"Veel stichtende gedachten, maar weinig feiten"

• "Intussen blijft het dweilen met de kraan open. Want terwijl de federale regering en de deelregeringen eindeloos palaveren, raakte bekend dat afgelopen jaren ruim 44.000 banen verloren gingen alleen al door collectieve ontslagen. En haast elke dag zijn er berichten over de besparingsingrepen van de nooddruftige steden en gemeenten die, de prang op de neus gezet door de strenge Europese begrotingsregels, snoeien in hun personeelsbestand. De groeiverwachtingen voor 2014 blijven ruim onder de 2 procent die noodzakelijk is om het sociale systeem overeind te houden, en er wordt gevreesd voor stijgende werkloosheid."

• "Tot nog toe kan van de federale relanceplannen alleen worden gezegd wat Napoleon over de bijbel beweerde: ‘Veel stichtende gedachten, maar weinig feiten.’ Als er al sanerings- en relancemaatregelen werden genomen, dan hebben die veelal een effect tijdens de komende legislatuur. Wat erg betreurenswaardig is. ‘Omdat het’, zo waarschuwde gouverneur Coene in De Tijd, ‘gevaarlijk zou zijn niets te doen voor de verkiezingen.’"

• •  
• "Ook de plotse bezorgdheid van de sp.a-vicepremier Johan Vande Lanotte voor de elektriciteitsfactuur van de kleine man heeft iets tragisch. De voorbije acht jaar hebben deze regering en de vorige ervoor gekozen de elektriciteitsfactuur te laten stijgen met liefst 43 procent, bijna het dubbele van de stijging van de levensduurte. Volgens Eurostat werden de kleinste, zeg maar de armste verbruikers het hardst getroffen door die spectaculaire prijsstijging."

•  
• "De elektriciteitsfactuur weerspiegelt het failliet van de gevoerde politiek waarbij op geen enkel moment werd gepoogd de energieprijs af te remmen, laat staan terug te dringen. En net die energieprijs weegt in de concurrentiehandicap zwaarder door dan de pure loonkosten." 

Rik Van Cauwelaert in De Tijd (Het Paleis der Natie)

Bange Blauwe Belg

“Er is eigenlijk maar één rationeel argument voor zo’n [federale] kieskring. De politicologie raadt die aan om aan conflictbeheersing te doen. Zo’n kieskring zou de Belgische band versterken en de uiteendrijvende krachten moeten verslappen. Maar dan gaat het dus niet over een louter technische regeling van de verkiezingsorganisatie maar over een misbruik daarvan om een politieke agenda door te drukken. Er zijn alleen Belgicistische redenen om zo’n federale kieskring door te drukken en aangezien Open VLD zo geestdriftig is over het idee, wordt ons eerder besluit er alleen maar door bevestigd.

Open VLD gaat dus uitgesproken de Belgicistische toer op en heeft daar zelfs een extra overheidsniveau en een manipulerend kiessysteem voor over. Daaruit kunnen we opmaken dat die partij eerst Belg is en dan pas Blauw (mocht Blauw domineren, dan zou Open VLD uiteraard één overheid wegsaneren) maar voor alles Bang (want te laf om Vlaanderen dan consequent af te schaffen of toch tenminste sterk uit te kleden ten voordele van België).

Wat krijg je als een Bange Blauwe Belg institutionele voorstellen lanceert? Een inconsequent, anti-liberaal overheidszwaar gedrocht, dat de kool en de geit wil sparen.” 

Peter De Roover, chef politiek DOORBRAAK

Lees hier het volledige artikel Bange Blauwe Belg

Annick De Ridder:

N-VA-congresteksten geven doorslag

Vlaams parlementslid Annick De Ridder stapt over van Open VLD naar de N-VA. Dat kondigt de N-VA aan. "Als ik zie waarmee Open VLD instemt in de regering-Di Rupo, dan kan ik mij daarmee niet vereenzelvigen", zegt De Ridder. N-VA-voorzitter Bart De Wever is blij met de overstap.

De Ridder was meer dan 15 jaar actief bij de Vlaamse liberalen. "Dit was één van de moeilijkste beslissingen in mijn leven", zegt de Antwerpse politica. "Maar als ik zie waarmee Open VLD instemt in de regering-Di Rupo, kan ik mij daar niet mee vereenzelvigen", aldus De Ridder.

De 34-jarige De Ridder zit sinds 2004 voor Open VLD in het Vlaams Parlement. Tussen 2007 en 2011 was ze ook Antwerps gemeenteraadslid en fractieleider van de Vlaamse liberalen in de Antwerpse gemeenteraad.

In 2011 zette ze haar politieke carrière op een lager pitje. Ze ging voor Katoen Natie van Fernand Huts consultancy-opdrachten uitvoeren en stopte als gemeenteraadslid in Antwerpen en als bestuurder van het Antwerpse Havenbedrijf. Ze bleef wel in het Vlaams Parlement zitten.

De Ridder is niet meer tevreden bij de Vlaamse liberalen en stapt nu over naar de N-VA. De recente congresteksten van de N-VA hebben volgens De Ridder de doorslag gegeven. "Het project dat daarin wordt voorgesteld, spreekt mij aan. Een beleid gericht op een slankere overheid, belastingverlagingen en schuldafbouw. En een beleid dat de middelen focust op wie ze echt nodig heeft. Voor die idealen ben ik als jonge studente in de politiek gestapt", aldus De Ridder.

De N-VA-voorzitter Bart De Wever is blij met de overstap. Hij noemt De Ridder "een jonge hardwerkende kracht met dossierkennis en ervaring uit het bedrijfsleven". "Wij zijn dan ook blij dat Annick ons komt versterken", aldus De Wever.

Zeg eens euh! of… N-VA

N-VA overal aanwezig

"Ook dat Voldemortsyndroom zal op termijn vervelen. Die aandoening is het resultaat van het doorschieten van een strategiewending: vroeger hadden nogal wat partijen het onredelijk veel over N-VA en te weinig over zichzelf. Dat moest veranderen. En dat is veranderd. Maar het is zo doorzichtig en overdreven veranderd, dat het soms wat lachwekkend wordt.

Als voorzitter Beke roept (niet zegt, maar roept) dat CD&V niet voor een koud en kil Vlaanderen is, weet iedereen over wie hij het eigenlijk heeft. Maar Beke zegt het niet. Want na het congres hebben veel CD&V’ers het gezegd: dat ze niets over anderen hebben gezegd. Voor het geval dat dit nog niet opgevallen was. Het viel de voorbije dagen ook bij Open VLD te horen: we gaan het niet over anderen hebben. In Het Laatste Nieuws is te lezen dat wie op het congres van Open VLD de PS of N-VA vermeldt, geld in een blauw spaarvarken moet steken.

Waardoor N-VA dus overal aanwezig is, als een soort kwade kracht, wiens naam men niet mag uitspreken. Anders wordt hij alleen maar sterker. Zoals Voldemort (a.k.a. JeWeetWel of HijDieNietGenoemdMagWorden) in de verhalen van Harry Potter. Zelfs expliciete afkeuring van Voldemort door alle leerlingen van de politieke toverschool maken hem niet per se zwakker. De N-VA krijgt relatief veel steun voor de nochtans radicale confederalismevoorstellen: de exacte cijfers uit peilingen zijn irrelevant, maar de hoogte waarop ze zitten (40%) is opmerkelijk."

Carl Devos, professor Ugent (deredactie.be)

Tweeten

Federale beleid gegijzeld door PS uit eigenbelang

“Het faillissement van het Belgische systeem loert echter om de hoek als de verhouding tussen zij die bijdragen aan en zij die afhangen van de overheid nog voort uit balans raakt. Het precaire maar cruciale evenwicht tussen verantwoordelijkheid en solidariteit is te zeer verstoord. Te weinig wordt voor eigen deur geveegd, te veel wordt automatisch op de overheid gerekend. De sociale uitkeringen zijn gestegen van 63 miljard euro (of 22,8 % van het bbp) tien jaar geleden tot 97 miljard euro (of 26 % van het bbp) vorig jaar. Leefden we in 2003 op een sociaal kerkhof of in een verzuurde samenleving? Neen. Misschien zelfs minder dan vandaag.”

“Kan dit België zo nog doorgaan? Eerlijk gezegd, of België federaal blijft, weer unitair wordt of helemaal uit elkaar valt, dat kan ons op zich niet zo veel schelen, als er maar een toekomstgericht beleid gevoerd wordt. We moeten echter vaststellen dat het federale niveau daartoe niet meer in staat is. Verder dan wat lapwerk, dat met veel gespin uitvergroot wordt - ook op Vlaams niveau trouwens - geraken de verantwoordelijke politici niet meer. Het federale beleid wordt gegijzeld door vooral de PS die, in functie van het eigen belang, structurele hervormingen de wacht aanzegt.

De Vlaamse economie kan zich dit sociaaleconomische conservatisme steeds minder veroorloven. De concurrentiekracht van onze bedrijven glijdt af en de vergrijzing begint te bijten, terwijl de overheidsfinanciën nog in behoorlijk lamlendige staat verkeren. Of de verkiezingen van mei 2014 baren een federale regering die eindelijk spijkers met koppen slaat, of we hebben nood aan een andere staatsstructuur die zo’n beleid wél mogelijk maakt. Wat we in Vlaanderen zelf doen, doen we daarom niet beter, maar de verantwoordelijken zullen dan wel op een transparante en democratische manier rekenschap moeten afleggen.”

Daan Killemaes, hoofdredacteur ad interim bij Trends

Het volledige artikel vind u hier

Waarom krijg je confederalisme niet verkocht

“De voornaamste weerstand komt van de traditionele partijen, die vrezen macht te verliezen.” Dat zegt Herman De Bode, gewezen partner van McKinsey in Z-Talk Goossens.

Herman De Bode moest in 2005 een stap opzij zetten als topman van McKinsey Benelux nadat hij het “Manifest voor een zelfstandig Vlaanderen in Europa” van de denkgroep “In de Warande” had ondertekend. Vandaag zegt hij dat hij het Manifest opnieuw zou ondertekenen.

“De belangrijkste weerstand voor een splitsing van het land of het confederalisme komt van de traditionele partijen. Bij veranderingen moet je altijd kijken naar wie wint en wie verliest. De machtspartijen vrezen dat het nationale niveau helemaal wordt uitgekleed. En dat is net de plaats waar ze een heel belangrijke rol te vervullen hebben, aangezien N-VA de facto niet meespeelt op dat bestuursniveau. SP.A, CD&V en Open VLD hebben alle belang bij een status quo,” meent De Bode.

Hij vertelt ook dat Remi Vermeiren (voormalig topman van KBC), destijds de drijvende kracht achter het Manifest, in de komende maanden met een nieuw hoofdstuk over Brussel zal komen. Daarnaast werkt hij een voorstel uit voor de verdeling van de staatsschuld. De Leuvense denktank VIVES zorgt voor het cijfermateriaal.

Bekijk Z-Talk Goossens met Herman De Bode vanaf zaterdagochtend op Kanaal Z.

(Trends.be)

Peiling: Soms is meer minder en minder meer

Interpretatie door Le Soir van de peiling van gisteren van Ipsos (uitgevoerd in opdracht van vtm, De Morgen, RTL en Le Soir):

• De N-VA stabiliseert (tegenover hun vorige peiling):

  N-VA:   + 0,5%

Hoewel de N-VA in de peiling (tegenover de vorige) stijgt met 0,5%, spreekt Le Soir van een stabilisering. Tot daar niets aan de hand. Maar...

• De traditionele partijen (uitgezonderd Vlaams Belang en LDD) daarentegen gaan licht vooruit:

  - CD&V:   + 0,2%

  - VLD:      + 0,3%

  - SP.A:     + 0,4%

Besluit:

Voor Le Soir is meer minder en minder meer. ’t is natuurlijk maar hoe je  het wil bekijken. Maar we wisten het al: journalisten kunnen soms zeer subtiel uit de hoek komen…

 Addertje

« En Flandre, notre sondage montre une stabilisation de la N-VA, qui avait perdu 4,3 % en août dernier et reprend désormais 0,5 % »

« Les trois partis traditionnels progressent très très légèrement : 0,2 % pour le CD&V, 0,3 % pour le VLD et 0,4 % pour le SP.A. »

"Politieke logica maar economische onzin"

"CD&V lijkt niet langer gekant tegen een verlaging van de BTW op elektriciteit. Ondanks de nadelen is het politiek de enig haalbare maatregel om het concurrentievermogen te verbeteren."

"De verlaging van de btw op elektriciteit lijkt politiek de enig haalbare maatregel. Tot die conclusie schijnt CD&V nu ook gekomen. Het is beter in te stemmen met een onvolmaakte maatregel dan helemaal met lege handen te blijven. Beter één vogel in de hand, al is die niet zo fraai, dan tien in de lucht. 'Puur economisch heeft een btw-verlaging op elektriciteit geen zin. Maar het is beter dan nietsdoen', zegt ook Coene."

"De btw-verlaging is een dure maatregel. Op kruissnelheid kost hij de belastingbetalers jaarlijks 45.000 euro per gecreëerde job. Dat legt een extra last van 360 miljoen euro op de begroting. Maar dat vinden de regeringspartijen niet onoverkomelijk. Ze willen een trofee om naar de verkiezingen te kunnen, de kostprijs wordt doorgeschoven naar de volgende jaren. Dat probleem moet de volgende regering dan maar oplossen."

"Zo is het gemakkelijk, natuurlijk. Economisch snijdt het geen hout. Maar volgens de politieke logica is het een perfecte oplossing."

Stefaan Michielsen in De Tijd

Gemeentelijke onverantwoordelijkheid

De snel stijgende pensioenlasten krijgen in steeds meer gemeenten een wurgend karakter. Maar dat was wel perfect voorspelbaar. En wie tekende er voor de twee maal hogere pensioenen voor statutaire ambtenaren? Dinsdag 12 november werd de Gentse begroting in zowat alle kranten besproken. Terwijl er graag en veel ingezoomd wordt op verschillen in de problematiek tussen de ene en de andere stad, valt vooral op dat de recepten die terugkomen in steden als Gent en Antwerpen fundamenteel dezelfde zijn. Dat is ook niet verwonderlijk, gezien de budgettaire problemen die over heel Vlaanderen de lokale besturen teisteren. Recent werd nog uit nieuwe cijfers van de Nationale Bank en het Planbureau duidelijk dat de lokale overheden dit jaar afstevenen op een begrotingstekort van 548 miljoen euro, terwijl dat eerder geraamd werd op 260 miljoen euro.

In Gent alleen al dreigde een exploitatietekort van 105 miljoen euro. Deze zomer deed Louis Tobback als burgemeester van Leuven nog een oproep om de pensioenlasten van steden en gemeenten te laten overnemen door Vlaanderen. Maar de pensioenproblematiek op lokaal vlak als een geval van overmacht voorstellen is al te gortig. Het zijn toch de gemeenten zelf die al de ambtenaren hebben aangeworven die nu met pensioen vertrekken, een en ander was dus perfect te voorzien. Wordt van een burgemeester dan niet meer verwacht dat hij zijn stad als een goede huisvader beheert? Uiteraard is het verleidelijk de lasten af te wentelen op een hoger niveau, zodat alle belastingbetalers samen de factuur betalen. De burgemeester van een gemeente redeneert dat het voor alle Vlaamse belastingplichtigen immers over een relatief klein bedrag per persoon gaat. Dit maakt juist deel uit van de cultuur van onverantwoordelijkheid waar ons land mee worstelt. De gemeentelijke autonomie vereist dat lokale overheden zelf de verantwoordelijkheid opnemen voor kosten die ze veroorzaken. Dit impliceert ook dat hogere overheden op hun beurt niet de neiging hebben om steeds meer lasten en opdrachten op de gemeenten af te wentelen. Het lokale domein blijft de plek waar de publieke diensten opgeleverd worden aan individuen, gezinnen en bedrijven. Alle maatschappelijke materies krijgen immers finaal hun vertaling op lokaal vlak. Het is in elk geval beter dat er op lokaal vlak knopen worden doorgehakt terwijl de kiezer recht in de ogen wordt gekeken, eerder dan dat praktijken gangbaar worden zoals bij TMVW, een waterintercommunale die ‘vergat’ waarom het twaalf miljoen in een voetbalarena investeerde. ‘Wij houden niet alles bij.’

Ivan Van de Cloot, hoofdeconoom bij Itinera Institute en gastdocent economie, op de-bron.org

Zie ook: Hoe durven ze?!

“Pest Voor Vlaanderen”

“De OpenVLD komt van ver. In zijn Burgermanifesten bepleitte Verhofstadt destijds reeds een vorm van confederalisme. Hij zag daarin de enige mogelijkheid om Vlaanderen te bevrijden van de heerschappij van de Waalse socialisten (PS).”

“Zoals men weet heeft Verhofstadt toen hij de kans zag om Belgisch eerste minister te worden (1999), met toelating en steun van die verfoeide Waalse socialisten, alles verloochend wat hij ooit aanbeden had. Nu de Open VLD zich voorneemt om het confederalisme uit haar programma te schrappen, sluit zij eigenlijk de hele periode af die begon met de oproep van Verhofstadt tot vernieuwing van de partij en voor een grotendeels zelfstandig Vlaanderen. Het ene zowel als het andere is mislukt, en nu keert, als men goed toekijkt, de OpenVLD terug naar haar belgicistisch imago uit de tijd van Omer Vanaudenhove, de burgemeester van Diest die er in slaagde zijn PVV (zoals de partij toen heette), over heel Vlaanderen te laten bespotten als de “Pest Voor Vlaanderen”.”

Mark Grammens in ‘t Pallieterke