Al van mijn 12 jaar heb ik interesse in electriciteit en electronica. Ik bouwde verschillende (kleine) radiotoestellen zoals een kristal radio en later 1, 2 en meerdere buizen ontvangers alsook transistor ontvangers. Hierbij kwamen dan nog versterkers, luidsprekerboxen, e.d. Dan ben ik verder gaan studeren en haalde een diploma technisch ingenieur electronica (later industrieel ingenieur). Bij het leger waar ik een opleiding radioherstellingen had gekregen in Mechelen, belandde ik uiteindelijk in Soest Duitsland, waar ik verantwoordelijk was voor de radio's van de C-batterij van de 6de artillerie. Na mijn legerdienst was ik werkzaam bij Atea (telefonie), later GTE Atea en nog later Siemens. Hier deed ik een grote expertise op in ontwerp en in het bijzonder van microcontroller systemen. Van die expertise maak ik nu nog dankbaar gebruik voor reeds tientallen kleine systemen die ik ontworpen en in dienst gebracht heb. Zo zijn er bvb. verschillende timers, sturingen (o.a. modelbouw en radio amateurisme) en nog andere projecten. Beroepsmatig volgde ik de Intel reeks op, later gebruikte ik de MCS-51 familie en sinds enkele jaren de AVR reeks van ATMEL. Voor deze processoren beschil ik over alle ontwikkelingssoftware (assembler, C compiler, simulator, programmer, om er maar enkele te noemen.)
Midden januari 2007 is ons vlinderhondje bij ons ingetrokken. Hij was toen 10 weken oud. Vermits hij (ja het is een reutje) in november 2006 geboren was moest zijn officiele naam met een "F" beginnen. We hebben hem Furby genoemd. Zijn volledige naam is Furby The Costalina. Zijn vader (Rikki) is meervoudig kampioen. We hebben enekele maanden voordien overwogen welk ras we zouden aanschaffen. Hiervoor kwamen in aanmerking een chihuahua, doch deze hebben soms een heel moeilijk en dominant karakter of een vlinderhondje. De keuze was vrij snel gemaakt en we raadpleegde de kweker Jan Roossens uit Dilbeek hiervoor. In november was er een nestje van 5 pups. In december 2006 zijn we dan gaan kiezen en hebben daar onze Furby gekozen. Hij moest wel 10 weken zijn om zelfstandig te worden. Momenteel heeft hij een schouderhoogte van ongeveer 28cm en weegt 2,8 kg. Het is een hondje met een eigen karakter uiteraard en ik moet toegeven hij waakt zeer goed. Als hij een vreemd gerucht hoort in ons appartementsgebouw is hij één en al aandacht en als hij het echt verdacht vindt zal hij blaffen. Na enkele maanden was hij helemaal zindelijk, na heel wat tijd hiervoor gespendeerd te hebben door mijn vrouw Lydia, die dan nu ook 3 maal daags met hem gaat wandelen.
Omdat ik veel interesse had in radio en elctronica heb ik mijn radioamateur licentie behaald in 1979. Ik kreeg van de bevoegde instanties (BIPT) de roepnaam ON7PG. Eerst werkte ik met een geleende transceiver die de HF banden (80 tot 10 meter) aankon en als antenne werd een Mosley junior 3 band beam gebuikt. Later kocht ik een Kenwood TS-830, waarbij 100W HF vermogen op de antenne kon gezet worden. Met dit toestel heb ik met gans de wereld communicatie gemaakt in fonie (spraak). Een verbinding naar Australie was geen enkel probleem, alleen kon dit niet op bepaalde tijdstippen, vanwege de wijzigende propagatie. De zonnecyclus van 11 jaar is daar een heel belangrijk deel van. In het begin van de jaren 1980 was er een optimale cyclus en kon er met redelijk weinig vermogen met de USA contact gemaakt worden. Hier leerde ik enkele vrienden over de grote plas kennen. In 1985-86 zijn we voor het werk zelf een jaartje in de USA gaan wonen met gans de familie en daar heb ik een amerikaanse roepnaam bekomen, nml. NT7M omdat ik aan het amerikaanse radioamateur examen heb deelgenomen. De zonnecyclus was toen heel ongunstig en het was bjina niet mogelijk om vanuit de USA verbindingen met Belgie te maken. Vandaag ben ik nog actief, niet meer op de HF banden , doch op de hogere frequenties, zoals op 144 en 430 Mhz. Dit zijn frequentiebanden die speciaal aan de radioamateurs zijn toegewezen.
In het verleden heb ik redelijk veel analoge fotografie gedaan. Mijn toestellen waren een Nikon Photomatic en later een Nikon F-801S met volgende lenzen: 18mm, 50mm, 105mm, 200mm, 400mm en zoom 28-105mm. Als vergroter werd een kleinbeeld Durst gebruikt. Later ben ik overgestapt naar de digitale fotografie met als eerste toestel een Nikon CP4500, wat defect geraakte, dan verder wat ik nu nog bezit een Canon Powershot A610 en een Nikon D200 DSLR met een zoom 18-200mm VR lens. De Canon is vrij compact en die heb ik steeds bij me als ik weg ga. Het mooie aan dit toestel is dat de LCD viewer in alle posities kan geplaatst worden, zodat je het toestel zeer laag of hoog kunt houden zonder halsbrekende toeren uit te halen. De D200 hou ik voor de speciale gelegenheden, wegens zijn omvang en gewicht. Hiermee fotografeer ik steeds in basic jpeg, dit in tegenstelling met de meeste fotografen die bij RAW zweren. Ik kan ook de jpegs aanpassen waar het nodig is, zonder overmatig (zichtbaar) kwaliteitsverlies. U kunt enkele van mijn foto's bewonderen op:
http://picasaweb.google.com/andre.peeters/ of http://www.seniorennet.be/Fotografieforum/index.php in sommige van de ingezonden foto's
Electronica (microcontrollers)