Zondag 3 december 2006
Hart voor haar!
| Mam in het verpleeghuis even wat nieuws onder de zon. Gisteren bij haar geweest, mam was helder en ontkende haar hartkwaal eens een keer niet. Rookte heel matig (voor zolang het duurt), emotioneel bezoek dit keer. Eerst een dame bij mam aan de tafel, mij lukte iets wat geen mens is gelukt in jaren. Waarom ik zo'n aantrekkingskracht op mede ook die mensen heb, snap ik zelf soms niet, (ben ik toch die engel)? Het vrouwtje wilde opstappen, voelde zich teveel vond ze, ze vond niet dat ze erbij hoorde en was van mening dat de maatschappij ook niet deugd. Ja dacht het menske heeft nog gelijk ook. Maar goed, ik streelde haar hand en maakte duidelijk dat ze gewoon mocht blijven en verzekerde haar dat ze niet in de weg zat, en dat ik het heel fijn vond als ze zou blijven zitten, immers vriend zat er ook, een mannelijke groepsgenoot van mijn ma.......... die veel met de kleintjes van me optrekt als ik ze meeneem. Gewoonweg lief. Dus dat vrouwtje kon blijven zitten, zo goed en kwaad als het ging betrok haar bij het gesprek, wat over de aankomende kerstdagen ging en over het feit hoeveel mensen er wel niet eenzaam zijn met die dagen. Ook in een verpleeghuis want immers sommigen zien geen mens meer daar. Uiteindelijk was het vrouwtje zo blij, dat ik wat lieve woorden voor haar over had en toen ze opstond, gaf ik haar een knuffel, wat erin resulteerde dat ze in een huilen uitbarste, de verpleging was versteld ervan.... en het was ook zo echt zo vertederend maar ook emotioneel, ik zei haar u hoeft toch niet te huilen nee maar ik wist niet dat er nog iemand bestond die eens wat liefs tegen me zei en me lief vind. Tja daar stond ik met mijn gedrag. Ik ben maar een zakdoekje gaan halen en droogde haar tranen. Toen weer alleen met mam............ dat werd wel heel persoonlijk. Het ging over mijn broer (de overleden jongen), het is vreselijk te zien hoe je moeder niet alleen dementeert maar ook om te zien het verdriet en leed rondom het verlies als moeder van je kind......... en als ma tenslotte zegt, ik wil straks bij mijn zoon in een graf begraven worden of minimaal ernaast... tja.. en wetende dat ze niet verzekerd zijn, rest mij maar een ding of een inzameling gaan houden dat mam haar laatste wens straks in vervulling ziet gaan, bij elkaar in een graf met een mooie steen. Dan zal je naar wegen moeten zoeken dit te realiseren......... dus ik denk na, hart in aktie misschien of toch maar Robert ten Brink voor een bijzondere kerst.
|
Geschreven door Marylinn om 22:33
Reageer op dit bericht
