
De redactie van de Gazet van Antwerpen en het bestuur van Concentra zitten één jaar voor de gemeenteraadsverkiezingen al kaarsjes te branden voor een goede politiek-correcte afloop. Lex Molenaar overweegt zelfs om zijn naam te veranderen in Patrick Molenaar-Janssens of Bart Molenaar-De Wever, afhankelijk van de coalitie die de politici zullen smeden.
De N-VA tsunami
In afwachting van le moment suprême werd een kiesintentie-peiling georganiseerd bij 1002 Antwerpeaars, lukraak geplukt uit de telefoongids, maar toch respresentatief naar geslacht, leeftijd en raciale achtergrond, dixit het bureau met de verleidelijke naam Dedicated Research. Hier zou best een escortservice kunnen achter schuilen, daar krijg je ook toegewijde dienaressen (of dienaars voor de liefhebbers) die research verrichten om uw diepste wensen te vervullen. In hoever een peiling, gebaseerd op lukraak telefoneren representatief is en aan de gestelde normen beantwoordt, laten wij in het midden. Er wordt een foutenmarge opgegeven van meer dan 3%, zodat we bijna net zo goed een peiling uit onze eigen fantasierijke duim kunnen zuigen.
Maar zover gaan wij niet. We houden het even bij deze uitslag die volgende zetelverdeling oplevert (Totaal : 55 zetels - vereiste meerderheid 28)

N-VA : 19 zetels (+ 18) ; Sp-a : 16 zetels (- 6) ; VB : 12 zetels ; (- 8) GR : 5 (+ 3) ; VLD : 2 (- 3) ; CD&V : 1 (- 4 ; )
N-VA + VB beschikken over een werkbare meerderheid
Met veel optimisme en de nodige zin voor humor kan besloten worden dat de huidige coalitie mag voortgezet worden : Sp-a, N-VA, CD&V en VLD hebben een comfortabele meerderheid van 38 zetels.
Voor de rest ziet u welke andere mogelijkheden zich aandienen : N-VA + VB hebben een werkbare meerderheid van 31 zetels, die eventueel zou kunnen aangevuld worden met VLD. De kans dat Antwerpen zal branden, is echter niet te verwaarlozen. Het linkse janhagel, genre Luc Tuymans, is niet gesteld op de regels van de democratie, als deze niet beantwoorden aan de eigen inzichten. De N-VA is het hier stilletjes en hypocriet mee eens.
Het kneusje van deze uitslag is de Sp-a die enkel met VB of met N-VA tot een college kan toetreden. Met deze cijfers, en de onnatuurlijke afkeer van N-VA voor VB, is een combinatie van socialisten met N-VA tot een realistisch scenario : 35 op 55 verkozenen. Als dat gebeurt, zullen wij Antwerpen, als de beschaafde mensen die wij zijn, niet laten branden, maar zullen wij er alles aan doen, deze tegennatuurlijke coalitie symbolisch af te kraken, te braden en te kelderen. De dames en heren van deze diabolische meerderheid zijn vriendelijk gewaarschuwd.
Filip Dewinter, een grote symboolwaarde
Vandaar dat het alle hens aan dek is, om de positie van Filip Dewinter te verstevigen. Voor vele Antwerpenaars is het meer dan lang genoeg geweest dat de socialisten het Schoon Weer gemaakt hebben op het Schoon Verdiep. De kans dat Dewinter burgemeester kan worden is niet aanwezig, maar hij zou een waardevol lid van het schepencollege kunnen zijn. Met zijn lange staat van dienst op het stadhuis, zijn kennis van de échte problemen, zijn netwerken in de wijken, zijn opvattingen over veiligheid en criminaliteit, bezit Filip een grote symboolwaarde als behoeder van de Vlaamse identiteit en bewaker van de veiligheid. Dewinter in het schepencollege is een aanzienlijke verhoging van het vertrouwen in de politieke leiding van de stad.
80 jaar socialisme aan het roer in Antwerpen
Van in 1933 wordt Antwerpen schier ononderbroken bestuurd door socialistische burgemeesters en schepenen (samen met hoofdzakelijk katholieken) die zich schaamteloos hebben meester gemaakt van de stedelijke administraties. Bijna 80 jaar socialisme aan het roer in Antwerpen. Hieronder de lijst van de Antwerpse burgemeesters. Van 1933 tot vandaag, steeds socialisten, met een korte onderbreking tijdens de Tweede Wereldoorlog en na het overlijden van Lode Craeybeckx :
05-11-1921 - 31-12-1932: Frans Van Cauwelaert, christendemocraat
01-01-1933 - 06-12-1940: Camille Huysmans, socialist
07-12-1940 - 27-01-1944: Leo Delwaide, waarnemend, christendemocraat
27-01-1944 - 04-09-1944: Jan Timmermans, waarnemend, Vlaams-nationalist
04-09-1944 - 12-09-1944: Emile Van Put, waarnemend, christendemocraat
12-09-1944 - 02-08-1946: Camille Huysmans, socialist
02-08-1946 - 11-04-1947: Willem Eekelers, waarnemend, socialist
01-01-1947 - 25-07-1976: Lode Craeybeckx, socialist
25-07-1976 - 06-09-1976: Leo Delwaide, waarnemend, christendemocraat na het overlijden van Lode Craeybeckx
06-09-1976 - 31-12-1976: Frans Detiège, socialist
01-01-1977 - 31-12-1982: Mathilde Schroyens, socialiste
01-01-1983 - 31-12-1994: Bob Cools, socialist
01-01-1995 - 09-07-2003: Leona Detiège, socialiste
10-07-2003 - heden: Patrick Janssens, socialist

De Reclameman en de Woordenman
Ach, die Antwerpse burgemeesters toch : een aantal onder hen hebben zich afgezet tegen de belgische staat die de havenbelangen verwaarloosde. Sommigen zijn overtuigde Vlaamsgezinden geweest die niet aarzelden het voortouw te nemen in de Vlaamse ontvoogding. Jan van Rijswijck, Frans van Cauwelaert, Lode Craeybeckx. Het zijn namen die klinken als klokken. Het monopolie van de socialistische partij op de burgemeesterszetel en het bestuur zijn echter de oorzaak van de teloorgang van de levenskwaliteit binnen de stad, van het financiële debacle en van de syndicalistische overname van het personeelsbeleid van de circa tienduizend ambtenaren en werknemers in de afgeleide nevenbedrijven.
La Rade en La Pérouse
Van in de jaren '50 tot in de jaren '70 zetelde bijna het voltallige schepencollege in de Kamer, op twee of drie uitzonderingen na. In de restaurants La Rade en La Pérouse waren de schepenen en hun genodigden dagelijkse klanten. Alleszins een ietsje exquiser dan de collega's uit Scharreleroi : die zagen mekaar dagelijks in de cel gedurende een bepaalde periode.
Over de financiële situatie kunnen we kort zijn : de schuldenlast van 1 miljard euro (zonder rekening te houden met de afgesplitste nevenbedrijven) zal er niet op verminderen na het Dexia-drama en de supplementaire kosten van de Oosterweelverbinding. Janssens' beruchte bochtenwerk kost de Sinjoren meer dan 350 miljoen extra. Voorlopig. Met sympathieke instemming van de Heer De Wever.
Samen met Oostende, Blankenberge en nog wat rode burchten bezit Antwerpen een van de grootste aandelenpakketten in de gemeentelijke holding van Dexia. Alweer een pluim op de neus van Patrick, jarenlang lid van de raad van bestuur en uiteraard compleet onschuldig en onwetend. Het is niet omdat men jarenlang graaiend deel uitmaakt van de raad van bestuur, dat men ook verantwoordelijkheid draagt. Zoals die van Scharreleroi zeggen : il ne faut pas confondre, glisser dans la piscine et pisser dans la glycerine. (onvertaalbaar)
"Ik zag Antwerpen veranderen"
Uit de vele lezersbrieven omtrent deze peiling pikken wij er de volgende uit :
"Onder vele jaren socialistisch bewind heb ik Antwerpen zien veranderen van vriendelijke, gastvrije koekestad naar een vuil, kil en vreemd oord waar ik 's avonds alleen niet meer over straat durf - terecht gezien de vele criminaliteit, neem alleen maar de handtas- en halskettingrovers. Over de rest zwijgen we beleefd. Deze evolutie is in een stroomversnelling gekomen sinds 'patche' aan het roer staat. Als ik de trotse 'A' van Antwerpen zie wapperen, keert m'n maag om. Vlag op een modderschuit. Hoog tijd voor een nieuwe wind in onze stad. mijn stem gaat naar Bart De Wever. Groetjes."
Deze schrijver/schrijfster vertolkt (helaas) de mening van vele gemiddelde angst-Sinjoren, die de veranderingen in de maatschappij vreselijk vinden, deze terecht toeschrijven aan de socialisten, maar als het er op aankomt die veranderingen te benoemen (de invasie en de islam) dan verschuilt men zich "door er beleefd over te zwijgen". Er wordt gerekend op de populist De Wever, die weliswaar de lijst zal aanvoeren maar die zich niet durft uiten als kandidaat-burgemeester. Bang van de eigen schaduw, bevreesd voor de verantwoordelijkheid ?

De Woordenman en de Dadenman
Het is bij velen nog niet doorgedrongen dat de N-VA een schrijnende nood kent aan kandidaten met bestuurservaring. Epo van Campenhout, de tot het Vlaams-nationalisme bekeerde liberaal of socialist, het komt er niet op aan, zal zowat de enige zijn. Maar is het op dàt fenomeen van onevenwicht en onkunde dat wij zitten te wachten om de boel te vernieuwen, de jarenlange paladijn van Janssens ?
Antwerpen, laboratorium voor politieke starters
Antwerpen is steeds het Vlaamse laboratorium geweest voor politieke experimenten en de verzamelplaats van rebellen die zich durfden verzetten tegen de bestaande machtsstructuren in het land B. De meeste van de vernieuwende Vlaamse politieke partijen -met vaak een duidelijk Vlaams imago- hebben hun ontstaan gekend in deze stad van wringers en onafhankelijke denkers. Laten we even grasduinen langsheen de nieuwe bewegingen die hier ontstaan zijn.
- De Meetingpartij die van 1862 tot 1872 uit onvrede met de scheiding van Nederland én de slechte behandeling van haven en stad door het nieuwe belgische bewind, een meerderheid kreeg van de bevolking. Anti-militarisme, anti-royalisme en Vlaamsgezindheid waren de kernidealen van de Meetingpartij die langzamerhand is overgegaan in de Katholieke Partij.

Leo Frenssen op weg met burgemeester Camille Huysmans naar stakers in de haven. Huysmans en Frenssen waren Limburgse streekgenoten en zij bevonden zich beiden aan de linkerzijde van het politieke spectrum, wat niet verhinderde dat zij zich na de oorlog inzetten voor repressieslachtoffers.
- De Technocratische Partij van Leo Frenssen (1880 - 1946), een volksfiguur uit Maaseik die met 5 kompanen zijn intrede deed in 1938 in de Antwerpse gemeenteraad en even later in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Frenssen was een linkse utopist die boven de stad koepels wilde bouwen om de bevolking te beschermen tegen de regen. Hij was een vijand van rechts maar pleitte na de oorlog tegen de onmenselijke repressie.
- De Vlaamse Concentratie en de Volksunie : Advocaat Herman Wagemans was de eerste Vlaams-nationalist in de Kamer na WO II en de Vlaamse Concentratie is vervolgens opgegaan in de VU die met Hugo Schiltz in de lastige stad een nieuwe hoop bezorgde voor vele Vlaamsgezinden en jonge proteststemmers.
- Agalev van de inmiddels ietwat aangebrande Pater Luc Versteylen had zijn wieg in Antwerpen staan van in de jaren '70 met de populaire en joviale Mieke Vogels. Het is na het binnenhalen van links-extremisten als Jos Geysels en hele communisten als Eddy Boutmans dat de partij verzuurd is tot een clubje politiek-correcte aanhangers van Vorst, Vaderland en Boomknuffelaars.
- Antwerpen is niet de bakermat van de N-VA : die ligt in Izegem bij het lachebekje Geert Bourgeois. De Antwerpse ambitieuze bulldozer Bart de Wever heeft echter de zaak tijdig overgenomen en met zijn radde praatjes en intellectuele overwicht heeft hij op luttele jaren, zijn partij omgetoverd tot de grootste Vlaamse én belgische formatie. Bart heeft Filip Dewinter in Antwerpen verdrongen als de populairste politicus alhoewel hij zich tot hiertoe nauwelijks heeft geïnteresseerd voor zijn stad, waar hij nochtans deel uitmaakt van de meerderheid. Behalve met het Lange Wapperproject, waar De Wever solo rondliep met een JA-bordje, weten wij niet of hij de socialistische puinhoop van Janssens zal opruimen. Wil opruimen. Kan opruimen. Bart wil niet eens zeggen of hij wel kandidaat-burgemeester is. Misschien zou premier van een Wereldregering iets voor hem zijn ? Een coalitie met sluwe Janssens, dàt zit er wel in. En daar bedanken wij (en vele Sinjoren) feestelijk voor.
Mijn stad is mijn stad niet langer

Antwerpen in 1905, het Centraal Station is net voltooid
(foto : http://imageshack.us/photo/my-images/514/1905yl6.jpg/sr=1)
Ik behoor tot een generatie die zijn stad niet meer herkent en die het moeilijk heeft met de invasie door vreemdelingen en de overrompeling van islam-aanhangers. Cultureel gaan wij er enorm op achteruit, ook al ontvangt Antwerpen heel wat subsidies om de stad te verfraaien. Er is geld zat voor prestigeprojecten maar kinderen krijgen lessen in opgekalfaterde containers. (ons boelekes leren vooral dat Marokko en Turkije de Prachtigste landen ter wereld zijn). We weten allemaal dat de oorsprong van deze betoelaging te vinden is in de angst die er bestond dat Filip Dewinter het stadhuis zou innemen. Wat men menselijk en sociaal niet wilde veranderen en bijsturen, werd gecompenseerd door "stenen en gebouwen".

Antwerpen vandaag
Aan de multiculturele problemen is nauwelijks geraakt, de criminaliteit heeft men ons opgesolferd als een te aanvaarden dagdagelijkse realiteit en het financiële failliet van het OCMW wordt zoveel mogelijk doodgezwegen, net als een van de grote oorzaken : de tienduizenden illegalen die hier rondhangen. Op een uitzonderlijke kreet na van de uitgebluste Madame Monica de Coninck die populairder is in Tsjetjenië dan in eigen stad. De Coninck, de politiek verantwoordelijke voor miljoenen verdwenen ziekenhuisgelden, laten we het even in herinnering brengen, fungeert in het stadsbestuur als de suikerfeesttante van moslims e.a. zonder geld.
Het politie-apparaat is stelselmatig in handen gekomen van lieden die het politiek-correcte handelen het korps binnengeloodst hebben, zodat de agenten een "apartheidstactiek" moeten toepassen : de gekleurde medemensch wordt zo veel als mogelijk met rust gelaten, de blanke zeurpiet die door het rode licht loopt of fout parkeert, is het aangewezen wild om de boetekas te vullen.
De probleemwijken groeien naar mekaar toe, zij omsingelen de oude kernstad en verjagen vele authentieke Antwerpenaars. Arabisch, Turks, Albanees en wat nog meer zijn de dagelijkse klanken die opstijgen in onze straten en die op bus en tram het geluidsdecor vormen.
Neen, wij kunnen deze toestand niet omkeren, maar wij eisen dat de landsgrenzen gesloten en bewaakt worden, de immigratie- en integratie industrie onmiddellijk afgebouwd en afgeschaft wordt en wie zich schuilhoudt in de illegaliteit zonder verdere poespas de grens overgezet wordt.
Wie zich kandidaat stelt voor een publiek mandaat en instemt met deze minimale eisen, is onze kandidaat.
Ray