Dochter van licht

Mijn dochter van licht

 mystiek en vreugde

leef  jouw extase

laat de radiatie van

een vlucht voor eeuwig duren

op vleugels

bereik je ongekende hoogtes

glorie en roem

als godin in onsterfelijkheid

extase en pijn

neem mij in warme

en wilde omhelzingen

zonder weke reserveringen

lichaam ontvangend

en show je onbedekte gezicht

zonder je sluiers

leef zonder reserves

al je zegeningen zal ik

exploreren

al je tirannie zelfs

 ik ben zacht als

het springtij

kan zijn

meer zal ik nimmer vragen

mijn geloof zal zelfs

niet gekozen worden

Laat me liefhebben

laat me zijn

laat me leven

ze is immers een godin

van het leven

haar voortbestaan mag duren

in eeuwigheid

 
Marylinn
copyright

Duistere liefde

Duistere liefde gaf je haar

in de nacht

geslagen blauw en

een mishandelde geest

wanhoop zwelt op

diep in haar

geef  hulp als ze geen

schuilplaats kan vinden

voel de pijn welke

haar hart opslokt en verteerd

ademloos ligt ze op de vloer

zonder nog een schreeuw

van binnen

niet langer kunnen spreken

al was het maar om te zeggen

dit is een zonde mijn

duistere vriend

hij houdt het chromen staal vast

maar dit pijnigen

moet stoppen

ze zal immers vallen

als haar hart niet langer klopt

duistere liefde

jij gaf haar de nacht

en ze is niet langer in jouw leven

of in je geest

ergens in tijd

duistere liefde

jij doet  haar geen pijn meer

Marylinn

Copyright 

Beste lezers, lezeressen,

Door zeer ernstig ziek zijn was het er niet van gekomen,
mijn blog bij te houden, doch na een zware operatie ben ik wederom teruggekeerd.
Ik hoop dat een ieder weer zal gaan genieten van mijn gedichten en meer.
Met het schrijven van poezie heb ik een zeer grote ontwikkeling doorgemaakt.
Zelfs een eigen bundel is verschenen. Best iets om trots op te zijn.
Zo op de valreep van het oude naar het nieuwe jaar toe, wens ik een ieder een zeer
gelukkig, gezond, spetterend jaar. Voor allen een fijne jaarswisseling toegewenst.

Liefs Marylinn

Ik kijk naar je in het luchtledige,

Vraag mij opeens af wie ben jij?

Ik heb je gekregen hoor ik mijzelf zeggen.

Mijn hart in tranen, mijn gelaat vol pijn.

Ik kijk naar je in het luchtledige,

Vraag mij af waar de rivier van geluk is gebleven?

Verdwaal in een nietsontziende mengelmoes van gevoel.

Mijn hart huilt.

Ik kijk naar je vervallen lichaam,

Slechts een omhulsel, wachtend tot het zal vergaan.

Vergaan in het oneindige, ik wil je niet meer kennen.

Eens vond ik je immers  mooi.

In de rivier van tranen verdrink ik.

Je hebt me wederom aangeraakt,

Met verderf, een lijf dat niet meer wil wat zou moeten.

Het ene orgaan na het andere laat het afweten.

Ik wil je niet meer.

Maar  kan het niet meer inruilen,

Waarom hoor je jezelf in de echoput roepen.

Is alles wat mij resten zal dood en verderf?

Waarom ben ik niet als sterren in de hemel, oneindig in de zee van waarom.

Met liefs van Marylinn

Het geheime fruit van je ziel is verloren.

Onrechtvaardig gestolen.

Het is zo onmenselijk pijnlijk.

Je deelde het geheel met zoveel anderen.

Om de tragedie te ontlopen, je verloren te voelen.

Je ontmoette de mens die zo schaamteloos misbruikte.

Hij die je mishandelde en je gebruikte.

De controle over je nam.

En ik kwam slechts om je te plezieren,

Je eerlijk te behandelen.

Maakte je gelukkig , deelden gedachtes.

Traden elkaars geesten binnen.

Spraken over herinneringen.

Over hetgeen we hadden zouden krijgen.

Wat we wilden en nodig hadden.

We lachten immers, huilden en glimlachten.

De liefde die we hadden, de liefde die we hebben.

Tot het einde der tijden.

Wil ik je mijn fruit geven, mijn wijn delen.

Opdat het fruit niet meer verloren kan gaan.

Aan de oneerlijke mens.

Schitterende fragmenten dansen onder de bomen.
Meegevoerd door de wind ver gedragen.
Hoog vliegend onder de wind door.
De avondrode zon gloeit op en het showt een draaiende drukte.
Een geest van de mug danst, zo lijkt, met wisselende thema's.
Als de lavendel mijn neus aanraakt, van paarse velden,
dan componeer ik een nieuw lied en verse gedachtes rijzen op.
Mijn ogen zien slechts alleen dan nog het verleden en ik ben weer wat wijzer.
Ik zing mijn song om van je te houden mijn liefste.
Ik raak je ziel met zoete liefde.
Zo zoet als dauw,druppels op bladeren van bomen.
Ik verlang naar de woorden van jou mijn liefste, om je ziel te lezen
op vrij papier.