'Wij (CD&V) zijn geen partij die “de macht wil nemen” om haar eigen gelijk eenzijdig op te dringen'

Eric Van Rompuy
Vlaams volksvertegenwoordiger

• ‘Kris Peeters is in goede vorm de laatste maanden. Hij overvleugelt duidelijk BDW in de peilingen. Wie denkt dat N-VA gewonnen spel heeft in 2014 en volgend jaar automatisch scores zal halen boven de 30% zou zich kunnen vergissen. Ik verwacht dat Kris Peeters CD&V zal optrekken duidelijk boven de 20% in Vlaanderen en hij door de bevolking zal worden gepercipieerd als een politicus die op een nuchtere en zakelijke manier oplossingen brengt voor de zware sociaal-economische uitdagingen. De populariteit van Kris Peeters wordt samen met deze van Vincent Kompany en de Rode Duivels de nachtmerrie van BDW in de lente van 2014.’

• ‘N-VA zoekt op elk thema naar het maatschappelijk conflict en ze wakkeren de tegenstellingen tussen de bevolking aan: is dat het nieuwe Vlaanderen van morgen? Een Vlaanderen van onverdraagzamen?’

• ‘BDW is groot geworden door de conflicten binnen België, nu zoekt hij systematisch naar polarisatie binnen Vlaanderen. Elk probleem is in zijn ogen een politieke tegenstelling.’

• ‘Ik blijf geloven dat dit onze Vlaamse volksaard is en CD&V die het meest belichaamt en kan waarmaken. ‘

• ‘Wij zijn geen partij die “de macht wil nemen” om haar eigen gelijk eenzijdig op te dringen. Dat wordt de inzet van 2014.’

(Eric van Rompuy op zijn blog)

Met de V van Verhangen aan de macht

Pjotr

Communicatie wordt steeds belangrijker en de mantra dat media-aandacht, ook negatieve, een bonus oplevert, lijkt zo stilaan het enige te zijn dat telt voor politieke partijen. Een lezeres die ooit Bart Somers voor een causerie in besloten kring aanhoorde, vertelde mij achteraf dat hij iemand is die om het even wat kan verdedigen. Desnoods het tegengestelde tijdens eenzelfde uiteenzetting. Maar in het Terzake programma was Somers (in debat met Ben Weyts, N-VA) niet zijn eigen zelve. Hij had duidelijk moeite om de uitspraken van voorzitter Rutten en zijn eigen aanvullingen recht te praten. Vooral omdat hij wist dat de Franstaligen, MR op kop, de communautaire voorstellen van zijn partijvoorzitster hadden afgeschoten. Zoals een volleerd debater schakelde hij daarom over op de aanval: N-VA is een separatistische partij en dus is het confederalisme onaanvaardbaar, want een stap in de richting van de splitsing van België. Zijn mantra is inderdaad het tegenovergestelde: terug naar een federaal België zonder grendels. Een tussenstap naar het unitaire België? Een droom net zoals Vlaamse onafhankelijkheid?

Maar de echte zwakheid van dit aanbod zit niet in de politieke lees communautaire aspecten, maar in de foute analyse van de socio-economische situatie. Hoe kan Open VLD pleiten voor een gemeenschappelijk beleid wanneer officiële cijfers van bijna alle sociale én economische indicatoren aantonen dat een gemeenschappelijk beleid niet efficiënt kan zijn? Of is goed bestuur ondergeschikt aan een profilering om kortzichtige electorale redenen? Ik vrees dat heel wat trouwe leden van Open VLD hier grote moeite mee hebben.

Hadden wij geen eigen onderwijsbevoegdheid gehad dan waren we wellicht nu al afgedaald naar Franstalige toestanden. Is het dat waar open VLD naartoe wil?

Pjotr op anders-nieuws-extra

  
Bron: Gva

Omfloerst (én inconsequent) belgicisme

Peter De Roover
chef-politiek bij Doorbraak

Peter De Roover over de Open Vld die zich verslikt in de eigen logica naar aanleiding van uitspraken en opinies van Gwendolyn Rutten (Voorzitter) en Bart Somers het voorbije weekend:

“Tussen de regels zien we onmiskenbaar een duidelijke verschuiving (van Open VLD) naar het Belgische niveau, zoals ook blijkt uit Ruttens pleidooi voor een unitaire kieskring. Kortom, we kunnen spreken van omfloerst belgicisme bij Open Vld (of toch Bld?).

Rechtlijnig denken?

De breuklijn tussen de V-partijen en de B-partijen was voor waarnemers - en veel kiezers - al veel langer duidelijk. SP.a en Groen zitten formeel in de B-ploeg, Open Vld treedt nu opnieuw officieel toe. Gwendolyn Rutten zorgt voor duidelijkheid voor alle kiezers.

Maar de nieuwe keuze van Open Vld kan niet vrijblijvend zijn. De kans is zeer klein-om-niet-te-zeggen-onbestaande dat die nieuwe federatie, zonder grendels, er komt omdat de Franstaligen niet mee willen. De reacties vandaag aan Franstalige zijde waren vernietigend afwijzend. MR-voorzitter Charles Michel noemt de grendels ‘het fundament van onze staatsstructuur’, daarmee twee oude lessen herhalend: de verwantschap tussen Open Vld en MR blijkt grenzen te kennen en Franstaligen zijn niet in alle gevallen tegen confederale technieken.

Wat zal Open Vld doen als de grendels niet kunnen worden weggewerkt en deze reanimatiepoging voor België een dood spoor blijkt? Blijft de partij dan toch kleven aan dat Belgische systeem dat Somers beschrijft? (‘Want de werking nu wordt door talloze mechanismen geblokkeerd. De twee taalgroepen in het parlement kunnen elkaar in bedwang houden, zonder ooit een millimeter te bewegen. Dat is alles behalve democratisch.’) Kunnen we ons zo’n bestuurlijke structuurfout blijven veroorloven? Als Somers gelijk heeft, dan moet daar tussen 2014 en 2019 toch paal en perk aan gesteld worden.

Kortom, dé twee vragen die de nieuwe Open Vld-koers oproept, luiden: ‘gaat Open Vld iets doen aan die totaal geblokkeerde toestand’ en ‘wat als het niet lukt’? Het antwoord op vraag één is al gegeven en luidt ‘neen’. Het ontmantelen van dat ‘alles behalve democratische systeem’ is iets ‘voor de langere termijn’, vertelde Gwendolyn Rutten vanochtend na het partijbureau. Ze kent dus het probleem maar weigert het op de agenda te plaatsen.

Daarmee valt vraag twee weg. Zo verslikt Open Vld zich in de kortste tijd lelijk in de logica van de eigen voorstellen. Hoe snel kan een partij zich intellectueel in de vernietiging rijden? Razendsnel dus.”

Lees het volledige artikel op de website van het magazine Doorbraak

"Bart vindt het maar niets"

Het voorbije weekend werd de nieuwe beginselverklaring van Sp.a in de media weggedrukt door het geklungel van Open Vld. Maar toch, in de kwaliteitskrant De Standaard: een interview door redacteur Bart Brinckman (een rode) met Bruno Tobback, Voorzitter van Sp.a en dus ook een rode. De Standaard en 2x rood: dan "verwacht je het onverwachte", of nog: het wordt "onverantwoord interessant". Want de “intro” kondigt een boeiend gesprek aan over de nieuwe Sp.a-beginselverklaring. Niet dus. Weer een ontgoocheling. Hieronder enkele uittreksels. Lees even mee.

• ‘Ik leg mijn kaarten heel open op tafel. Dan treed ik met iedereen in overleg, zelfs met organisaties waarvan men dat niet onmiddellijk verwacht. Misschien is dat het grote verschil met de N-VA. In de oppositie kan je bluffen. Maar als je beleid voert, dan kan je de kaarten niet aan de borst houden. Ik stel alleen vast dat als Bart De Wever in Antwerpen speelt, het enthousiasme plots met enkele graden daalt.’

• ‘Voor de SP.A bestaat een brede fond. Dat vertaalt zich in het feit dat haast 40 procent van de Vlamingen overweegt om op ons te stemmen. Dat cijfer zit in de lift. (lacht) Wie weet zitten daar N-VA’ers bij wier kinderen school lopen in het technisch of in het beroepsonderwijs. Die hebben ondertussen begrepen waar ze het meeste respect krijgen.’

• ‘Ik heb me geërgerd aan het gedrag van sommige media. Nog voor ze het akkoord hadden gelezen, bedelden journalisten bij De Wever om een quoteje. Om dan anderen te laten reageren op de stelling: “Bart vindt het maar niets.”

BT: “Mij moet het niet irriteren dat hij dat spel speelt, wel dat iedereen hem dat kritiekloos laat spelen. Natuurlijk zijn er zaken die ik anders wilde zien. Toch sta ik voor tweehonderd procent achter dit akkoord. Een voorzitter (Bart De Wever, nvbdr) die dat niet kan, moet voor zijn verantwoordelijkheid worden geplaatst. Dat is jullie job, niet de mijne.’

• ‘De Wever vond alleen het algemeen secundair onderwijs goed. Toch wilde hij niet ingrijpen. Dat is elitarisme. Als slechts één van de vier onderwijsvormen goed presteert, dan ben je flink gebuisd. Het gaat bovendien om richtingen waaraan de industrie een grote behoefte heeft, en waarvoor ze de lat almaar hoger legt. Natuurlijk wil elke ouder het beste voor zijn kind. Maar dat willen de ouders wier kind niet in de Latijnse zit, ook.’

•  Als we niet van mentaliteit veranderen, eindigen we met de vreselijke aberratie – zoals bij de N-VA – dat we de problemen van het technisch onderwijs gelijkstellen met kinderen die geen Nederlands kennen of van gescheiden ouders zijn. Of allebei.’

• ‘De N-VA jaagt eerst iedereen schrik aan, en vervolgens lusten ze de hervorming niet omdat iedereen schrik heeft. Er bestaat een verschil tussen consequent aan politiek doen en surfen op de angst van mensen.’

• DS: Is het niet frustrerend, besturen met een partij (N-VA, nvdr) die in alles het omgekeerde denk':

BT: ‘Zolang ik mijn goesting krijg, is het frustrerender voor De Wever. Laat ik stellen dat het met andere partijen makkelijker wordt om bestuursakkoorden te sluiten. (grinnikt) Aangezien N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts uitdrukkelijk heeft gezegd dat hij met “confederalistische partijen” als CD&V en Open VLD een regering wil vormen, rijst dat probleem niet. Al denk ik dat de uitspraak CD&V en Open VLD vooral irriteerde. Voor ons maakte het de inzet helder.’

• Over de GAS-boetes: ‘Vroeger kon de burgemeester zich verstoppen achter de verantwoordelijkheid van het gerecht. Nu is hij aanspreekbaar. De stad heeft een verkeerde burgemeester (lees “Bart De Wever, nvdr) gekozen als hij betogers beboet, maar amokmakende voetbalsupporters niet.’

• Over Antwerpen: Zo word ik met de dag optimistischer over Antwerpen. Mijn grote vrees was niet dat we de verkiezingen gingen verliezen, wel dat het in Antwerpen tien jaar zou duren voor de socialisten er opnieuw zouden staan. Ik kan alleen waanzinnig optimistisch zijn omdat het maar twee weken heeft geduurd. Dat mirakel krijgt te weinig aandacht. De Antwerpse afdeling was er een van oude gloriën die elkaar het licht in de ogen niet gunden. Als dan plots de macht wegvalt, duurt het normaal gezien een tijdje voor frustratie een alternatief toelaat.’

Besluit:

Zelfs wanneer Sp.a haar nieuw programma aan de burger tracht te slijten, kan zij het niet laten telkens weer die andere partij er bij te betrekken. Inzake overtuigingskracht kan dat tellen.

Open VLD wil af van 'confederalisme' en neemt afstand van N-VA

Verhofstadt zal in zijn nopjes zijn. Open VLD wil met dit statement “klaarheid” scheppen over waarvoor zij staat: een ordinaire belgicistische partij. Wellicht proberen zij hiermee de meubelen te redden. Of dat zal lukken valt nog te bezien. Trouwens, indien zij dan toch klaarheid willen scheppen, dat zij dan ook vandaag nog de termen “Vlaamse” en “liberalen” uit hun partijnaam schrappen. Want Open VLD (what’s in a name…) is niet Vlaamser of blauwer dan de PS of de Sp.a. Als dat geen statement is… !

Gwendolyn Rutten zegt: “Wij willen weg uit de crisis. Het land heeft twee jaar stil gestaan. Daar betalen we nu de prijs voor. Communautaire twistpunten moeten aan de kant. De focus moet op de economie.” Het is hypocriet er voor te pleiten dat in de volgende legislatuur de nadruk moet liggen op sociaal-economische hervormingen en het communautaire te begraven. Om de eenvoudige reden dat de twee onlosmakelijk met elkaar gebonden zijn. Het immobilisme sedert jaren is daarvan het besete bewijs. Indien de Open VLD dit na jaren regeren met de PS nog niet heeft begrepen, dat Vlaanderen geen eigen koers kan varen, dan horen dat soort politici niet thuis in de politiek. Maar afgaand op de recente peilingen en hun domme statements ziet het er naar uit dat ze daar zelf wel voor zullen zorgen.

Het is onmogelijk om de broodnodige sociaal-economische maatregelen te nemen zolang de PS Vlaanderen in zijn greep heeft en zolang Vlaanderen jaarlijks - zonder enige tegenprestatie en dit minstens nog 20 jaar lang - miljarden tranfers moet afdragen aan Wallonië en Brussel. Miljarden waarmee de Vlaamse regering een belangrijke eigen dynamiek zou kunnen realiseren in de eigen regio. Want ook in Vlaanderen zijn de behoeften groot en de wachtlijsten lang. Het verwijt van een gebrek aan solidariteit is in deze een vals argument. De Vlamingen zijn de meest solidaire burgers van de onland.

Het is nog even wachten maar ik kijk nu al uit naar de debatten tussen de partijvoorzitters in de aanloop naar de verkiezingen in 2014.

Addertje

“Zeggen dat ik scholen wil om mijn kinderen naar de elite te kunnen sturen is degoutant”

Bart De Wever in Terzake

Yves Desmet, politiek commentator bij De Morgen is gisteren serieus over de schreef gegaan in zijn commentaar op TV over de Vlaamse onderwijshervorming. Daarbij betrok hij de kinderen van Bart de Wever en speelde deze journalist, niet gehinderd door enige journalistieke deontologie, wel heel smerig de man in plaats van de bal.
Als notoire De Wever en N-VA-hater en –basher zei hij het volgende:

“Als niemand verplicht is om mee te doen (met de hervorming) dan schuift dat veld uit elkaar. En dan bestaat het risico inderdaad dat je scholen krijgt voor de elite – waar dan de kinderen van Bart De Wever naartoe zullen gaan – en scholen voor de rest.”

Ook in een opiniebijdrage in De Morgen gaf hij De Wever een sneer in dezelfde richting:

“En of die angst nu terecht is of niet, of die verandering er nu komt of niet, of Kris Peeters nu bakzeil haalt of niet: De Wever heeft wel aangevoeld waar de modale Vlaming te raken is. In zijn ambitie voor zijn kinderen, die liefst niet met het diverse Vlaanderen van de toekomst in de klas moeten zitten, maar veel liever met de vermeende elite waartoe ze, zo hoopt hij toch, ooit zullen behoren.”

Bij aanvang van een interview in Terzake gisteravond toonde Bart De Wever zich ten zeerste onstemd over de woorden van Desmet en diende hem van antwoord alvorens met het interview te beginnen:

“Ik moet iets kwijt. Wat die man van De Morgen heeft gezegd heeft mij tot in mijn ziel geraakt. Ik ben zoon van een spoorwegarbeider. Mijn moeder noch mijn vader hadden een hoger diploma. Ik heb alles wat ik ben te danken aan het Vlaamse onderwijs. Het enige wat ik wil is dat arbeiderskinderen zoals ik dezelfde kansen zullen krijgen, ook in de toekomst. Zeggen dat ik scholen wil om mijn kinderen naar de elite te kunnen sturen is degoutant.”

Addertje

Zonder commentaar

Voorpagina-nieuws in de Franstalige krant La Libre Belgique





Voorpagina van 26/5/2013



("Op één jaar voor de verkiezingen:
De N-VA begint te ontgoochelen: -6,2%")




Voorpagina van 27/5/2013

 

("De belgen zouden in 2014 Di Rupo kiezen ")






Voorpagina van 1/6/2013

 

("We moeten alles doen om de N-VA in 2014 te vermijden")






Voorpagina van 4/6/2013

 

("Zal de N-VA de Vlaamse regering doen vallen ?")