Marokkaanse misdaadcijfers in Nederland en de mythe van de multicultuur : “want zij willen niet”
40% van de Marokkaanse immigranten in Nederland tussen de 12 en 24 jaar werden ooit al eens gearresteerd, beboet, in verdenking gesteld voor betrokkenheid bij een misdrijf gedurende de afgelopen vijf jaar : dit is de conclusie van een nieuw rapport dat op vraag van het Ministerie van Binnenlandse Zaken opgemaakt werd.
In Nederlandse wijken waar de meerderheid der bevolking uit Marokkaanse immigranten bestaat pieken de jeugdcriminaliteitscijfers naar 50%. Bovendien beperkt zich dit niet bij de Marokkanen tot het mannelijk geslacht; ook jonge meisjes en vrouwen laten zich niet onbetuigd. Uit de studie, met de titel “Marokkaanse Nederlanders 2011” (volg bruggetje : Wegwijzer jeugd & veiligheid ), blijkt dat de meesten in Nederland geboren werden. Dit betekent dat kinderen van Marokkaanse immigranten zich niet integreren in de Nederlandse maatschappij en het bevestigt de perceptie dat Nederland het mislukken van de multiculturele integratie duur zal moet betalen.
Het rapport werd opgemaakt door het onderzoeksinstituut Risbo (Rotterdams Instituut voor sociaal-politiek onderzoek), verbonden aan de Faculteit der Sociale Wetenschappen van de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Eén van de onderzoekers is prof. Marion van San. U zult zich haar herinneren want zij verrichtte op verzoek van het Ministerie van Justitie (onder toenmalig minister Verwilghen) in 2001 een onderzoek naar jeugdcriminaliteit bij allochtonen in het land B met even confronterende cijfers. Er werd geprobeerd haar rapport “Criminaliteit en criminalisering, allochtone jongeren in België” geheim te houden en, toen dat niet lukte, op de pianist te schieten door de inhoud in vraag te stellen.
In het onderzoek zitten cijfers en feiten over de ernst en de aard van het misdrijf bij de Nederlands-Marokkaanse bevolking in 22 gemeenten in Nederland. De gegevens stammen van de het HKS (Herkenningsdienstsysteem) waar de politie alle gegevens van criminele verdachten in opslaat.
Wiens fout is het dat de Marokkanen er niet in slagen te integreren binnen de Nederlandse samenleving en de daaruit volgende criminaliteitsepidemie van Marokkaanse jongeren ? Volgens journaliste Fleur Jurgens’ boek “Het Marokkanendrama” ligt de schuld bij twee groepen : de Marokkanen, die de Nederlanders de schuld geven van hun leefomstandigheden en de linkse multicultuuraanbidders, die de Marokkanen als hulpeloze slachtoffers van een unfaire samenleving gekenschetst hebben. Fleur Jurgens maakt brandhout van de multiculturele mythe die in de loop der jaren ontstaan is en die er de oorzaak van is dat blijvende oplossingen uitblijven.
- De eerste zeepbel is dat er geen Marokkaans probleem bestaat. Jurgens doorprikt die met statistieken : meer dan 60% der Marokkaanse jongeren tussen 17 en 23 verlaten de schoolbanken zonder een basisdiploma, Marokkaanse jeugdwerkloosheid ligt in Nederland rond 40%, meer dan 60% van de Marokkaanse mannen tussen 40 en 64 leven van sociale uitkeringen.
- De tweede mythe is dat Marokkanen naar de misdaad grijpen omdat de Nederlandse arbeidsmarkt hen discrimineert. Jurgens weerlegt dit met het feit dat immigranten uit vele andere landen wel degelijk een baan vinden in Nederland.
- Het derde excuusverhaal is dat Marokkaanse ouders het gedrag van hun zonen niet kunnen aan banden leggen omdat dit niet tot hun cultuur hoort. Jurgens weerlegt deze stelling door aan te tonen dat menig Marokkaans meisje zich beklaagt over de sterke sociale controle die zij moet verdragen van haar ouders.
- De vierde mythe is dat Nederland een morele schuld heeft tegenover de Marokkaanse immigranten daar men ze als “gastarbeiders” in Marokko is gaan halen. Jurgens gaat hier ook tegenin door aan te tonen dat deze aanwervingen in 1973 gestopt werden en dat minstens de helft van deze “gastarbeiders” terug naar Marokko keerde. De huidige Marokkaanse bevolking bestaat quasi helemaal uit Marokkanen die op eigen houtje naar Nederland kwamen om economische redenen.
In januari 2009 tekende de Nederlandse regering een overeenkomst met de zogenaamde “Marokkanengemeenten”, waar het hoogste aantal Marokkaanse jeugddelinquenten woont. Gedurende de afgelopen vier jaar ontvingen deze “Marokkanengemeenten” € 32 miljoen via een regeringsprogramma “Aanpak Marokkaanse-Nederlandse risicojongeren”.
In plaats van de misdaad terug te dringen, zijn de criminele feiten in aantal toegenomen. De steden die problemen hebben met hangjongeren van Marokkaanse afkomst zouden geld hebben gestoken in projecten waarvan al bekend was dat ze niet zouden werken. In de meeste gevallen slaagden de gemeenten er niet in de jeugdcriminaliteit terug te dringen omdat de lokale politici schrik hadden van eventuele Marokkaanse represailles. Er werden dus “gezinscoaches” en “straatcoaches” aangeworven, die de contacten met de gezinnen, waarvan de probleemjongeren deel uitmaakten, moesten onderhouden of op straat “raadgever” moesten spelen. Achteraf gezien waren deze trainers meer bezig met de multicultuur te verheerlijken in plaats van misdrijven te voorkomen ; velen van hen vonden het hun roeping de Marokkaanse jongeren bij te staan bij het niet betalen van boetes of bij het ontsnappen aan de arm der wet.
Fleur Jurgens komt tot de conclusie dat Marokkaanse ouders de schuld dragen voor het asociale gedrag van hun kinderen door hun van jongsaf te leren dat ze de Nederlanders moeten haten en hun maatschappij verafschuwen. Geert Wilders gaat een stapje verder: hij argumenteert dat Marokkanen niet integreren “omdat ze dat niet willen”. Hij verklaarde in het parlement dat Marokkanen niet in Nederland vertoeven om te integreren maar wel om “de Nederlanders te onderwerpen en erover te heersen”. En ook: “Ze nemen maar al te graag onze uitkeringen, onze woningen en onze medische hulp aan, maar niet onze wetten en waarden.”
De Nederlandse regering wil nu afstand doen van het langdurende multicul-model, dat Marokkanen en andere moslims ertoe aanmoedigde een parallelle samenlevingsvorm in Nederland te stichten.
In Nederland wonen ongeveer 350.000 zgn. Nederlandse Marokkanen (immigranten en afstammelingen) of ca. 2% van de Nederlandse bevolking van 16.4 miljoen. Meer dan de helft van de Nederlandse Marokkanen behoort tot de tweede generatie.
Trieste koploper van hoogste aantal jeugddelinquenten is Den Bosch, waar de Marokkanen ongeveer 10% van de bevolking uitmaken en waar 47.7% van de Marokkaanse mannen onder de leeftijd van 24 al met de wet in aanraking is gekomen tijdens de voorbije vijf jaar.
Op plaats twee staat Zeist met 47.3%, gevolgd door Gouda met 46.3%, Veenendaal met 44.9% en Amersfoort met 44.6%. Steden en gemeenten als Den Haag, Ede, Leiden, Maassluis, Nijmegen, Oosterhout, Schiedam en Utrecht komen ook boven de 40%.
De studie toont bovendien aan dat de Marokkaanse jongeren (vergeleken met andere immigranten zoals Antillianen of Turken, of autochtone Nederlanders) in belangrijke mate oververtegenwoordigd zijn in alle mogelijke fasen van het Nederlandse criminaliteitsrechtssysteem. Nemen we heel Nederland, dan zien we dat de Marokkaanse jongeren met 196% oververtegenwoordigd zijn. In Den Haag bv. is dit 150%, in Amsterdam 142% en in Rotterdam 135%.
In 9 van de 22 gemeenten is deze oververtegenwoordiging hoger dan 300%: in Ede is dit 481%, in Den Bosch 372%, in Veenendaal 368% en in Zeist 356%.
Deze gegevens vervolledigen de conclusies van een geheim rapport “Analyse Marokkaanse daderpopulaties van gemeenten in Nederland” van de Nederlandse politie (KLPD) uit 2009, dat in 2010 naar de media gelekt werd (volg bruggetje Gouda.nl ) Het rapport onderzocht 14.462 Marokkaanse criminelen in 181 Nederlandse gemeenten. De inhoud is verhelderend: in absolute cijfers heeft Amsterdam het hoogste aantal Marokkaanse criminelen (2497), gevolgd door Rotterdam (1798) en Den Haag (1271).
Als we rekening houden met recidivisten, dan heeft Gouda het grootste Marokkaanse misdaadprobleem, gevolgd door Utrecht en Den Haag.
En nog andere cijfertjes: het percentage Marokkanen op een totaal van gearresteerde criminelen – daar leidt Gouda met 31%, gevolgd door Utrecht met 23.7% en Culemborg met 22.6%.
Een aparte studie bewijst het directe verband tussen criminaliteit in Nederland en moslimimmigratie: “Criminaliteit en Etniciteit, Tijdschrift voor Criminologie 2010 (52) 2” (volg bruggetjeLeiden Universitet).
De auteurs identificeerden elke in Nederland geboren persoon sinds 1984 en ging het crimineel register na tot de leeftijd van 22. Hun bevindingen waren duidelijk: over heel Nederland verspreid pleegden 50% van de Marokkaanse mannen een misdrijf vooraleer ze 22 jaar oud werden, 1/3 zijn recidivisten met - volgens politiegegevens – meer dan vijf misdrijven op hun kerfstok. Ter vergelijking: 23% voor de autochtone Nederlanders. Bovendien plegen Marokkaanse meisjes drie keer meer misdrijven dan autochtone Nederlandse meisjes.
Als we al deze gegevens bundelen kunnen we niet anders dan erkennen dat de poging van de Nederlandse regering om de Marokkaanse jeugdcriminaliteit in te dijken mislukt is. In een nieuwe integratiewet en enkele 15 bladzijden tellend actieplan die binnenminister Piet Hein Donner aan het parlement voorlegde in juni van dit jaar: staat o.a. “…Het kabinet neemt daarmee afstand van het relativisme dat besloten ligt in het concept van de multiculturele samenleving…Een meer verplichtend integratiebeleid is nodig en gerechtvaardigd omdat anders de samenleving geleidelijk uit elkaar groeit, burgers langs elkaar heen gaan leven en uiteindelijk niemand zich meer thuis voelt in Nederland…Het stellen van eisen aan immigranten die zich duurzaam in onze samenleving vestigen is gerechtvaardigd omdat de samenleving die eisen ook stelt aan de eigen burgers…”
De nieuwe integratiepolitiek zal meer eisen stellen aan immigranten, die verplicht Nederlands moeten leren. De regering heeft beloofd strenger te worden t.o.v. immigranten die de Nederlandse normen niet willen respecteren of weigeren zich volgens de Nederlandse wetgeving te gedragen.
Is het allemaal te weinig of te laat ? Het is de mening van vele autochtone Nederlanders. Sinds het jaar 2004, het jaar dat Theo van Gogh vermoord werd door een 26-jarige Nederlandse Marokkaan, zijn tienduizenden Nederlanders verhuisd naar andere landen – op zoek naar een beter leven. Alleen al gedurende de eerste helft van 2011 hebben 25.000 burgers Nederland verlaten.
Bewerkt en vervolledigd met bijkomende informatie door
Floriaan Terbeke
Oorspronkelijk artikel in het Engels van Soeren Kern, Transatlantische Relaties bij Groep voor Strategische Studies, Madrid, gepubliceerd bij Hudson New York.
Bron: http://www.hudson-ny.org/2624/moroccan-crime-netherlands
http://www.rijksoverheid.nl/bestanden/documenten-en-publicaties/notas/2011/06/16/integratienota/integratienota.pdf