Berichten van 28 mei 2007 tot 3 juni 2007

Ik kijk naar je in het luchtledige,

Vraag mij opeens af wie ben jij?

Ik heb je gekregen hoor ik mijzelf zeggen.

Mijn hart in tranen, mijn gelaat vol pijn.

Ik kijk naar je in het luchtledige,

Vraag mij af waar de rivier van geluk is gebleven?

Verdwaal in een nietsontziende mengelmoes van gevoel.

Mijn hart huilt.

Ik kijk naar je vervallen lichaam,

Slechts een omhulsel, wachtend tot het zal vergaan.

Vergaan in het oneindige, ik wil je niet meer kennen.

Eens vond ik je immers  mooi.

In de rivier van tranen verdrink ik.

Je hebt me wederom aangeraakt,

Met verderf, een lijf dat niet meer wil wat zou moeten.

Het ene orgaan na het andere laat het afweten.

Ik wil je niet meer.

Maar  kan het niet meer inruilen,

Waarom hoor je jezelf in de echoput roepen.

Is alles wat mij resten zal dood en verderf?

Waarom ben ik niet als sterren in de hemel, oneindig in de zee van waarom.

Met liefs van Marylinn

Het geheime fruit van je ziel is verloren.

Onrechtvaardig gestolen.

Het is zo onmenselijk pijnlijk.

Je deelde het geheel met zoveel anderen.

Om de tragedie te ontlopen, je verloren te voelen.

Je ontmoette de mens die zo schaamteloos misbruikte.

Hij die je mishandelde en je gebruikte.

De controle over je nam.

En ik kwam slechts om je te plezieren,

Je eerlijk te behandelen.

Maakte je gelukkig , deelden gedachtes.

Traden elkaars geesten binnen.

Spraken over herinneringen.

Over hetgeen we hadden zouden krijgen.

Wat we wilden en nodig hadden.

We lachten immers, huilden en glimlachten.

De liefde die we hadden, de liefde die we hebben.

Tot het einde der tijden.

Wil ik je mijn fruit geven, mijn wijn delen.

Opdat het fruit niet meer verloren kan gaan.

Aan de oneerlijke mens.

Schitterende fragmenten dansen onder de bomen.
Meegevoerd door de wind ver gedragen.
Hoog vliegend onder de wind door.
De avondrode zon gloeit op en het showt een draaiende drukte.
Een geest van de mug danst, zo lijkt, met wisselende thema's.
Als de lavendel mijn neus aanraakt, van paarse velden,
dan componeer ik een nieuw lied en verse gedachtes rijzen op.
Mijn ogen zien slechts alleen dan nog het verleden en ik ben weer wat wijzer.
Ik zing mijn song om van je te houden mijn liefste.
Ik raak je ziel met zoete liefde.
Zo zoet als dauw,druppels op bladeren van bomen.
Ik verlang naar de woorden van jou mijn liefste, om je ziel te lezen
op vrij papier.