Het belgische offensief aangevoerd door de Franstaligen en Vlaamse meelopers die per se het land B willen behouden, is volop aan de gang. Octopus is een schaamteloos afgietsel van de parlementaire meerderheid, aangevuld met enkele door de kiezers terzijde geschoven overbodigheden. In de wandelgangen worden compromissen voorbereid, om de financiële afdrachten naar Wallonië in stand te houden, verpakt als solidaire ontwikkelingshulp, de federale structuur te verstevigen en de positie van de Nederlandstaligen in Brussel en omgeving stilletjes op te offeren om Brussle uit te breiden en een doorgang te verlenen naar Wallonië, de ultieme droom.
Guynokkio praatte op het paleis van Laken tot de "gestelde lichamen", een afschuwelijk gallicisme voor het puik van "eigen zakken eerst". Guynokkio geniet nu de status van redder des vaderlands, een beduimelde heruitgave van Willem van Oranje. Hij snauwde de aanwezigen toe, want zo heeft hij zijn carrière opgebouwd door te schreeuwen, of zij soms terug wilden naar de tijd van de vermaledijde wafelijzerpolitiek ? Als VL een groot investeringsbedrag nodig had voor bv. havenwerken, kreeg W automatisch eenzelfde bedrag dat het kon spenderen voor een of andere fobie. Een scheepslift op een liefelijke Waalse rivier of een overbodige autoweg tussen twee landelijke gemeentes, het bonafide en speelse Charleroi ontving ooit 50 tramtoestellen, alhoewel ze met 15 ruim aan hun trekken kwamen.
Toen in de jaren '70 en '80 van vorige eeuw, de Vlaams-nationalisten smalend deze geldverspillingen aanklaagden, werden zij met verontwaardiging de kamer uitgestuurd wegens grootsmoelerij. Nu zit de keuning goedkeurend te knikken dat ook hij akkoord gaat om de Vlaamse citroenen op een andere manier uit te persen.
Het is zaak om erg nauwlettend op de hoogte te blijven van de plannen die er bestaan. De economische malaise die zich aankondigt (en die niet uit de lucht komt gevallen) wordt aangegrepen om iedereen eensgezind te scharen rond troon en natie. Er staan ons weer moeilijke tijden te wachten, maar langzaam schuiven we op naar het einde van deze belgische tragi-comedie.
"Laat u niets wijsmaken".
Ray