Stop de gevaarlijke dictator Joëlle Milquet

De bijzondere belastingsinspectie heeft alle rekeninginformatie van Europees commissaris Karel De Gucht (Open Vld), waarnaar ze gevraagd had, in handen gekregen. Niet van De Gucht zelf, die zich daar tegen verzette, wel van de banken. Dat vernam een Coreliokrant uit goede bron. De banken zouden pas maandag akkoord zijn gegaan om mee te werken.

De rechter van eerste aanleg in Gent vond het eind 2011 niet noodzakelijk om het Grondwettelijk Hof te vragen of het wettelijk is om de rekeningen van De Gucht in te kijken. De Gucht ging tegen die beslissing in beroep, maar dat beroep werkt niet opschortend.

Als De Gucht uiteindelijk gelijk krijgt, zal de fiscus de gegevens niet mogen gebruiken waarover ze nu beschikt. De fiscus stelt zich vragen bij de wijze waarop De Gucht zijn vakantiedomein in Toscane gefinancierd heeft.

@ Vandaag.be

 Maarten Klaassen - de groene amsterdammer

De hoogleraar wil aan zijn college beginnen. Hij heeft een laptop in zijn hand kijk wat verongelijkt om zich heen: 'I'm searching for a stekkerdoos, have somebody seen it?' Dit is de Nederlandse universitaire onderwijspraktijk anno 2011. Toen minister van onderwijs Jo Ritzen eind jaren tachtig opriep Engels voertaal te maken aan de Nederlandse universiteiten kreeg hij nog een storm van verontwaardiging over zich heen. Inmiddels lijkt het erop dat het gebruik van Engels usual business is aan de Nederlandse universiteit.

Masteropleidingen zijn overwegend Engelstalig, alle universiteiten bieden bachelorvakken aan in het Engels en de Radboud Universiteit Nijmegen heeft onlangs twee en een half miljoen uitgetrokken om het hele onderwijs tweetalig te maken. De commissie Cultureel Verdrag Vlaanderen-Nederland (CVN) heeft in 2007 een inventariserend onderzoek uitgevoerd naar het Engels als onderwijstaal. De cijfers zijn onduidelijk en beleid varieert van faculteit tot faculteit. De kernvraag blijft onbeantwoord. Voor wie internationaliseren we eigenlijk ?

Thea van Kemenade, communicatie medewerker van de Radboud universiteit Nijmegen vat het heersende sentiment op de Nederlandse universiteiten samen: 'Ik wil het geen noodzakelijk kwaad noemen, helemaal niet, maar we moeten nu eenmaal meedoen aan de internationaliseringslag. Engels is, hoe je het ook wendt of keert, de wetenschappelijke taal van het westelijk halfrond. Wil je internationaal een beetje voor de dag komen dan moet je jezelf uit drukken in het Engels.'

De vraag blijft of het Engels altijd de voorkeur geniet boven het Nederlands. Vooral in het onderwijs. De beheersing van het Nederlands door scholieren en studenten is al jaren tanende en met name in de geesteswetenschappen wreekt zich dit. De legitimatie van deze wetenschappen berust voor een groot deel op de aansluiting bij het maatschappelijk debat. Bovendien is het de samenleving die het draagvlak moet vormen voor de wetenschap en in het Engels gaat dit niet.

In het reguliere hoger onderwijs zijn er in totaal ongeveer 47.000 buitenlandse studenten. Dit op een totale studentenpopulatie van 658.620. Aan de universiteiten komt ongeveer negen procent uit het buitenland, aan de hoge scholen is dit zesenhalf procent. Van alle studenten die uit het buitenland in Nederland studeren komt bijna de helft uit Duitsland, vierenveertig procent. In absolute aantallen staat Maastricht University met stip op een. De eerstvolgende universiteit in het lijstje is de TU Delft, op plaats zes. Voor de TU Delft is het totaal aantal buitenlandse studenten als percentage van de gehele studentenpopulatie veertien procent. De Universiteit van Amsterdam - de eerstvolgende reguliere universiteit op de lijst - herbergt zo'n zes procent aan studenten van over de grens, ongeveer 2000 van de ruim 32.000 studenten. Het marktaandeel van Nederland in de totale internationale studentenmarkt is volgens de laatste meting 1.3 procent. De internationaliseringslag is dus nog te overzien.

De Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen (KNAW) heeft ruim zeven jaar geleden al een rapport uitgebracht met de veelzeggende titel : Nederlands tenzij ... Hierin wordt het belang van een goede vaardigheid van het Nederlands voor de alfa- en gammawetenschappen benadrukt. De commissie onderkent echter het belang van het Engels als wetenschappelijke lingua franca en signaleert de moeilijkheden waarvoor ambitieuze wetenschappers staan wanneer zij (ook ) in het Nederlands willen publiceren. De belangrijkste graadmeter voor wetenschappelijk succes is de plek die een wetenschapper inneemt op de International Citation Index, die gedomineerd wordt door Engelstalige vakbladen. In de race daar een goede positie in te nemen dient een wetenschapper in het Engels te publiceren, een internationaal netwerk te onderhouden en zich te storten in de moordende concurrentie om een Engelstalige uitgever. Tijd en zin om in het Nederlands te publiceren verdwijnt hierdoor, de relevantie lijkt verdwenen.

Filosoof, schrijver en hoogleraar kunstkritiek Maarten Doorman wijst op enkele nadelen. 'Tegenwoordig wordt tekst in het Nederlands als minder wetenschappelijk beschouwd dan dezelfde tekst in het Engels. Dat is vreemd. De geesteswetenschappen worden elitair en marginaal wanneer Nederlandstalige artikelen en boeken niet meer mee mogen tellen. Omdat onderzoek steeds meer in een Engelstalige zogenaamde open competitie gefinancierd wordt, is het conformeren aan netwerken belangrijker geworden dan oorspronkelijke ideeën. Die worden gewantrouwd.' Ook president van de KNAW Robbert Dijkgraaf onderkent het gevaar van een eenzijdig kwaliteitsbeoordeling : 'Het risico bestaat natuurlijk dat er een cijferfetisjisme ontstaat. Als we alleen nog maar citaten in internationale publicaties meetellen worden we een slaaf van de cijfers. Hieraan kleeft het gevaar van een eenzijdige beoordeling. Hoe meet je een product dat een industrieel ontwerper heeft gemaakt? Of de bijdrage van een geesteswetenschapper aan het maatschappelijk debat?

Het is de vraag in welke termen het debat over het Engels als wetenschappelijke taal gevoerd moet worden. Er rijst een paradoxale kwestie; moet kennis over specifiek Nederlandse kwesties zoveel mogelijk in internationale wetenschappelijke belangstelling komen te staan, of heeft het meer baat bij een groter nationaal bereik dat niet perse wetenschappelijk is? Denk aan een sociologische beschouwing over "Alphe"�, een psychologisch profiel van Robert M., of een filosofische reflectie op de Nederlandse zorg. Het lijkt erop dat het hier ten dele aankomt op het fingerspitzengefühl van individuele wetenschappers. Zij moeten zich bewust zijn van maatschappelijke problemen, hun maatschappelijke verantwoordelijkheden kunnen nemen en zo nodig interveniëren in het debat aan het thuisfront.

Een rondgang langs de Nederlandse faculteiten sociale- en geesteswetenschappen leert dat er halfslachtige keuzen worden gemaakt als het gaat om het gebruik van Engels. Meestal is er geen beleid, pragmatiek overheerst - als er een buitenlandse student college loopt schakelt men over op het Engels. Dit kan ook leiden tot situaties zoals op de Universiteit Maastricht, die tegenwoordig Maastricht University 'the most international university in the Netherlands' heet. Het klopt dat zij de meest internationale universiteit van Nederland zijn, bijna één derde van de studenten komt uit Duitsland. Hiermee zijn ze tegelijkertijd de meest regionale universiteit van het land. Dus de rigide keuze voor het Engels - zelfs in de bestuurskamer dient men te overleggen in deze taal - is wellicht wat overtrokken. De universiteiten lijken zich allemaal op te willen werpen als voorloper. Na Maastricht is er nu ook de Tilburg University.

Hoogleraar Ger Groot van de Radboud Universiteit Nijmegen: 'Het klinkt buitengewoon sexy om internationaal toegankelijk te zijn, maar in feite richt zich men op een imaginair mondiaal publiek. Ik vind het van een buitgewoon provincialisme getuigen dat een vakgenoot zo ver weg mogelijk moet zitten en een andere taal moet spreken.' Het ontbreekt Nederland aan een duidelijk beleid, dat universiteiten óók aanspreekt op hun verantwoordelijkheid studenten zich te laten bekwamen in het Nederlands.

Kamerlid Martin Bosma heeft in 2009 via een breed gedragen motie de minister gevraagd de frequentie en kwaliteit van het Engels in het onderwijs te onderzoeken. Toenmalig minister Plasterk berichtte dat de Nederlandse instellingen voor het hoger onderwijs voldoende doen aan 'kwaliteitsbewaking en verankering', vaak in de vorm van het jaarlijkse functioneringsgesprek. Met geen woord wordt er gerept over nut of noodzaak van het Engels, anders dan dat het goed is voor 'de internationalisering' en 'de concurrentiepositie van de Nederlandse universiteit'. De huidige staatssecretaris van hoger onderwijs laat via zijn woordvoerder weten 'hier nog steeds achter te staan'. 'Het trekt buitenlandse studenten. Dankzij de international classrooms die dan ontstaan kan de kwaliteit van onderzoek en onderwijs verder versterkt worden.'

De Vlamingen lijken op dit gebied een stuk realistischer. Prof. dr. Piet de Craen van de Vrije Universiteit Brussel: 'De welhaast existentiële roep om het Engels in het hoger onderwijs is misplaats wanneer het niet samengaat met goede begeleiding. Het Nederlands wordt dan ook alleen bedreigd als het Engels blind wordt ingevoerd. Natuurlijk leiden docenten en studenten daar dan onder.' Nuance, conceptualisering en de mogelijkheid tot een ingewikkelde dialoog met vakgenoten en de maatschappij gaan verloren. Popularisatie van de wetenschap gebeurt ook in de eigen taal en creëert bovendien de kans om nieuw, jong talent aan te trekken. Zelfs in de natuurwetenschappen vergeet men dat soms. Dijkgraaf: 'ook in de bètawetenschappen richten we ons soms misschien te veel op cijfers en te weinig op woorden.'

Niet alleen prestige en de manier waarop kennis verondersteld wordt zich voort te planten speelt een rol. Omdat bijvoorbeeld het Frans, Duits of Russisch domweg niet meer beheerst wordt door aanstormend wetenschappelijk talent is het lastig andere culturen, denkstijlen of tradities te ontsluiten. Hoogleraar Douwe Draaisma noemt dit 'het verdriet van de kosmopoliet' : de veronderstelde kosmopolitische, weidse en open blik wordt door ons easy going gebruik van het Engels eerder ondermijnd dan gepraktiseerd. Veeleer zetten we een stel kolossale oogkleppen op, die onze blik in bijna alle gevallen op de Angelsaksische wereld doen richten.

Zeer recent neuro-linguïstisch onderzoek toont aan dat dit werkelijk kan leiden tot 'culturele blindheid', bijvoorbeeld in onderzoek. Zoals de van origine Griekse onderzoeker Paros Athanasopoulos van de University of Newcastle e-mailt (in het engels): 'Een klassiek geval is het onderzoek naar kleurperceptie, waarbij verondersteld werd dat het maximaal aantal kleuren die men - in een taal - kan onderscheiden elf is, zoals die toevallig voorhanden zijn in het Engelse vocabulaire. Maar inmiddels weten we dat het merendeel van de talen op de wereld meer basistermen onderscheidt, vooral gradaties in blauw en rood.' Taal is dus van fundamentele invloed op de manier waarop wij de wereld zien. Hadden we eenzelfde gretigheid getoond in een van de meest ingrijpende besluiten in de buitenlandse politiek van de afgelopen decennia als het om een Krieg gegen den Terror was gegaan?

Wat Engels af en toe klinkt wel catchy en als we mondiaal mee willen doen dienen we toch ook wat mee te brabbelen, zo lijkt het. Zoals een hoge Nederlandse diplomaat in 2006 de Europese Commissie zou hebben toegesproken: 'Could you step on the gas peddle a little bit?' Ook in andere echelons van de samenleving lijkt dit de bezweringsformule te zijn, waarmee de discussie wordt gesloten. Maar is het niet juist zaak duidelijke keuzen te maken? De kwaliteit van taalbeheersing, zowel van het Nederlands als het Engels staat op het spel. Het is onoverkomelijk om je van het Engels te bedienen in de internationaal opererende wetenschap, maar gevaar voor vervlakking, verschraling en verarming voor de verdwaasd achtergebleven thuisblijvers ligt op de loer.

Ook wordt er veronderstelt dat studenten en docenten naadloos over kunnen schakelen op het Engels, maar de realiteit lijkt nog steeds die van een halve eeuw geleden. Toen schreef Hendrik Casimir, de eerste voorzitter van het KNAW: 'There exists today a universal language that is spoken and understood almost everywhere: Broken English. I am not referring to Pidgin English ... but to the much more general language that is used by waiters in Hawaii, prostitutes in Paris and ambassadors in Washington, by businessmen from Buenos Aires, by scientists at international meetings and by dirty-postcard peddlers in Greece - in short, by honourable people like myself all over the world.' Net zoals de hoogleraar, die de multiple socket voor zijn laptop overigens heeft gevonden.

Ver van ons om de spot te drijven met een ziek man. Wij hebben het over de Antwerpse schepen Ludo van Campenhout, die al enkele jaren in onze artikels omschreven wordt als Epo van Campenhout.  Dat doen wij niet zomaar : heel politiek Antwerpen weet dat deze man kampt met verslavingsproblemen. Alcohol en wellicht ander spul.

Voor enkele jaren verdween hij van het toneel, wat toen eufemistisch omschreven werd als een lichte burnout, gecombineerd met persoonlijke problemen.  Na zijn huwelijk werd er van uit gegaan dat de stabiliteit in de persoonlijkheid van Van Campenhout zou terugkeren. Niets van, opnieuw heeft de verslavingsduivel toegeslagen en ditmaal is Van Campenhout verdwenen voor een ontwenningskuur van drie weken naar Curaçao, het Caribisch eiland nabij Zuid-Amerika. 

Diagnose : overmatige alcoholconsumptie. Volgens zijn naaste medewerkers heeft deze verslaving zich opgebouwd door een opeenvolging van factoren : zijn emotionele afscheid na 28 jaar liberaal lidmaatschap, de dood van zijn vader en de langdurige onzekerheid over zijn transfer naar de N-VA. Wij kennen heel wat mensen die andere dramatische gebeurtenissen  hebben meegemaakt en die het hoofd hebben rechtgehouden : als een persoonlijke tegenslag of een groot verdriet elkeen naar de fles zou doen grijpen, dan liepen er wellicht 6 miljoen dronkenlappen in ons land rond.

In de omgeving van de Grote Markt is het al lang een publiek geheim dat Van Campenhout een alcoholprobleem heeft. Smalend wordt gezegd dat café Den Bengel op de Grote Markt het échte schepenkabinet van Van Campenhout is. HIJ is daar soms ‘s morgens al present en niet alleen met een koffie. Ook bij de horeca rond het stadhuis werd de politicus al eens zwaar dronken buitengezet.

Van Campenhout probeerde geregeld om zijn levensstijl weer op het goede spoor te zetten. Zo begon hij te joggen, liep hij de marathon van New York en hoopt hij dit jaar die van Antwerpen te lopen. Hij gebruikt dagelijks de publieke fietsen van Antwerpen.

"De oplossing van zo'n probleem begint bij de erkenning ervan", zegt partijvoorzitter Bart De Wever. "Daarom heb ik veel respect voor Ludo. Ik steun hem en ik hoop dat het hem lukt." De Wever zelf kampt al jaren met een eetverslaving die hij thans behoorlijk schijnt te onderdrukken onder medische begeleiding.

Savat

De onnozele Vlaamse traditionele partijen, en de slimme Waalse profiterende partijen stellen gezamenlijk, bij ieder te vormen regeerakkoord vast dat de federale brandkast leeg is. Geplunderd, zeg maar.

Zo gaat het elke keer : de Waalse politici vragen met een priemende blik aan de Vlamingen, hoe dit nu mogelijk is vermits er slechts twee onderhandelaars langs elke kant de juiste cijfercombinatie in handen hebben.

De Walen stelllen dan voor om ieder de helft van het ontbrekende geld er terug in te leggen. De Vlaamse onnozelaars gaan uiteraard akkoord en leggen als eersten hun deel in de brandkast. Voilà, pochen ze dan tegen de Walen, op ons kan je rekenen. Merci, antwoorden de Walen, jullie zijn prachtmensen.

En er komt nooit een varkentje met een lange snuit, want het fabeltje geraakt nooit uit.

Jade

Het is een spannende strijd geweest tussen Brugge en Antwerpen maar op het nippertje (en o.i. terecht, waarmede wij weer eens onze neutraliteit prijsgeven) heeft de mooiste stad van Vlaanderen (en omstreken) de titel van meest geliefkoosde Vlaamse stad weggekaapt. Dank aan al de deelnemers.

Brugge  30 % (48)
Antwerpen  29 % (47)
Gent  11 % (17)
Leuven  6 % (10)
Mechelen  6 % (9)
Aalst  5 % (8)
Hasselt  5 % (8)
Brussel  4  % (7) 
Sint Truiden  3 % (4)
Kortrijk  1 % (2)

Foto :  http://pixdaus.com/?sort=tag&tag=brugge

Waarom mag men de waarheid niet schrijven? Waarom mag de bevolking de waarheid niet weten?

Waarom mag niemand weten dat de islam een extreem gewelddadige ideologie is?

Waarom worden pers en media door censuur aan banden gelegd en gedwongen om te indoctrineren?

Waarom mag niemand verslag uitbrengen over de verschrikkelijke en racistische feiten die dagelijks gepleegd worden, geheel in overeenstemming met de islamitische doctrine?

Waarom wordt de vrije meningsuiting gemuilkorfd?

Het antwoord op de vraag waarom is eenvoudig: uit angst. Schrik omdat de waarheid voor de meerderheid van de bevolking aan het licht zou kunnen komen. Laat me dit even uitleggen.

Indien aan het licht zou komen dat de islam een gewelddadige ideologie is, sneuvelt definitief het sprookje dat de invoering van een multiculturele maatschappij een goed iets kan geweest zijn.

Op het ogenblik dat het tegendeel overduidelijk blijkt, sneuvelt tegelijkertijd ook het sprookje dat we in een democratische maatschappij zouden geleefd hebben, want de meerderheid was geen vragende partij voor ingrijpende sprookjes.

En op dat zelfde ogenblik zou de meerderheid van de bevolking beseffen dat we in de aanloop tot een fascistische dictatuur leven.

Een dictatuur die in feite reeds ingesteld werd zonder verkiezingen, zonder legitimering, zonder volmacht, zonder mandaat en zonder toelating. Het Europees parlement is een instelling zonder de minste macht. De verkozenen spreken en lopen er rond voor spek en bonen met champagne en kaviaar.

De EU-nomenclatuur daarentegen greep in stealth-mode en dus in het geniep, heimelijk en op fascistoïde manier de macht. Zelfs het feit dat ze daarmee de idealen van de stichters van de Europese gedachte op afschuwelijke manier verkrachtten, weerhield hen niet.

Fascistisch is elke ideologie die streeft naar de instelling van een politieke dictatuur en de volledige controle over het maatschappelijk leven via de media en de eigen organisaties. Langer kan een waarheidsgetrouwe definitie niet zijn.

Het meest moorddadige voorbeeld hiervan is en blijft de islam, op de voet gevolgd door wat met de marxistisch-leninistische doctrine zou kunnen noemen die uitmondde in het stalinisme en zijn derivaten. Het meest actuele in het oog springende voorbeeld hiervan is wat velen terecht reeds Eussr, of Europese Unie van Socialistische Sovjet republiek noemen.

Een fascist is aanhanger van zulke ideologie, ook al pleegt hij in de beginfase nog geen geweld.

Fascistoïde is elk gedrag dat de agenda van fascisten steunt, goedpraat of helpt te bewerkstelligen met logistieke, politieke of financiële steun of valsheid in uitlatingen en geschriften.

Het gedrag van de massamedia is dus fascistoïde en iedereen die islamkritische partijen (zoals de PVV in Nederland en het VB in België) fascistisch noemt is niet alleen een leugenaar, maar vermoedelijk zelf een fascist, en niet diegenen die door hen worden belasterd.

Iemand die zijn land, natie en Europa wil beschermen tegen de meest abjecte vorm van fascisme die ooit bestaan heeft, de islam, is het tegendeel van een fascist. Hij bestrijd het fascisme. Daarom zijn de fascisten bang en zaaien verwarring door de anderen te betitelen voor wat ze zelf zijn teneinde kritiek op hun eigen ondemocratische malversaties te anticiperen en te relativeren.

Het spreekt voor zich dat het bewijs voor het racistisch karakter van het islamitisch fascisme door miljoenen doden in de loop der tijden definitief bewezen is.

De fascisten passen net zoals de islamieten steeds valse inversies toe om het eigen morele gelijk te bewijzen en hun opponenten te demoniseren. Zijn zijn gespecialiseerd in valse verklaringen.

De islam is de enige nu nog bestaande oervorm van puur fascisme.
Het zal niemand ooit lukken deze historische waarheid te verdoezelen, ook al willen sommigen de formulering ervan gevaarlijk maken voor eigen doeleinden. De geschiedenis van de islam levert immers een patroon op van agressie, bloedvergieten, racisme, slavernij, seksisme en onderdrukking.

De islam is een totalitair systeem, dat zichzelf als onveranderlijk definieert en nog steeds het lef heeft zijn heilig boek de koran te bestempelen als gedicteerd door god zelf.

Uitspraken dat er een gematigde islam bestaat en dat die vredelievend zou zijn, is een brutale leugen. Er bestaan geen gematigde moslims. Er bestaan slechts gegijzelde moslims en een gijzelende islam.

De onverdraagzame reactie op kritiek is het doorslaggevend bewijs dat de islam fascistisch van aard is en hoe dan ook gedoemd om te verdwijnen.

De onverdraagzame reactie op kritiek is het doorslaggevend bewijs dat de actuele EU-nomenclatuur en een deel van het legertje eurofiele apparatsjiks fascistisch van aard is en hoe dan ook gedoemd om te verdwijnen.

Het probleem is evenwel dat fascisten niet de neiging hebben om spontaan te verdwijnen of op te stappen. Dat is niet met de islam gebeurd, niet met het nazi-regime gebeurd, niet met het communisme gebeurd, en zal allicht ook niet met de Eussr-nomenclatuur gebeuren.

Zo lang wij ons spreek- en schrijfverbod laten opleggen over fascistische islam en de islamofiele racisten die het ruggensteun geven zoals de Zweede commissaris voor zogenaamd binnenlandse zaken Cecilia Malmström , zal het fascistisch monster aan kracht winnen en blijven slachtoffers maken.

De nakende financiële rampspoed, gefabriceerd en daargesteld door dezelfde islamofiele fascisten die een ongebreidelde import van islamieten in Europa tot stand bracht, past perfect in hun plannen om een fascistische dictatuur zonder voorgaande te vestigen in een zo groot mogelijk deel van West-Europa.

Wees dus niet beschaamd, beledigd of geïntimideerd als men U uitscheldt voor fascist of racist, want diegene die U poogt te beïnvloeden is dat met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zelf.

Lucky9

 
Dat waren de woorden van Martin Luther King die droomde van democratie en die pleitte tegen de discriminatie van de zwarten in de VS. Hij sprak deze woorden gedurende een voordracht die hij hield op 28 augustus 1963.
 
Ik haal deze woorden enkel aan omdat ook ik kan zeggen: “I had a dream”, maar dan wel een droom die verschilt in inhoud en die ik nog steeds droom. Mijn droom gaat in de eerste plaats over de toekomst van mijn kinderen en kleinkinderen want zoals iedere rechtgeaarde ouder/grootouder wil ik ook voor hen een toekomst van veiligheid en welvaart.
 
Met lede ogen en totale verbijstering moet ik steeds opnieuw waarnemen hoe politici die niet verkozen werden probleemloos de leiding nemen, beslissingen nemen, wetten maken en mijn Vlaanderen naar de afgrond leiden. Juist tot aan de rand vanwaar je de afgrond kan zien die dieper is dan men met het blote oog kan waarnemen. Echter niet verder dan die rand want de gewiekste leepheid van deze valse leiders kent geen grenzen. Ze weten verdomd goed dat je een koe kan melken en de gouden eieren van de beroemde gans kan rapen, zolang je die dieren laat leven of liever overleven.
 
Meer is er echt niet nodig, overleven met een afgrond als bedreiging aan de ene kant en genoeg eten om te kunnen bestaan aan de andere. Dat is in feite geen keuze maar wordt blijkbaar wel aanvaard door de meeste Vlamingen als men het kiesgedrag bekijkt. En dan heb ik nog niet gesproken over de invasie van primitieve fanatieke maniakken die onder bescherming van de autoriteiten gulzig meehelpen en nemen waar ze geen recht op hebben.
 
Wel, ik droomde, dat verkiezingen niet meer geheim waren zodat men onmiddellijk wist wie voor wie gekozen had. De nefaste beslissingen van de leidende partij(en) moesten dan betaald worden door hun kiezers alleen en niet door hen die voor een andere partij, of partijen, gestemd hadden. Kiezers die misleid werden zouden vlug hun fout inzien, want niets werkt zo stimulerend als een aantasting van het persoonlijk vermogen. Maar de overheersende apathie van heden doet me zelfs daaraan twijfelen. Misschien is het al te laat, misschien zijn we al verloren en zijn we maar met enkelen die de leugens begrijpen. Het wordt door de massa allemaal aanvaard want “Tja het is crisis hé" en/of "We kunnen er niets aan doen”. Zijn we apathisch of zijn we bang ? Waarvoor zijn we dan bang ? Een mogelijke revolutie die we nu nog kunnen winnen met woorden en in het stemhokje ? 

De geest van onze voorvaders die dit niet zouden aanvaard hebben, is misschien voorgoed verdwenen. De vlammen van woede om al die onrechtvaardigheid zijn herleid tot een minuscuul lichtje dat niets meer is dan een gloeiende wiek en dat de graaiende hersenspoelende overheid maar wat graag volledig zou uitdoven zodat men zich gewillig, zonder kritiek en zonder enig verzet laat pluimen.
 
WORD WAKKER VLAANDEREN zodat ik eindelijk kan ontwaken in een ONAFHANKELIJK VLAANDEREN en roepen: LANG LEVE DE REPUBLIEK !
 
Foxy

Het hele team van het UZ-Gent dat  de eerste belgische gezichtstransplantatie met veel bravoure heeft uitgevoerd, werd onmiddellijk nadien opgevolgd door de medische afdeling van de Katholieke (?) Universiteit van Leuven.

Daar waar we van de eerste patiënt de identiteit, noch de afbeelding mochten kennen, was nummer twee spontaan bereid zich bloot te geven. Het is een politicus en hij gunde Angeltjes de primeur van zijn nieuwe snoet, voor de regimemedia. Hiermede geef ik het startschot van mijn verkiezingscampagne, sprak hij.

 (afbeelding : Studio Rony) 

Het beleid van het ANC dompelt iedereen in armoede. Ook blanke families worden getroffen door de economische teloorgang. Onkunde en corruptie leiden het eens zo welvarende Suisd-Afrika naar de bliksem. De Westerse wereld, die jarenlang met een grote muil de blanke politiek veroordeelde, wendt het hoofd af.

Sapa (South African Press Association) berig uit Den Haag dat oorsese koerante taamlik onvleiend oor die ANC se 100 jarige fees in Bloemfontein berig het.  By verreweg die meeste koerante en tydskrifte beskou die huidige regering as onbevoeg.  “Dieselfde party wat voorheen so sterk teen onreg was, en vir vryheid geveg het, verteenwoordig nou ‘n magsbeluste, korrupte elite,” berig Sapa

Die Zeit in Duitsland skryf:”Die ANC sien homself as die regmatige eienaar, eerder as rentmeester, van die land. Byna elke vorm van opposisie word as “teen-revolusionêr” ervaar, en vandag word die land deur korrupsie, magstryd en onbekwaamheid verlam, skryf Die Zeit.

Die Frankfurter Rundschau, een van die mees linkse koerante in Duitsland, skryf dat die ANC, met sy “roemryke geskiedenis”, deesdae eerder as ‘n “erbarmlike hopie” bestempel kan word.  Die koerant skryf verder dat president Jacob Zuma oor die visioenêre vermoëns van ‘n mol beskik.

De Standard in Brussel skryf:”Die ANC herskryf die geskiedenis.”  Met sy herskryf van straatname het die ANC name uit die geskiedenis weggeverf. 

Die Nederlandse intellektuele middagblad – NRC Handelsblad – het 3 ANC gewese “swaargewigte” (Pallo Jordan, Ronnie Kasrils en Mac Maharaj) aangehaal wat almal erg krities teenoor hul party is.   Jordan sê die ANC het ‘n magneet geword wat net opportuniste en fortuinsoekers lok.  Kasrils het dit teen verdeeldheid en vra of die ANC nog as ‘n eenheidsparty beskou kan word.  Maharaj noem die president van die ANC-jeugliga ‘n “demagoog”.

Daily Telegraph in Londen het ‘n onderhoud met Kasrils gevoer.  Volgens dié koerant beskryf Kasrils die ANC as “eng, bevooroordeelde, bitter en bleek skadu van al die leiers sedert 1912.”  Kasrils, en verskeie ander kritici, is nie na die fees uitgenodig nie.

Nog ‘n Londense koerant, The Gardian, skryf in sy hoofartikel dat die geskiedenis van die ANC sedert 1994 ‘n “studie in degenerasie” is.  Die Suid-Afrikaanse Grondwet, wat deur vele lande as die beste ter wêreld ooit beskou word, word nou deur die ANC ondermyn.

Brittanje se premier – David Cameron – sê die ANC was ‘n baken vir die wereld in die stryd teen diskriminasie en vir vryheid teen verdrukking.  Cameron ignoreer gerieflikheidshalwe dat dit juis die Britte is wat vir die ontstaan van apartheid verantwoordelik is.  Voordat die Afrikaners in 1948 die land se regering oorgeneem het, was daar meer as 10 apartheidswette in die wetboek.  Sommige daarvan is in Londen gemaak, en ander is deur Engelssprekendes in Suid-Afrika gemaak.  Dr H F Verwoerd word nou daarvan beskuldig dat hy die “vader” van apartheid was.  Toe Dr Verwoerd in 1901 in Amsterdam, Nederland, gebore is, was daar reeds apartheidswette in S.A.

Mnr Cameron vergeet ook dat die Britse regering daarvoor verantwoordelik is dat 27 000 vroue en kinders van die Boerevolk in die Engelse oorlog van 1899 tot 1902 in Britse konsentrasiekampe gesterf het.

Die ANC se hande is ook nie skoon nie.  Van 1994 (toe die ANC die regering in Suid-Afrika oorgeneem het) tot 2012, is meer as 40 000 Afrikaners deur swart militantes vermoor. Daarvan is sowat 4 000 boere (voedselprodusente).

Peter

Tijdens een bezoek van de ANC-president Zuma aan het Europees Parlement, was Philip Claeys de enige die het aandurfde de president te confronteren met de wreedaardige moorden op de blanke Boeren, sedert het ANC het bewind in handen heeft. 

Guynokkio heeft het weer voor mekaar. Vorig jaar vernamen we dat hij een vijftiende eeuws historisch pand in hartje Gent heeft aangekocht, in een vennotschap met twee andere gezinnen. Het Waterhuis nabij Het Gravensteen. De vraagprijs bedroeg anderhalf miljoen euri, of dat ook de verkoopprijs is geworden die de molenwieker er voor gegeven heeft, is een privézaak.

Vandaag blijkt dat de renovatie op 820.000 euri geraamd is en dat verschillende overheden (Vlaams Gewest, Provincie en Stad Gent) samen 40% van de verbouwingswerken op hun rekening nemen, ofwel € 328.000. Vorige week donderdag is het bedrag van deze premie (bonus, tegemoetkoming, armoedetoeslag, functioneringspremie, aanmoedigingsprijs, u mag kiezen) goedgekeurd.

Guynokkio ontvangt dit geld in een periode waarin iedereen moet bezuinigen, besparen en inleveren en op het ogenblik dat de federale overheid zo goed als alle premies voor energiebesparende maatregelen afschaft en daarmee gewone gezinnen die een huis bouwen in de kou zet. Voor de oud-premier geldt dit echter niet.

De prijs voor het lulligste argument gaat  naar schepen Lieven Decaluwé (de linksige meeloper van Pro-Gent) :  "De subsidies gaan naar het monument, niet naar de eigenaar," zegt hij. 

Ook al mocht Guynokkio recht hebben op deze tussenkomsten, dan blijft het feit bestaan, dat het bijzonder onhandig en ondiplomatisch is deze grote financiële tegemoetkoming uitgerekend in deze periode van beknotting en besparing naar buiten te brengen. Diplomatie of empathie zijn onbestaande eigenschappen bij de Gentse  egotripper die zich alles gepermitteerd acht.

Ray

© Reuters

Waarde redactie,

Sinds het begin van deze week heb ik geen krant meer gekocht, de weekeind edities waren toch al lang véél te duur en dus gaat het over 5 X 1,10 Euro per week, reken maar uit na enkele maanden en na één jaar € 286.

 Dat gaat in een potje en wordt opgespaard tot ik nog eens de grens over trek. Vooral naar het zuiden. Omdat de eetgelegenheden daar hun prijzen hebben laten zakken na de BTW verlaging en hun klanten mee laten profiteren i.p.v. nog meer (zwarte) winst af te troggelen. Ook tanken zal ik allez-retour net over de grens doen.

Mijn laatste krant was jarenlang een hemelsblauwe, als hapklare, licht verteerbare amuse-gueule. Maar sinds het kleffe oer-conservatisme, de oeverloze redactionele labiliteit en de steeds gênanter wordende onderdanigheid tegenover zoiets ondemocratisch als het potverterende (3% opslag) koningshuis, aan de bladzijden bleef plakken kan ik het niet meer verantwoorden. Er is geen onderzoeksjournalistiek en geen échte structurele kritiek meer, behalve soms bij Knack.

Het is maar een bescheiden begin, maar er zal nog meer volgen. Spaar het bedrag uit, het is een ongezonde geestelijke verslaving, u betaalt voor desinformatie en bezigheidstherapie met listige afleidingsmaneuvers.  Spreek minstens af om onder buren en kennissen of collega's kranten door te geven en eventueel de kosten te delen alvorens er de patattenschillen mee in te pakken. Lees de rest op het internet.

Nà ! Het is al ver gekomen als u uw eigen ondergang en muilkorving mee financiert. Ja wadde.

Jade

Zwarte criminelen lachen ons vierkant uit met onze Westerse documenten-fobie, die zij moeiteloos omzeilen. Welkom in Europa.

 Beatrix en Minima zijn heel geïnteresseerd in een Arabisch literair werk over de koran.  Uiteraard zonder afbeeldingen. 

Bij het bezoek vorige zaterdag aan een van de grootste moskeeën ter wereld in het emiraat Abu Dhabi droegen prinses Minima en koningin Beatrix een hoofddoek. Het motto in de Verenigde Aarabische Emiraten luidt terecht "Aanpassen of opkrassen".

Onze vriend en lezer Referee vestigt onze aandacht op de tussenkomst van 22 december laatstleden van federaal volksvertegenwoordiger Barbara Pas over de verhoogde giften aan de royale familie van Laken.  Mevrouw Pas is niet op het mondje gevallen

 Weggeplukt bij de webstek van Barbara Pas :

In het VRT-journaal was het vandaag groot nieuws dat de dotaties van het koningshuis nog stijgen in 2012.  Deze dotaties waren aan de orde in de Kamer op 22 december ll. toen ze in het ontwerp van de diverse bepalingen werden vastgelegd. Als enige ben ik toen daarover tussengekomen om aan te tonen dat die dotaties stijgen. Niemand van de N-va kwam daar op tussen. In tegenstelling tot VRT-journalisten in de tribune, was Theo Francken tijdens die plenaire zitting niet aanwezig.

Groot was dan ook mijn verbazing dat het vandaag 6 januari, bij monde van Theo Francken, nieuws was in het journaal en niet twee weken geleden toen ik het naar buiten bracht.

Hieronder een uitgeschreven weergave van Barbara's tussenkomst. Wij stellen er prijs op haar te feliciteren met haar duidelijke stellingen en de ferme manier waarop zij deze brengt van op de Kamertribune, met ad rem antwoorden aan de Franstalige eenzaat,  Louis.

18.101  Barbara Pas (VB): Mijnheer de voorzitter, collega s, in de algemene bespreking heeft mijn goede collega Hagen Goyvaerts het gehad over de stroom aan amendementen, die groter is dan het oorspronkelijke ontwerp. Ik ga heel kort in op een van die amendementen, om een ballonnetje te doorprikken.
 
In de commissie voor de Financiën werd maandagavond om 18 u 30 het zoveelste amendement binnengegooid op de reeds uitgebreide diverse bepalingen. Het trok onmiddellijk mijn aandacht, omdat het ging over de dotaties van de koninklijke familie. In de verantwoording stond dat het zou gaan om een besparing op de dotaties. Er was weliswaar een uitzondering: de civiele lijst.
 
De 6,4 miljoen euro besparingen waarvan sprake was, leken mij op het eerste gezicht veel te weinig, maar beter dat dan niets, vond ik. Ik heb mij in de commissie dan ook onthouden op dit amendement. Intussen heb ik wat meer tijd gehad om de cijfers na te gaan. In het voorliggende ontwerp wordt de dotatie aan onze kroonprins voor 2012 vastgelegd op ruim 934 000 euro. In 2011 ontving hij 923 000 euro. Jawel, 11 000 euro minder. Toch raar, voor een besparing!
 
Koningin Fabiola zal in 2012 ruim 1 460 000 euro krijgen, 20 000 euro meer dan in 2011, toen zij 1 440 000 euro ontving. Zo heeft zij een weduwepensioen dat meer dan 160 keer hoger is dan een normaal weduwepensioen. Misschien iets om straks mee te nemen in de pensioenbesprekingen?
 
Ook prinses Astrid en nummer 13 in de reeks van de troonopvolging, prins Laurent, zullen in 2012 meer euro s op hun rekening ontvangen dan in 2011. Volgens de verantwoording gaat het om een vermindering met 2,2 % in vergelijking met de geïndexeerde dotaties van 2011, maar het gaat niet om een reële vermindering en dus ook niet om een besparing.
 
De stijging is gewoon een beetje minder groot. De indexsprongen die voor het koningshuis in het verleden buitensporig waren, denk maar aan de frappante indexsprong van maar liefst 800 000 euro die de meesten onder u in dit Parlement een aantal jaren geleden hebben goedgekeurd, zijn indexsprongen waarvan de naar koopkracht zoekende burgers alleen maar kan dromen. Dat die indexsprongen een beetje zouden worden bijgesteld, zou er nog maar aan mankeren.
 
Het Koningshuis heeft er zeker geen last van. Iedereen voelt vandaag de crisis, behalve zij. Met 13,8 miljoen euro aan dotaties en minstens nog evenveel dat wordt uitgegeven aan allerlei diensten als transport en beveiliging, had de bijdrage van het Koningshuis veel groter mogen zijn.
 
De gewone werkende burger geeft meer dan de helft van zijn loon af. Dankzij de nieuwe regering zal hij minder aftrek op kinderopvang kunnen inbrengen. Met de verhoging van de btw naar 21 % op betaaltelevisie zal hij meer betalen om televisie te kijken. Hij zal door de banktaksen meer moeten betalen voor een lening, terwijl de woningen nu al onbetaalbaar zijn. Hij zal ook niet meer kunnen genieten van fiscale aftrekken voor energiebesparende maatregelen. Op dakisolatie na wordt zonder enige logica en visie hier en daar geschrapt. Kortingen op milieuvriendelijke wagens worden stopgezet en ook de onvermijdelijke accijnzen op benzine en tabak gaan verder de hoogte in.
 
18.102  Laurent Louis (MLD): ...
 
18.103  Tanguy Veys (VB): Mijnheer de voorzitter, mijnheer Louis, u bent natuurlijk zeer bezorgd om het koningshuis. U hoopt misschien eens op de koffie te mogen gaan. Het grote verschil met politieke partijen is dat deze verkozen zijn, dat zij een democratische legitimiteit hebben en dat geldt niet voor het koningshuis.
 
Le président: On ne va pas se lancer dans un débat sur la monarchie et les partis politiques à cette heure-ci! Madame Pas, continuez!
 
18.104  Barbara Pas (VB): Collega Louis, uiteraard neem ik vandaag het woord over de dotaties. Het is een deel van een artikel van het ontwerp dat vandaag voorligt. Dus uiteraard geef ik daarover mijn mening. De dotaties van de partijen zijn vandaag niet aan de orde.
 
In verband met hetgeen collega Veys heeft gezegd, het volgende. Partijen krijgen een dotatie naargelang het aantal democratisch verkozenen. Ik denk niet dat Franstaligen die om puur partijpolitieke redenen de partijdotaties van het Vlaams Belang willen afnemen met gerechtelijke procedures, geplaatst zijn om daarop commentaar te geven.
 
Mijnheer de voorzitter, ik ga meteen over tot de conclusie. Terwijl de burgers in dit land massaal moeten inleveren en allerhande belastingverhogingen om de oren geslagen krijgen, wekt u ondertussen met zulke artikeltjes die u op het laatste moment nog binnensmijt in de commissie, valselijk de schijn op dat het koningshuis mee inlevert. Niets is minder waar, de stijging is gewoon een beetje minder groot.
 
Integendeel, een van de rijkste families van dit land krijgt een wel enorme inkomenssteun. Het gaat om 13,8 miljoen euro aan dotaties en nog eens minstens evenveel voor allerlei diensten, van transport en beveiliging tot elektriciteitsrekeningen en zelfs de kosten voor het poetsen van het Paleis, daarvoor moeten zij niet eens de dotaties gebruiken. De bijdrage van het Koningshuis had in de besparingsronde veel groter moeten zijn. Het was een kans geweest om daar in te grijpen, maar alweer is het een gemiste kans.
 
Zoethoudertjes als deze sussen misschien uw geweten, voor zover u er allemaal een hebt, maar ons kunt u er alleszins niet mee sussen.

Bron : http://www.barbarapas.be/

We hebben het hier al herhaaldelijk aangehaald dat er met de mensenrechtenconventie omtrent asielzoekers iets mis is.  Het akkoord stelt dat een asielzoeker asiel moet aanvragen in het eerste EU-land dat hij betreedt.  Het Europees Hof heeft zowel België, Ierland als het Verenigd Koninkrijk al verboden asielzoekers, die via Griekenland naar onze landen doorgereisd waren, naar het eerste EU-land, m.n. Griekenland, terug te sturen.  De reden die ze daarvoor hanteerden was dat daar niet aan hun mensenrechten zou voldaan worden.

Dus het eigenste EU-hof zegt dat Griekenland niet voldoet aan deze minimale toets, voornamelijk omdat het te arm is (alsof Ierland, Spanje, Portugal e.a. in het geld kunnen rollen).

Het is interessant vast te stellen hoever de logica achter het asielstelsel verschoven werd door de jaren heen.  De eerste Conventie van de Verenigde Naties in 1951 ging over mensen die dakloos geworden waren door de veranderde kaart van Europa (daarbij inbegrepen miljoenen Duitsers, die uit Pruisen en Duitstalige enclaves in de Balkan verdreven waren).  Het was nooit de bedoeling, of zelfs maar de veronderstelling, dat er grote aantallen bewoners van mislukte staten naar Europa zouden trekken om zich daar definitief te vestigen.  Het werd de grootste volksverhuizing op het Europese grondgebied sinds de invasie van de Barbaren.

Er zijn veel argumenten tegen het huidige asielbeleid: het geeft een dictator de mogelijkheid lastige burgers uit het land te zetten en het laat een mislukte maatschappij toe de problemen te negeren.  In de meest rampzalige gebieden overstijgen de geboortes de sterftecijfers: er is daar in de verste verte geen voorzienbaar einde in zicht (bv. in Afghanistan is er een vruchtbaarheidscijfer van 6.42 kinderen per vrouw).  En dit jaar zal Irak waarschijnlijk helemaal in elkaar storten.

De bibliotheken in de Avondlanden kunnen best al exemplaren van de geschiedenisboeken over de val van het Romeinse Rijk bij bestellen.  Er is inderdaad een overeenkomst tussen onze tijd en het vroegere Romeinse Rijk: een achteruitgaand geboortecijfer, vooral bij de hogere klassen, een verminderde godsdienstige overtuiging én de groei van een vitaal en hartstochtelijk beleden monotheïstisch geloof van het Midden-Oosten, een verminderd nationalisme en een toenemende verbondenheid met de staat.

Vandaag is de sector “van het goede doel”, rijkelijk voorzien van belastinggelden, een deel van de staat, die hoogopgeleide idealisten aantrekt.  We mogen toch wel eens in vraag stellen of Afghanen* wel een “recht” hebben op bescherming in Europa?  Wie gaf hen dat recht?  God?  De natuur?  De Verenigde Naties?  Met welk recht zou ik in bv. Afghanistan*  kunnen wonen – vooropgesteld dat ik zo gek zou zijn die wens te willen uiten?

Een Afghaan* heeft geen rechten in ons of een ander EU-land; binnen de grenzen kan hij rekenen op de mensenrechten, die onze wetgeving en onze gebruiken voorzien (zo was het vroeger toch), maar hij heeft geen burgerrechten, zoals bv. verblijfsrechten.  Een Afghaan* die hier aankomt, is in feite een gast en onze eeuwenlange gebruiken beschermen onze gasten.  Een gast maakt gebruik van onze gastvrijheid, maar dat betekent niet dat hij daardoor rechten verwerft.  In het geval hij die opeist, spreken we van misbruik.

Het asielsysteem is bijgevolg tegenstrijdig: het verwart de oude gewoonte van gastvrijheid met het moderne concept van rechten: rechten die slechts veworven worden door burgerschap (en in een moderne democratie moeten asielzoekers, die permanent blijven, integreren in onze maatschappij en burgers worden).  De veronderstelling dat een Afghaan* hier bij ons “rechten” heeft is gebaseerd op het totaal frauduleuze idee van willekeurige liefdadigheid.

Het succes van de Avondlanden – het oude Europa – kan gedeeltelijk toegeschreven worden aan hun vermogen om de sfeer van vertrouwen binnen de maatschappij uit te breiden buiten hun eigen familie, clan of stam, waardoor er samenwerking en handel met een groter bevolkingsaantal mogelijk was.  Het mislukken van Afghanistan* is voor een groot gedeelte te wijten aan de rigide oude clan- en stamwetten, waardoor het onmogelijk is een burgerlijke wetgeving toe te passen of corruptie te bestrijden. 

Er is echter een grens aan de sfeer van vertrouwen.  Willekeurige en grenzenloze liefdadigheid zonder discriminatie van eigenheid of verwantschap, integratiebereidheid, gedeelde waarden en normen of binnen een bepaalde tijdslijn is onmogelijk vol te houden want de voordelen van erbij te horen zullen ophouden te bestaan.  Uiteindelijk zullen de voordelen verdwijnen op het neerwaartse pad van het universalisme.

De Franse filosoof Pierre-Joseph Proudhon omschreef het in de 19de eeuw als volgt: “Als heel de wereld mijn broer is, dan heb ik geen broer.”

* Vrij in te vullen met gasten uit andere Prachtlanden.

Floriaan Terbeke

Het Vlaams Belang is niet te spreken over de verklaringen van Justitieminister Turtelbaum over de splitsing van het gerechtelijk arrondissement BHV in de krant De Tijd van vandaag.

Op de vraag van Lars Bové “Hoe ziet u het communautaire? Bij de vaststelling van de verdeelsleutels voor de splitsing van het gerechtelijke arrondissement BHV blijkt dat de onderhandelaars uitgingen van foute cijfers. Er zullen te weinig Nederlandstalige rechters zijn. Er komt ook nooit nog een Vlaamse procureur in Brussel. Wilt u dat nog rechttrekken?” antwoordt de VLD-ministerin zonder omwegen: “Nee. Ik zal dicht bij het regeerakkoord blijven. Dat kan niet anders. Een akkoord dat zo moeilijk tot stand is gekomen en zo gevoelig ligt, kan je niet meer openbreken.”

Deze houding is totaal onbegrijpelijk, omdat de overeengekomen 80F/20N-verhouding inderdaad gebaseerd was op foutieve cijfers en daardoor volkomen haaks staat op de reële werklast. Zowel inzake de rechtbank van eerste aanleg als de arbeidsrechtbank moet uitgegaan worden van een verhouding 2F/1N, zoals die vandaag bestaat. Wanneer we naar een 80-20-verhouding gaan, betekent dit dat de Franstalige rechtbanken VIER keer groter worden dan de Nederlandstalige, terwijl de werklast slechts TWEE keer groter is. Dit zou neerkomen op een huizenhoge discriminatie ten nadele van de Vlamingen in Brussel en Halle-Vilvoorde. Zij zouden in de toekomst veel langer moeten wachten op vonnissen dan de Franstaligen.

De houding van Turtelbaum is volstrekt in tegenspraak met de herhaalde uitspraken van haar voorganger De Clerck, die zowel in De Tijd van 20 oktober als in de Senaat op 9 november uitdrukkelijk erkende dat er problemen waren met de cijfers en dat de verhoudingen zouden herbekeken worden:

“Als er in het parlement cijfers opduiken die objectief tegen te spreken zijn, kan er nog worden gedebatteerd” (De Tijd, 20 oktober 2011).

“Daarom is het belangrijk dat de cijfers vandaag maximaal worden verzameld en gedubbelcheckt. Ik kan mij niet voorstellen dat in het parlement geen correct debat kan worden gevoerd op basis van correcte cijfers. Zij zullen de basis vormen van het debat in Kamer en Senaat over de wijziging van het Gerechtelijk Wetboek.” (commissiedebat Senaat, 9 november.)

Het is volkomen onaanvaardbaar en zelfs dramatisch dat Turtelbaum breekt met de duidelijke engagementen van haar voorganger en kamp kiest voor het totaal onredelijke standpunt van de Franstaligen. Het Vlaams Belang roept de advocaten en magistraten dan ook op om zich hier tegen te verzetten.

Bart Laeremans Senator