Naar de inhoud

adrienopstap

seniorennet.beseniorennet.be
stapvoorstapvoorstapvoorstap...

Categorie: Reizen

Zaterdag 1 oktober 2011

tot slot

slot- en dankwoord

Deze Camino kwam toch wat onverwacht maar dat is zo met Camino's. Ze zijn onberekenbaar en altijd verrassend. De beslissing om ziekenzorg in de kijker te zetten is niet toevallig. In het 'Jaar van de vrijwilliger' kon ik geen betere keuze maken.

Bij mijn laatste ziekenzorgvakantie heb ik enkele knopen doorgehakt.  Straks word ik er 65 (bij leven en welzijn). Ik wil het vrijwilligerswerk wel afbouwen maar niet loslaten. Het brengt me nog altijd veel vreugde en levenskracht.

De tocht zelf was min of meer dezelfde als in 2009. De beleving was natuurlijk anders. Samen met mijn broer, het was voor mij een ontdekkingstocht. Ik heb bewondering voor zijn doorzettingsvermogen. Onze pa zou fier geweest zijn op ons.

 "Astma is adembenemend en ademen is leven en zuurstof voor het hart".

Dank aan al die leuke reacties maar ook aan hen die in stilte mijn blog gevolgd hebben, soms uit onverwachte hoek. Bedankt Jos, voor het gezelschap aan tafel en onderweg.

Dank voor de steun van velen en enkelen in het bijzonder.

Dank aan mijn stapmaatjes van 2008.

Dank aan de medewerkers van ziekenzorg die zonder dat ze het zelf beseffen gemotiveerd hebben.

En 'last but not least', dank aan het thuisfront: de kinderen, de kleinkinderen en mijn schatje die mij toch weeral enkele weken moesten missen.

"Ultreya e Suseya"
"Westwaarts en Houdt vol"


Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 30 september 2011

soep en patatten

Soep en Patatten
Uit vele reacties bij de start van mijn blog was er één die vertelde wat velen bij zichzelf denken:

"Het is niet vanzelfsprekend dat je partner je voor een aantal weken laat vertrekken".

Ik moet dat met ja en neen beamen. Ja ik besef dat ik tot de 'happy  few' behoor die het volle fiat en zegen krijg, nu al voor de derde keer op stap op de camino naar Santiago de Compostela.

Die beslissing en "goedkeuring" komt er niet zomaar, zo eens effen tussendoor, tussen de soep en de patatten of tussen de lakens, laat dat duidelijk zijn. Ze is er één van overleg en vertrouwen.

Voor ons beiden is het een verschillende belevenis. Ik moet er al de snurkers bijnemen 's nachts, zij voelt een lege plaats. Ik tafel samen met pelgrimsmenu, zij meestal alleen, 's morgens, 's middags en 's avonds. En zo kunnen we doorgaan.

De koppeltjes, ze zijn er wel maar eerder uitzondering.

Gelukkig kunnen we samen uitkijken naar een hartelijk weerzien met alles erop en eraan :-) .

Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 24 september 2011

super

Super
Vele reacties bij de start van deze camino gingen in de richting van: super, geweldig, fantastisch dat je dit doet. Nochthans meen ik dat je absoluut geen superman of superwoman moet zijn om deze tocht te ondernemen. Iedereen die gezondheid bezit en vooraf wat oefent kan dit. Stappen doe je op je eigen ritme en pelgrimeren is zeker geen stapwedstrijd.
Pelgrimeren betekent voor mij loslaten van eigen zekerheden, ff nadenken, reflecteren, genieten van de schoonheid van de Schepper, de hand reiken aan wie naast je loopt, samen tafelen, zich laven aan de Bron, terug blikken en vooruit, back to basic, zichzelf in vraag stellen, 'meer met minder', je kruis dragen, achterlaten, geloven en vertrouwen. Op stap met zielsverwanten.
Als de woorden zo bedoeld waren, ben ik volledig akkoord.

Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 21 september 2011

HEIKABOUTERS

Hei-kabouters
Vertrekken 's morgens vroeg met een "limburgse bus". Een 'onverwachte?' ontmoeting heeft daar gisterenavond voor gezorgd. Rina, een verpleegster van ziekenzorg stond plotseling voor mij. Zij is mee met een wandelaarsclub "de Hei-Kabouters" die de laatste 250 km tot Santiago hebben afgestapt. De bus brengt hun tot aan een busparking in de stad en de laatste km stappen ze naar de kathedraal voor een groepsfoto, handig dus dat ze ons zijn tegen gekomen :-) .
Ik wil Jacob even goeie dag zeggen met een kort persoonlijk onderhoud. Ook de steentjes krijgen hun plaatsje. De rest van de tijd doden we met slenteren, kadootjes kopen en we posteren ons op een terras waar we al de toekomende pelgrims zien voorbij komen, net voor ze de kathedraal bereiken. Ik weet perfect hoe ze zich voelen, vermoeid maar ook verheugd. De laatste kilometers, de laatste loodjes. Dan het plein voor de kathedraal, emotie en in elkaars armen vallen. Het hoort er allemaal bij. We zien heel veel jongeren, het is hoopgevend. Morgen start onze terugreis. Eerst nog een nachtje Porto en dan zit het erop.
Ik wil ieder bedanken die belangstelling had voor mijn blog. Het was weer een genoegen om hem te maken. Gracias a todos y a la proxima vez

Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 20 september 2011

santiago

Santiago
Vertrekken als eersten in het donker rond 7 met een heldere maan als richtingaanwijzer. We willen tijdig in Santiago arriveren om de pelgrimsmis bij te wonen. Haleluja, rond 11u15 bereiken we de kathedraal. We feliciteren ekaar en zien Karin en Liesbeth die we enkele dagen geleden ontmoet hebben. We hebben geluk vandaag want de botafumero zal ons met heerlijke geuren bewieroken. Bij al die mooie gezangen komt mijn gemoed vol en komen emoties naar boven. Het is fijn om dat te delen. Mijn broer zegt het niet met zoveel woorden maar hij is zichtbaar tevreden en blij dit tot een goed einde te hebben gebracht. Sms,jes vliegen de kathedraal uit. Allereerst naar mijn schatje natuurlijk, nadien naar mijn stapmaatjes van 2008. We besluiten om in Monte do Gozo (berg der vreugde) te overnachten. Twijfelen om morgen naar Finisterre te bussen maar gezien de lange reistijd (2x 3uur) gaan we morgen nog een dag ronddolen in Santiago. We moeten Jacob nog omarmen (vandaag was er een veel te lange rij) en souveniertjes mogen niet ontbreken straks. Dit was een hoogtepunt. Iedereen en enkelen in het bijzonder een Caminoknuffel en een Buen Camino.

Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 20 september 2011

ziekenzorg

Steentjes
Bij mijn laatste ziekenzorg vakantie heb ik het met mijn medewerkers even gehad over mijn plannen voor deze tocht. Ook over de ervaringen uit mijn eerste tocht. Hoe ik een aantal intenties meehad en symbolische steentjes van vrienden, familie en mezelf. Cruz de Ferro, (Ijzeren Kruis) is een bekende plaats op de camino frances waar traditioneel vele pelgrims die daar passeren hun steentjes achterlaten. Het is daar intussen aan de voet van dat kruis een hele berg geworden. Die hoopjes vind je overigens overal langs de weg, allemaal lasten van mensen die er hier willen mee afrekenen. Een aantal medewerkers heeft me toen ook een steentje mee gegeven of een "denk aan mij als je toekomt" toevertrouwd. Mijn ervaring in 2008 was er één van vertrouwen en geloven: dit laat ik achter, iemand zal hier nu zorg voor dragen... ik mag dit loslaten, de lasten, de wensen, de zorgen, ook die van vrienden. Het is mijn vurigste wens. De meegenomen steentjes, mijn steentje, het prentje en de intenties krijgen een plaats in de kathedraal van Santiago.

Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 20 september 2011

PEPE

Pepe
Als laatsten vertrokken en eens vroeg ontbeten voor de verandering: toast met marmelade bij Pepe aan de kerk. Pelgrimeren is ook onthaasten, zoveel is zeker. Komen reeds rond de middag aan in Teo, onze geplande laatste rustplaats voor Santiago. We willen onze wasjes doen zodat we met een propere rugzak kunnen toekomen. 's Avonds  2 km verder tafelen we met 2 duitse dames. Het wordt een gezellig gesprek waar we alles te weten komen van elkaars kleinkinderen. Op de terugweg naar de albergue houden we weer halt aan een bar waar er nog enkele duitsers zitten en zowaar ziekenzorg ter sprake komt. Een 71 jarige duitser verteld hoe hij meewerkt aan een plaatselijk project van zelfstandig wonen "fur behinderten" en hij getuigt van "je krijgt er toch zoveel dankbaarheid voor terug". Er lopen veel duitsers op diverse camino's. Daar zal onze duitse paus niet vreemd aan zijn, vermoed ik.

Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 18 september 2011

ZON-DAG

ZONDAG
Wat een rustige nacht! We moeten de albergue zelf afsluiten en de sleutel op een afgesproken plaats leggen. We volgen het hele traject volledig door de natuur. Als we een bos uitkomen worden we halt gehouden door de plaatselijke "policia". Ik vermoed dat ze hun tijd moeten vullen op een zondagmorgen. En wat is hun finale vraag? "Queres selo seniores?" "Wil je een stempel, heren?" :-) . Later verneem ik van andere pelgrims, dat ze hetzelfde hebben meegemaakt.
We vullen de rest van de dag met rond te dwalen in Padron. Zondag in Spanje, betekend Zon-dag. De hele bevolking gaat de straat op voor ontmoeting, voor een drink in de bar, van jong tot oud. 's Avonds pelgrimsmenu 'met pimientos de Padron'(een plaatselijke specialiteit), vino tinto incluis en hij is goed, geloof me maar. Die geest-rijke drank voert ons tot goede geest-rijke gesprekken. Daar hoeft geen tekening bij.
Dit was weer een fijne dag, een godsgeschenk!

Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 18 september 2011

WELLNESS

Wellness
Vertrekken als laatsten. Na 4 km bereiken we Caldas del Reis. Eerste stop aan de bekende warmwaterbron, schoenen uit, voeten erin en een slok drinken, dat zijn de rituelen. Wellness op een zaterdagmorgen! Tot Padron zijn het nog 19 km. Onderweg besluiten we om af te slaan in Valga: een nieuwe Albergue (open december 2010) met 74 bedden en voorzieningen voor rolstoelgebruikers (die voorzieningen zijn er bijna in elke officiële albergue van 'Xacobeo Galicia'). We slapen er alleen vannacht. ´s Avonds volgen we nog een voetbalmatch in een plaatselijke bar en eten en drinken wat. De taal hier is gallicisch, heel verschillend van het spaans, zo klinkt het toch. Mijn gallicisch met wat gebaretaal erbij kan niet slecht zijn geweest want ik verkrijg alles wat ik vraag :-) . 

Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 18 september 2011

goodnight Sweden

Goodnight Belgium
De weg van vandaag is een kopie van gisteren, menos mas, laat ontbijt en kastanjes incluis. Onderweg spreekt een duitser me aan (een luxe pelgrim, weet hij van zichzelf). Hij behoort tot een groep die stukken met de autobus doet en in 4* hotels verblijft. Bepaalt moment heeft hij een vraag over de belgische politiek. 'Er versteht das nicht'. Ik beken dat ik er ook geen zinnige verklaring voor heb. Belgie, een land dat al decennia lang met 2 totaal verschillende culturen samenleeft, kan het nu ineens niet meer. Belanden om 14 uur in Briallos, een plaats zonder bar, zonder restaurant, dus zonder pelgrimsmenu. Gelukkig is er een dorpswinkeltje. De albergue biedt plaats aan 27 pelgrims. We zijn er alleen met een jong koppeltje en 3 zweedse dames. Het jonge koppeltje krijgt van de jonge hospitalera een prive kamertje. Jongeren verstaan mekaar perfect ;-). Als het licht uit gaat zeg ik 'goodnight Sweden' en aan de andere kant van de houten wand komt een antwoord in koor "goodnight Belgium". Het voelt als een nachtzoen :-) .

Reizen

Geschreven door adrienopstap om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van adrienopstap

↑ Terug naar de berichten