Het wapenschild van Lommel. De everzwijnen moeten natuurlijk dringend vervangen worden door schapen of geiten.  Of (n)aaibare Vlamingen.

In Lommel heeft men het Turkse licht gezien. In een kleuterschool is een Turkse juffrouw tewerkgesteld, die geen woord Nederlands kent en de kientjes opvangt in de taal van Sultan Erdogan. Als deze over de Lommelse overwinning zal ingelicht worden, kan hij bij zijn volgende Europese propagandarondreis, de gemeente van burgemeester  Peter Vanvelthoven aandoen. Die ziet er trouwens ook een beetje Turks uit, net als zijn papa.

Onderwijsminister Pascal Smet is laaiend enthousiast over deze Turkse oplossing : "Het kleuteronderwijs moet veel meer inzetten op een rijke taalomgeving." Het immense voordeel dat je met minister Smet hebt, is dat hij in werkelijkheid  niet onnozeler is dan hij er uitziet. Voorwaar een grote verdienste voor een politicus : je krijgt wat je ziet.

Vandaag vindt u in onze kolommen in het raam van de promotieweek "Dom zijn is ook een verdienste" een artikel van Euro-parlementslid Philip Claeys, over de tewerkstelling bij Europa van een aantal Turkse ambtenaren, die mede het EU-beleid zullen uitstippelen.  Alweer een stap vooruit in de verdere islamisering van het Westen. Philip Claeys is laaiend enthousiast. "Spijtig dat ik blond ben, anders liet ik een zwarte snor groeien"  liet hij ons weten.

Het Nieuwsblad en het 0000-programma Koppen hebben met een telefonische enquête vastgesteld dat 54% van de Vlamingen trots zijn zichzelf belg te mogen noemen en 20% zijn zelfs zéér trots.  Dergelijke niet-geforceerde peilingen behoren in deze periode nu de regeringsvorming afstevent op een finale tot het klassieke wapenarsenaal van de opiniemakers die elke Vlaamse republikeinse verzuchting de kop willen indrukken. De volgende stap zal zijn een prijsvraag : "Hoe trots bent u, binnenkort Turk te zijn ?"  Met als hoofdprijzen een gratis reis naar Ankara in het gezelschap van het innige VRT-koppel Rudi Vranckx en Vim de Wilder.

Savat

Het Vlaams Belang is niet te spreken over het akkoord dat in Straatsburg werd ondertekend tussen de Europese Commissie en de Turkse regering over de detachering van Turkse ambtenaren bij de diensten van de Commissie in Brussel. De Turkse minister voor EU-zaken Egemen Bagis spreekt van een "mijlpaal" waarbij Turkse bureaucraten en eurocraten (sic) EU-beleid zullen uittekenen en implementeren. "Met andere woorden: Turken zullen een rol spelen in het vormgeven  van toekomstig beleid en wetgeving van de Europese Unie".

Het is volkomen onbegrijpelijk dat, juist op een moment dat de onderhandelingen over de toetreding van Turkije zouden moeten stilgelegd worden wegens het sturen van Turkse oorlogsschepen naar Cyprus, de Commissie een dergelijk akkoord sluit. Vorige week stond de Turkse oorlogsdreiging tegen de Republiek Cyprus op de agenda van het Europees Parlement in Straatsburg. Het is immers nog nooit gebeurd dat een kandidaat-lidstaat een huidige Europese lidstaat met militair geweld bedreigt.

Turkije, dat het noorden van Cyprus militair bezet sinds 1974, weigert overigens de Republiek Cyprus te erkennen. De islamistische regering van premier Erdogan komt overal mee weg, en blijft de provocaties opstapelen.

De Europese Commissie, en de Europese Unie in het algemeen, maakt zich belachelijk door deze provocaties te blijven slikken. Voor de start van de toetredingsonderhandelingen met Turkije trachtte de Commissie de kiezers wijs te maken dat de onderhandelingen op elk moment konden stilgelegd worden indien zou blijken dat Turkije op een manifeste manier zijn verplichtingen niet nakomt. Men vraagt zich af wat er eigenlijk nog moet gebeuren om die onderhandelingen op te schorten. Moeten de Turken de republiek Cyprus bombarderen, zoals ze dat straffeloos doen met Koerdische doelwitten in het noorden van Irak?

Het Vlaams Belang zal de Commissie aan de tand voelen over de detachering van Turkse ambtenaren, en eist dat er eens en voorgoed een einde wordt gemaakt aan de farce van de toetreding van Turkije tot de EU. Turkije voldoet niet aan de voorwaarden om te kunnen toetreden, en keert zich steeds meer af van Europa en het Westen. Als niet-Europees land zal Turkije nooit thuis horen in de Europese Unie.

Philip Claeys, Euro-parlementslid

Op het einde van de 15de eeuw ontstond in Europa het begrip „edele wilden”, dat sinds de 18de eeuw vooral met de naam Rousseau verbonden blijft.  Ook Karl May bediende zich van dit cliché met zijn Winnetou.  Echter niet alleen in filosofische beschouwingen of avontuurlijke jeugdboeken werd het hooglied van de onbevlekte natuurmens gezongen: deze zienswijze en beschrijvingen zijn heden ten dage de rode draad bij verklaringen van de politiekcorrecte moraalapostels. 

Sinds decennia bestaat er een ongeschreven wet dat racisme slechts door blanken toegepast wordt en dat hun slachtoffers uitsluitend Afrikanen, Aziaten, indianen e.d. kunnen zijn.  Dat de slachtoffer- en daderrol wel eens omgekeerd zou kunnen zijn, overstijgt de verbeeldingskracht van de linkse intelligentsia. 

Laten we een blik in de geschiedenis werpen door een politiek-incorrecte bril.  Het staat zonder enige twijfel vast dat de omgang met de inboorlingen – indianen – niet tot de meest eervolle bladzijde uit de Amerikaanse geschiedenis behoort.  Maar evenzeer staat het vast dat de “native Americans”, de inboorlingen, de indianen dus, niet bepaald onschuldige lammetjes waren, die ons uit allerlei politiekcorrecte folkloreverhaaltjes opgedist werden met het doel de Amerikaanse burgers in het bijzonder en de blanken in het algemeen een slecht geweten te bezorgen.

De échte rode broeders van de verzonnen Winnetou waren niet alleen minder vriendelijk tot de natuur dan in onze ecologische legenden beschreven wordt, maar bovendien behoorden de mensenrechten niet bepaald tot hun maatschappijbeeld.  Zo hielden de Cherokee ook zwarte slaven, die in 1842 tegen hun rode meesters in opstand kwamen.  Terwijl de verwenste blanke man de voormalige slaven vrijheid en burgerrechten gaf, terwijl zwarten zelfs het hoogste ambt – president van de VSA – kunnen bekleden, zijn de Cherokee nog steeds niet bereid hun historische verantwoordelijkheid als slavenhouders te nemen.  Integendeel, de nazaten van hun voormalige slaven worden zonder veel poespas buiten de stam gezet.  Meer dan 170 jaar geleden werden hun voorvaderen als slaven gekocht.  Na de Burgeroorlog stemde de Cherokee ermee in de slaven in hun stam op te nemen.  In 2007 kwam er echter een uitdrijvingsvonnis en in augustus 2011 bevestigde een Cherokee Hoger Gerechtshof hun uitwijzing.  Apartheid rond de totempaal in de 21ste eeuw. 

In een uitvoerig artikel in Die Welt staat beschreven dat de indianen, lang voor de komst van de blanken, andere stammen aanvielen en de verliezers als slaven meenamen.  En in de latere eeuwen kochten ze vlijtig zwarte slaven: “In de huidige VSA waren het vooral de Cherokee, de Chickasaw, de Choctaw, de Creeks en de Seminolen die zwarte slaven van Britse slavenhandelaars kochten.  Vele indianen die zich met landbouw en veeteelt bezig hielden, heersten hard en gruwelijk over hun menselijke eigendommen.”

De slavernij werd bij de indianen een regelrechte bedrijfstak.  Enkele cijfers:  in 1860 bezaten de Cherokee 2511 slaven, de Choctaw 2344, de Creek 1532 en de Chickasaw 975.  Volgens historicus William Loren Katz, gespecialiseerd in het lot van de Afro-Amerikanen en auteur van het boek “Black Indians.  A Hidden Heritage” (“Zwarte Indianen.  Een verborgen erfenis.“), was slavernij een belangrijke economische factor in elke stam. 

Het sprookje van de “edele wilden” klopt dus niet.  De achterliggende veronderstelling dat civilisatie de mens bederft, een ingoede Tarzankloon omvormt tot een geciviliseerd monster, wordt hiermee naar het rijk der fabelen verwezen.  De mens – hoe hij ook moge zijn – edel, wild, geciviliseerd of wat dan ook, draagt altijd de beide componenten in zich: het goede en het kwade.  Welke van de twee we laten primeren ligt bij de mens zelf, aan zijn eigen vrije wilsbeschikking, niet aan huidkleur of ras. 

Racisme doodzwijgen als dit door een politiekcorrect beschouwd ras begaan werd, is niet meer of minder dan het in de praktijk brengen van racisme door de “anti-racisten”.

Floriaan Terbeke

Bron: PI, die Welt

Gerechtelijk BHV: triomf voor de Franstaligen over de hele lijn 

Het zogenaamde splitsingsakkoord inzake het gerechtelijk arrondissement BHV is een triomf geworden voor de Franstaligen over gehele lijn. De Vlaamse partijen hebben zich opnieuw verregaand laten rollen.

1. Ontdubbeling rechtbanken volgens model-Maingain

Het gerechtelijk arrondissement BHV wordt niet gesplitst in twee aparte arrondissementen (wetsvoorstel Vlaams Belang). Er is evenmin een splitsing op asymmetrische wijze naar het model van de balie, zoals CD&V'er Vandenberghe voorstelde, waarbij er een Franstalige rechtbank komt voor Brussel en een Nederlandstalige rechtbank voor Brussel-Halle-Vilvoorde. Het model dat wordt gevolgd is dat van Olivier Maingain, die voorstelde om twee eentalige rechtbanken te creëren, die gelijkelijk bevoegd zijn voor heel BHV. Het enige verschil is dat voor burgerlijke zaken uit Halle-Vilvoorde eerst voor de Nederlandstalige rechtbank moet gedagvaard worden, maar de taalwijziging kan voortaan quasi-automatisch (via epost), terwijl dit tot op vandaag nog door de rechter wordt beoordeeld.

Het Vlaams Belang benadrukt dat de bestaande regeling veel beter is dan wat nu wordt voorgesteld. Via de duidelijke regeling intra muros/extra muros worden de bevoegdheden van de Franstalige kamers beperkt tot Brussel-19. In burgerlijke zaken wordt daar slechts uitzonderlijk van afgeweken. Nu worden de sluizen opengezet voor de juridische verfransing van heel Halle-Vilvoorde. Tijdens het radio-programma "De Ochtend" probeerde Justitie-minister De Clerck de luisteraars wijs te maken dat het model van de balie gevolgd wordt, maar het tegendeel is waar: alles wijst erop dat de bestaande balie-regeling (Franstalige advocaten hebben enkel kantoor in Brussel) zal worden afgeschaft.

2. Kaders rechtbanken drastisch aangepast in voordeel Franstaligen

Tot op heden was een minimale aanwezigheid verzekerd van één derde Nederlandstalige magistraten in de drie Brusselse rechtbanken en het parket. Volgens Belga zou er nu een regeling afgesproken zijn van amper 20% Nederlandstaligen in de rechtbank van eerste aanleg en de arbeidsrechtbank en 40% in de rechtbank van koophandel. Dit betekent een zeer forse achteruitgang van de Nederlandstaligen, zonder dat daar een ernstige objectieve reden voor is. Het aandeel Nederlandstalige burgerlijke zaken benadert immers de 40%.

Ook worden de tweetaligheidsvereisten voor de rechtbanken en het (tweetalige) Brussels parket afgezwakt. Het jarenlang omzeilen van de taalvereisten via toegevoegde rechters wordt hiermee beloond.

3. Franstalige parketmagistraten in Halle-Vilvoorde

De creatie van een afzonderlijk parket voor Halle-Vilvoorde is het enige positieve element uit het akkoord. Maar hiervoor wordt dus zeer zwaar betaald. Het is bovendien een onvergeeflijke blunder om in dit parket Franstalige magistraten te benoemen. Dit druist volledig in tegen het territorialiteitsbeginsel en zelfs tegen de faciliteitenregeling: ook in de faciliteitengemeenten worden vandaag uitsluitend mensen met een Nederlandstalig diploma aangeworven. Faciliteiten zijn er immers voor de bestuurden en niet voor de bestuurders.

Deze Franstalige parketmagistraten zitten daar met een duidelijke bedoeling: zoveel mogelijk zaken uit Halle-Vilvoorde onttrekken aan Nederlandstalige rechters, zelfs al wonen de daders in Halle-Vilvoorde en zijn de slachtoffers Nederlandstalig. Ook allochtonen zullen via deze parketmagistraten een Franstalige procedure aangepraat krijgen; de veel mildere aanpak aan Franstalige kant zal daarbij een handig overtuigingsmiddel zijn.

4. Blokkering van Justitie op federaal niveau

Door de sterk versoepelde aanvraag tot taalwijziging in heel het land, wordt Justitie geblokkeerd op federaal niveau. We krijgen in de praktijk gerechtelijke faciliteiten in alle Vlaamse arrondissementen. Door deze regeling zal het veel moeilijker worden om te evolueren naar een Vlaamse Justitie, met eigen rechtsregels en een eigen strafprocedure. Overal in Vlaanderen zullen Franstaligen immers claimen dat ze "recht" hebben op een Franstalige rechtbank en bijgevolg op de toepassing van federaal recht en federale procedures. Jaren geleden riep oud-CD&V-voorzitter Marc van Peel dat de splitsing van Justitie dringender was dan die van BHV. Vandaag wordt het gerechtelijk arrondissement BHV grondwettelijk gebetonneerd en is de splitsing van Justitie verder weg dan ooit.

Dit dankzij het onvolprezen onderhandelingsvernuft van vier broekjes, die zich lieten inpakken door hun gehaaide francofone opponenten.

Bart Laeremans
Senator

Joris Van Hauthem
Vlaams parlementslid

Bruno Valkeniers
Voorzitter Vlaams Belang

Dit staat te lezen in Le Soir. :

"De franstaligen die geen Nederlands willen leren, worden beloond, dit in tegenstelling tot de Vlamingen die de inspanning leveren, Frans te leren" zegde Bart de Wever vanmorgen op Radio Eén. Dit als reactie op het BHV akkoord van deze nacht.  "Men zou ook Turkse magistraten naar Gent en Marokkaanse magistraten naar Borgerhout kunnen sturen."

Elke oplichter laat U graag kijken naar wat hij zelf kiest,  zo lang het maar niet een onderdeel is van het eigen opzet. Dan zou u hem onmiddellijk doorhebben en u niet laten oplichten. Dit is min of meer een perfecte omschrijving van wat er zich nu in de vaudeville omtrent Halle-Vilvoorde afspeelt.

Men onthoudt u vitale informatie en leidt uw aandacht af van wat werkelijk van essentieel belang is.

De situatie in het rechtsgebied van het Hof van Beroep van en te Brussel - dat nota bene ook het arrondissement Leuven omvat - is reeds vele decennia hallucinant.

De gerechtelijke achterstand blijft er - ondanks alle truken van de foor - schandalig! Tot op zekere hoogte is dit ook begrijpelijk. Wie wil zich als magistraat die zichzelf respecteert nu nog buigen over twintig tot dertig jaar oude  ensoms meters hoge dossiers?

Je zal als modale burger maar meegesleept worden in een "proces" waarvan de rechtsgang eindigt in een rechtsgebied, eigendom van de staat die al ontelbare keren veroordeeld is voor de schending van de mensenrechten wegens abnormaal lange procesvoering !

De ene algemene rol verving zelfs meer dan een decennium geleden de zogenaamde oude en dus speciale waar je alleen van af geraakt door

    a) te sterven

    b) de zaak te laten schrappen met wederzijds akkoord wat op hetzelfde neerkomt: géén gerechtigheid waar je via de belastingen zéér duur voor betaald hebt.

    c) te kiezen voor zeer peperdure meditatie en/of arbitrage buiten de rechterlijke staatsmacht. Als de andere partij ook akkoord gaat, kan dit, wat in vele gevallen niet zo is omdat de smeerlappen bijzonder goed weten dat ze zélf fout zijn natuurlijk !

    d) braaf uw beurt af te wachten ... tot uw leven voorbij is en de volgende generatie te laten kiezen voor {b} omdat de advocatenkosten écht ondraaglijk zijn geworden vermits ze het verhoopte resultaat al héél lang opgesoupeerd hebben.

Nota Bene: àlle ministeries, àlle parastatalen, bijna alle multinationals, alle grootbanken, het leeuwendeel van malafide ondernemingen zijn gevestigd in dit rechtsgebied van het Hof van Beroep in Brussel. Vergeet deze laatste essentiële toelichting niet!

De Belgische staat handelde misdadig. Hij blijft dit dus ook doen. Eis de splitsing van dit rechtsgebied in plaats van alleen het arrondissement, stelletje dwazen!

Levens zijn en worden vernietigd, plannen onmogelijk gemaakt (!), carrières gebroken, patrimonia verkwist, bedrijven ten gronde gericht, werkgelegenheid versmost, vooruitgang gefnuikt, onrecht beloond, enz. Hallucinant!

Alsof dit nog niet genoeg zou zijn krijgen de Franstaligen nu nog ongrondwettelijke privileges in eerste aanleg er bovenop.

De realiteit is dat Vlaanderen zich reeds lang niet meer kon veroorloven om de jurisdictie van het Hof van Beroep in Brussel te dulden voor geschillen waarbij de partijen, betrokkenen of slachtoffers woonachtig zijn in het arrondissement Leuven en Halle-Vilvoorde.

In plaats van de sanering van de Brusselse augiasstallen, krijgen de Vlamingen er een agressieve vorm van geprivilegieerd Franstalig imperialisme op Vlaamse bodem  boven op. Het toppunt van schandaal boven op wat iedereen met gezond verstand reeds wist dat het werkelijk een toppunt van onrechtvaardigheid was. Nooit ergens anders gezien in een echte democratie, en keer op keer netjes onder de mat geveegd!

Principieel zouden uitsluitend Vlaamse rechtbanken en Hoven van Beroep bevoegd moeten zijn als één van de partijen Vlaming of een Vlaamse overheid is.
De schending van het gelijkheidsbeginsel, gevoegd bij het reeds lang bestaande en volstrekt onwettige uitputtingswapen in de handen van witteboordencriminelen middels een rechtsgang bij het Hof van Beroep van en te Brussel tot de dood er op volgt, is niet slechts een waanzinnige verkrachting van de volkswil maar bovendien van het recht van het volk zich juridisch te verdedigen.

Deze keer zijn de onbekwame onderhandelaars heus te ver gegaan. Véél te ver. Ze gedragen zich als vijanden van hun volk.

Het Hof van beroep in Brussel moet gedeeltelijk afgeschaft of zeker afgeknot worden voor wat alle geschillen die Vlamingen binnen het territorium van Vlaams Brabant raken, inclusief de gemeenten met faciliteiten. De Vlaamse kamers van het hof van verbreking moeten naar Antwerpen of Gent verhuizen.

De Vlaamse kamers van het Hof van Beroep in Vlaams Brabant moeten verhuizen naar Leuven, Gent of Antwerpen. De territoriale bevoegdheid van de rechtbanken van eerste aanleg en lagere rechtbanken van en te Brussel moet beperkt worden tot het huidige hoofdstedelijk gewest, en die van Leuven of een nog op te lichten arrondissement Halle-Vilvoorde uitgebreid of in de plaats gesteld.

Brussel moet bovendien als fiscale offshore-enclave en ook administratief grondig opgeschoond en ontvet worden. Alle onwettige privileges van Franstaligen moeten zonder meer volledig afgeschaft worden.

Gaius

Op wandel in de Antwerpse Abdijstraat (binnenkort Moskeestraat)

We hebben maandag het verhaal gebracht van provincieraadslid Bert Deckers, wiens zoontje buitengebonjourd werd bij een Aziatische onthaalmoeder, toen die vernomen had dat Bert een Vlaams Belanger is.  De kwestie haalde alle kranten en zelfs de 0000 wilde er in het avondjournaal van 4 oktober iets over zeggen. Neen, met een verborgen camera, hét linkse spionneninstrument bij uitstek, is de 0000-redactie niet binnengedrongen in de woning van de Aziatische Onverdraagzame, zoals dit wel gebeurde bij een Hobokense onthaalmoeder die er extreemrechtse ideeën op nahield. Verschil moet er zijn en blijven, nietwaar.

Met de keuze die Bert en zijn vrouw gemaakt hebben voor een vreemde onthaalmoeder, hebben zij duidelijk laten blijken, dat racistische overwegingen hen vreemd zijn. Zoals dit trouwens het geval is bij de overgrote meerderheid van onze verduldige Vlaamse bevolking, inclusief republikeinen en nationalisten.

Het uitoefenen van kritiek op de ongebreidelde instroom van vreemdelingen en de voorkeursbehandeling die velen van hen ten dele valt, is iets totaal anders dan rauw-racistisch deze lieden minachten.

Bij de vele lezersreacties in de geschreven pers over de zaak van Deckers viel het weer eens op hoe lichtvaardig en helaas dom, een aantal fanatici de term "racisme" hanteren, zonder inhoudelijk te beseffen waar het over gaat.  De politieke overheden en de media zijn er na jarenlang gezamenlijk de maatschappij gebombardeerd te hebben met slogans en oppervlakkige prietpraat in gelukt, een grote polarisatie in het leven te roepen.  Onze maatschappij wordt bewust verdeeld en de mensen worden tegen mekaar opgezet door politici van de elitaire partijen. En de dames en heren zijn geslaagd in hun opzet.

Hoeveel malen hebben wij al niet gehoord : "Ik ben geen racist, mijnheer, maar ik voel mij niet langer thuis in mijn eigen omgeving" ? Niemand moet zich verontschuldigen, als hij zich onbehaaglijk voelt, omringd te zijn door een menigte vreemdelingen die luid een andere taal spreken en die zich bewust willen onderscheiden door hun exotische klederdrachten en gebruiken. We zien elke dag op televisie wrede en bloederige beelden uit Prachtlanden waar mensen gekleed lopen zoals we ze ook in onze eigen straten ontmoeten. Is het dan verwonderlijk dat we ons intuïtief onbehaaglijk voelen ?  Bovendien slepen deze vreemdelingen een ongunstige reputatie met zich mede door het gedrag van een aantal van hun geloofs- of rasgenoten. Kijk naar het percentage misdadigers die straffen uitzitten in de Europese gevangenissen. Dit is veel groter dan het bevolkingspercentage.

Als u zich geschokt voelt door de voorgaande zinnen, dan bent u vermoedelijk een racist met positieve vooroordelen en dat is even ziek dan eentje met negatieve opvattingen. Voor zover racisme een kwaal is en geen onderdeel van het normaal menselijke gedrag.

De verantwoordelijkheid van de politieke overheden is in deze zaak overweldigend.  De massale import van nutteloze vreemdelingen die geen enkele meerwaarde met zich brengen, is een grove inbreuk tegen onze maatschappij, waarvoor de politici moeten afgestraft worden. Immigratie die lijkt op invasie roept wrevel op.

De opzettelijke verdeling van onze gemeenschap in "goede politiek-correcte mensen" en "verwerpelijke racisten" is in feite een misdaad tegen de mensheid. Politici moeten zorgen voor de organisatie van het bestuur en zij moeten zich niet bemoeien met onze gedachten. Als iemand  de democratie misbruikt, zijn het wel de linksen, gesteund door de ruggengraatloze ja-knikkers uit het mliddenveld. Het wordt tijd dat wij deze boosaardig opgelegde polarisatie doorbreken.

Over de terminologie van racisme kan veel wetenschappelijke zin en onzin verteld worden. Wij beperken ons tot een zeer algemene benadering zonder in te gaan op genuanceerde zijpaden. Dat laten we aan de filosofen en linkse subsidievreters. Chinezen en Aziaten in het algemeen zijn vaak racisten in hun uitspraken en gedragingen (Bert Deckers kan er nu van meepraten). Negers en Arabieren zijn racisten.  Marokkanen en andere inwoners van de islamitische Prachtlanden gebruiken zelfs hun geloof om ongegeneerd racistische stellingen te verkondigen. Abu Imram van sharia4belgium, niet te verwarren met onze nieuwe medewerker Awoe Rimram de-zheik-van-het-Kiel, is een volbloed racist.  En de grote verdedigers van de multicriminele maatschappij op de 0000-redactie, zijn door hun verwarde pleidooien tegen racisme, de profeten van het nieuwste schijnheilige racisme : eigen volk laatst.

Ray 

Grafiek beurswaarde Dexia van 2007 tot oktober 2011 : van € 24 naar € 1 per aandeel.

In 2008 kochten, om Dexia te redden, alle belgische overheden samen 400 miljoen Dexia aandelen aan € 9,9, voor een totaalbedrag van zowat 4000 miljoen euri. Vandaag is deze inbreng nog 400 miljoen waard, zijnde een verlies van 90%. Getekend voor waar en echt : Yves Leterme en Jean-Luc Dehaene.

"We hebben ze nogal bij hun pietje, hé Yves."

La Libre Belgique en Le Soir melden dat de onderzoeksrechter in Brussel  een topman van het ministerie van de Franse Gemeenschap heeft aangehouden op verdenking van gesjoemel met facturen. Speurders van de Centrale Dienst voor de Bestrijding van Corruptie vielen dinsdagmorgen binnen op het ministerie en zij namen vier ambtenaren mee voor verhoor. Een van hen, topambtenaar Léon Zaks, is naar de gevangenis van Vorst gebracht. Vermoedelijk is de man onschuldig, zoals de meerderheid van lieden die opgesloten zitten.

Bij de huizoeking werden volgens La Libre belangrijke stukken in beslag genomen.  De inval houdt verband met een onderzoek naar facturen die betaald zouden zijn zonder dat daar prestaties tegenover stonden. De oude, gekende truuk.

Het onderzoek zou opgestart zijn na een klacht van enkele hoge ambtenaren binnen het ministerie van de Franse gemeenschap zelf. Er zou voor 400.000 euro betaald zijn voor valse facturen. Niet eens de moeite om erover te spreken.

Ray

Bij onze Nederlandse collega E.J. Bron vonden wij onderstaand quasi hilarisch artikel over de Groene Gekte in de Duitse bondsstaat Sachsen.  Terwijl de linkse meute in Europa al maanden orgasmekreten slaakt over de Arabische lente(s), blijkt plots dat er in de "bevrijde" Noord-Afrikaanse Prachtlanden geen cent aandacht bestaat voor vluchtelingen uit nog miserabeler landen. Daar moet wat aan gedaan worden. Laten wij in het land B gewaarschuwd zijn, dat als onze "eigen" Groene boomhangers tot een regering toetreden, dergelijke Don Quichottevoorstellen niet zullen uitblijven.

De fractie van De Groenen in het parlement van de Duitse deelstaat Sachsen wil ongeveer 220.000 Afrikaanse vluchtelingen voor de burgeroorlog in Duitsland onderbrengen. In een motie wordt de regering van de deelstaat ertoe opgeroepen om zich in de bondsraad in te zetten voor een desbetreffend wetsontwerp.

“We maken ons vooral zorgen over de actuele situatie van de in Libië gestrande transitvluchtelingen uit landen als Somalië, Eritrea,  Soedan en Ethiopië”, klagen de indieners van de motie. Duitsland zou er zich daarom toe moeten verplichten om een bepaald aantal vluchtelingen definitief op te nemen en over Duitsland te verdelen.

Volledige aanspraak op sociale uitkeringen

“De beslissing tot de opname van vluchtelingen moet daarbij plaatsvinden onafhankelijk van aanwezige talenkennis, gezondheidstoestand, beroepskwaliteiten of politieke oriëntering”, wordt er verder in de tekst gezegd. Met de gemeenten zou “van tevoren moeten worden afgesproken hoeveel mensen, die deels getraumatiseerd zouden zijn, er gedecentraliseerd ondergebracht en gepast geneeskundig en sociaal verzorgd kunnen worden.”

Duitsland zou voor de vluchtelingen “zo snel mogelijk sociaal moeten insluiten”. “Daarom behoren een vestigingsvergunning of verblijfsvergunning met onbeperkte toegang tot de arbeidsmarkt en volledige aanspraak op sociale uitkeringen en integratiehulp tot de structurele voorwaarden.” Ook een “snelle erkenning van diploma´s en/of kwalificaties uit het geboorteland” zou hiertoe behoren.

Een klimaat van het welkom zijn, scheppen

Om voorbehouden van de “opnamesamenleving” tegen het vestigingsprogramma te bestrijden, zouden er maatregelen moeten worden genomen, die een “klimaat van het ´welkom zijn´  creëren.” Want integratiebelemmeringen zouden zijn: “Discriminatie en een afwijzende houding tegenover buitenlanders in de opnamesamenleving, een ontbrekend begrip voor de bijzondere situatie van vluchtelingen, beperkte toegang tot rechten en bronnen.”

Met het geëiste vestigingsprogramma zou “snel een economische onafhankelijkheid worden bereikt”, waarvan op de lange termijn ook de samenleving zou profiteren: “De kosten voor opname, verzorging en integratie stromen dus bij een gelukte integratie in de vorm van belastingen, sociale premies, knowhow etc., evenals andere voorschotten (…), terug in de staatskas”, vertellen de auteurs enthousiast.

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Het verhaal:  Faryal Bhatti is 13, leerlinge aan het Sir Syed Girls High School in het stadje Havelian in Noord-Pakistan.  Het meisje is zenuwachtig want ze heeft examen “Urdu”.  Een vraag ging over de profeet Mohammed.  Een schrijffout werd haar fataal: ze werd beschuldigd van godslastering en uit de school geschopt.  Zij schreef als antwoord op een vraag “laanat” (vloek), in plaats van het bedoelde “naat” (hymne).   Door examenstress zette ze een punt verkeerd, een fout die bij kinderen vaak voorkomt.  In de taal Urdu kan een woord een heel andere betekenis krijgen door de plaatsing van een punt. 

Toen de lerares Fareeda Bibi de vermeende belediging aan het adres van de profeet op Faryals examenblad ontdekte, werd het kind door haar gestraft en zelfs geslagen.  Maar dat was niet genoeg:  het schoolbestuur kende nog minder genade en ging ervan uit dat het meisje godslastering beging.  Een zwaarwegende fout.

Nu moeten we nog erbij vermelden dat Faryal een christene is.  En door haar schrijffout kreeg ze de woede van alle leerlingen te verduren.  Het gerucht dat een christene de profeet Mohammed door het slijk gesleurd had ging als een lopend vuurtje door de school en het stadje.  De volgende ochtend werd er door de leerlingen en religieuze leiders betoogd tegen haar.  Ze eisten dat ze strafrechterlijk zou vervolgd worden en ze werd zelfs het hoofdthema tijdens het vrijdaggebed. 

Heel haar familie werd door de islamitische geestelijken en het schoolbestuur op de rooster gelegd.  Faryal verontschuldigde zich herhaaldelijk voor haar vermeende foutieve houding en verzekerde telkens weer dat ze het niet kwaad bedoeld had.  Om de religieuze vrede te bewaren werd ze uit de school gegooid, haar moeder, een verpleegster, werd overgeplaatst.  Faryal had geen enkele mogelijkheid zich te verdedigen en ze mocht nog van geluk spreken dat ze zo’n milde straf gekregen had, want op de belediging van Mohammed staat de doodstraf.

Deze lapsus toont aan hoe streng de blasfemiewet in Pakistan toegepast wordt.  Sinds de oprichting van de Islamitische Republiek Pakistan worden minderheden gediscrimineerd.  Vooral onder de heerschappij van generaal Zia ul-Haqq werden christenen, Hindoes en zelfs moslims zoals de Ahmadi’s vervolgd.

Een ander voorbeeld: In november 2010 werd de 45-jarige Asia Bibi ter dood – door ophanging - veroordeeld.  Bij het halen van water werd deze moeder van vijf kinderen door de moslima’s uitgesloten omdat zij christene was; zij eisten dat ze zich eerst tot de islam zou bekeren vooraleer ze de waterschotel mocht beroeren.  Het kwam tot een ruzie met de beschuldiging van godslastering als gevolg.  De liberale gouverneur van de provincie Punjab, Salman Taseer, verzette zich tegen het doodvonnis en beloofde in beroep te gaan.  Twee maanden later werd hij op klaarlichte dag neergekogeld…door zijn eigen bodyguard.  Die bekende en verklaarde dat hij daartoe volgens de sharia het volste recht had.  Een zoon van Taseer werd ontvoerd en is tot op heden onvindbaar.  Ook de politicus Shahbaz Bhatti, minister voor minderhedenaangelegenheden, werd in maart 2010  in Islamabad neergeschoten.  De christen Bhatti wou zich voor een herziening van paragraaf 295C, dat de vervolging van minderheden op een schrijnende manier mogelijk maakt, inzetten. 

Fundamentalisme is in Pakistan mainstream geworden. Voor afwijkende meningen en zelfs eerder alledaagse bezigheden, zoals muziek in het openbaar, feesten met dans of andere sociale contacten tussen beide geslachten, is er nog weinig ruimte.   Liberalen verlangen naar het verleden, naar de periode voorafgaand aan de overname van de macht door de fundamentalistische moslim, generaal Zia ul Haq in de jaren ’80.  De islam vond zijn weg in de schoolboeken en in juridische teksten en wetten.  Slachtoffers van verkrachting moeten worden behandeld als echtbreeksters.  Ooit waren er bars en bioscopen in Pakistan, waren er feestjes en danspartijtjes.  Meisjes en jongens gingen samen, hand in hand, naar het strand.  Voorwaar een”laanat”.

Gelukkig hebben ze nu de “naat” van Allah en zijn profeet.

Floriaan Terbeke

Bron: 20 Min.online, Wikipedia, die Welt

De nieuwe Deense regering schaft de omstreden grenscontroles naar Duitsland en Zweden weer af. Dat maakte de kersverse premier Helle Thorning-Schmidt maandag bekend bij de presentatie van haar ministersploeg.
Het besluit over de grenzen van de voorgaande regering wordt gestopt'', zei de 44-jarige premier. Ze is de eerste vrouw die leiding gaat geven aan een Deense regering.

Strijd tegen illegalen
Er was veel kritiek op het besluit van de vorige regering onder leiding van premier Lars Lokke Rasmussen om weer grenscontroles in te voeren. Dat was volgens de centrumrechtse minderheidsregering nodig in de strijd tegen illegalen en criminelen.

Rasmussen stond onder druk van de populistische gedoogpartner Deense Volkspartij om zichtbaar op te treden tegen illegale immigratie.

10 jaar gedoogcoalitie
De rechtse coalitie regeerde met populistische gedoogsteun het land 10 jaar lang. Dat Deense model leidde onder meer tot een veel strenger immigratiebeleid. Thorning-Schmidt wil de regels versoepelen. Zo moet gezinshereniging makkelijker worden gemaakt.

Immigrant minister
Een van de nieuwe bewindslieden is de in India geboren Manu Sareen. Hij is de eerste immigrant in de Deense geschiedenis die minister wordt. Sareen wordt minister voor Kerkzaken, Gelijkheid en Scandinavische Samenwerking.

Het kabinet telt 14 mannen en 9 vrouwen. De jongste minister is de 26-jarige Möger Pedersen, ook al een record in de Deense parlementaire geschiedenis. Hij wordt verantwoordelijk voor belastingen.

De regering wil de economische crisis bestrijden door onder meer massaal te investeren.

@ De Stentor