Archief

Tot hiertoe mag ik van het nieuwe jaar niet klagen... Gisteren onze eerste Nieuwjaarsreceptie gehad... en dat in "Kerkevelde"... Alhoewel ik mezelf op zwaar decreet zette wat voedsel en drank betreft... toch goed gesnoept van de onverheerlijke snacks en wijntjes... kwestie van beleefd te blijven als de mensen zo hun best doen hé... (hihi) Neen echt waar het was leuk, gezellig en lekker... spijtig genoeg moest mijn echtgenoot het allemaal beleven met een winter griepje... en das natuurlijk minder leuk! Vandaag zat er dan weeral goed nieuws in de bus, in de vorm van een briefje en kaart van mijn goede vriend Ramesh... Altijd blij met nieuws uit India en super blij als het goed nieuws is natuurlijk! Ramesh zijn vrouwtje Amul is in verwachting van een tweede kindje... en onze Ramesh begon zijn eigen zaak... Jawel! Hij kocht samen met zijn broer een spiksplinternieuwe mini bus en begon een taxi-travelbedrijf te betalen per kilometer... ze nemen ook toeristische trips op in hun gamma! Ze brengen je waar je maar wil!!! De minibus is een "Vip-coach" met airco en ligzetels! Dus lieve vrienden ik vroeg in mijn briefje aan hem om een foto en meer details zodat ik ook hier wat promotie kan maken! Het zijn brave, intelligente jongens dus safe zal je zeker zijn in hun goede handen!

Ik weet nu niet van welke centjes ze dit verwezelijken... en zit hier wel een beetje te glimlachen... omdat mijn frankske valt dat ik jullie nog wat moest vertellen van onze Ramesh... Hij werkte erg hard voor ons... want buiten het chauffeurwerk... boss naar ADCC... Evi naar AIS... ging hij de ganse dag op trenottel met madam... geloof me lui kon hij niet zijn... en hij blijft mij schrijven dat hij het erg boeiend vond om voor ons te werken... en dat hij het moeilijk had omdat hij géén "madam" meer kon vinden zoals ik... Dus hij hield wel van dat hard werken!!!! Onze Ramesh was loyaal en trouw... en geloof me dat kan niet echt van elke chauffeur gezegd worden... ik blijf erbij het is ne "gouwe"!!!!! Ook een erg trouwe Hindu en ik herinner me nog dat het in het begin niet makkelijk was om zijn vertrouwen te winnen! Maar... na een tijdje kreeg ik toch ook zijn donkere(") kantjes en geheimen te horen... En dan kom ik terug op de centjes... Natuurlijk stak ik Ramesh héél wat toe... net zoals iedereen die in ons huisje werkte! Zonder blinken of blozen durf ik wel stellen dat het goed vertoeven was ten huize "Van Ael"... maar ja dat ter zijde... We hadden het over centjes, en Ramesh zijn bijverdienste! Moet zeggen toen ik er van hoorde... ik verschoot wel wat... (Ik had dit niet gezien in die grote, schone, onschuldige ogen...) maar kreeg ook wel de slappe lach... ! En ik heb het lang verborgen gehouden voor mijn echtgenoot omdat ik niet wist hoe ik het moest uitleggen! Onze Ramesh zat immers... hmhmhmhmhmhmhmhm... in de porno-business... hahahahahaha.... 't Is te zeggen... Hij stapte in de Indische cinema-distributie-branch... Je koopt dus een film voor een bepaalde periode... 5, 10 of meerdere jaren... je gaat de cinema zalen af... leent daar je film uit en dan krijg je per verkocht ticketje een percentje... Het toeval wil dat hoe groot het "Bollywood" aanbod ook is... de meeste winst zit ook daar in "ondeugende" films... vandaar!!! Ik weet dat ze voor die bewuste film 50.000 roepies betaalde en dat er al uit hadden na 1 jaartje! Ze waren wel erg slim en bij de pinken... want de roepies werden terug belegd! We zijn ondertussen weeral een aantal jaren verder... Dus... ofwel kocht hij daar zijn mini-busje van... ofwel verkocht hij zijn héle huisraad, hebben en houwen... Ik lig er in elk geval niet van wakker!!! Blijf tevreden dat ik Ramesh sponsorde... en  ik doe mijn hoed af voor zoveel ondernemerszin! Proficiat Ramesh!!!! Zoals ik je vertelde je gaat het maken!!!

Op de foto de "Vip coach met puch-back seat" voor kippen!!!!!

ho... ho... ho... lieve bloggertjes... tussen de soep en de petatten zet ik mij eventjes aan de komputer... zodat jullie weten dat ik... nog a live and kicking ben! Het waren hectische dagen... het waren drukke dagen... maar zeker en vast ook leuke dagen! De na weën zinderen nog... maar we hebben het weeral gehad! Mijn zoon Peter is 35 geworden en deed het afgelopen jaar werkelijk alles waar hij altijd van droomde... hij vond een lieve bruid... trouwde... en trok op 28 december in zijn eigen huisje... dat op zich is voor mij al een super begin van het nieuwe jaar... eindelijk is hij gelukkig en content... en naar ik mag hopen voor lang!!! Ook mijn dochter stelt het wel... nog altijd gelukkig met Mick en onze prinses Marieke denken ze deze maand aan een... tweede kindje te beginnen!!! Wat kan een mens nog meer wensen dan gelukkige kinderen?! t'Ja... het is een cliché maar ik ga toch voor de gezondheid! Als we al eens denken dat we géén vrienden hebben en alleen zijn op de wereld... werd dat de afgelopen periode toch ook wel ferm tegengesproken... Met 102 goed bedoelde kerstkaarten en lieve wensen... om dan van de mails uit buitenland nog te zwijgen! Zelfs in America, Mauritius, en India werd aan ons gedacht... Dankuwel... thanks... thanks... thanks... het voelt warm aan het hartje! Als alles wat ons gewenst werd uitkomt... staan we er echt goed voor! Al die lieve wensen... al die mooie citaten... Ik wil er jullie toch twee niet onthouden...

"GELUK"
is eigenlijk...
een andere naam voor vrede,
tevredenheid,
vriendschap en vreugde!
(te lezen op de kaart van Mieke... vrij nieuwe kennissen)

en een héél citaat dat men nooit zou mogen vergeten...

"Vriendelijke woorden zijn soms kort, maar hun echo sterft nooit uit"...
(te lezen op de kaart van Tinne Rombouts... Vlaams volksvertegenwoordiger en schepen in Hoogstraten... zelfde partij waarvan mijn echtgenoot Aartselaars secretaris is als vrijwilliger...)

Mooi... Mooi... Mooi

Ook héél blij ben ik met de kaart-foto van mijn neef Ronny... de super lieve zoon van mijn overleden broer Jean... Wij verloren elkaar een tijdje uit het oog... want mijn broer en zijn vrouw Manolita waren gescheiden... Toen mijn broer stierf zocht ik hen op... ze kwamen naar de begrafenis... maar het verwaterde terug... Ronny was toen nog héél erg jong... Om een lang verhaal kort te maken... vorig jaar zag ik onverwacht Ronny terug op een rommelmarkt... zonder dat hij mij moest zeggen wie hij was... en de band werd aangehaald! Ronny blijkt niet alleen sterk op mijn broer Jean te lijken... maar is dus ook een super, sociaal,  fijn persoon ... en heeft een tof gezinnetje... met zijn vrouwtje Ellen en dochtertje  Aila!

Lieve bloggertjes één dezer kom ik jullie allemaal echt eens bezoeken... ondertussen mag je al kennis maken met "Het Ronny gezinnetje"...

Na een vrij leuke dag... heb ik eindelijk eventjes tijd gehad om mijn blogje aan de linkerkant aan te vullen met de "Sinterklaas" foto(tjes)... Ook kom ik met plezier nog eens terug op het Hindu-artikeltje over het proper-water, door "canna"! Het complex waarvan sprake bestaat uit 8 apartementen met elks een volwaardig gezin... een groot Indisch gezin dus... En het gezuiverde water waarvan sprake beloopt 700 liter van de dagelijkse totale consumptie van 1200 liter... Als ik mijn waterfactuur eens bekijk... Toch niet slecht om te bezuinigen hé... Canna kan vooral gevonden worden in de wilde natuur... onnodig te zeggen dat men nu héél erg onbezonnen canna naar de steden brengt... en daarbij het voedsel voor de wilde dieren dat canna eigenlijk is... zwaar in gevaar brengt!!! Ondertussen blijkt ook een tweede plant over dezelfde eigenschappen te beschikken... de "Colcassia" of "Seppankizhangu"... Waar dat gevonden wordt moet ik nog eens op zoeken... ergens in het volgend jaar... In elk geval zie je maar weer dat wanneer de nood het hoogst is... worden er oplossingen gevonden hé...

Deze aapjes ergens langs de weg... liggen er al vast niet van wakker... zij vinden eten genoeg in de grote stad... en als ze het niet vinden... dan pikken ze het wel uit je zakken!Want geloof me in India wonen wat franke apen bijeen hoor!

Vandaag voor jullie en natuurlijk... voor mezelf de Indische kranten gelezen... en weeral héél veel van opgestoken... Algemeen is geweten dat er in Indië torenhoge waterproblemen zijn... ofwel is er te veel... ofwel is er te weinig... Maar echt proper is het nooit! Dus de allerslimsten... zoeken al jaren achter oplossingen... Zelf mijn schouders gezet achter bepaalde water-harvesting projecten toen ik daar woonde... blijft dit fenomeen mij dan ook enorm boeien... Mijn oog viel daarom op volgend bericht... "Canna plant... cost-effective... in a residential  complex... in Srinagar"... Blijkbaar filtert deze plant sterk vervuild water zonder één probleem... De "Canna" of "Kalvazhai"... draagt het oudste fruit van de wereld en word ook wel eens "Apple of Paradise genoemd"... raar is dat het in apple of paradise... over een wilde bananeboom gaat... dus appelen met bananen vergelijken mag wel...hmhmhm... Neen alle gekheid op een stokje... In dit appartementsgebouw recycleerd men vervuild water met een héél simpel systeem. Achter in de binnentuin staat een rij canna-planten en deze zorgen voor drinkbaar water! Het vuile water loopt door het canna-bed... waaronder lagen zand en blauw metaal...  een polythene bedekking zorgt er voor dat het water niet de grond in trekt! Het zijn vooral de wortels van de plant die het werk doen... waarna het zuivere water opgevangen wordt in een tank... Héél vindingrijk... en daarenboven zoals de bewoners het omschrijven... "Low cost maintenance and zero power consumption"... Woh... is dat niks voor hier in België???

One deed without a selfish motive is like a single step on the ladder between heaven and earth...

(The essence of Hinduism)

Daar waar het geloof het in onze Westerse wereld het toch wel een beetje laat afweten... is het in Indië aan de winnende hand! Zelfs de nieuwe generatie... kinderen geloven in hun Goden... zoals "Hanuman"... en "Ganesh"... De winkels draaien op volle toeren... en bekers.. t.shirts enz... enz... met de afbeelding van de Goden verkopen als zoete broodjes! Niet verwonderlijk dat er ook een film kwam... een nieuwe dan... want er bestaan al een heleboel kinderfilms met Goden in de hoofdrol... (zelfs in de "Gita"... die trouwens een aanrader is... voor iedereen die een beetje interesse heeft voor de Indische cultuur en Godsdienst... staan de meest prachtige kinderverhalen... ) De nieuwste film  "My friend Ganesha" gaat over een jongetje dat verwaarloosd word door zijn ouders... en een vriend vind in Ganesha... vooral op momenten dat je inderdaad een vriend héél erg nodig hebt... in times of trouble! In elk geval en ondanks de slechte kritieken ga ik de film wel eens huren in Antwerpen... Hij krijgt in Indië de naam "Half-cooked" opgeplakt... en volgens de kritieken blijf je na de film met een leegte achter... De Indiërs hun adoratie voor films kennende... Héél verwonderlijk... Ik hou jullie op de hoogte!

Op 7 december was ik jarig... Hoe oud??? Dat mag je eens raden hahahaha... oplossing links in mijn blogje natuurlijk! Maar dat ik jarig was zal ik dit jaar geweten hebben... Ramesh wist het alvast nog... want de eerste sms die ik kreeg... n.b om 5 uur s'morgens was van onze ramesh... De schat! Het is daarenboven zowat de eerste keer in mijn lange leven dat we mijn verjaardag een beetje vierden... Waarom? wel ja als je jarig zijt in December zijn er andere festiviteiten... Dus eigenlijk was mijn verjaardag altijd wel een beetje... iets... op de achtergrond! Dit jaar had mijn echtgenoot echter voor een superleuke dag gezorgd... en dat was eigenlijk best nice for a change! De 7e zelf, begonnen met een ontbijtje... een eerste warm wijn op de kerstmarkt in Antwerpen... cadeautje gekozen... en mosselen gaan eten! Wat een luxe hé! Dankuwel ventje van mij! Gisteren zijn we dan gaan eten met vrienden in het "t handig brochetje"... Ook gezellig... de all-in doet een beetje holliday aan... en weeral een cadeautje! Niet nodig... het allerbelangrijkste vind ik immers altijd de warmte van vriendschap... en de oprechthieid van het hart... maar... natuurlijk is een cadeautje goed meegenomen hé... dankuwel lieve vrienden... en vandaag... is het... weeral een leuke dag... De kinderen komen... voor mijn verjaardag en... ook voor ons Marieke haar Sinterklaas want die is langsgekomen vannacht! Goh wat leuk... wat luxe allemaal! Wat eten we dan vandaag... awel... Na het Indische... en de mosselen... is kaas mijn grote favoriet... dus vandaag is er kaastafel met ovenverse minibroodjes... een lekker glaasje rode wijn... taart... en hopelijk... voor mij... ontbreekt het het allerbelangrijkste niet... de pretlichtjes in ons Marieke haar oogjes bij het openen van haar Klaaspresentjes!

Wat volgende week betreft... buikriem aan... want al die "vreetkilo's"... gaan er anders niet terug af gaan... en als ik daar niet op tijd iets aan doe... is mijn gewicht gewoon naar de maan!

Natuurlijk met wat oefeningen zoals het team van "AISC Raptors cheerleaders"... zoals Evi en haar lerares sport deden in Chennai zou dat wel lukken... gewicht verliezen dan... maar... daar ben ik wel een tikkeltje te oud voor geworden... spijtig... dat de tijd soms niet even stilstaat...

De sneeuwmannen waren een grote hit... De brunch was een grote hit... en zelfs het vervolg was een grote hit... want na afloop... waren er niet alleen de centjes... maar we knipten, breiden terug... en de kindjes van al mijn weeshuisjes waren van dan af een sneeuwman rijker! Hoeveel kinderen hebben wij met deze simpele dingen gelukkig gemaakt?! Wat kan het leven toch schoon en simpel zijn... Simpelweg... schoon zijn!

Zelfs de stoerste der stoeren... van highschool "Sharyll"... maakte zich die dag het schminken eigen! Wat men met vereende krachten al niet bereiken kan!

De ezeloortjes waren voor mij... die dag! Maar voor de kinderen waren er mooi uitgeknipte rendier-oren... of zijn het hoorns... neen... neen... lisetje het is een gewei... en daar hadden jouw high-school kids de perfecte schmink voor bij!

Foto: Evi, Noor, en een superfier 1e jaars kleuterke...