonder dieper te willen ingaan op de opinie van De Wever over holibi's, neutralitiet en de Antwerpse loketten: natuurlijk heeft hij een punt. Punt.

Maar bewust uitspraken van De Wever verdraaien of uit hun context lichten, het ridiculiseren van uitspraken, het geven van denigrerende reacties... Het behoort allemaal tot de core-business van al wat zich vandaag socialist en/of links noemt. Wegens gebrek aan eigen verhaal en onderbouwde argumenten. Laat het duidelijk zijn: de media staat op zijn kop en het linkse “intellect” draait helemaal door. Zelfs correct “lezen wat er staat” is voor velen ter linkerzijde een hopeloze oefening geworden.

De linkse kerk zit echter nog met een ander levensgroot probleem: meer en meer Vlamingen denken net als De Wever. Ze lopen warm voor zijn duidelijk verhaal, zijn maatsschappijvisie.

Het is hoog tijd dat het gezond verstand in Vlaanderen weerkeert. Het Grote Gelijk van links “wij bepalen wat jij moet denken” mag eindelijk worden begraven. Wij verdenken er De Wever en de N-VA zowaar van toleranter te zijn dan de linkse kameraden.

Links reageert meer en meer fascistisch op andersdenkenden. Sinds Bart De Wever op het politieke toneel is verschenen heeft links een ernstig probleem met de democratie.

 

Addertje

 

 

SCHANDALITIS

Een schandaal meer of minder: ET ALORS ?

 

De schandaalsfeer in dit land begint hallucinante vormen aan te nemen. Blijkbaar kan/kon enkel BHV nog een regeringscrisis ontketenen. Al het overige kan blijkbaar “in onderling overleg” worden geregeld. Er schort duidelijk iets aan het normbesef van de gezagsdragers in dit land. Vandaag was het weer raak.

 

Schandaal nr. 1

De Tijd weet te melden dat omtrent de deal Arco/Belfius, Di Rupo “het akkoord ACW-Belfius laat passeren”. Hoewel de liberalen van Open VLD zich verzetten tegen de omstreden deal over de winstbewijzen van het ACW bij de staatsbank Belfius, wil Elio Di Rupo (PS) er zijn vingers niet aan verbranden.

Het onderwerp stond gisteren maandag immers op de agenda van het kernkabinet van de regering. Maar de vergadering werd geannuleerd. Naar verluidt omdat er “geen consensus in de regering was om het te bespreken. Nochtans moet de federale regering er zich donderdag op de buitengewone algemene vergadering van Belfius over uitspreken.

Concreet komt de deal er op neer dat de winstbewijzen die Arco in het bezit heeft, door Belfius voor 115 miljoen euro worden afgekocht. Daarvan recupereert Belfius meer dan 75 miljoen euro in de vorm van een "eeuwigdurende lening" (toegestaan door Arco). De christelijke arbeidersbeweging krijgt voor die lening een jaarlijkse rente die kan oplopen tot 7,75 procent. En het is over de hoogte van die rente dat binnen de meerderheid vragen werden gesteld. De rest van de afkoopsom (40 miljoen euro) keert Belfius aan het ACW uit over een periode van tien jaar.

 

Schandaal nr. 2

Verder wordt er vandaag een stinkend potje van de vakbonden geopend. N-VA-kamerlid Theo Francken meldt immers dat in de loop van de jaren negentig de vakbonden betrokken waren bij een fiscale constructie waardoor zij een miljoen euro op aan niet betaalde roerende voorheffing opstreken. Zowel het ACV als het ABVV profiteren mee.

“Ethisch en moreel vind ik hun houding dan ook hoogst ongepast” Stelt Francken. En dan te bedenken dat vakbonden altijd fiscale contructies verwerpen. M.a.w. luister naar mijn woorden maar…

Francken overlegt momenteel met fiscale specialisten om de vakbonden zo snel mogelijk te kunnen vervolgen.

 

Vraagje

Tot slot stellen wij ons de vraag of er een verband bestaat tussen boven beschreven regeling Arco/Belfius en de aankondiging (op de nieuwjaarsreceptie van zijn partij vorige zaterdag) van Wouter Beke dat er na 2014 geen nieuwe staatshervorming zal komen als het van CD&V afhangt. Soms is het ene plezier het andere waard...

 

Addertje

 

 
Peter vandermeersch


"Ook de kwaliteit van NRC-Handelsblad is nog maar een afgietsel van wat ze vroeger was"

Willem Schoonen, hoofdredacteur van het Nederlands dagblad Trouw :


"Peter Vandermeersch is de huidige hoofdredacteur van de Nederlandse krant NRC-Handelsblad (sedert 1 september 2010, nvdr), ooit een vlaggenschip wat kwaliteit en berichtgeving betreft. Sinds hij daar de baas is gaat die krant elke dag in oplage (lezers/abonnees) achteruit. Maar niet alleen de oplage vermindert, ook de kwaliteit van NRC-Handelsblad is nog maar een afgietsel van wat ze vroeger was..."

Voor de goede verstaander: je kan in bovenstaand citaat "NRC-Handelsblad " ook door "De Standaard" vervangen.




Addertje