*Het Geweten*

"Compromis op zijn Belgisch" is de enige weg voor dit land, beweerde J.L. Dehaene een tijd geleden in Terzake. Hoeveel van onze mensen zouden beseffen wat dit juist betekent zo'n Belgisch compromis ?

Het komt er eenvoudig op neer dat de Vlamingen steevast een eind tegemoet moeten komen aan de Franstalige imperialistische verzuchtingen, telkens weer opnieuw. Zo is dit onzalige land onder vader Eyskens, Martens etc. gegroeid tot het gedrocht dat het nu is. En als ze erin slagen om wat van het verlanglijstje van de Franstalige imperialisten te schrappen, dat wordt dat door hen, de Vlaamse politici, en alle media, de 0000 op kop, gezien als een overwinning, en door de Franstaligen in koor als een toegeving.

Zo ook nu. Vertrekken we van de huidige scheefgetrokken, maar bestaande toestand zoals hij in dit land is. Brussel met zijn 19 gemeenten en de Vlaamse zes.

Het is al absurd dat er voor het naleven van een arrest van het Grondwettelijk Hof sprake moet zijn van toegevingen, van een compromis. Waar ter wereld zou dat mogelijk zijn ? Het is al even absurd en te gek voor woorden eigenlijk dat er voor een staatshervorming die beide gewesten ten goede moet komen, telkens opnieuw compensaties worden gevraagd door Franstalig België.

Vlaanderen start aan deze onderhandelingen met op tafel een deel van zijn grondgebied rond Brussel, waarop de Franstaligen azen. Die willen immers kost wat kost het "carcan" doorbreken, om Brussel finaal en voorgoed uit Vlaanderen los te weken, vooruitziend als ze zijn en met het oog op de uitvoering van hun plan B, dat zij op termijn onvermijdelijk achten. Ook de hoofdzakelijk Vlaamse centen liggen er. Voor datzelfde waterhoofd Brussel en natuurlijk ook voor Wallonië.

Franstalig België van zijn kant start enkel met een heel pak aanspraken op dit Vlaamse grondgebied, aangevuld met bijkomende, verstrekkende financiële eisen voor Brussel en Wallonië, waarvan het gros uiteraard door Vlaanderen zal worden betaald. Verder leggen zij wat hun grondgebied betreft, niets op tafel, nougabollen, nada de nada. Enkel eisen m.b.t. Vlaanderen, cf. ook die van Vlamingenhater Maingain.

Om dat arrest van het Grondwettelijk Hof te kunnen uitvoeren moet Vlaanderen dus opnieuw toegevingen doen. Anders gaat er niets in dit land. En dat doen ze dus. Zomaar. Erger nog, ze zijn het intussen zo gewoon, dat ze het zelfs normaal en onvermijdelijk zijn gaan vinden. Enkele van die huidige toegevingen: uitholling van Vlaamse bevoegdheden, electoraal toevoegen van de Vlaamse randgemeenten bij Brussel, Brusselse Grootstedelijke Gemeenschap etc.

Heel dat eindeloos palaveren diende dus enkel en alleen om de Vlamingen wat van de Franstalige eisen te laten afdoen.

Vlaanderen levert opnieuw in m.b.t. zijn bevoegdheden in delen van zijn grondgebied, Franstalig België verovert enkel, en levert helemaal niets in. En dit wordt voorgesteld door de Vlaamse platbroeken als een overwinning, als een evenwichtig compromis ! De Vlamingen verliezen bovendien op het vlak van hun grondgebied en centen, de Walen en Brusselaars milderen VOORLOPIG hun aanspraken op Vlaams Brabant. Voorlopig. Meer doen ze niet. Het kost hen m.a.w. helemaal niets, geen enkele toegeving, integendeel, het levert hen veel geld op.

Wat zei Armand DEDECKER immers in het hoofdkwartier van de MR in een uitzending van Terzake m.b.t. de houding van het FDF ?  Dat het allemaal zo erg niet was, dat er nu eenmaal momenteel voor de Franstaligen niet meer inzat inzake Brussel, maar dat hij er zeker van was dat binnen pakweg 10-20 jaar de zes randgemeenten bij Brussel zouden horen. Geduld is een schone deugd dus. Dat Vlaamse politici uit eigenbelang daarin gewoon meegaan, is crimineel tegenover het eigen volk. Puur verraad.

Ook, en dit is zo mogelijk nog frappanter, BDW vindt het allemaal nog niet zo erg! Het is nog geen ramp. Hij had erger verwacht. Waarschijnlijk omdat hij destijds ook bereid was tot verregaande toegevingen. Een soort spreidstand dus. Los van het feit dat zijn huidige gebrek aan scherpe kritiek op deze onzuivere splitsing van BHV politiek niet erg verstandig is - de anderen maken er al te graag en gretig gebruik van om het aan de goegemeente voor te schilderen als een schitterende overwinning van de Vlaamse onderhandelaars - je vraagt je terecht als Vlaams-nationalist af waar hij nu eigenlijk voor staat. Staat hij voor Vlaanderen dan wel voor België? Dit zou hem electoraal finaal wel eens zuur kunnen opbreken dit voortdurend koud en warm blazen tegelijkertijd. Want ook hij, vergeet het niet, wilde een onderhandelde oplossing met verregaande Vlaamse toegevingen ! Onderhandelen om een arrest van het Grondwettelijk Hof te doen toepassen.

Ook Kris Peeters vindt dit voor Vlaanderen ineens een acceptabele staatshervorming, en is er net als Dehaene zeker van dat de N-VA niet uit de Vlaamse regering zal stappen. Maar dat zijn nu eenmaal "Tjeven". Ze lachen nu al in hun vuistje. Om de postjes is het de N-VA inderdaad te doen, een andere uitleg is er nauwelijks, wat BDW thans ook moge beweren.

Kijk, er zijn twee mogelijkheden: ofwel zijn de "Vlaamse" onderhandelaars idioten, en beseffen ze niet wat ze aangericht hebben, en dan verdienen ze niet Vlaanderen te vertegenwoordigen, ofwel zijn zij dit niet en weten ze bijgevolg maar al te goed welke verregaande en overgeeflijke toegevingen zij in ruil voor postjes gedaan hebben t.n.v. Vlaanderen, en dan past daar, zoals hoger al gezegd, maar één term voor: verraad.

Want discussies of dit nu wel dan niet een goed akkoord is, wat daarin juist staat etc., zijn overbodig. Zelfs zonder kennis van zaken kan je het als Vlaming meteen naar de prullenmand verwijzen. Als francofoon België in koor aan het jubelen slaat, dan weet je hoe laat het is voor Vlaanderen. Onze "onozelaars", hoe kan je ze anders noemen, staan ook te juichen, maar dat is eerder om hun schaamteloos verraad te verhullen.

Het staat nu al in de sterren geschreven, zeg dat Armand Dedecker van de MR het een tijd geleden op televisie met een triomfantelijk spottend en lachend gezicht gezegd heeft, binnen pakweg 10-20 jaar, bij het volgend rondje staatshervorming dat onvermijdelijk is, komt het inlijven bij het Brussels gewest van de zes aan bod. En dan is Wallo-Brux al een feit. Laat ze nog honderd jaar verder doen, en ze pakken als laatste bolwerk ook Oostende. La Belgique sera Latine ou ne sera pas, wie zei dat ook weer?

En tot slot, je moet al een "oen" zijn om te beweren dat elk landsdeel er financieel niets bij verliest. Hoe kan dat nu in een land met torenhoge schulden, waar dringend moet bespaard worden? De vraag stellen is ze beantwoorden. Vlaanderen is als vanouds de pineut, en zal uiteraard nog maar eens ten koste van de eigen welvaart het leeuwenaandeel van de financiële lasten van België op zijn schouders mogen nemen. Die Walen zijn absoluut niet gek, verre van. De "Vlaamse" onderhandelaars daarentegen...

Geronimo

vlaamse sukkelaars
 

het hart van een vlaming
is een veel geplaagd ding
aan wie moet hij het gaan geven
aan Filip aan Bart of aan de tjeven

maar wie is nog te betrouwen
op wie kan hij zijn hoop nog bouwen
zeker niet aan Bart en aan de tjeven
zij willen Belgie nog wat laten leven

en Filip heeft nog niet kunnen bewijzen
dat hij Vlaanderen kan doen verrijzen
zo wordt dus de vlaming bedrogen
omdat hij vraagt te worden belogen

ooit werd blauw en rood paars
ze lapten de grondwet aan hun laars
alles werd groter ,gratis en beter
en de zit onder hun stoel werd heter

ze hadden het zo niet bedoeld
hun liefde was na een poos bekoeld
maar door hun onnatuurlijke band
verarmden zij de burgers en het land

en gelijk vliegen op een hoop mest
storten de tjeven zich op de rest
om aan hun graaihonger te voldoen
aan postjes en wat er nog over is van poen

johan1944
 

Op federaal vlak brandt de N-VA wekenlang terecht de federale communautaire deelakkoorden af, terwijl ze vandaag zonder enig schaamtegevoel beslist dat ze verder deel blijft uitmaken van de Vlaamse Regering.

Nochtans stelde N-VA-voorzitter Bart De Wever enkele weken geleden nog dat Vlaanderen zal  “verarmen” door de nieuwe financieringswet. Méér nog, op het partijfeest van de N-VA in Bokrijk (12 september 2011) stelde de N-VA-voorzitter : “Daarom wil ik duidelijk zijn : de rekening doorschuiven naar Vlaanderen, het zal met de N-VA in de Vlaamse Regering niet waar zijn. Aan de nota Di Rupo zeggen wij vandaag nog meer dan gisteren luid en duidelijk neen !”.  M.b.t. het federale deelakkoord over Brussel-Halle-Vilvoorde zei hij op hetzelfde moment :  “Daarom wil ik opnieuw duidelijk zijn: met Geert Bourgeois als minister voor de Vlaamse rand zal het niet waar zijn. Wij laten Brussel nooit los, en de rand blijft Vlaams.”. Vandaag blijft van deze stoere taal niets meer over….

N-VA legitimeert door het blijven deel uitmaken van de Vlaamse Regering impliciet het communautair federaal regeerakkoord want wekt nu de indruk dat het “Vlinderakkoord” volledig tegemoetkomt aan de inhoud van de Octopusnota en dus het Vlaams Regeerakkoord.

Filip Dewinter

‘Tien jaar geleden kwamen de Europeanen ons te hulp. Ik ben blij dat we voor onze westerse vrienden wat terug kunnen doen.’

Met de aankoop van zes miljard aan Griekse staatsobligaties en nog 700 miljard aan garantstellingen behoedt Afghanistan het Europese continent voor een langdurige economische crisis.  

President Hamid Karzai noemt de actie vanzelfsprekend. ‘Tien jaar geleden kwamen de Europeanen ons te hulp. Ik ben blij dat we voor onze westerse vrienden wat terug kunnen doen.’ Hoewel Karzai dankbaar is voor alle Europese steun, is hij ook kritisch. ‘In hun ijver om Afghanistan weer op te bouwen, hebben de Europese leiders hun eigen continent bijna in de afgrond gestort. Ik zie het als mijn plicht om ze daarvoor te behoeden.’

‘Dit bewijst dat onze langdurige samenwerking met Afghanistan vruchten afwerpt’, zegt minister van Defensie Hans Hillen. ‘Onze aanwezigheid in Afghanistan was altijd gericht op het bestrijden van terrorisme en het creëren van een bondgenoot om onze financiële malaise op te lossen.’ Volgens econoom Bert Bokhoven zijn de Afghaanse motieven niet louter altruïstisch. ‘Karzai probeert hiermee de positie van Afghanistan in Europa te versterken. Dat is hard nodig als je je realiseert dat het land al tien jaar in een verwoestende burgeroorlog verwikkeld is. Er is weinig potentie voor industrie en landbouw aangezien de infrastructuur grotendeels is verwoest. De keuze voor een rol als financiële grootmacht lijkt dan voor de hand liggend.’

In de VS is verontwaardigd gereageerd op de Afghaanse acties. ‘Aanvankelijk zou Afghanistan de Amerikaanse staatsschuld overnemen, wat niet meer dan logisch zou zijn na de miljardeninvesteringen die de VS in Afghanistan deed. Dat dit geld nu regelrecht naar roekeloos opererende Europese banken gaat, doet wel een beetje pijn’, aldus een zichtbaar aangeslagen Obama.

Volgens Wim Boonstra, hoofdeconoom van de Rabobank, getuigt de actie van Karzai van lef en inzicht. ‘Waar wij ons verliezen in blinde paniek na het Griekse falen, durft hij gewoon te handelen. Karzai doet waar hij voor staat, zonder de kat uit de boom te kijken.’

Dit artikel is persiflerend, satirisch of parodiërend van aard. Het geeft slechts de visie of mening weer van de redactie van De Speld.

http://www.depers.nl/opmerkelijk/602407/Afghanistan-ziet-het-als-zijn-plicht-om-de-euro-te-redden.html

Het Slowaakse parlement keurde de versterking van het noodfonds voor de eurozone niet goed. De regering van Iveta Radicova wankelt en Europa kan in principe niet verder met de uitbreiding van het EFSF zonder de instemming van alle leden.

Deze situatie is vergelijkbaar met het Ierse neen tegen Euro-Grondwet die omgedoopt werd tot het Verdrag van Lissabon.  Men heeft toen de Ieren opnieuw laten stemmen na allerlei profijten en voordelen aangeboden te hebben. Ierland stemde bij het tweede "democratische" referendum ja.

Ditmaal is er minder tijd om de Slowaken om te kopen maar de kans zit er dik in, dat het Slowaakse parlement zich een tweede keer zal mogen uitspreken.  Wellicht na het ontslag van de regering en met steun van de socialistische fractie.

Meer en meer blijkt dat deze Europese Unie (met in haar kielzog de Eurozone) het beleid en de beslissingen van de lidstaten volledig aan de kant schuift. Enkel de eigen autoritaire directieven wil men goedgekeurd zien. Zelfs als daarvoor nationale regeringen moeten sneuvelen.

Het is niet voor dit soort dictatoriaal Europa dat wij jarenlang enthousiast geijverd hebben.

Ray

Van links naar links : Van Besien, Javaux, Michel, Gennez, Di Rupo, Beke, Onkelinx, Decroo, 1000quet.  9 konkelaars voor 8 partijen

Gisteravond zat een glunderende Elio du Rupo in de 0000-nieuwsstudio tegenover Freek Braeckman. Het leek op een inburgeringscursus voor gevorderden. De journalist (ooit een slimmere mens dan Bart de Wever) articuleerde traag en nadrukkelijk om de aanstaande premier niet in verlegenheid te brengen. Elio zelf kampte met de onwennige Nederlandse klanken maar hij was verstaanbaar, rekening houdend met onze gekende goede wil.

Het Zuid-Amerikaanse Peru heeft gedurende 10 jaar een Japanner als president gekend : Alberto Fujimori. Deze sprak vloeiend Spaans maar werd wegens corruptie en graaierij veroordeeld. Ver van ons Di Rupo een dergelijk lot toe te wensen.  Na 37 jaar zal het land B een Italiaanse Waal als eerste-minister hebben. Is Di Rupo een bipatride, een dubbelpaspoorter ?  Het is maar een vraag. En voor het overige hebben wij weinig belangstelling voor de hocus-pocuspolitiek van deze compromisbelg.  Hij is er wel in geslaagd de Franstalige minderheid te herbevestigen in haar meesterrol en met de steun van de geniale generatie van Vlaamse partijvoorzitters, de klok 50 jaar terug te draaien. Als ik een franskiljon was, ik zou juichen.

Nu de teksten van het bereikte communautaire akkoord vertaald zijn uit het Frans in het Menapisch, blijken zij op heel wat punten af te wijken van de versie die ons door de media voorgesteld werd. Guy Tegenbos van De Standaard zet een aantal afwijkingen op een rijtje in een artikel met de veelbetekende titel : De naam is mooi, het akkoord niet. Als zelfs de kampioenen van het belgische compromis het zaakje wantrouwen, dan is er wel degelijk reden tot nog groter afkeuring dan voorheen. Een typisch belgisch fenomeen, dat we nog even willen aanstippen : de onderhandelingen zijn gevoerd in de taal van de meesters en het resultaat moest later vertaald worden.  Zijn, behalve Sander Decroo, de andere Vlaamse konkelaars perfect tweetaligen ?  Een volk van knechten en meiden, dat zijn wij.

Intussen kijken we sarcastisch toe hoe er gemaneuvreerd zal worden om de ministerposten te verdelen over de partijen. Wouter Beke van CD&V volgt Sander Decroo van de Open-VLD, om de Groenen uit te sluiten. Beke zegt dat hij niet in een regering stapt zonder Sander. De Groenen hebben tijdens het regeringsgekonkel nauwelijks wat gezegd, behalve als het over hun dada's ging, fezelt Beke tot de pers.  Op zijn tjeefs, met de hand voor de lippen. Dat hijzelf van de ene naar de andere toegeving is gestrompeld, wordt verzwegen.

Los van deze trieste show die een grote afgang betekent voor Vlaanderen, wordt dezer dagen verder beslist over de begroting, de tekorten, de stijgende staatsschuld, de Dexia-bijpassingen. Maar dat zal niet lang duren. Tenslotte zijn wij het, onnozele belastingbetalers, die de poen verstrekken om dit land overeind te houden.

Ray

Gisteravond ging de 38ste editie van het Filmfestival van Gent van start.  Het Filmfestival startte met de openingsfilm 'Tinker, Tailer, Soldier, Spy', een spionagethriller naar het boek van John le Carré die eerder al goed onthaald werd in Venetië.
Ward Verrijcken: "Een heel goede keuze. Dit is een film die publieksvriendelijk is vanwege het genre, maar ook een echt goede prent is. En dat is nodig als je je het Filmfestival enige waardigheid wilt geven".

En daarmee drukt de nieuwe artistiek directeur van het festival, Patrick Duynslaegher, zijn eigen stempel op het filmprogramma: "Hij is een echte cinefiel en kiest uitdrukkelijk voor kwaliteitsfilms", zegt Ward Verrijcken.

Maar een zeker showbizzgehalte is ook deze editie van het Filmfestival niet vreemd: er komt beroemd volk over de rode loper in Gent. Naast de Franse ster Isabelle Huppert, treedt ook het Belgische topmodel Hannelore Knuts aan. Zij speelt mee in 'The Invader', de debuutfilm van beeldend kunstenaar Nicholas Provost, een absolute aanrader. Naast deze film zijn nog twee andere Belgische films opgenomen in de officiele selectie van het Festival, en maken dus kans op filmprijzen.  De Maeterlinck-verfilming 'Blue Bird' van Gust Van den Berghe (“En waar de sterre bleef stille staan”) en 'L'Hiver dernier' van John Shank, een Belgische cineast met Amerikaanse roots.

Ward Verrijcken: "Die drie films zitten in de officiële selectie en dat duidt erop dat wij met de Belgische cinema heel goed bezig zijn."

Tijdens het Filmfestival Gent loopt er een overzichtstentoonstelling over filmlegende Ingmar Bergman, die eerder enkel in Berlijn te zien was. Aan die tentoonstelling is ook een retrospectieve gekoppeld met een selectie van zijn films. Ward Verrijcken: "De beste film die waarschijnlijk op dit festival zal getoond worden, is 'Fanny Och Alexander', de film die Ingmar Bergman in 1982 heeft gemaakt."

Of het ook Bergmans beste film is, daarover lopen de meningen uiteen. Het is alleszins een beklijvende prent, waaruit hieronder een fragment.

www.cobra.be/cm/cobra/film/111009-sa-filmfestivalgent-wardverrijcken

Overgenomen van de Nieuwsbrief van Vlaanderen Vlagt en 't Pallieterke

Vlaams Belang wil dat de Hasseltste procureur Marc Rubens "op non-actief wordt geplaatst". Bert Schoofs zal aan de minister van Justitie vragen om stappen daartoe te ondernemen. Neen, Bert, doe dat toch niet : wij zijn GROTE fan van Marc Rubens, na zijn geweldige televisie-optreden over de probleempjes bij de politiezone Hazobi.

Schoofs en zijn fractieleider Gerolf Annemans menen dat Rubens de klokkenluiders die via de VRT de graaicultuur bij de Hasseltse politie aan het licht brachten, "ten onrechte heeft geviseerd". De klokkenluiders werden vanmorgen vrijgesproken en daaruit besluit het VB dat procureur Rubens "zijn onderzoek partijdig en onprofessioneel heeft gevoerd". Neen, neen, echt waar niet, Bert en Gerolf : de weledele procureur wilde de klokkenluiders alleen maar monddood maken in het belang van vorst en vaderland.

Het VB is verder boos omdat Rubens "te pas en te onpas zijn mening ventileert over dossiers in de media waarbij hij de belangen van het establishment lijkt te dienen". Tenslotte pikken Schoofs en Annemans het parkeergedrag van Rubens niet. De procureur zou overal maar parkeren en "zich boven de wet verheven" achten. Hij is ook boven de wet verheven, die Rubens, dus is het normaal dat hij zijn auto om het even waar plaveit.

Schoofs wil dat justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) nagaat of Rubens op non-actief kan worden gezet. "Minstens tot een grondige evaluatie van zijn handel en wandel is gebeurd", is dat nodig volgens de partij. Wij zijn zwaar ontgoocheld in de houding van de heren Schoofs en Annemans. Echt waar.

Savat

De directeur van de in problemen geraakte Belgisch-Franse bank Dexia verbleef sinds zijn aanstelling in 2008 in het vijfsterrenhotel Amigo als hij in het hoofdkantoor van de bank in Brussel moest zijn. Daarvoor is per nacht zo’n 545 euro betaald door Dexia.

Pierre Mariani wilde geen appartement in Brussel huren

De problemen bij de Frans-Belgische bank Dexia tonen aan dat banken nog steeds veel te veel risico's nemen. Europese landen moeten hun banken nu echt dwingen hogere buffers aan te houden

De Franse CEO van Dexia Pierre Mariani wilde geen appartement in Brussel huren, waar het hoofdkantoor van Dexia staat. Als hij in Brussel moet zijn, huurt Mariani de junior suite in het Amigo hotel in het centrum van Brussel. Die kost zo’n duizend euro per nacht, waarvan Dexia zo’n 545 euro betaalt, meldt De Morgen.

Anderhalve ton
Hoeveel dagen de directeur jaarlijks in het hotel doorbrengt, is niet bekend. Als Mariani zo’n honderd dagen per jaar in Brussel is geweest, heeft het Dexia ongeveer 160.000 euro gekost.

Dexia verkeerde tot voor kort in zwaar weer omdat de bank veel Grieks staatspapier bezit dat sterk in waarde is afgenomen. De Belgische staat besloot deze week de Belgische tak van de bank voor 4 miljard euro te nationaliseren. Voor het ongezonde deel van de bank staan de Belgische, Franse en Luxeumburgse overheid garant. Ook tijdens de financiële crisis van 2008 kreeg Dexia al staatssteun.

Mariani voelt zich niet verantwoordelijk voor het feit dat Dexia twee keer in drie jaar door de staat geholpen moet worden. ‘We hebben te makkelijk verzoeken geaccepteerd van overheden,’ zegt hij, doelend op het verzoek van Europese regeringen Grieks staatspapier niet te verkopen.

Door Marlou Visser @ Elsevier

Kan het nog schaamtelozer ?

Communautair akkoord: geen copernicaanse omwenteling

Het Vlaams Belang heeft kennis genomen van de teksten van het ‘communautair akkoord’ en stelt vast dat het nog slechter is dan hetgeen we tot op heden reeds wisten, zeker op het vlak van BHV.

De nefaste regeling voor de zes faciliteitengemeenten wordt bevestigd. De Franstaligen uit de Zes krijgen uitgebreide electorale voorrechten, terwijl de Vlamingen in Brussel politiek worden vermoord. Een Vlaamse Kamerstem wordt nutteloos. Alle 15 Kamerleden die in Brussel verkozen worden, zullen Franstalig zijn. Wallo-Brux in de praktijk. Een hemeltergende onrechtvaardigheid, die leidt tot minstens twee Franstalige Kamerleden extra.

Daarnaast zal er in Halle-Vilvoorde in de praktijk niets veranderen, vermits de Franstalige partijen financieel en electoraal (via de coöptatie van vier Franstalige senatoren) gestimuleerd worden om met aparte lijsten op te komen. Ook de Leuvenaars zullen nu geconfronteerd worden met affiches en folders van PS, MR, FDF, Ecolo en cdH.

Uiterst verregaand en absoluut onaanvaardbaar is de oprichting, bij bijzondere wet, van de “hoofdstedelijke gemeenschap”, waarvan alle gemeenten van het oude Brabant van rechtswege lid zullen zijn. Deze nieuwe politieke instelling zal allerlei nieuwe “samenwerkingsverbanden stimuleren tussen Brussel en zijn hinterland”, een grootstedelijke zone van 1,8 miljoen inwoners, gebaseerd op o.a. “migratie en tewerkstelling”. Hiermee versterkt Brussel zijn greep op Vlaams-Brabant in aanzienlijke mate en wordt de olievlek van het alsmaar groeiende Brussel opnieuw realiteit.

De kwestie van het Minderhedenverdrag is overigens niet van de baan. Door de bekrachtiging van het Protocol nr. 12 bij het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens zal dit Minderhedenverdrag via een sluipweg in de praktijk gebracht worden door het Europees Hof.

Inzake het gerechtelijk arrondissement, is duidelijk dat de Franstalige parketmagistraten in Halle-Vilvoorde uitdrukkelijk tot taak hebben zoveel mogelijk dossiers te kanaliseren naar de Franstalige rechtbank. Toppunt is dat zij onder het hiërarchisch gezag komen van de Brusselse procureur, die een apart veiligheidsbeleid kan voeren buiten zijn ambtsgebied.

Daarnaast stellen we vast dat de krankzinnige verhouding 80/20 wordt gehandhaafd voor de rechtbanken van eerste aanleg en de arbeidsrechtbanken. Hierdoor zullen de nieuwe Franstalige rechtbanken vier (!) keer groter worden dan de Nederlandstalige, terwijl het werkvolume slechts een verhouding van één versus twee rechtvaardigt. Dit betekent een huizenhoge discriminatie van de Nederlandstalige rechtsonderhorige. We verwijzen hiervoor naar onze vorige persnota’s en naar de vrije tribune van de voorzitter van de Brusselse arbeidsrechtbank in De Standaard van vandaag.

Bevoegdheden

Ook inzake de overheveling van bevoegdheden blijft het Vlaams Belang bij zijn stelling dat weliswaar veel geld wordt overgeheveld inzake kinderbijslag, gezondheidszorg en arbeidsmarktbeleid, maar dat de belangrijke instrumenten in federale handen blijven. Inzake gezondheidszorg blijft de programmatie van ziekenhuizen een federale bevoegdheid. Tevens

wordt de prijs voor een prestatie ook federaal bepaald voor het hele land. Inzake arbeidsmarktbeleid blijven het arbeidsrecht, de RVA en de regels die tot de sociale zekerheid behoren, eveneens federaal. Net zoals bij het werkgelegenheidsbeleid en het gezondheidsbeleid, blijft ook de financiering van de kinderbijslagen een federale aangelegenheid. Kortom, de echte hefbomen om een sociaal-economisch, gezondheids- en gezinsbeleid te voeren, blijven stevig federaal verankerd.

Andere bevoegdheidsoverdrachten bevinden zich in de sfeer van de “borrelnootjes” van 2008. Heel duidelijk is wel dat inzake de NMBS de gewesten weliswaar een vertegenwoordiger in de raad van bestuur zullen krijgen, maar dat de compleet arbitraire 60/40 verdeelsleutel inzake investeringen gewoon behouden blijft.

De financiering van de nieuwe bevoegdheden ‘werk’ en ‘fiscale uitgaven’ handelt slechts over 90% van de huidige middelen. Voor de gemeenschappen is er een duidelijke verschuiving van de hoogte van de personenbelasting naar de zogenaamde “behoeften”, lees de leerlingenaantallen. Dit betekent opnieuw een tegemoetkoming aan de Franse Gemeenschap, betaald door Vlaanderen.

Er komt inderdaad wel een vorm van fiscale autonomie voor de gewesten ten belope van 11 miljard euro. Dat lijkt veel, maar is slechts één derde van wat in de Vlaamse resoluties geëist wordt, met name de volledige overheveling van de personenbelasting naar de deelstaten. Het systeem van de op- en afcentiemen beperkt de echte fiscale autonomie in grote mate.
Bovendien wordt de responsabilisering enkel in Vlaanderen doorgevoerd, aangezien er gedurende tien jaar een compensatie van 500 miljoen euro komt voor het Waalse Gewest. Brussel wordt geherfinancierd a rato van 461 miljoen per jaar (te verhogen met 140 miljoen voor Beliris en tweetaligheidspremies), zonder meer een bijkomende transfer.

Voor het Vlaams Belang dreigt Vlaanderen alweer het gelag te betalen. In ruil voor een beperkte fiscale autonomie – die overigens wederzijds is – wordt Vlaanderen opgezadeld met bijkomende transfers bovenop de reeds bestaande geldstromen. Het Brussels Gewest wordt versterkt, en inzake bevoegdheidsoverdrachten is het allerminst duidelijk wat de beleidsruimte van Vlaanderen zal zijn.

Vermits alles er op wijst dat noch Wallonië, noch Brussel, noch het federale niveau verarmen, weet men dat Vlaanderen over de gehele lijn het kind van de rekening zal zijn.

Conclusie: De versterking van het Hoofdstedelijk Gewest, zowel institutioneel als financieel, lijkt een wederdienst voor meer dan 20 jaar wanbestuur, terwijl de bijkomende bevoegdheden voor de deelstaten – zoals altijd - politiek worden betaald door de Vlamingen in Brussel en de Rand en financieel door Vlaanderen.

Bart Laeremans - Joris Van Hauthem  - Bruno Valkeniers

De zesde staatshervorming is wel degelijk een Copernicaanse omwenteling, maar dan wel een die haaks staat op wat de Vlaamsgezinden wilden. Dat stelt Bart Maddens vandaag in zijn opiniebijdrage in De Morgen.

Brussel grote winnaar

In plaats van een federaal staatsmodel op basis van twee deelstaten – met daarnaast Brussel en de Duitstalige gemeenschap die een specifiek statuut hebben – evolueren we nu onherroepelijk in de richting van een ‘federalisme met drie’. Brussel krijgt immers ook gemeenschapsbevoegdheden en groeit op die manier uit tot een supergewest. “De ergste nachtmerrie van de Vlamingen wordt binnenkort realiteit: er komen drie volwaardige gewesten waarvan er twee – verenigd in de Fédération Wallonie-Bruxelles – een front vormen tegen het derde”, aldus de Leuvense politicoloog. Ook financieel komt Brussel als grote overwinnaar uit deze staatshervorming. Bovenop de bestaande overfinanciering van 550 miljoen euro krijgt het gewest nog eens 461 miljoen extra. De geldschieters – lees: hoofdzakelijk de Vlaamse belastingbetalers – krijgen geen enkele inspraak in het beleid dat met deze middelen zal worden gevoerd. Met deze herfinanciering geven de Vlamingen trouwens de enige hefboom uit handen om die inspraak af te dwingen.

Klatergoud

Dat alles heet de prijs te zijn die de Vlamingen moeten betalen voor meer autonomie. “Maar dat is dan wel extreem duur betaald”, aldus Maddens. De nieuwe bevoegdheden komen immers nog niet in de buurt van wat in de Vlaamse resoluties werd gevraagd. Conclusie: “We geven Brussel op in ruil voor wat institutioneel klatergoud.” De omgekeerde Copernicaanse omwenteling die met het drieledig federalisme gestalte krijgt, wordt volgens Maddens compleet met de samenvallende verkiezingen. Voortaan zal eerst onder druk van het Belgische establishment een federale regering worden gevormd, waarna eenzelfde coalitie wordt opgelegd aan de deelstaten. De Vlaamse regeringsvorming wordt op die manier een doorslagje van de federale. Slotsom: “De Belgische zon wordt meer dan ooit het middelpunt van het politieke universum, met in een nauwe baan daar rond drie gewestelijke satellieten.”

@ VB

De grote Geleerde Al Karadawy

Volgens veel menselijke struisvogels is het "not done" om kritiek uit te oefenen op onze islamitische medemenschen. Het zou een blijk van intolerantie zijn tegenover de godsdienst van de vrede. Aan dat lafhartige spelletje doen wij dus niet mee. Wij vinden het een erezaak om de dubbelzinnigheden van de islampolitiek bloot te leggen en aan te klagen.  En laten we duidelijk zijn : neen, niet alle moslims zijn extremisten, natuurlijk niet, maar er zijn er veel meer dan men ons wil laten geloven. En dezen worden nooit verloochend door de brave stilzwijgende meerderheid. 

De islam is ook iets anders dan de groepen semi-criminele jongeren die onze steden onveilig maken en de burgers brandschatten, dat zijn slechts nefaste nevenverschijnselen die onze samenleving op stelten zetten.  Als een voorproefje van wat ons nageslacht te wachten staat als de moslims de meerderheid zullen vormen in Vlaanderen en Europa.

De toplui van deze vermomde godsdienst hebben duidelijk de bedoeling Europa stelselmatig te islamiseren : de islam is véél meer dan een religie, het is een politieke doctrine die onze landen binnenschuift en onze cultuur wil ondermijnen en opheffen. Met zeemzoete praatjes en dubbelzinnige glimlachjes worden de Europese machthebbers verleid om onze beschaving stukje bij beetje in te ruilen tegen gebruiken die steunen op ongelijkheid, onrechtvaardigheid en wreedheid. De vijfde kolonne is aanwezig, zij plant zich in, zij plant zich voort en zij wint elke dag aan invloed.

Zo, daarmede hebben we duidelijk gezegd wat we ervan vinden. Intolerantie en geestelijke onderdrukking kan men niet bestrijden met verdraagzame toegeeflijkheid. Wij kiezen nadrukkelijk het kamp van Filip Dewinter, Geert Wilders, Marine Le Pen en al die andere Europese politici die zich verzetten tegen de oprukkende islamisering.

In 2008 werd The Federation of Islamic Organizations in Europe (FIOE) in het leven geroepen om op het hoogste vlak met de ambtenaren en elitaire politici van de EU te overleggen over de islam in Europa. U voelt ons al komen. De FIOE beschrijft het als volgt op zijn webstek :

Onze principes die de humane dimensie van de islam omschrijven, zijn een verrijking in de Europese arena (zo staat het er : zelfs in normale promotieteksten, ontbreekt zelden een martiale of gewelddadige vergelijking) die niet ondergewaardeerd mag zijn gezien de toegevoegde waarde die hij verleent voor de Europese beschaving. Deze laatste heeft zich gedurende lange tijd gelaafd aan de fontein van de islamitische beschaving en haar wetenschappen, om te komen tot de Europese Verlichting. Om zijn doelstellingen te realiseren heeft de FIOE een grondwet opgesteld die een uiting is van de Europese islamitische instelling, om de Europese samenleving te dienen met het doel veiligheid en welvaart te scheppen.

Over bloemrijke misleiding gesproken, dit is er een staaltje van. Maar er is meer.

Het Algemeen Secretariaat van het Europees Parlement heeft aan "de grote Geleerde Al Karadawy" gevraagd een studie te maken over "de Natie, het burgerschap en het vooruitzicht van de Sharia in dit verband."

Wat heerlijk nieuws uit Europa, niet ?  Waarom zijn wij niet verbaasd ?

Ook niet over wie deze Al Karadawy is.  Het is niet simpel 'smans pedigree op te vissen, want zoals de meeste Arabieren en vrienden van de islam, bestaat er weinig openheid waarvan de resultaten terug te vinden zijn op internet. 

Bij The Global Muslim Brotherhood Daily Report  vonden we enkele bijzonderheden over de Grote Geleerde die de Europeanen voorbeeldig zal bijlichten met een "studie". "Hij wordt beschouwd als de geestelijke gids van Hamas en in zijn fatwa's ondersteunt hij zelfmoordaanslagen tegen Israël".  Mooie mijnheer.

Tot besluit nog volgende nieuwtjes uit dezelfde bron :

"FIOE beweert een onafhankelijke organisatie te zijn die de belangen van de Europese moslims behartigt. FIOE is in werkelijkheid een mantelorganisatie waaronder de globale Moslim Broederschap in Europa schuilgaat. Er bestaan sterke banden met de Broederschap evenals met Saoedi-Arabië. Geld komt rijkelijk toe uit de Golfstaten. FIOE heeft eveneens sterke banden met Hamas en verenigingen die gelden verzamelen voor Hamas en enkele FIOE-leden hebben contacten met Al Qaeda."

En nu enkele van onze vragen :

- Is het juist dat het Europees Parlement (of de Commissie) opdracht heeft gegeven aan Al Karadawy om een studie te verrichten over de mogelijkheden om de sharia-wetgeving in Europa te introduceren ?

- Is het niet grotesk of naiëf een dergelijk onderzoek toe te vertrouwen aan een uitgesproken islamiet die niet beter vraagt dan zo vlug mogelijk Europa te islamiseren ?  Wat zijn de kwalificaties inzake objectiviteit en wetenschappelijke achtergrond van Al Karadawy ?  Het is alsof u door een terdoodveroordeelde een objectieve studie laat uitvoeren over de afschaffing van de doodstraf.

- Tot slot : wat kost deze studie en mogen wij de opdracht lezen ?

En als het allemaal niet waar is, wat onderneemt Europa dan tegen de leugens die vermeld staan op de webstek van FIOE ?

Ray