In de senaat : Anke mept er op los
Gisteren greep in de Senaat het debat plaats over de regeerverklaring van Di Rupo.
Fractieleidster Anke Vandermeersch sloeg de nieuwbakken premier in haar tussenkomst om de oren met zijn gebrekkige taalkennis van het Nederlands en zij hekelde de Franstalige dominantie in deze minderheidsregering, die zij vergeleek met het blanke minderheidsregime destijds in Rhodesië.
Zij noemde Di Rupo I een koloniale regering, die als enige prioriteit heeft zoveel mogelijk geld uit de zakken van de inboorlingen te persen. Een kolonie moet nu eenmaal geld opbrengen. “Sois belge en tais-toi” is zowat het motto van de regering-Di Rupo, maar Van dermeersch stelde dat zulke uitgangspunten niet aan haar en het Vlaams Belang besteed zijn.
Zij haalde ook snoeihard uit naar voorzitters van de “pseudo-Vlaamse” partijen die zich tijdens de onderhandelingen door de Franstaligen hadden laten bedriegen. Met een sardonisch genoegen herinnerde zij Yves Leterme en de CD&V aan hun oude belofte om de regering zonder Vlaamse meerderheid te bestrijden “te land, ter zee en in de lucht, van Opgrimbie tot De Panne”. Op economisch vlak tergde zij Open VLD door de zes saneringsmaatregelen op te sommen die deze partij als onontbeerlijk had voorgesteld om de crisis te overleven. Maar die werden alle zes door de PS afgewezen of tot lege dozen gereduceerd.
Di Rupo I roomt onze welvaart af, zonder echter bij te dragen tot een fundamentele oplossing voor de crisis. Deze regering krijgt op financieel gebied hoogstens 1,5 punten op 6.
Op het gebied van asiel en immigratie is het zelfs 0 op 6. Het is natuurlijk positief dat alle bevoegdheden in één hand komen. Maar dat is geen winst, want het zijn de verkeerde plannen. Dezelfde plannen die in het verleden tot een toestroom van tienduizenden zogezegde asielzoekers hebben geleid. Anke Van dermeersch lanceerde een provocatief tegenvoorstel: “Als de Franstaligen zo graag asielzoekers en illegalen opvangen, dan moeten ze dat maar in hun gemeenten, in hun Wallonië doen, op kosten van hun OCMW’s. Voor ons hoeft het niet. Dank u, wij hebben er al veel te veel. Ik kan u een mooie ruil voorstellen: wij houden het geld van de transfers en wij sturen u ter compensatie, als multiculturele en multiraciale verrijking, al de asielzoekers en illegalen waar u zo verzot op bent.”
Ook inzake justitie worden we met schijnoplossingen afgescheept. Het duidelijkste voorbeeld is de zogezegde verstrenging van de wet-Lejeune. Die bevestigt alleen de reeds bestaande rechtspraktijk.
Senator Bart Laeremans zoomde in op het Vlinderakkoord. Hij toonde aan dat het voor Vlaanderen wel degelijk een catastrofe is.
Hij wees er bijvoorbeeld op dat de Vlamingen in Brussel niet meer in de Kamer vertegenwoordigd zullen zijn, dat de Franstalige rechtbanken in Halle-Vilvoorde voortaan vier keer sterker zullen staan dan de Nederlandstalige en dat de zes faciliteitengemeenten electoraal door Brussel geannexeerd zijn.
Hij hekelde de arrogantie van de Franstaligen, en de ergerlijke schizofrenie van de drie gemeenschapssenatoren van de N-VA, die in het Vlaams Parlement de BHV-motie wegstemden en doen alsof er niets aan de hand is, terwijl zij in de Senaat juist het tegenovergestelde verkondigen.
In zijn slotwoord richtte Bart Laeremans zich niet tot de premier, maar rechtstreeks tot de N-VA: “Binnen België zijn geen eerbare compromissen meer mogelijk. Dit land is intrinsiek kwaadaardig en is niet meer te hervormen in gunstige zin. […] België moet verdwijnen, collega’s van de N-VA en dat zal niet gebeuren via verdamping, zoals u de mensen wijsmaakt. Want de tijd en de demografie spelen in het voordeel van de Franstaligen. Als we Vlaams-Brabant willen vrijwaren van de totale overspoeling en verbrusseling, dan moet die onafhankelijkheid er zeer snel komen.”
@ VB
