AARON KOMT !

"

Op zaterdag 09 februari 2008 werd onze kleinzoon Aaron gedoopt in de Basiliekkerk van Halle. Deze Basiliek is gekend voor de aanbidding van de zwarte Lieve-Vrouw, die hier haar beeld heeft staan in het rechtse voorportaal. Vele bedevaarders komen uit alle windstreken met Pinksteren afgezakt om O-L-Vrouw te aanbidden en te vereren.

Zaterdag was onze kleine Aaron het middelpunt van belangstelling voor alle aanwezige  familieleden en kennissen om er zijn doopsel mee te maken. Alles verliep vlekkeloos en intiem, de pastoor sprak vooral over de symboliek van het doopsel en ook de belofte die wij als aanwezige getuigen dienen te volgen : d.w.z. Aaron op zijn weg naar de volwassenheid volgen en hem zonodig met raad en daad bij te staan volgens de regels van het Geloof. Als dooppeter kan ik me het niet anders voorstellen en zal mijn kleinkind steeds beroep op mij mogen doen vooral in kwade en moeilijke tijden.

Een gezellig doopfeestje achteraf heeft deze mooie lentedag met recordtemperaturen van om en bij de 17° besloten .

 

Vervolg 1947/2007 (4) :

Schrijven op en lei : Het computertijdperk was nog heel ver weg. Wij dienden ons in de jaren ’50 van meer gewone middelen te bedienen om op te schrijven. Zo was er de fameuze lei en griffel die toen in gebruik waren. Bij het begin van het schooljaar kreeg iedereen een dergelijk attribuut om op te schrijven. De lei bestond uit een rechthoekig dun asgrauw stuk lei (zoals de leien gebruikt als dakbedekking) omlijst door vier houten latjes. De griffel zag er uit als een puntvormige langwerpige stift eveneens gemaakt uit leisteen en omzwachteld met een kleurrijk papiertje. Met de griffel werden alzo de eerste letters en cijfers  op de lei gegrift. Heel praktisch was dit, want na een dictee of rekensommetje konden de gegrifte tekens terug weggeveegd worden met een al dan niet vochtig doekje of sponsje. De lei kon langs beide kanten gebruikt worden en met de griffel werd geschreven tot er enkel maar een kort stompje meer overbleef.

Op het einde van het schooljaar werd de lei terug proper gemaakt voor onze opvolgers. Daartoe diende elke leerling op de laatste schooldag een stukje schuurpapier mee te brengen om de houten omlijsting af te schuren zodat elk  vettig spoor van vuil verdwenen was en het hout terug zijn blanke kleur vertoonde. Klaar voor gebruik in het volgend schooljaar.

.Aron was zondag voor de eerste maal op bezoek bij Oma en Opa. Wij hebben een feestje gebouwd met de kinderen. Wat is het zalig om zo'n klein ukje in zijn zeteltje te zien liggen en dat hij bij tijd  begint te wenen als de honger knaagt. Maar daarna wel terug vredig in slaap valt. Genieten is dit !
.

Vervolg 1947/2007 :

Het schooltje waar ik mijn eerste pasjes zette naar de grote wereld bestond uit twee klaslokalen gescheiden door een speelzaal. In het eerste lokaal zaten drie kleuterklasjes bij elkaar onder de hoede van juffrouw Emma in het andere lokaal zaten de 1^e, 2^e en 3^e studiejaren samen met één lerares, juffrouw Gusta. Dat wil zeggen dat beide onderwijzeressen elk rond 25 leerlingen moesten onderwijzen. Maar buiten het les geven was juffrouw Gusta ook bedreven als tandarts van de school. Met kinderen van 7 à 8 jaar was het zo dat die meestal op deze leeftijd hun melktanden aan het verliezen waren. Het was dan ook een gewoonte, en om elkaar te jennen, dat zo gauw we van elkaar wisten dat er zo,n tandje losstond we onmiddellijk de juf hiervan op de hoogte brachten met de melding  : “Juffrouw Marcel ,Frans of Willy…(naargelang), hebben een losse tand staan” opdat deze aan de slag kon gaan. D.w.z. zij kwam de losse tand met de blote hand, al wringend en duwend tot hij het volledig begaf, uit de betrokken mond trekken. Als aandenken mochten wij het gesneuvelde melktandje meenemen naar huis.  Menig traantje is er gevloeid, maar wij werden er alleen maar sterker van.

Zo heeft juf Gusta in onze klas ettelijke tandjes getrokken.

.

zondag 11/11/2007 : vervolg 1947/2007 :

 

Hoe men het jonge geweld reeds van in de kleuterklas onder de knoet hield :

Een klein voorval zit nog alsof het gisteren gebeurde in mijn geheugen : op een mooie dag, nadat we het stilaan gewoon werden bij juffrouw Emma, en de herinnering aan thuis en onze moeder tijdens de dag aan het vervagen waren kregen we natuurlijk meer aandacht voor onze medekleuters uit de klas. Zo was er bij het spelen rond de fameuze zandbak een ruzie ontstaan met een vriendinnetje, waarbij ik dat kind zodanig bij haar blonde lokken had gesleurd dat er plukjes haar aan mijn vingers kleefden. De Juf die het had gemerkt en tussen beide kwam trok me bij mijn kraagje en sleurde me met volle kracht de gang door recht naar het kolenhok (de kachel in de klas werd gestookt met steenkool) waar ze me in het donker opsloot , de deur ook met de sleutel vastmaakte en me alleen achterliet. Van woede en angst heb ik toen de zolen van mijn bottines los gestampt op de vermaledijde deur. Thuis kon ik het nog eens uitleggen hoe dat zoal kwam en gelukkig kreeg ik nog geen bijkomende straf.

Eerste slechte ervaring met gezag en de gevolgen ervan bij ongepast gedrag, maar wel een goeie les.

zaterdag 10/11/2007 : vervolg 1947/2007 :

 

Enkele indrukken over de kleuterschool uit 1950 : mijn eerste indrukken uit dit ver verleden en meteen ook mijn vroegste en bewuste herinneringen uit mijn leven zijn, de eerste schooldag in september begin jaren ‘50 in het kleuterklasje van mijn dorp. Vooral de grote schoolkoer en een boel huilende kinderen, de meeste hardnekkig vasthoudend aan hun moeders rok, en op hun wenend gezicht tranen van angst voor het onbekende. Dan de eerste schooljuf, Emma, die de jonge bleitende meute naar het schoollokaal tracht te loodsen, terwijl ontroerde moeders met pijn in hun hart, één voor één zwaaiend naar hun telgen, traag  de speelplaats verlaten. In het klasje zelf keert de rust terug na het laatste gesnik van de meest hardnekkig wenende peuter. Midden in het klasje staat een heel grote vierkante zandbak met allerlei speeltjes waar wij de eerste schooldag het eerste werden door afgeleid. Het mooiste ogenblik van die dag was echter het moment waarop moeder aan de schoolpoort stond te wuiven om ons terug mee te nemen naar huis.

.

Veel gedraaide muziek uit die tijd :

Rock around the clock (Bill Haley and his comets)
The great pretender (the Platters)
Aint' that a shame (Fats Domino)
Diamonds are a girl's best friend (Marilyn Monroe)
A woman in love (Frankie Laine)
Maybellene (Cuck Berry)
Razzle dazzle (Bill Haley)
Only you ((The Platters)
Love is a Many Splendoured Thing (The Four Aces)
Whatever lola wants (Sarah Vaughan)
Moonlight Gambler (Frankie Laine)
Hey There (Johnny Ray)
Jamaica farewell (Harry Belafonte)
My Prayer (The Platters)

vrijdag 09/11/2007 : vervolg 1947/2007 :

 

Wat wij als grootouders van plan zijn te doen is onze eigen kinderen, die met twee uit gaan werken, helpen bij de oppas en opvoeding van hun zoontje. Op geregelde tijdstippen zullen we ons vrij maken om de kleine Aaron bij ons thuis op te vangen terwijl zijn ouders aan het werk zijn.

Ik hoor veel gepensioneerden zeggen bij mij zal dat niet het geval zijn, wij willen van ons pensioen genieten om zoveel mogelijk zelf op reis te gaan en onze hobby’s uit te oefenen.

Natuurlijk hebben die mensen ook gelijk. Maar als het er op aan komt zie ik de meesten toch kiezen voor de kleinkinderen of proberen ze een combinatie van de twee mogelijkheden te doen. Velen kiezen tijdens de vakantie voor verlof aan zee samen met kinderen en kleinkinderen. Wat tot plezante familie- reunies kan  leiden.

Anders ging het er aan toe begin jaren ’50. Ik herinner mij van mijn eerste levensjaren dat ik ook dikwijls bij mijn grootouders werd opgevangen en er het meeste van de tijd aanwezig was. Het was er een warm nest waar ik graag vertoefde. Vooral in de winter zat iedereen rond de”Leuvense Stoof” en vertelde grootmoeder verhalen en de laatste nieuwtjes uit het dorp. TV bestond nog niet, we luisterden des te meer naar de radio voor het half-uurtje van de soldaat, waar op aanvraag van miliciens plaatjes werden gedraaid.  Ook werden er luisterspelen uitgezonden die zo spannend waren dat men een speld kon horen vallen in de huiskamer. De avond werd meestal afgesloten bij het lezen van een rozenhoedje door grootmoeder, waarna iedereen tevreden zijn bedstede opzocht en vredig in slaap viel. Die avonden waren in niets te vergelijken met deze van nu.

.

Exact 60 jaar na mijn geboorte in het jaar 1947 werd mijn eerste kleinzoon geboren in 2007.
In die tijdsperiode van 60 jaar ligt een wereld van verschil zowel op vlak van levenswijze, welvaart, vooruitgang op gebied van telecommunicatie (gsm, radio, tv, internet....), reizen, ontspanning enz...
Geboren worden in 2007 gebeurt heel wat comfortabeler en de risico's voor moeder en kind zijn heel miniem geworden. Alles gebeurd gepland en in goed uitgeruste hospitalen. In 1947 werd meestal thuis bevallen achter de "Leuvense stoof" in het bijzijn van een plaatselijke vroedvrouw. De moeders dienden tot negen dagen platte rust in acht te nemen, terwijl men nu na drie dagen het hospitaal kan verlaten. De meeste moeders van toen waren echte huismoeders en dienden niet buitenshuis te gaan werken. Zo konden ze zich onbezorgd bezig houden met het verzorgen van hun baby. Veel moest wel manueel gedaan worden gezien er nog geen moderne wasmachines, papflesverwarmers, pampers.... voorhanden waren. Ook de taak van de vaders zag er helemaal anders uit. Gezien zij meestal de kostwinners waren en overdag uitwerken moesten beperkte dit zich tot het verversen van een luier en het 's nachts eens opstaan om de huilende baby zijn tutje te geven. Nu men met twee uit werken gaat zal de baby na enkele maanden bij de onthaalmoeder worden gedaan en er 's avonds terug worden afgehaald.
(wordt vervolgd)

.

Beste bloggers,
Dank zij een behulpzame medeblogger heb ik de uitleg gekregen om een foto van mijn harde schijf te transporteren naar mijn blog. Het resultaat ziet U op bijgaande foto. Deze foto werd genomen twee dagen na de geboorte van mijn kleinzoontje op 21 oktober 2007. Bij deze wil ik nogmaals Freddy, Patty en Taiboke bedanken voor de deskundige uitleg. Had wel wat moeite, maar na wat probeersels lukte het dan toch.
Nu kan ik regelmatig een fotootje plaatsen van alles en nog wat voor wie geïnteresseerd is, natuurlijk.
Tot binnenkort op mijn blog.

.

Welkom aan alle bloggers van het seniorennet.
Als gepensionneerd babyboomer ben ik van plan mijn vrijgekomen tijd nuttig te spenderen. Daarom o.a. de aanmaak van deze blog, waarin ik vooral herinneringen aan de jaren '60 zal trachten boven te halen (vooral over muziek, life-style, actualiteit, sport......)
Actueel ben ik bestuurslid van een socio-culturele groep die zich inlaat met het organiseren van wandelingen, fietstochten, stadsbezoeken enz...) Ook hierover wil ik regelmatig berichten en onze ervaringen mede delen.
De babyboomers zijn de mensen uit de "protestgeneratie". Zijn geboren tussen 1941 en 1955, tijdens de grootste na-oorlogse welvaartsstijging sinds lang.
Kenmerkend voor deze generatie is :
- de waardering voor de democratisering;
- de individuele ontplooiing;
- de bereidheid tot politiek protest;
- minder gezinsgerichtheid.
De grootste omwenteling uit die periode was de revolutionaire impact op de muziek, vooral uit de lichtere rock- en popwereld vanaf eind jaren 1950 en de jaren '60 (sixties).
Met nieuwe groepen als The rolling Stones, The Beatles, The Who, The Kinks, The Annimals, The Byrds en vele anderen was de trend gezet voor een heel vruchtbare muzikale periode, waarvan we heden nog steeds de resultaten merken. Reeds in de hitparade van september 1965 stonden velen in de top-tien zoals blijkt uit het nederlandse weekblad Hitweek van 17/9/1965 :
1. Satisfaction. The rollling Stones;
2. Help. The Beatles;
3. Il silenzio. Nini Rossp;
4. Mr. Tambourine Man. the Byrds:
5. Wooly Booly. Sam The Sham;
6. Zorba the Greek. Duo Accropolis;
7.Sophietje. Johnny Lion;
8 . I'am Alive. The Hollies:
9. Got live of you want it. The Rolling Stones;
10. Universal Soldier. Donovan

Het allereerste feit dat ik langs deze weg zeker wil melden is de geboorte op 27/10 ll. van mijn eerste kleinzoon Aaron.  Een prachtige baby van 3kgr.250 en 49 cm. Mijn zoon en schoondochter maken het ook uitstekend. Mijn echtgenote en ikzelf zijn zo fier als een pauw temeer daar ikzelf als dooppeter mag figureren.
Graag had ik een foto geplaatst van het kleine kindje en de fiere peter maar het lukt niet wegens te groot formaat; Kan iemand mij soms laten weten hoe ik zo'n een foto kan verkleinen om hem toch op mijn blog te kunnen plaatsen.
Ook ervaringen met kleinkinderen en hoe er mee om te gaan zijn altijd welkom.
Blogger Alix.