Ik heb een avond rondgezworven door de straten van mijn ziel Met een rugzak vol van heimwee en verlangen ... Ik heb gedronken met mijn onrust En gelachen met mijn pijn Ik heb geslenterd met mijn dromen die niet uitgekomen zijn Ik heb een avond lang gezworven door mijn ziel....
Ik heb een wereldreis gemaakt door het diepst van mijn gedachten En ik heb elke uithoek van mijzelf bezocht Ik heb geslapen met mijn twijfels En gedanst met mijn geweten Met mijn oude idealen bij het maanlicht opgezeten Ik heb een wereldreis gemaakt door mijn gedachten
Ik heb een avond lopen dwalen door de kamers van mijn hart Ook al waren die vaak bloedeloos en leeg Ik heb gevochten met mijn angsten En gefeest met mijn verlangen Ik heb de kale witte muren met mijn liefde volgehangen
En nu ben ik net een paar minuten terug van weggeweest Ik heb mijn rugzak zomaar in een hoek gesmeten En zie de beelden van de reis naar mijn geweten Het is een reis geweest om nooit meer te vergeten
Een lichtbol verlicht de donkere nacht. De volle maan straalt als nooit tevoren Het zien van de maan geeft me kracht ... Die kracht gaat nimmer verloren.
Wolken drijven voorbij als een wollen deken. Het maanlicht kleurt de wolken rood, geel en blauw De wolken laten de maan niet verbleken De maan straalt zijn licht voor mij en voor jou.
Ik heb geleerd dat alles gebeurd om een reden. Dat je moet leren van de fouten uit je verleden. Ik heb gezien dat niet iedereen te vertrouwen is. ... Zelfs je gevoel heeft het soms gewoon mis. Ik weet nu dat je soms iemand moet laten gaan, terwijl je weet dat ze voor altijd in je hart blijven bestaan. Ik besef nu dat je moet doen wat je hart je zegt en niet moet vechten voor iemand die niet voor jou vecht. Ik heb geleerd dat je niet meer moet houden van iemand die dat niet waard is. Ik heb me voorgenomen om nooit op te geven en altijd me dromen moet proberen na te streven. Ik heb gemerkt dat je hard moet zijn. Gevoelig zijn geeft alleen maar pijn en ik heb ervaren dat je van dit alles alleen maar wijzer word.