Geakte Redactie - 9 januari 2012

Guynokkio heeft het weer voor mekaar. Vorig jaar vernamen we dat hij een vijftiende eeuws historisch pand in hartje Gent heeft aangekocht, in een vennotschap met twee andere gezinnen. Het Waterhuis nabij Het Gravensteen. De vraagprijs bedroeg anderhalf miljoen euri, of dat ook de verkoopprijs is geworden die de molenwieker er voor gegeven heeft, is een privézaak.

Vandaag blijkt dat de renovatie op 820.000 euri geraamd is en dat verschillende overheden (Vlaams Gewest, Provincie en Stad Gent) samen 40% van de verbouwingswerken op hun rekening nemen, ofwel € 328.000. Vorige week donderdag is het bedrag van deze premie (bonus, tegemoetkoming, armoedetoeslag, functioneringspremie, aanmoedigingsprijs, u mag kiezen) goedgekeurd.

Guynokkio ontvangt dit geld in een periode waarin iedereen moet bezuinigen, besparen en inleveren en op het ogenblik dat de federale overheid zo goed als alle premies voor energiebesparende maatregelen afschaft en daarmee gewone gezinnen die een huis bouwen in de kou zet. Voor de oud-premier geldt dit echter niet.

De prijs voor het lulligste argument gaat  naar schepen Lieven Decaluwé (de linksige meeloper van Pro-Gent) :  "De subsidies gaan naar het monument, niet naar de eigenaar," zegt hij. 

Ook al mocht Guynokkio recht hebben op deze tussenkomsten, dan blijft het feit bestaan, dat het bijzonder onhandig en ondiplomatisch is deze grote financiële tegemoetkoming uitgerekend in deze periode van beknotting en besparing naar buiten te brengen. Diplomatie of empathie zijn onbestaande eigenschappen bij de Gentse  egotripper die zich alles gepermitteerd acht.

Ray

© Reuters

Waarde redactie,

Sinds het begin van deze week heb ik geen krant meer gekocht, de weekeind edities waren toch al lang véél te duur en dus gaat het over 5 X 1,10 Euro per week, reken maar uit na enkele maanden en na één jaar € 286.

 Dat gaat in een potje en wordt opgespaard tot ik nog eens de grens over trek. Vooral naar het zuiden. Omdat de eetgelegenheden daar hun prijzen hebben laten zakken na de BTW verlaging en hun klanten mee laten profiteren i.p.v. nog meer (zwarte) winst af te troggelen. Ook tanken zal ik allez-retour net over de grens doen.

Mijn laatste krant was jarenlang een hemelsblauwe, als hapklare, licht verteerbare amuse-gueule. Maar sinds het kleffe oer-conservatisme, de oeverloze redactionele labiliteit en de steeds gênanter wordende onderdanigheid tegenover zoiets ondemocratisch als het potverterende (3% opslag) koningshuis, aan de bladzijden bleef plakken kan ik het niet meer verantwoorden. Er is geen onderzoeksjournalistiek en geen échte structurele kritiek meer, behalve soms bij Knack.

Het is maar een bescheiden begin, maar er zal nog meer volgen. Spaar het bedrag uit, het is een ongezonde geestelijke verslaving, u betaalt voor desinformatie en bezigheidstherapie met listige afleidingsmaneuvers.  Spreek minstens af om onder buren en kennissen of collega's kranten door te geven en eventueel de kosten te delen alvorens er de patattenschillen mee in te pakken. Lees de rest op het internet.

Nà ! Het is al ver gekomen als u uw eigen ondergang en muilkorving mee financiert. Ja wadde.

Jade

Zwarte criminelen lachen ons vierkant uit met onze Westerse documenten-fobie, die zij moeiteloos omzeilen. Welkom in Europa.

 Beatrix en Minima zijn heel geïnteresseerd in een Arabisch literair werk over de koran.  Uiteraard zonder afbeeldingen. 

Bij het bezoek vorige zaterdag aan een van de grootste moskeeën ter wereld in het emiraat Abu Dhabi droegen prinses Minima en koningin Beatrix een hoofddoek. Het motto in de Verenigde Aarabische Emiraten luidt terecht "Aanpassen of opkrassen".

Onze vriend en lezer Referee vestigt onze aandacht op de tussenkomst van 22 december laatstleden van federaal volksvertegenwoordiger Barbara Pas over de verhoogde giften aan de royale familie van Laken.  Mevrouw Pas is niet op het mondje gevallen

 Weggeplukt bij de webstek van Barbara Pas :

In het VRT-journaal was het vandaag groot nieuws dat de dotaties van het koningshuis nog stijgen in 2012.  Deze dotaties waren aan de orde in de Kamer op 22 december ll. toen ze in het ontwerp van de diverse bepalingen werden vastgelegd. Als enige ben ik toen daarover tussengekomen om aan te tonen dat die dotaties stijgen. Niemand van de N-va kwam daar op tussen. In tegenstelling tot VRT-journalisten in de tribune, was Theo Francken tijdens die plenaire zitting niet aanwezig.

Groot was dan ook mijn verbazing dat het vandaag 6 januari, bij monde van Theo Francken, nieuws was in het journaal en niet twee weken geleden toen ik het naar buiten bracht.

Hieronder een uitgeschreven weergave van Barbara's tussenkomst. Wij stellen er prijs op haar te feliciteren met haar duidelijke stellingen en de ferme manier waarop zij deze brengt van op de Kamertribune, met ad rem antwoorden aan de Franstalige eenzaat,  Louis.

18.101  Barbara Pas (VB): Mijnheer de voorzitter, collega s, in de algemene bespreking heeft mijn goede collega Hagen Goyvaerts het gehad over de stroom aan amendementen, die groter is dan het oorspronkelijke ontwerp. Ik ga heel kort in op een van die amendementen, om een ballonnetje te doorprikken.
 
In de commissie voor de Financiën werd maandagavond om 18 u 30 het zoveelste amendement binnengegooid op de reeds uitgebreide diverse bepalingen. Het trok onmiddellijk mijn aandacht, omdat het ging over de dotaties van de koninklijke familie. In de verantwoording stond dat het zou gaan om een besparing op de dotaties. Er was weliswaar een uitzondering: de civiele lijst.
 
De 6,4 miljoen euro besparingen waarvan sprake was, leken mij op het eerste gezicht veel te weinig, maar beter dat dan niets, vond ik. Ik heb mij in de commissie dan ook onthouden op dit amendement. Intussen heb ik wat meer tijd gehad om de cijfers na te gaan. In het voorliggende ontwerp wordt de dotatie aan onze kroonprins voor 2012 vastgelegd op ruim 934 000 euro. In 2011 ontving hij 923 000 euro. Jawel, 11 000 euro minder. Toch raar, voor een besparing!
 
Koningin Fabiola zal in 2012 ruim 1 460 000 euro krijgen, 20 000 euro meer dan in 2011, toen zij 1 440 000 euro ontving. Zo heeft zij een weduwepensioen dat meer dan 160 keer hoger is dan een normaal weduwepensioen. Misschien iets om straks mee te nemen in de pensioenbesprekingen?
 
Ook prinses Astrid en nummer 13 in de reeks van de troonopvolging, prins Laurent, zullen in 2012 meer euro s op hun rekening ontvangen dan in 2011. Volgens de verantwoording gaat het om een vermindering met 2,2 % in vergelijking met de geïndexeerde dotaties van 2011, maar het gaat niet om een reële vermindering en dus ook niet om een besparing.
 
De stijging is gewoon een beetje minder groot. De indexsprongen die voor het koningshuis in het verleden buitensporig waren, denk maar aan de frappante indexsprong van maar liefst 800 000 euro die de meesten onder u in dit Parlement een aantal jaren geleden hebben goedgekeurd, zijn indexsprongen waarvan de naar koopkracht zoekende burgers alleen maar kan dromen. Dat die indexsprongen een beetje zouden worden bijgesteld, zou er nog maar aan mankeren.
 
Het Koningshuis heeft er zeker geen last van. Iedereen voelt vandaag de crisis, behalve zij. Met 13,8 miljoen euro aan dotaties en minstens nog evenveel dat wordt uitgegeven aan allerlei diensten als transport en beveiliging, had de bijdrage van het Koningshuis veel groter mogen zijn.
 
De gewone werkende burger geeft meer dan de helft van zijn loon af. Dankzij de nieuwe regering zal hij minder aftrek op kinderopvang kunnen inbrengen. Met de verhoging van de btw naar 21 % op betaaltelevisie zal hij meer betalen om televisie te kijken. Hij zal door de banktaksen meer moeten betalen voor een lening, terwijl de woningen nu al onbetaalbaar zijn. Hij zal ook niet meer kunnen genieten van fiscale aftrekken voor energiebesparende maatregelen. Op dakisolatie na wordt zonder enige logica en visie hier en daar geschrapt. Kortingen op milieuvriendelijke wagens worden stopgezet en ook de onvermijdelijke accijnzen op benzine en tabak gaan verder de hoogte in.
 
18.102  Laurent Louis (MLD): ...
 
18.103  Tanguy Veys (VB): Mijnheer de voorzitter, mijnheer Louis, u bent natuurlijk zeer bezorgd om het koningshuis. U hoopt misschien eens op de koffie te mogen gaan. Het grote verschil met politieke partijen is dat deze verkozen zijn, dat zij een democratische legitimiteit hebben en dat geldt niet voor het koningshuis.
 
Le président: On ne va pas se lancer dans un débat sur la monarchie et les partis politiques à cette heure-ci! Madame Pas, continuez!
 
18.104  Barbara Pas (VB): Collega Louis, uiteraard neem ik vandaag het woord over de dotaties. Het is een deel van een artikel van het ontwerp dat vandaag voorligt. Dus uiteraard geef ik daarover mijn mening. De dotaties van de partijen zijn vandaag niet aan de orde.
 
In verband met hetgeen collega Veys heeft gezegd, het volgende. Partijen krijgen een dotatie naargelang het aantal democratisch verkozenen. Ik denk niet dat Franstaligen die om puur partijpolitieke redenen de partijdotaties van het Vlaams Belang willen afnemen met gerechtelijke procedures, geplaatst zijn om daarop commentaar te geven.
 
Mijnheer de voorzitter, ik ga meteen over tot de conclusie. Terwijl de burgers in dit land massaal moeten inleveren en allerhande belastingverhogingen om de oren geslagen krijgen, wekt u ondertussen met zulke artikeltjes die u op het laatste moment nog binnensmijt in de commissie, valselijk de schijn op dat het koningshuis mee inlevert. Niets is minder waar, de stijging is gewoon een beetje minder groot.
 
Integendeel, een van de rijkste families van dit land krijgt een wel enorme inkomenssteun. Het gaat om 13,8 miljoen euro aan dotaties en nog eens minstens evenveel voor allerlei diensten, van transport en beveiliging tot elektriciteitsrekeningen en zelfs de kosten voor het poetsen van het Paleis, daarvoor moeten zij niet eens de dotaties gebruiken. De bijdrage van het Koningshuis had in de besparingsronde veel groter moeten zijn. Het was een kans geweest om daar in te grijpen, maar alweer is het een gemiste kans.
 
Zoethoudertjes als deze sussen misschien uw geweten, voor zover u er allemaal een hebt, maar ons kunt u er alleszins niet mee sussen.

Bron : http://www.barbarapas.be/

We hebben het hier al herhaaldelijk aangehaald dat er met de mensenrechtenconventie omtrent asielzoekers iets mis is.  Het akkoord stelt dat een asielzoeker asiel moet aanvragen in het eerste EU-land dat hij betreedt.  Het Europees Hof heeft zowel België, Ierland als het Verenigd Koninkrijk al verboden asielzoekers, die via Griekenland naar onze landen doorgereisd waren, naar het eerste EU-land, m.n. Griekenland, terug te sturen.  De reden die ze daarvoor hanteerden was dat daar niet aan hun mensenrechten zou voldaan worden.

Dus het eigenste EU-hof zegt dat Griekenland niet voldoet aan deze minimale toets, voornamelijk omdat het te arm is (alsof Ierland, Spanje, Portugal e.a. in het geld kunnen rollen).

Het is interessant vast te stellen hoever de logica achter het asielstelsel verschoven werd door de jaren heen.  De eerste Conventie van de Verenigde Naties in 1951 ging over mensen die dakloos geworden waren door de veranderde kaart van Europa (daarbij inbegrepen miljoenen Duitsers, die uit Pruisen en Duitstalige enclaves in de Balkan verdreven waren).  Het was nooit de bedoeling, of zelfs maar de veronderstelling, dat er grote aantallen bewoners van mislukte staten naar Europa zouden trekken om zich daar definitief te vestigen.  Het werd de grootste volksverhuizing op het Europese grondgebied sinds de invasie van de Barbaren.

Er zijn veel argumenten tegen het huidige asielbeleid: het geeft een dictator de mogelijkheid lastige burgers uit het land te zetten en het laat een mislukte maatschappij toe de problemen te negeren.  In de meest rampzalige gebieden overstijgen de geboortes de sterftecijfers: er is daar in de verste verte geen voorzienbaar einde in zicht (bv. in Afghanistan is er een vruchtbaarheidscijfer van 6.42 kinderen per vrouw).  En dit jaar zal Irak waarschijnlijk helemaal in elkaar storten.

De bibliotheken in de Avondlanden kunnen best al exemplaren van de geschiedenisboeken over de val van het Romeinse Rijk bij bestellen.  Er is inderdaad een overeenkomst tussen onze tijd en het vroegere Romeinse Rijk: een achteruitgaand geboortecijfer, vooral bij de hogere klassen, een verminderde godsdienstige overtuiging én de groei van een vitaal en hartstochtelijk beleden monotheïstisch geloof van het Midden-Oosten, een verminderd nationalisme en een toenemende verbondenheid met de staat.

Vandaag is de sector “van het goede doel”, rijkelijk voorzien van belastinggelden, een deel van de staat, die hoogopgeleide idealisten aantrekt.  We mogen toch wel eens in vraag stellen of Afghanen* wel een “recht” hebben op bescherming in Europa?  Wie gaf hen dat recht?  God?  De natuur?  De Verenigde Naties?  Met welk recht zou ik in bv. Afghanistan*  kunnen wonen – vooropgesteld dat ik zo gek zou zijn die wens te willen uiten?

Een Afghaan* heeft geen rechten in ons of een ander EU-land; binnen de grenzen kan hij rekenen op de mensenrechten, die onze wetgeving en onze gebruiken voorzien (zo was het vroeger toch), maar hij heeft geen burgerrechten, zoals bv. verblijfsrechten.  Een Afghaan* die hier aankomt, is in feite een gast en onze eeuwenlange gebruiken beschermen onze gasten.  Een gast maakt gebruik van onze gastvrijheid, maar dat betekent niet dat hij daardoor rechten verwerft.  In het geval hij die opeist, spreken we van misbruik.

Het asielsysteem is bijgevolg tegenstrijdig: het verwart de oude gewoonte van gastvrijheid met het moderne concept van rechten: rechten die slechts veworven worden door burgerschap (en in een moderne democratie moeten asielzoekers, die permanent blijven, integreren in onze maatschappij en burgers worden).  De veronderstelling dat een Afghaan* hier bij ons “rechten” heeft is gebaseerd op het totaal frauduleuze idee van willekeurige liefdadigheid.

Het succes van de Avondlanden – het oude Europa – kan gedeeltelijk toegeschreven worden aan hun vermogen om de sfeer van vertrouwen binnen de maatschappij uit te breiden buiten hun eigen familie, clan of stam, waardoor er samenwerking en handel met een groter bevolkingsaantal mogelijk was.  Het mislukken van Afghanistan* is voor een groot gedeelte te wijten aan de rigide oude clan- en stamwetten, waardoor het onmogelijk is een burgerlijke wetgeving toe te passen of corruptie te bestrijden. 

Er is echter een grens aan de sfeer van vertrouwen.  Willekeurige en grenzenloze liefdadigheid zonder discriminatie van eigenheid of verwantschap, integratiebereidheid, gedeelde waarden en normen of binnen een bepaalde tijdslijn is onmogelijk vol te houden want de voordelen van erbij te horen zullen ophouden te bestaan.  Uiteindelijk zullen de voordelen verdwijnen op het neerwaartse pad van het universalisme.

De Franse filosoof Pierre-Joseph Proudhon omschreef het in de 19de eeuw als volgt: “Als heel de wereld mijn broer is, dan heb ik geen broer.”

* Vrij in te vullen met gasten uit andere Prachtlanden.

Floriaan Terbeke

Het Vlaams Belang is niet te spreken over de verklaringen van Justitieminister Turtelbaum over de splitsing van het gerechtelijk arrondissement BHV in de krant De Tijd van vandaag.

Op de vraag van Lars Bové “Hoe ziet u het communautaire? Bij de vaststelling van de verdeelsleutels voor de splitsing van het gerechtelijke arrondissement BHV blijkt dat de onderhandelaars uitgingen van foute cijfers. Er zullen te weinig Nederlandstalige rechters zijn. Er komt ook nooit nog een Vlaamse procureur in Brussel. Wilt u dat nog rechttrekken?” antwoordt de VLD-ministerin zonder omwegen: “Nee. Ik zal dicht bij het regeerakkoord blijven. Dat kan niet anders. Een akkoord dat zo moeilijk tot stand is gekomen en zo gevoelig ligt, kan je niet meer openbreken.”

Deze houding is totaal onbegrijpelijk, omdat de overeengekomen 80F/20N-verhouding inderdaad gebaseerd was op foutieve cijfers en daardoor volkomen haaks staat op de reële werklast. Zowel inzake de rechtbank van eerste aanleg als de arbeidsrechtbank moet uitgegaan worden van een verhouding 2F/1N, zoals die vandaag bestaat. Wanneer we naar een 80-20-verhouding gaan, betekent dit dat de Franstalige rechtbanken VIER keer groter worden dan de Nederlandstalige, terwijl de werklast slechts TWEE keer groter is. Dit zou neerkomen op een huizenhoge discriminatie ten nadele van de Vlamingen in Brussel en Halle-Vilvoorde. Zij zouden in de toekomst veel langer moeten wachten op vonnissen dan de Franstaligen.

De houding van Turtelbaum is volstrekt in tegenspraak met de herhaalde uitspraken van haar voorganger De Clerck, die zowel in De Tijd van 20 oktober als in de Senaat op 9 november uitdrukkelijk erkende dat er problemen waren met de cijfers en dat de verhoudingen zouden herbekeken worden:

“Als er in het parlement cijfers opduiken die objectief tegen te spreken zijn, kan er nog worden gedebatteerd” (De Tijd, 20 oktober 2011).

“Daarom is het belangrijk dat de cijfers vandaag maximaal worden verzameld en gedubbelcheckt. Ik kan mij niet voorstellen dat in het parlement geen correct debat kan worden gevoerd op basis van correcte cijfers. Zij zullen de basis vormen van het debat in Kamer en Senaat over de wijziging van het Gerechtelijk Wetboek.” (commissiedebat Senaat, 9 november.)

Het is volkomen onaanvaardbaar en zelfs dramatisch dat Turtelbaum breekt met de duidelijke engagementen van haar voorganger en kamp kiest voor het totaal onredelijke standpunt van de Franstaligen. Het Vlaams Belang roept de advocaten en magistraten dan ook op om zich hier tegen te verzetten.

Bart Laeremans Senator

De rubriek van Barry Rubin bij “Pajamas media” werd verboden door de Britse regering wegens “haatdragende taal”.
 
Dit is het artikel van Rubin waardoor hij verbannen werd, het werd hier gepubliceerd juist nadat het op het internet verscheen op 26.12.2011.  Iemand in de bureaucratie van het Verenigd Koninkrijk is een grote supporter van de Moslimbroederschap en duwt er zulke idiote beslissingen door.
 
Maar weet je, het zal terug op hun hoofd vallen met nog meer mensen (ja, zelfs degenen in de regering en in het departement landsverdediging en de militairen) die de buitengewone analyses van Barry Rubin over het Midden Oosten zullen lezen. Wacht maar af. KGS
 
Vaarwel Democratie

Mijn politieke analyse werd verboden door een Europese Regering met als reden: “Haatdragende taal”.
 
Ik heb juist vernomen dat mijn PJ artikel “Egypte: Terwijl grimmige Islamieten op weg zijn de macht te grijpen, De naïeve Dans op het Tahrir Plein” verboden werd op internet pagina’s die gebruikt worden door een Europese regering – stille wenk: ze spreken Engels en het is de geboorteplaats van de moderne democratie en vrije meningsuiting – met als reden dat dit artikel haat predikt. Dit betekent dat als je voor een instituut werkt dat deel uitmaakt van deze regering (inbegrepen de Ministeries van Buitenlandse Zaken of Landsverdediging) je dit artikel niet kan lezen via je computer die verbonden is met de Server van deze instellingen.
 
De boodschap luidt: Geen toegang – met als reden: haatdragende taal.
 
Mijn lezer vraagt zich met enig sarsasme af of het indienen van een klacht hiertegen een misdaad in gedachten zou zijn van hem.
 
Dit is enkel de eerste keer dat ik hiervan op de hoogte ben gebracht en misschien gebeurt dit al maanden of zelfs jaren. Misschien bestaat er een programma dat er sleutelwoorden uitpikt zoals bv wanneer de woorden “Islam” en “slecht” voorkomen in hetzelfde artikel van 1000 woorden. Het gekke hiervan is dat gedurende de 35 jaar dat ik hierover schrijf niemand ooit iets heeft aangeduid uit wat ik geschreven heb, zelfs niet op een verdraaide manier, als behorende tot haatdragende taal. Och ja, er was die keer dat ik de woorden van een Amerikaanse ambtenaar citeerde die in 2000 zegde dat Arafat in zijn kamer te Camp David ijsbeerde als een dier in een kooi en ik dan prompt door een op rust gestelde diplomaat beschuldigd werd de Palestijnse leider te vergelijken met een dier. Dat is het zowat.
 
Maar zelfs als men deze onzin verwerpt wanneer ze wordt toegepast op de hedendaagse berichtgeving over het Midden Oosten of zaken die met de Islam te maken hebben dan is dit artikel zo belachelijk ver van zulke bewering dat het op zich nog belachelijker is. Inderdaad, mijn artikel gaat zelfs niet over de Islam als een godsdienst of wat dan ook dat zou kunnen beschouwd worden als hatelijk of beledigend door een stapelgekke radicale linkse maniak.
Ik begrijp zelfs niet wie ik de mensen zou zeggen die ze moeten haten. Is het haatdragende taal om te zeggen dan dat de Moslimbroederschap een gematigde pro democratische beweging is? Waarom worden de Moslimbroederschap, Hamas, Hezbollah en andere zulke bewegingen niet verbannen vanwege haatdragende taal als men hun openlijke verklaringen hoort die oproepen om de Joden uit te moorden?
 
Wel, de Westerse democratieën hebben eindelijk censuur aanvaard gesteund op de slimme leugen dat ze enkel de mensen beschermen tegen racisme en tegen hen die oproepen tot geweld en moord. De deur die hierdoor is geopend en waartegen liberalen en democraten gewaarschuwd hebben gedurende meer dan honderd jaar, geeft aan de autoriteiten nu de mogelijkheid om politieke standpunten die hen niet aanstaan te verbieden.

(met dank aan Fred en Foxy)

Een bachelorstudent van de Universiteit van Tilburg (UvT) heeft van zijn begeleiders de hoogst haalbare score gekregen voor zijn scriptie over een vergelijking tussen de PVV met het fascisme. In zijn conclusie zou hij de PVV een 'fascistische partij in een gevorderd stadium' noemen. Update: de scriptie is inmiddels te downloaden.

De student, Henk Bovekerk, onderzocht in zijn studie Prototypical Fascism in Contemporary Dutch Politics: An Analysis in hoeverre de PVV van Geert Wilders een prototype is van het hedendaags fascisme. Hij kreeg hiervoor een tien.

Voor zijn analyse maakte hij onder andere gebruik van het boekje De Eeuwige Terugkeer van het Fascisme van Rob Riemen, een van de felste bestrijders van de PVV. Ook putte hij uit het werk van historicus Robert O. Paxton over hoe het fascisme werkt. Paxton onderscheidt een aantal stadia. ,,Volgens de student zit de PVV nu in het tweede stadium, namelijk die van stabilisatie, waarin de partij een zekere machtspositie heeft gekregen. De eerste fase, waarin een partij of beweging aan de macht kan ruiken, is gepasseerd'', zegt Arabist Jan Jaap de Ruijter, die Bovekerk begeleidde. De student bestudeerde werken van onder andere Geert Wilders en Martin Bosma. Zijn conclusie: we hebben in Nederland inderdaad te maken met een fascistische partij in een gevorderd stadium: de PVV.

Bovekerk is student Liberal Arts and Sciences en daarnaast ook scheidsrechter. De Ruijter, een PVV-criticus, laat weten dat Bovekerk zijn werk ,,op briljante manier'' heeft gedaan. De tweede lezer, prof. dr. Jan Blommaert, was het met het oordeel eens. Vandaar de 10, stelt De Ruijter.

Volgens De Ruijter is er niets omstredens aan de kwestie. ,,Een student is geïnteresseerd in het onderwerp fascisme. Hij schrijft een thesis over een maatschappelijk gevoelig onderwerp en doet dat op briljante wijze. Dus krijgt hij een 10. Wat is daar raar aan?'' Als er ophef over zou ontstaan, zegt dat volgens de Arabist iets over de manier waarop de maatschappij omgaat met onderwerpen als de PVV en het debat over fascisme.

Reactie Geert Wilders  : 

Op de KU in T zijn ze allemaal Stapel.

http://www.depers.nl/binnenland/621880/Student-krijgt-10-voor-PVV-scriptie.html

De documenten waarin sprake over de loonsverhogingen van 8 tot 11% voor de leden van de federale regering zijn officieel, ze zijn  goedgekeurd en niemand moet doen, alsof het niet waar is. Al de pogingen om de kwestie te minimaliseren of te ontkennen, zijn pijnlijke uitvluchten van knoeiers die op heterdaad betrapt werden.

Mocht Ben Weyts deze cijfers niet ontdekt hebben, dan ging alles zijn vanzelfsprekende gangetje. Zeggen dat het niet waar is, kan nooit aangetoond worden en idereen weet intussen dat we deze mensen absoluut niet kunnen geloven. Want de weddes van december 2011 en van januari 2012 zijn al lang uitgekeerd. (Wij gaan er van uit dat de weddes van de openbare dienst nog steeds vooraf uitbetaald worden, tenzij dit systeem  inmiddels zou veranderd zijn. Maar in dat geval blijft december 2011 alleszins verworven.) Hoe dan ook, heeft iemand van de begunstigden wat opgemerkt of geprotesteerd ?  

Nu echter wordt er verontwaardigd gereageerd door Di Rupo en zijn Vlaamse slippendragers, Tjeven Vanackere op kop. Die man werd opgezadeld met financiën en het dringt nu pas door het schild van zijn ijdelheid heen, dat hij  verantwoordelijk is voor  een van de ondankbaarste departementen. Dit is heel wat anders dan met Crembo oorlogje spelen in de verweg woestijn en mensen de dood of de levenslange verminking injagen.

Het is onloochenbaar dat er een loonsverhoging van 8% (voor de gewone ministers en staatssecretarissen) en 11% (voor de premier en de vice-premiers) vervat zit in de begroting voor 2012. Vluchten kan niet meer, liegen evenmin.

Toch proberen de geldwolfjes zich te verschuilen achter het regeerakkoord dat principieel een loonsvermindering van 5% voorschreef. "Het is het regeerakkoord dat telt" sprak staatssecretaris-voor-afgang,  Verherstraeten tijdens de Zevende Dag en niemand in de studio proestte het uit, of durfde de man terecht te wijzen. Verherstraeten heeft er al een jarenlange carrière opzitten van keihard liegen en bedriegen als fractievoorzitter van de CD&v.

Heeft niemand van die 18 ministrabele bietekwieten het loonbriefje bekeken of op het bankuittreksel vastgesteld dat er zowat 8% meer uitbetaald was in plaats van 5% minder ? 

Hoe kunnen wij de rest van de maatregelen die dit zootje voorstelt ernstig nemen ? Welke kemels zijn er nog geschoten en wat staat ons nog te wachten ?

Di Rupo en zijn Vlaamse minderheidministers doet er alles aan om het vertrouwen dag na dag te beschamen.  CD&v, Open-vLD en sp-a krijgen het erg benauwd om deze stuntelregering overeind te houden.

Ray

De federale ministers verhogen hun weddes met gemiddeld acht procent, hoewel ze in hun regeerakkoord een loonsvermindering van vijf procent hebben beloofd. Het Nieuwsblad en Gazet van Antwerpen pakken uit met deze primeur.

De regering legde de nieuwe lonen vast op de ministerraad van 16 december. Volgens de kranten stijgen de lonen van de premier en de vice-premiers van 224.000 naar 248.000 euro bruto per jaar (+ 11%), die van de ministers van 220.000 naar 238.000 (+ 8%) en die van de staatssecretarissen van 210.000 naar 227.000 (+8%).

We hebben nog maar net vernomen dat onze keuning het moet stellen met slechts 3% opslag en nu blijkt dat de Geakte Regering zichzelf beloont met 8 tot 11% meer snoepgeld.

Als overtuigde democraten eisen wij dat al de gewestregeringen (de Vlaamse, de Waalse, de Brusselse, de Duitstalige) dezelfde aanpassing krijgen.  En de parlementen uiteraard ook. Hoe meer politici betaald worden, des te beter zij renderen.

Leve de keunink en zijn ministers ! Voer ze naar de guillotine !

Savat

Wat een spijtig en misplaatst gedoe weer over de luttele 3% waarmede de keuninklijke dotatie verhoogd wordt. Een aantal giftige personen doen alsof onze Vorst en zijn beminde Familie niet gebukt lopen onder de stijgende prijsverhogingen. 

Elk jaar opnieuw is het voor Keuning Albert II en zijn gade worstelen (neen, niet met mekaar, dat doen deze Hoogheden niet) om de eindjes aan mekaar te knopen. Herinnert u zich nog het pijnlijke voorval in september 2009 toen tijdens een wandeling in de tuinen van Zijne Majesteit, Christophe Deborsu van de RTBF, onbeschoft als geen, de Keuning durfde te vragen naar zijn plezierjacht met de leuk gevonden naam Alpa (Albert en Paola) ? 

Het was Hare Majesteit, de keuningin die met hese maar waardige stem de onebeleefde reporter op zijn nummer zette :   "Dit is zeer onrechtvaardig, Mijnheer, vooral omdat we jachten hebben sinds we getrouwd zijn, vijftig jaar al. We begonnen met een jacht, eerder een bootje van twee meter. Nee vijf meter..." Maar verder geraakte koningin Paola niet. De cameraploeg onder leiding van RTBf-journalist Christophe Deborsu werd afgevoerd door de security. De reactie van koningin Paola op de polemiek over het koninklijke jacht van 4,6 miljoen euri, zat in een reportage van het programma Questions à la une. (klik hier naar GvA)) Dan had onze keuningin nog niet eens de kans gekregen om de reporter toe te snauwen, dat deze boot uit zuinigheid gekocht was zonder BTW.

Er is als het ware een hetze ontketend tegen het Keuninklijk Huis. Wij betreuren dit en wij scharen ons aan de zijde (eerbiedig langs achteren)  van Zijne Majesteit die een bijzonder treurig jaar achter de rug heeft met vele beslommeringen en zo van alles. De Natie heeft de plicht de keuning te danken voor zijn welwillende inspanningen en daarom is die luttele aanpassing van 3% zeker niet voldoende.

Ray

De nieuwe overheid staat weer dicht bij de burger : twee ministers volstaan

De overheid ligt op koers met het terugbrengen van het aantal ministeries tot twee. Dit maakte minister Liesbeth Spies van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties gisteren bekend.

Met een ministerie van Zaken en een ministerie van Dingen moet het Rijk efficiënter gaan functioneren. Onder Zaken vallen dingen als economie, milieu en buitenland. Het Ministerie van Dingen zal zaken omvatten als defensie, infrastructuur en het binnenland. Twee ministers zullen in deze situatie volstaan.

De reducering van elf naar twee ministeries betekent dat de indeling van de overheid voor iedere burger inzichtelijk wordt. Spies: “De meeste mensen hebben geen idee wat al die ministeries doen, maar het verschil tussen een zaak en een ding is voor iedereen duidelijk. Met twee ministers en twee aanspreekpunten ontdoet de overheid zich van haar onpersoonlijke, logge imago. De nieuwe overheid staat weer dichtbij de burger.”

Spies benadrukt dat zaken en dingen ook in het nieuwe systeem met elkaar verbonden blijven: “In de meeste gevallen is het onderscheid meteen duidelijk: Welzijn is een ding, Economie een zaak. Bij Veiligheid ligt het echter genuanceerder: Veiligheid zelf is een ding, maar het veiligheidsgevoel van de Nederlandse burger is dan weer een zaak. Op dat punt zullen de twee ministeries dus intensief moeten gaan samenwerken.”

De oppositie reageert verdeeld op de hervorming. De Partij voor de Dieren is kritisch en vindt dat dieren en asielzoekers door de herindeling tot dingen worden gereduceerd. De SGP (Staatkundig Gereformeerde Partij) is voorstander van de nieuwe plannen. “Als tweemansfractie werken we al jaren met dit onderscheid,” aldus fractievoorzitter Kees van der Staaij, “Elbert Dijkgraaf komt op voor dingen, ik ben als fractievoorzitter belast met zaken. Zo houden we overzicht in de hectiek van de hedendaagse politiek.”

Volgens Spies zal de uitvoering nog veel voeten in de aarde hebben: “Dit zijn van die dingen waarbij het zaak is om de loop der dingen op een heel zakelijke manier te beoordelen. Dat is op zichzelf een goede zaak, maar organisatorisch is het nog wel even een ding.”

http://www.speld.nl/2012/01/04/op-naar-twee-ministeries-zaken-en-dingen/

Voor oppositiepartij N-VA is "de Europese gele kaart" voor de begroting geen verrassing. "De Europese Commissie toont dat het haar menens is en gaat puur af op economische realiteit. Deze begroting is gewogen en te licht bevonden", reageert N-VA-begrotingsspecialist Steven Vandeput.

We zijn opgetogen met de analyse van deze N-VA-adept.  Heeft hij ook de tijd gehad om een blik te werpen op de begroting van de Vlaamse Regering, opgemaakt door zijn partijgenoot Philippe Blunders ?  Die heeft een budget ineengeknutseld dat toen het parlement zijn zegen gaf (de meerderheid) reeds een verlies opleverde dat rond de 500 miljoen euri draait, of 2% op het totaal budgetbedrag.

Mijnheer Vandeput, bent u er nog ?

Ray

Het botert al enige tijd niet goed meer tussen de CD&v-er, minister-president Kris Peeters en de N-vA-er, Voorzitter van het Vlaams Parlement, Jan Peumans. Deze laatste had suggesties gedaan aan de Regering om te besparen en dat is in een verkeerd keelgat geschoten bij Peeters. Hij heeft het uiteraard niet zo geformuleerd : "Wie denkt die boskabouter wel, dat hij is ?" maar nijdig heeft hij aan Peumans de bal teruggespeeld. "Hoeveel kan u zelf besparen op uw parlementsbegroting van 96 miljoen euri ?".

Bij de Vlaamse Gemeenschap gaat het er aan toe  zoals bij menig huishouden : als de centjes op zijn, stijgt de spanning tussen de partners.  Wie niet van zich laat horen, is de N-vA-er Muyters. Niet verwonderlijk, de financie- en begrotingsminister is voor een groot stuk verantwoordelijk voor de huidige chaos.

Ray

Suzanne Mubarak met Carla Bruni. Het gespreksonderwerp is ons onbekend

Nu voor haar man de doodstraf geëist is, leeft de voormalige First Lady van Egypte, Suzanne Mubarak, ongestoord verder in de luxe van haar villa.

Cairo brandt. Het is januari en de Arabische lente heeft net ook Egypte aangestoken. Suzanne Mubarak is compleet verrast door de crisis die ze desondanks niet als crisis wil erkennen. Dat er een dieper probleem aan de basis van de woede van duizenden Egyptenaren ligt, lijkt ze niet te vatten. Haar leven aan de top heeft de 70-jarige vrouw blind gemaakt voor de problemen die Egypte neerhalen. Ze krijgt een zorgvuldig uitgekozen selectie te zien, vol perfecte gezaaide fleurige bloemperken en omgekochte glimlachende burgers.

Nochtans strookte het beeld dat ze als presidentsvrouw uithing niet helemaal met de werkelijkheid: alsof haar rol in verschillende liefdadigheidsorganisaties zou doen vergeten dat ze ook haar aandeel had in de dictatuur van haar gezin. Ze was allesbehalve een gewillige vrouw achter een machtig man. Naarmate Hosni Mubarak meer en meer door de ouderdom gekweld werd, nam Suzanne achter de schermen het stuur over. Haar macht floreerde naarmate die van haar man verslapte. Na Amerikaanse aanmaningen om ook in Egypte een meer democratisch systeem in te voeren, was naar verluidt niet Mubarak de grootste tegenstander, maar wel zijn vrouw.

Familiezaak

Suzanne, amper 16 wanneer ze haar toekomstige echtgenoot leerde kennen, behoorde tot een generatie jonge trouwers, al was liefde daarbij soms ver te zoeken. Op 17-jarige leeftijd trouwde ze met de 30-jarige militair Hosni Mubarak, een huwelijk dat al snel tot twee zoons leidde. De oudste zou ze stiekem opleiden tot troonopvolger, want een Egypte dat niet onder de ijzeren vuist van een Mubarak stond, was ondenkbaar. Dat laatste maakte in de Egyptenaren een ongeziene woede los. Het volk was ondertussen wel gewend aan een militaire leider, maar dat de macht een familiezaak werd, was een brug te ver.

Toen haar man de functie van vicepresident mocht bekleden en de kinderen naar de universiteit gingen, besloot Suzanne de eenzaamheid tegen te gaan door zelf een opleiding te volgen. Ze behaalde een bachelor politieke wetenschappen en later ook een masterdiploma sociologie. Desondanks was haar ijver op school altijd ondergeschikt aan haar plicht aan de staat. Zo kwam het wel vaker tot gekibbel met professoren die het bewind tegenspraken of er iets te emanciperende ideeën over vrouwen op nahielden.

Macht maakt blind

Absolute macht corrumpeert en dat heeft Egypte aan den lijve mogen ondervinden in de 30 jaar dat de Mubaraks de plak zwaaiden. Het waren gewone mensen die onverwacht de macht in handen kregen nadat president Anwar Sadat werd vermoord en Hosni Mubarak als vicepresident inviel. Maar de macht steeg de Mubaraks duidelijk naar het hoofd.

Dat blijkt ook uit de volgende anekdote: een van Suzannes oude professoren, Ibrahim, verscheen in 2000 in een talkshow waarin hij over de dood van de Syrische president Hafez Assad moest spreken. Hij suggereerde dat zijn zoon Bashar Assad hem zou opvolgen. Iemand uit het publiek onderbrak hem door te stellen dat een dergelijk scenario voor Egypte ook niet ver af meer was. Ibrahim gaf hem gelijk. De bal ging aan het rollen toen een Arabisch blad Ibrahims woorden publiceerde. Tegen de middag waren alle kopieën in Egypte in beslag genomen en tegen middernacht zat de oude professor in de cel. Daar werd hij nog 3 jaar gefolterd.

Hoe Suzanne Mubarak als vrouw zo blind kon blijven voor de haat van 80 miljoen mensen is een raadsel. Volgens kennissen was Suzanne altijd heel gewoon gebleven maar kwam het keerpunt in de jaren 90. Terwijl Suzanne zich in de jaren 80 vooral op scholing en kinderen had gefocust, werden de jaren 90 gekenmerkt door inspanningen voor vrouwen. Toch verwijten feministen haar dat haar liefdadigheidswerk destructief was en vooral haar eigen belangen diende, namelijk een internationale award winnen. Later werden feministische ngo’s zelfs verboden door het Mubarakregime.

Ondenkbare luxe

Ironisch genoeg is het net die cel die nu ook onderdak biedt aan de twee zonen van Mubarak. Vader Mubarak wacht zijn straf af, maar zijn gezondheid gaat snel achteruit. De Egyptische staat betaalt de ziektekosten van de ex-dictator en Suzanne leeft van het pensioen van haar man: $ 15.500 (ruim 12.000 euro) per maand, terwijl een gemiddelde Egyptenaar zich moet redden met een maandloon van $ 100 (zo’n 78 euro). Een gevallen familie in ondenkbare luxe, een rijzend land armer dan de straat, het is een paradox waar de Egyptenaren meer dan ooit vanaf willen. (MVB)

Bron: Newsweek