Surrealistische toestanden: vluchtelingen uit Soedan en Eritrea worden op weg naar hun bestemming, Israël, ontvoerd, gefolterd en ook vermoord.
Met zware terreinwagens reizen artsen uit Caïro naar de wetteloosheid van het Sinaï-schiereiland. Ze hebben mobiele operatietenten en steriele koelboxen bij zich. Neen, het gaat niet om een humanitaire missie, het zijn geen Artsen zonder Grenzen: het zijn artsen zonder scrupules. Hun doel is het onderscheppen van een groep vluchtelingen die in de handen van winstbeluste Bedoeïenen gevallen zijn. Deze artsen zijn de zakenpartners van de criminele Bedoeïenen en zij hebben slechts één doel voor ogen: ze willen organen oogsten. Nieren zijn altijd gevraagd, een gezonde lever kan ook vlot verkocht worden. De gezondst lijkende mannen en vrouwen worden geselecteerd.
300 km verder, in Caïro, weet Justitie verdomd goed wat er in de woestijn aan de hand is. Een zegsman weet te vertellen: “De artsen snijden het slachtoffer open, nemen eruit wat ze nodig hebben. Dan laten ze hem / haar creperen. Het interesseert die maffia niet of je blijft leven of dood gaat. Voor hen tellen slechts de omzetcijfers en die zijn zonder meer zeer winstgevend. Slechts met wapenhandel zou men meer kunnen verdienen. Het komt er dus op neer dat organenhandel tegenwoordig meer opbrengt dan drugs of prostitutie." Interpol bevestigt: “Illegale mensenhandel om organen te kunnen roven is een snelgroeiende criminele branche.”
In alle westerse landen zijn er lange wachtlijsten voor orgaantransplantaties: er zijn immers te weinig donoren. In de EU-landen zouden er 56.000 patiënten op de wachtlijst voor een orgaan staan: vooral voor nieren, lever of een hart. Waar men in 2005 gemiddeld twee jaar op een nier moest wachten, moet men nu vijf jaar of langer geduld hebben. Voor vele patiënten is het dan te laat: elk jaar sterven 10% der wachtenden.
De georganiseerde misdaad heeft snel het verschil tussen vraag en aanbod genoteerd. Volgens Interpol hebben de criminelen hun kans geroken. De wanhoop van de patiënten is de garantie voor een dikke winst. En de vooruitzichten worden steeds beter, want in de westerse landen, met een verouderende bevolking en een toename van suikerziekte, zijn steeds meer orgaantransplantaties nodig. Bijgevolg wordt deze criminaliteitstak steeds lucratiever.
Slechts in Iran is de verkoop van een eigen nier legaal. In China worden dikwijls de organen van terechtgestelde gevangenen “geoogst”, in arme landen betalen orgaanhandelaars soms duizenden dollars om vervolgens met winst door te verkopen. Zo werd bv. in mei nog een orgaanhandelaar in Peru gearresteerd, die in de armste woonwijken $ 5.000 voor organen bood om ze voor $ 150.000 door te verkopen.
Einde oktober werd Levy Itzchak Rosenbaum in New York voor organenhandel veroordeeld. Hij had nieren, die hij voor $ 10.000 in Israël gekocht had, voor $ 120.000 in New Jersey verkocht.
Dat zijn aanzienlijke winstmarges, waarvan de vluchtelingen in Sinaï niets vermoeden. Ze zijn hier beland omdat ze hopen elders een beter leven te kunnen leiden. 3/4 van hen komt uit Soedan, ¼ uit Eritrea. Jonge mensen leggen hun lot in de handen van doorsluisorganisaties: ze betalen gemiddeld € 2.000 per persoon voor het vervoer vanuit hun geboorteland naar de Sinaï. Dat betekent heel het spaargeld van een gezin, dat aan de reis van de zoon gespendeerd wordt, in de hoop dat hij in de toekomst zijn familie zal kunnen onderhouden door middel van een goedbetaalde job in Israël. Verleden jaar kwamen zo 14.000 asielzoekers naar Israël. Voor velen is de Sinaï hun eindhalte. Daar worden ze verkocht aan criminele bedoeIenenbendes, die tussen $ 10.000 en $ 25.000 per vluchteling eisen om hen over de grens te smokkelen.
Om druk op de gezinnen der gegijzelden uit te oefenen, schrikken ze voor niets terug. Ze folteren de vluchtelingen terwijl familieleden de pijnkreten door de telefoon moeten aanhoren. Volgens de mensenrechtenorganisatie “Every One Group” moet wie na een bepaalde tijd niet kan betalen, met de verwijdering van een waardevol orgaan of met een pijnlijke dood rekenen.
Vluchtelingen, die erin slagen Israëlisch grondgebied te bereiken, bevestigen het bestaan van de folterkampen. Volgens een bericht van de organisatie “Physicians for Human Rights, Israel” waren 59% van de vluchtelingen, die bij de open kliniek van de organisatie belandden, daarvoor in de SinaÏ geboeid of opgesloten geweest. 52% berichtten over mishandelingen, 44% waren getuige van mishandelingen en moord op andere vluchtelingen.
“En dit alles gebeurt op 5 km van de Israëlische grens.” weet Frederik Pleitgen, verslaggever voor CNN, ons te vertellen. Hij beschrijft de Egyptische Sinaï als een oord zonder rechten of wetten, waar er marihuanavelden met bewateringssysteem bestaan van 10 voetbalvelden groot en waar allerhande wapens gesmokkeld worden, met bedoeïenenstammen die met wapens vergoed worden in ruil voor organen. Dit werd ook in Egyptische media bevestigd. Gevraagd door Pleitgen hoeveel vluchtelingen in de Sinaï de dood gevonden hebben, antwoordt een Bedoeïen vrijmoedig: “Duizenden. Ze sterven door stroomstoten, infarcten of organenroof.”
Als de dokters in hun zware terreinwagens wegrijden, blijven de opengesneden en amper toegenaaide lichamen als menselijk afval in de woestijn achter. Ze bloeden dood; hun lever of nieren vinden een kapitaalkrachtige ontvanger.
Dat de bekendmaking van deze misdrijven ook gevolgen kan hebben, bewees een reactie der Bedoeïenen. Eén van de organisatoren, Suleiman Abdellah Necklawi, werd in november door een andere stam gedood, omdat die voor hun reputatie vreesde. Volgens mensenrechtenorganisaties hebben ook andere Bedoeïenen het onderzoek van CNN gesteund. Na de dood van Necklawi werden prompt 611 vluchtelingen uit één van zijn folterkampen vrij gelaten.
Floriaan Terbeke
Bron: Die Welt.de, CNN.com