1 november

De titel van dit stuk is een liedje uit de jaren '70, dat hier met een sarcastische ondertoon gebruikt wordt voor de bedenkingen bij een stuk van Marc Grammens uit 1990,  kwestie van de continuïteit in de geschiedenis vast te stellen.

Federalisme ten dienste van de bestendiging van de Franstalige macht

Pas na ‘Leuven Vlaams’ ontstond er geleidelijk een consensus tussen de Waalse nationale belangengroepen en partijen enerzijds en het Belgische Franstalige establishment anderzijds om een ‘unionistisch federalisme’ na te streven, dat paal en perk diende te stellen aan de Vlaamse macht die door beide, Wallonië en de in hoofdzaak Franstalige feitelijke leiding van het land, als een bedreiging werd aangevoeld. Beter dan de meeste Vlamingen zagen hun tegenstanders in dat als de Vlaamse massa in beweging kwam, zoals dat gebeurd was bij de strijd voor ‘Leuven Vlaams’, de Vlaamse Beweging haar doelstelling dreigde te bereiken en de machtsverhoudingen in België beslissend kon wijzigen.

Dat diende koste wat het kost te worden verhinderd, en om dat te kunnen, werd handig gebruik gemaakt van de in Vlaanderen aanwezige federalistische strekking, die vrij plotseling salonfähig bleek te zijn geworden (waar ze vroeger voor ‘inciviek’ werd uitgescholden) en de ‘macht’ als het ware op een schoteltje aangeboden kreeg, - echter niet de macht om, voortbouwend op de dynamiek van ‘Leuven Vlaams’, Vlaamse veroveringen binnen te halen, maar de macht om te verhinderen dat de wet van het getal nog ooit, zoals in de kwestie ‘Leuven Vlaams’, in het voordeel van Vlaanderen zou spelen, kortom zij kregen de Belgische macht om de opkomende Vlaamse macht te fnuiken.

Sindsdien wordt van elke grondwetsherziening, elke staatshervorming, haast elke regeringscrisis zelfs, gebruik gemaakt om stukje bij beetje die Waals-Franstalige doeleinden van de tweede helft der jaren zestig te verwezenlijken. Men gunt de Vlaamse Beweging haar federalisme, maar uitsluitend op voorwaarde dat hierdoor de macht van de francofonie wordt versterkt en Wallonië er beter van wordt.” (blz. 33-36)

De ware betekenis van ‘inacceptable’

Telkens als er een toestand wordt geschapen die voor hen voordelig is, noemen ze die vervolgens ‘onbespreekbaar’. Hoewel de Vlamingen, met behulp van wetgeving en rechtspraak, in Voeren vooruit gingen, maakten zij hiervan geen ‘onbespreekbare’ kwestie, integendeel: zij aanvaardden een wijziging van de wetgeving die de Franstaligen hadden geweigerd uit te voeren. Die wetswijziging is er gekomen, met instemming en actieve medewerking van de Vlaamse regeringspartijen. En nog veel meer ook. (blz. 51-52) Een grote strijd wordt zeer vaak gewonnen of verloren op wat de buitenstaander een ‘detail’ toeschijnt, maar dat, wegens de symboolfunctie die het vervult, het verloop van de strijd wezenlijk bepaalt. Staatslieden weten dat, en proberen de tegenstander steeds tot toegevingen te dwingen op een tot symbool verheven detailpunt. De demoralisering die op de toegevingen volgt, doet de rest.” (blz. 55-56)

Daar staan wij, nu wij het nog moeten meemaken dat identiek dezelfde personen die destijds de leiding hadden van het Vlaamse verzet tegen de faciliteiten, thans, in een soort opwelling van boosaardige beginselloosheid, degenen zijn die de faciliteiten in de Belgische Grondwet laten opnemen. De tegenstander wint tweemaal: hij haalt veroveringen binnen, én hij compromitteert de Vlaamse staatslieden zo grondig dat er een algemene demoralisering intreedt en de weg wordt vrijgemaakt voor de volgende aanval en voor nieuwe Vlaamse toegevingen. Hij tast onze immuniteit aan, en hij weet wat hij doet. (blz. 59-60)

Met twee maten meten

Kunnen de Franstaligen in gemeenten waar zij de meerderheid der inwijkelingen vormen, dan geen rechten doen gelden? Hebben zij niet het democratische recht om het taalstelsel van hun dorp aan te passen aan hun wensen? Neen, want overal is het de natie of de deelstaat die het taalregime van de gemeenten regelt; nergens ter wereld ligt dit anders. De Engelstalige dorpen in de Franstalige autonome provincie Québec (Canada) genieten geen bescherming en zijn verplicht het Frans te gebruiken in al hun bestuursdaden. Wenst men te weten hoe de francofonie de gemeentelijke vrijheden op taalgebied eerbiedigt, dan volstaat het dat een Belgisch parlementariër de Franse taalwetgeving voor de twee departementen van de Elzas letterlijk en zonder daar iets aan te wijzigen, in de vorm van een wetsvoorstel aan het Belgische parlement voorlegt. Men zou er nogal van opkijken. Het Duits, dat daar immers nog in vele dorpen door een meerderheid van de bevolking gesproken wordt, is in de Elzas een verboden taal, waarvan geen gebruik mag worden gemaakt in het officiële verkeer. Geen woord Duits dus in een gemeenteraad; zou iemand wel Duits spreken, dan heeft de aanwezige gendarme de plicht dit aan de prefect van het departement te signaleren, die over de ernst van de zaak oordeelt en eventueel een sanctie oplegt aan de schuldige. (blz. 61-62)

Wenst men de sociale zekerheidswetten 'nationaal' (Belgisch) te houden, dan kan dat, zoals dat trouwens ook in sommige andere federale landen het geval is (niét echter in Zwitserland, waar de voordelen van de sociale zekerheid sterk kunnen verschillen van kanton tot kanton, en zelfs niet... in Frankrijk, waar de departementen van de Elzas over een sociaal zekerheidsstelsel beschikken dat nog grotendeels uit de tijd van Bismarck stamt en dat bijvoorbeeld wat de terugbetaling betreft enige procenten méér voordelen biedt dan het elders in Frankrijk vigerende stelsel), maar dan wel op voorwaarde dat inkomsten en uitgaven een regionale bevoegdheid worden, d.w.z. dat als het ene gewest de gewoonte heeft om méér ligdagen in de kliniek aan te bevelen dan het andere gewest, dit laatste daar niet voor moet opdraaien. (blz. 69)

Moet er dan niet zoiets zijn als ‘solidariteit’? Jazeker, - solidariteit met de verdrukten. Solidariteit van de ondergeschikten met zijn meester is masochisme. Waarom zou Vlaanderen, tenzij uit masochisme, solidariteit moeten opbrengen met een volk dat Happart plebisciteert omdat hij erin slaagt de Vlamingen uit te dagen en bespottelijk te maken? Waarom solidariteit met een Franstalige Gemeenschap die imperialistische propaganda voert in Vlaanderen? Waarom solidariteit met de politieke partijen van Wallonië en Franstalig Brussel, die de verovering van Vlaams-Brabant in hun programma hebben staan? Waarom solidariteit met de gemeentebesturen van Brussel, die nooit de taalwet hebben toegestaan? Zulk een solidariteit staat gelijk met het zich verlustigen in de nederlaag en is een volk onwaardig. (blz. 70-71)

Federalisme met drie: de isolering van de Brusselse Vlamingen

Een federalisme met drie minoriseert beslissend de Vlaamse meerderheid, het levert Brussel uit aan de francofonie, het verbreekt de band tussen de Brusselse Vlamingen en de rest van Vlaanderen, en het biedt de francofonie een stevige uitvalsbasis voor haar niet aflatende ambitie om Vlaams-Brabant te verfransen.” (blz. 76)

Ze hebben de laatste jaren in Voeren en Vlaams-Brabant bewezen hoe ze onwettige feitelijke toestanden kunnen scheppen, en vervolgens Vlamingen bereid vinden om die, in ruil voor ‘federalisme’ nog wel, formeel te erkennen. Dit dus is de voornaamste reden waarom Vlamingen nooit hadden mogen instemmen met de omvorming van Brussel tot derde gewest, ook niet als daar ‘waarborgen’ voor de Vlaamse minderheid aan verbonden waren. Straks zullen, volgens aloud gebruik, feitelijke toestanden, deze ‘waarborgen’ vanzelf ongedaan maken, en blijft er van de huidige staatshervorming nog slechts Brussel als Franstalig derde gewest over.
De enige mogelijkheid om dit alsnog te verhinderen, ondanks de omvorming van Brussel tot derde gewest, was geweest de invoering van pariteit op het niveau van de wetgevende macht, dat is de Brusselse Gewestraad. (blz. 77)

De enige afdoende waarborg voor de Vlamingen in Brussel was het behoud van de nationale voogdij; gaf men die op door van Brussel een derde gewest te maken, dan was de enige overblijvende reële waarborg de invoering van de pariteit in de Gewestraad.” [er is thans enkel enige pariteit in de Gewestregering, niet in de Gewestraad] (blz. 79)

De Brusselse demografie ontwikkelt zich op een wijze die voor de Vlamingen niet gunstig is,” heeft Johan Leman, die daar iets van kent, immers terecht geschreven.” (blz. 80) “Voor zover nodig, wordt deze ontwikkeling trouwens actief aangemoedigd door de Brusselse gemeentebesturen, die er wel voor zorgen dat Vlamingen niet in aanmerking komen voor sociale huisvesting […], en de voorkeur geven aan Franstaligen en zelfs aan Waalse immigranten.” (blz. 81)

De kern van de zaak is deze, en geen andere: bij deze staatshervorming hebben Vlamingen Brussel opgegeven. Tijdelijk krijgen ze in ruil voor aan de francofonie aldus bewezen diensten nog wat baantjes en dertig zilverlingen toegeworpen. Maar ze mogen zelfs daarin niet overdrijven: de Vlaamse ministers in de Belgische gewestregering beheren op dit moment tien procent van de Brusselse gewestbegroting.” (blz. 83)

Maar het ergste is wel, dat de neiging om geen rekening te houden met het staatsbelang, dat een dergelijke schuldenlast niet verdraagt, tijdens het jongste decennium zozeer tot de gebruiken van de Belgische oligarchie van belangengroepen is gaan behoren, dat er geen weg terug meer is, en dit regime derhalve regelrecht zijn eigen ondergang tegemoet gaat. […] Maar intussen gaat men er wel mee door, en wordt de driestheid waarmee de oligarchie van belangengroepen de staat plundert en onze welvaartskansen hypothekeert, met het jaar groter. (blz. 96)

Uit: Mark Grammens, “Gedaan met geven en toegeven”, Davidsfonds, 1990, ISBN 9061525667, 9789061525660

Stradi

Wat gebeurde er zoal op een 1 novemberdag ?

1170 - Een stormvloed, de Allerheiligenvloed van 1170, treft Noordwest-Nederland.
1570 - Een stormvloed, de Allerheiligenvloed van 1570, richt op de Zeeuwse eilanden veel schade aan.
1755 - Zware aardbeving te Lissabon (8,7 op de schaal van Richter) en een bijkomende tsunami: 70.000 doden.
1899 - Hoogste maximumtemperatuur in het land B 19,8 °C
1925 - Oprichting van de VARA.
1993 - Het Verdrag van Maastricht treedt in werking

De aardbeving van Lissabon op 1 november 1755, om 9.40 uur 's morgens in de Portugese hoofdstad Lissabon, was een van de meest vernietigende en dodelijke aardbevingen in de geschiedenis, met tienduizenden doden. De beving werd gevolgd door een tsunami en een brand die vrijwel heel Lissabon vernielde. Geologen vermoeden dat de aardbeving van Lissabon een sterkte van 9 op de schaal van Richter bereikte, met een epicentrum in de Atlantische Oceaan zo'n 200 kilometer westzuidwest van Cabo de São Vicente. Een dergelijke aardbeving zou om de tweeduizend jaar voorkomen.

De aardbeving dreef bestaande politieke spanningen op en verhinderde in sterke mate de koloniale ambities van het 18e-eeuwse Portugal. De gebeurtenis werd druk besproken door Europese verlichtingsfilosofen en inspireerde tot voorname ontwikkelingen in  de filosofie van het sublieme. De aardbeving van Lissabon luidde ook de komst van de moderne seismologie in, en er werd voor het eerst wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de effecten van de aardbeving in een groot gebied.

Bron : Wikipedia 

La petite messe solennelle (de kleine plechtige mis) is Rossini's laatste compositie (1864) en het is verre van een kleine, noch een plechtstatige mis geworden. Het is een groots werk voor koor, piano, harmonium en solisten en het draagt niettegenstaande de religieuze bedoelingen de onmiskenbare stempel van de lichtvoetige levensgenieter die Rossini steeds is geweest. Deze uitvoering is Rossini's latere bewerking voor orkest.

"Jullie weten het, ik ben geboren voor de komische opera. Weinig kennis, een klein hart, dat is het zowat. Jullie zijn allen gezegend en geef mij alsjeblief een plaats in het Paradijs". Dat waren de woorden van de grote componist die nog sprak over zijn péché de vieillesse, zijn zonde van de ouderdom. Zo wil ik ook zondigen.

Op 1 november is het een geschikt ogenblik een stukje uit dit monument van onze Westerse cultuur te laten horen. Religieuze muziek, heb ik al meermaals vastgesteld, wordt dikwijls in onze tijden meer gewaardeerd door ongelovigen dan door de vrienden van de RK-kerk. Zo lang we maar vrienden blijven.

Directie : Riccardo Chailly - Kyrie, eleison (Heer, ontferm u over ons)

Savat

Bij Het Oranje Theehuis kan u luisteren/kijken naar het Gloria en Gratias :

https://blog.seniorennet.be/savat/

Het is het scenario van de Disney film de Reddertjes, maar dan met een slechte afloop. In deze versie van de film zijn de Euro-Reddertjes, Angela en Nicolas, de uitputting nabij. Desondanks zoeken ze dapper door naar een oplossing voor de schuldencrisis in de Europese partnerlanden, maar ze vergeten aan het eind om zichzelf crisis-proof te maken. Daardoor zijn er uiteindelijk alleen verliezers en de eurozone valt alsnog uiteen. Geen politicus wil hardop over dit scenario nadenken, maar het gevaar is wel degelijk reëel.

Europa is op weg een fiasco te worden. Als het waar is wat veel economen vrezen zouden de kredietbeoordelaars binnenkort Frankrijk en Duitsland wel eens onder de loep kunnen gaan nemen. Een afwaardering van een land als Frankrijk, maar vooral van Duitsland, kan de eurozone aan het wankelen brengen.

Dit ligt niet alleen aan het feit dat de Europese staten, en zelfs kernlanden als Duitsland en Frankrijk, tot over de oren in de schuld zitten. Belangrijk is ook dat de meeste banken in die landen nog lang niet voldoende crisis-proof zijn. Ratingbureau Fitch is daar in ieder geval van overtuigd. Fitch vindt dat 7 grote investeringsbanken, waaronder Deutsche Bank, een afwaardering verdienen omdat ze simpelweg niet kredietwaardig genoeg zijn.

Fitch stelt, naar mijn mening terecht, dat deze banken zozeer van de Kapitaalmarkt afhankelijk zijn dat hun wel en wee teveel beïnvloed wordt door de schommelingen in de markten die veroorzaakt worden door de schuldencrisis. Bovendien is het vanwege de belachelijke complexiteit van hun businessmodellen moeilijk te begrijpen wat hun kwetsbaarheid is. Niemand weet precies hoe hoog de verliezen op kunnen lopen als er nog meer tegenvallers komen. Wat wel zeker is: Europese landen moet die banken dan steunen. Daaruit volgen dan nog meer financiële tegenvallers voor de landen. Een uiterst onprettig vooruitzicht.

Buik vol van eurozone

Dan is het ook mogelijk dat de landen die zelf de broek op kunnen houden de eurozone de rug toe zullen keren. De helft van de Britten heeft er al de buik vol van, de Finnen zijn uiterst kritisch en ook Nederland zal op den duur mogelijk afhaken als zaken niet verbeteren.

Ik ging vorige week even kijken bij de protestbijeenkomst op Beursplein 5 in Amsterdam onder de naam ’Occupy Damrak’. De 'occupy-beweging' is over komen waaien uit de VS. Daar bezetten nu al weken ontevreden mensen het Zuccotti Park in de buurt van Wall Street. De protesterende Amerikanen noemen zich de 99 procent van de bevolking die zich verzetten tegen de uitbuiting en corruptie door de 1 procent.

Crisis in VS

De Amerikanen hebben een punt. De VS zitten in een crisis met 10 procent werkloosheid , een bijna niet uit te spreken zo grote staatsschuld (14.000 miljard dollar) en een huizenmarkt die volledig is ingeklapt. Bovendien is er de failliete gezondheidszorg en een enorme inkomensongelijkheid.

In Nederland is de situatie substantieel anders dan in de VS. Toen ik die zaterdag ging kijken op het Beursplein zat het vol met vrolijk trommelende en kamperende jongeren. Ik vroeg mij af of deze mensen geen werk hadden gezien het feit dat zij al dagenlang kamperen en demonstreren in het hartje van Amsterdam.

Spaarders

Dat er iets mis is in de financiële sector is zeker. Spaarders die verwachten dat hun centjes veilig bij de bank staan, willen niet langer dat diezelfde banken torenhoge risico’s nemen met hun geld om er veel geld mee te verdienen. Als het misloopt, draait de belastingbetaler ervoor op.

Ikzelf werk voor een financiële instelling, de Broker IG Markets, die geld van klanten strikt gescheiden houdt van andere gelden. Geen torenhoge risico’s nemen met geld van cliënten dus. Wij doen wat de klant van ons verwacht, posities innemen en Afdekken in de markt. Ik pleit dan ook voor een ander Europees bancair systeem waar er een strikte scheiding is tussen de verschillende takken van sport. Laat de spaarbank de spaarbank en de zakenbank de zakenbank. Sta niet langer toe dat banken zoals Dexia grote risico’s nemen met spaargeld. 

Dan hoeven de Reddertjes niet te proberen de Euro te redden.

Barry van der Laan is hoofd van IG Markets Nederland

@ http://www.beursduivel.be/column/2606656/euro-reddertjes.html

We hebben deze video-reportage reeds vertoond, maar aangename beelden verdienen best een herneming.

Vandaag 31 oktober 2011 werd door de Verenigde Naties uitgeroepen als de dag dat de wereldbevolking 7 miljard mensen zal tellen. Morgen is het 1 november en dan gedenken wij onze dierbaren die zijn heengegaan en die er mede voor gezorgd hebben dat de mensenclub vandaag feest viert.  Alhoewel het grafiekje van hierboven vooral tot nadenken stemt.  De Westerse geïndustrialiseerde landen zijn bescheiden in hun aanwas, terwijl de Meesters van de planeet vooral spectaculair aangroeien in de ontwikkelingslanden.

Op Radio 1 van de 4 Nullen wordt de ether al dagen beademd met  lezingen door steeds hetzelfde linkse clubje dat door de 0000-ers tot heldenstatus verheven wordt : Etienne Vermeersch (de vader van de snelle Mc Donaldhap met een filosofisch-ethisch sausje), de onfrisse menselijke vorm Hugo Concentratiecamps, de altijd heen en weer hollende Stefan Hertmans en mijn gewaardeerde schrijfster Anne Provoost die met haar Manu Claeys van stRaten-generaal, de partij Groen! een culturele, zwaar-linkse tint verleent.

De wereld is overbevolkt, de paus heeft nog nooit van condomen gehoord, de linkse kliek zeurt over het Regenwoud en nu ook het Congowoud, maar als de aarde gromt, als zij haar ingewanden opschudt en zwaar uitademt worden de Meesters van de Aarde, bange weghollende mensjes. Pompeï, San Francisco, Fukushima, het zijn namen die telkens opnieuw uit ons geheugen opgediept worden, als het fout loopt.  Na enkele weken hernemen we ons gewone gedrag en gedrang : seksen, baren en vechten voor een plaatsje op de planeet.

Als hier ooit een delegatie van buitenaardsen mocht landen, hoe zullen zij onze planeet aanmerken in hun Guide Michelin van het Universum ? "Strikt te mijden wegens overbevolking" of "Mooie blauw-groene planeet zonder intelligent leven " ?

Binnen 5 miljard jaar zal het afgelopen zijn met de Aarde en de planeten van ons zonnestelsel (over de mensheid is dan al lang geen sprake meer) : dan wordt heel de santeboetiek opgeslokt door de Zon.  Laten we er van genieten zolang we er nog zijn. Iets beters is er niet.

Ray

 Morgen is het Allerheiligendag en gedenken de volgelingen van Christus hun doden. In Gent zal er ook wel gedacht worden aan het pas overleden poco-boegbeeld Willy De Clercq. Alvorens we de te verwachten beelden van de begrafenis van de overledene op de buis geprojecteerd krijgen met de nodige slijm-commentaar is het goed om weten (en zeker de jongeren) wie en wat deze man was.

Daarom een persoonlijk kort in memoriam. De overledene was een staalblauwe politieker die indertijd samen met Martens,Tindemans en o.a. Leburton opgang maakte. Men noemde hem de krol wegens zijn weelderige haardos.

Willy was een echte Belgicist en royalist die zoals Gaston Eyskens en zeun in het fransoos dachten en in het vloms spraken om de
goedgelovige Vlamingen te laten zien en horen dat ze vlaamsgezind waren. Op dat vlak hadden de liberalen ook tjeventrekken als het er op aan kwam.

We zullen ons de krol herinneren als mede-stichter van de onbetaalbare staatsschuld waar onze achter-achterkleinkinderen nog rente zullen op moeten betalen. Ook was de Willy iemand die niet tevreden was met één (goed) betaalde ministerjob, maar zoals het in het poco wereldje -vroeger en nu- betaamt, er menige bijverdiensten op na hield. 

In de jaren dat het de PVV (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang, ook  gekend als Pest Voor Vlaanderen) redelijk goed ging, nam Willy de jonge PVV-slungel, Guy Verhofstadt, onder zijn vleugels om deze op te leiden tot zijn opvolger. Wat de gevolgen geweest zijn van deze daad van vriendschap door "da joenk" in de poco praatbarak los te laten, hebben we negen jaren tot onze schade en schande mogen ondervinden.  Een bijna leegverkoop van de Belgische meubelen en een migranten tsunami om vlug-vlug stemrecht te verlenen aan de nieuwe belgen, want de blauwe ballon was aan het leeglopen.

Ik herinner mij ook nog de opgang van  Willy's zeun in de politiek (want politiek is en blijft een familie bedrijf), doch Yannick De Clerck was eerder een rode dan een blauwe, want hij had het 'graaivirus' sterk te pakken, in zoverre zelfs dat hij het bij Mr de Juge kon gaan uitleggen, ondanks de lange blauwe arm van papa. Yannick had echter niet het briljante en gladde verstand van papa, in het Gentse schepencollege was zijn korte passage  gekenmerkt als "de stille ramp van Gent" en hij werd uiteindelijk geparachuteerd bij de raad van bestuur van de Gentse Universiteit, waar hij tegen de lamp liep met het moeilijke onderscheid tussen mijn en dijn.

Met het vergaan van de jaren begon ook de ster van Willy te tanen en werd hij een achterkamer-pion, een oude krokodil die tussendoor van stal gehaald werd om de inmiddels VLD geworden partij van de ondergang te redden na menige, zware interne verdeeldheden. Het heeft echter niet veel mogen baten,want zelfs de open-VLD flirt met de magische 10% grens  bij de electorale achterban. 

Van de doden echter geen kwaad. Het is alleen maar mijn bedoeling dat ge weet als de loftrompetten zullen schallen en grote woorden zoals 'staatsmanschap' als confetti zullen vallen, dat we te maken hebben met een regime-man die vooral uit was op macht en geld  en dankzij een zeker redenaarstalent terecht kwam op hoge posities waar hij niets bijzonders verrichtte, dan ons verder naar de afgrond voeren.

mvg - senior

 Op 4 augustus 1914 staken Duitse soldaten de Belgische grens over en begon de Eerste Wereldoorlog voor ons land. Ook Mechelen zou al snel en zwaar in de klappen delen. Tussen 26 augustus en 27 september zaaiden verschillende Duitse bombardementen dood en vernieling in de stad. Vooral het gebied van de IJzerenleen en de Steenweg kreeg het hard te verduren. De bommen maakten er het grootste deel van de bebouwing, waaronder de voormalige Vleeshalle en het oude gildenhuis van de Mechelse handboogschutters, met de grond gelijk.

Als bij wonder kwam het Schepenhuis vrijwel ongedeerd uit het inferno tevoorschijn. Enkel een hoektorentje en de voorgevel raakten beschadigd. Een "historische" ramp werd vermeden want op dat ogenblik bevonden de eeuwenoude en rijke archieven van de stad zich in het gebouw.

De wapenstilstand van 11 november 1918 maakte een einde aan de Eerste Wereldoorlog. Enkele jaren later volgde de wederopbouw van de IJzerenleen en dit grotendeels naar de vooroorlogse situatie. Het Stadsarchief bevindt zich intussen sedert 1991 in het Hof van Habsburg in de Goswin de Stassartstraat.

Wil je meer oude foto's van Mechelen bekijken, bezoek dan de online beeldbank. Je kan ook altijd langskomen in het Stadsarchief. Bekijk de openingsuren en de bereikbaarheid.

http://stadsarchief.mechelen.be/

Die geslachten toch, ze blijven moeilijk voor de Jonge Generatie regimejournalisten van de Gazet die eens de trotse, oervlaamse Frut was. Bereidwillig stellen wij de nieuwe Transgender-spraakkunst voor : "Het Boekenbeurs opend (altijd en overal met een D van Domoor)feestelijk het deuren in het Antwerp"

Het opening van het boekenbeurs ging gepaard met een multiculturele happening, waar de vrolijke lezers luid scandeerden "Wij willen de boeken van Egmont op de beurs".

Als rebelse anti-establishmentpartij willen we ook in Europa onze reputatie hoog houden. Wij spreken waar de anderen zwijgen. En dus bomen we nog even door over de autoritaire trekjes van de EU en de Europese crisis. Een crisis die verre van bezworen is. De gulle steun aan Griekenland kan straks ook de gezonde lidstaten en economieën meesleuren. “Er is al veel te veel geld naar Eurolanden gevloeid die enorme tekorten hebben in hun begroting”, waarschuwt de prominente Duitse econoom Hans-Werner Sinn. “Het wordt tijd om de geldkraan toe te draaien. Noodhulp is blijvende hulp geworden. Zonder een ommekeer in het beleid dreigt Europa straks met een grote knal uit elkaar te spatten.”

Gevaarlijke fictie

“Dat de euro in zijn huidige vorm niet kan en niet zal overleven, lijkt geen vraag meer. De verschillen tussen de landen van de eurozone - economisch en cultureel – zijn eenvoudigweg te groot. Het onvermijdelijke einde van de euro in zijn huidige vorm zal pijnlijk duidelijk maken dat het ‘Europese project’ op een fictie is gebaseerd”, aldus journalist Hans Roodenburg (De Dagelijkse Standaard). Die fictie is de zogenaamde Europese identiteit. En de EU en de euro zijn de instrumenten om die collectieve identiteit gestalte te geven. “Eurofielen zoals Herman Van Rompuy en Guy Verhofstadt zijn er rotsvast van overtuigd dat de EU de wil en de capaciteit moet hebben om alle nationale en regionale identiteiten uit te vlakken, zodat niets de Europese collectieve identiteit nog in de weg kan staan”, merkt Victor van der Sterren terecht op (De Dagelijkse Standaard, 26.10.11).

België in het groot

Onder het mom van de ‘Europese solidariteit’ worden enorme geldstromen georganiseerd van goeddraaiende landen naar landen waar luiheid, fraude en corruptie welig tieren. Het lijkt België wel, maar dan in het groot. “Het einddoel is om de lidstaten te reduceren tot machteloze provincies van één Europese superstaat”, stelt Van der Sterren. Dat klopt, en het is dan ook geen wonder dat de vurigste belgicisten zich vandaag ook ontpoppen tot de vurigste eurofielen. De EU is hun vluchtheuvel als België straks uit elkaar valt. Of beter nog “een dam tegen het Vlaamse autonomiestreven”, zoals Herman Van Rompuy openlijk toegaf in een interview met Elsevier.

Olympique Lyonnaise - Ajax (0 - 0)

Enkele dagen geleden waren we in Frankrijk en was het belangrijke nieuws in de sportbladzijden dat de voorzitter van voetbalclub LYON had beslist om terug de tering naar de nering te zetten.

Zo kan het niet verder zei hij. We hebben de laatste twee jaar ongeveer 50 miljoen Euro (TWEE MILJARD BEF !!!) verlies moeten boeken omdat onze loonmassa van de spelers véél te hoog is. We zullen dus enkele spelers moeten verkopen om stap per stap terug naar een evenwichtige uitbating te kunnen gaan.

Dergelijke zaken kan me nu straffeloos verkondigen in 2011. "we moeten enkele spelers verkopen ..." Hiermede is het toch duidelijk dat we dankzij de voetbalwereld terug in de middeleeuwen zijn beland. De tijd van de slavenhandel is terug onder ons. Hoe is het toch mogelijk dat de "overheden" niet ingrijpen wanneer een voorzitter verklaart dat hij enkele mensen zal moeten ... verkopen !

We staan er niet meer bij stil maar heel die voetbalwereld wordt meer en meer een wereld van fraude en bedrog.

Indien voetbalclub LYON gedurende twee jaar boven haar stand heeft geleefd en dus "te dure" en bijgevolg waarschijnlijk "te goede" spelers in dienst had, heeft deze club dus duidelijk aan competitievervalsing gedaan. Trouwens de meeste clubs leven boven hun stand en de tekorten groeien jaarlijks aan tot onbegrijpelijke grote sommen. De meeste voetbalclubs zijn trouwens in handen gekomen van miljardairs met een groot ego die via hun club hun onderlinge rivaliteiten willen uitvechten.

We schreven het reeds lang geleden dat de voetbalwereld zou moeten stoppen met het kopen en verkopen van spelers als waren het emmers zeep. De enige manier om terug orde op zaken te stellen en heel die handel te laten instorten is te beslissen dat geen enkele club nog een speler in het hoogste elftal kan opstellen tenzij die speler reeds tenminste TWEE jaar in een lagere ploeg voor diezelfde club heeft gespeeld. Door die beslissing zou de voetbalwereld terug een normale wereld worden.

Wat men nu allemaal toelaat is een schande voor onze moderne samenleving en een vreselijk slecht voorbeeld voor onze jeugd.

Men zegge het voort

Freddy Van Gaever

In de Zwevegemsestraat in Kortrijk geldt vanaf november de nultolerantie. Zelfs de kleinste overtreding zal er onmiddellijk bestraft worden. De politie en het parket voeren de maatregel in na herhaaldelijke klachten van buurtbewoners en handelaars.

De Verlichting kondigt zich aan in Prachtland Afghanistan maar wordt gedoofd. Het zal ng niet voor vandaag zijn.

Het Antwerpse hof van assisen heeft Mohammed Amiri (23) uit Antwerpen veroordeeld tot 24 jaar cel voor doodslag op zijn collega en stadsgenoot Aljahud Machsim (44). Het openbaar ministerie had 25 jaar cel gevorderd. De jury zag - net zoals de advocaat-generaal - geen enkele verzachtende omstandigheid.  Mohammed, een Afghaan, voelde zich naar eigen zeggen beledigd omdat het slachtoffer, een Irakees, met zijn zus wilde trouwen en bleef aandringen. Hij had Aljahud op 2 juli 2009 44 messteken toegediend en zijn keel overgesneden in diens appartement in de Van Helmontstraat in Antwerpen. 

Ray

Zin om u even te verdiepen in de bereidwilligheid van de moslims om hun middeleeuwse opvattingen te ruien tegen de Westerse beschaafde normen ?  Lees dan onderstaand stukje uit Het Nieuwsblad over de manier waarop de moslims reageren op de Westerse opvattingen over dierenwelzijn. Noteer de botte arrogantie en stem volgende maal voor collaboreurs zoals Moemoe De Coninck en de laffe rode bende die voortdurend door de knieën gaan om de beulen terwille te zijn. Ja, sorry, hier kan ik me echt over opwinden : het schrijnende onrecht van de heersers van de planeet tegen dieren.

Op 6 november vindt het islamitische Offerfeest plaats. De stad richtte daarvoor slachtvloeren in waar het dier wel of niet kan worden verdoofd, maar daar neemt de Unie van Moskeeverenigingen schijnbaar geen genoegen mee. ‘Wij bepalen zelf hoe we het Offerfeest vieren' is de reactie van de moslim-dierenbeulen.

"De Unie van Moskeeverenigingen in de Provincie Antwerpen" (ongetwijfeld, een zoveelste subsidiezuiger) roept de Antwerpse moslimgemeenschap op om offerdieren alleen te slachten op plaatsen waar dat kan zonder het offerdier te moeten verdoven. De wijze waarop moslims het slachtritueel traditiegetrouw uitvoeren, moet volgens de unie worden gerespecteerd. Daarom zullen ze de slachtvloeren die de stad zelf inricht en waar offerdieren onder verdoving kunnen worden geslacht, zoveel mogelijk trachten te boycotten.

Om hun protest nog wat extra kracht bij te zetten, verzamelden de Antwerpse moskeeën de door de stad verspreide brochures waarin melding wordt gemaakt van slachtvloeren waar offerdieren worden verdoofd. Een kleine delegatie van de Umivpa trok gisteren naar het stadhuis om enkele duizenden brochures terug te bezorgen.

‘Het is niet aan de stad om te dicteren hoe moslims het Offerfeest moeten vieren', zegt Jamel Ibrahimi van Umivpa. ‘Slachten onder verdoving strookt nu eenmaal niet met de islamitische normen. Bovendien is de beslissing om slachtvloeren met verdoving in te richten er gekomen op een wijze waarin wij bijzonder weinig inspraak hadden. Dat roept herinneringen uit het verleden op. Het hoofddoekenverbod werd immers ook eenzijdig door de stad goedgekeurd.'

‘De slachtvloeren waar schapen worden verdoofd, zullen naar mijn gevoel erg weinig worden gebruikt. Men zou het geld dat men daarin investeert veel beter gebruiken om illegaal slachten tegen te gaan. Wij zijn immers steeds vragende partij geweest voor een dialoog met de stad daaromtrent. We kunnen echter niet akkoord gaan wanneer de spot wordt gedreven met een traditie die al duizenden jaren standhoudt.'

Keuzemogelijkheid

‘Sommige mensen zijn voor slachten onder verdoving en anderen zijn tegen. Wij creëren gewoon de keuzemogelijkheid', aldus Hicham El Mzairh van het kabinet van Monica De Coninck (SP.A). ‘De slachtvloer in het Park Spoor Noord blijft onaangeroerd. Er kan geslacht worden zonder verdoving en tegen dezelfde prijs als de slachtvloeren mét verdoving. We moeten echter ook de mensen respecteren die tegen slachting zonder verdoving zijn en ook hen een plaats geven om het ritueel uit te voeren. Daarom wil ik de moslimgemeenschap vragen om deze situatie een kans te geven. Op 14 november komen we samen en zullen we het verloop van het Offerfeest evalueren.'

Tot zover dit verhelderend artikel uit Het Nieuwsblad. Het staaft ons in de overtuiging dat er zelfs met zogenaamd gematigde moslims geen land te bezeilen valt. Die lieden wil slechts één ding : profiteren van al de sociale en financiële voordelen die onze maatschappij verleent en voor de rest blijven zij vasthangen aan hun achterlijke tradities.

Onverdoofd slachten moet gewoonweg verboden worden ook omwille van religieuze redenen. Welk parlementslid trektt zijn/haar stoute schoenen aan om een wetswijziging voor te stellen ?  Hij/zij kan rekenen op onze grote steun en dankbaarheid. Overtreders moeten vervolgd en beboet worden en als ze het godverdomme hier niet lekker vinden, dat ze opkrassen. Er is geen plaats voor dierenbeulen  in onze samenleving. En de islam kan zich vredig terugtrekken in de woestijn, waar het lekker verblijven is voor onaangepasten.

Ray

Het aantal daden van agressie in de 25 Antwerpse centra zijn maar liefst gestegen van 44 in 2010 tot 78 dit jaar en het jaar is nog niet ten einde. Om de agressie in de centra het hoofd te bieden is de cel agressie opgericht en het nieuwe sociaal centrum “De Boogkeers” in de Lange Gasthuisstraat. Dit centrum is extra beveiligd en het personeel is opgeleid om met agressie om te gaan. 

Tijdens de raadscommissie sociale zaken van dinsdag 18 oktober stelde Vlaams Belanggemeenteraadslid Chris Calluy hier enkele vragen aan beveogd schepen De Coninck. Uit haar antwoord blijkt dat de medewerkers een opleiding krijgen bestaande uit een theoretisch en een praktisch gedeelte. Het theoretisch gedeelte handelt over de verschillende agressievormen en hoe je ermee moet omgaan. Via rollenspel wordt uitgetest welke bepaalde stijl van handelen de hulpverlener het beste ligt om met een bepaalde vorm van agressie om te gaan. Het praktische gedeelte bestaat uit het aanleren en trainen van verdedigings- en afweertechnieken. 

Tijdens de twee halve dagen per week dat het centrum”De Boogkeers” geopend is voor het publiek, doet het OCMW beroep op een veiligheidsagent om de medewerkers van het centrum te ondersteunen en te beschermen waar nodig. In het centrum zelf worden telefoons, laptops enz..vastgeschroefd, zodat er niet meer mee kan gegooid worden en er is zelfs een vluchtweg voorzien voor de door agressieve klanten bedreigde medewerkers. 

Ondanks al die genomen maatregelen heeft een medewerker van “De Boogkeers” toch nog “rake klappen” gekregen van een OCMW-klant. Resultaat : zeven hechtingen en werkonbekwaam.

Er wordt voorgesteld om het aantal veiligheidsagenten te verhogen en om de klantenloketten te voorzien van kogelvrij glas. Het OCMW kan bij de Staatsveiligheid te weten komen, via een simpel telefoontje, op welke dagen de centra met gekende agressieve “klanten” te maken zullen krijgen. Het is aangewezen om - zeker op die dagen - een verhoogde veiligheid voor de loketmedewerkers te garanderen door het plaatsen van meerdere veiligheidsagenten.

Het OCMW geeft er natuurlijk de voorkeur aan, vooral niets te doen om niet onvriendelijk over te komen bij het tuig dat wij met open armen binnenhalen in de stad van allah. Zou moemoe De Coninck er rekening mee houden, dat ook zij met haar beleid dat Antwerpen verarmt en verloedert, in 2012 haar sacochke aan de arm, mag opstappen ? Spijtig genoeg kunnen dat soort onverantwoorde politici niet voor de rechtbank gesleept worden.  Of in de zoologie opgesloten, wegens verraad aan het volk, zoals het ooit nog eens gebeurd is.

Ray