Een Palestijnse held
Mahmoud Abu Rahma is wellicht één der moedigste Palestijnen in Gaza. En omwille van zijn moed werd hij een aantal keren op verschillende plaatsen van zijn lichaam neergestoken. Dit is wat er gebeurt onder het beleid van Hamas en Fatah bij iedereen die in Gaza vrijuit de foltering van en de aanval op onschuldige burgers verwerpt en een oproep doet voor vrije meningsuiting.
Mahmoud Abu Rahma’s misdaad bestaat erin dat hij een artikel publiceerde waarin hij zowel Palestijnse bewapende groeperingen als Hamas en Palestijnse Autoriteit beschuldigde van inbreuken op de mensenrechten en kritiek uitoefende op het misbruik van burgers als menselijk schild tijdens de oorlog tegen Israël. In de Palestijnse gebieden mogen mensenrechtenactivisten en journalisten kritiek uitoefenen, onder dien verstande dat die kritiek gericht is tegen Israël. Degenen die deze officiële richtlijn niet volgen eindigen achter de tralies of in een ziekenhuis. De aanval op Abu Rahma had als doel anderen met gelijkaardige kritiek af te schrikken.
Daar dit bericht geen “anti-Israël” invalshoek heeft – de reporters van de buitenlandse pers moeten immers de strikte aanwijzingen volgen, dat feiten slechts nieuwswaarde hebben als ze de staat Israël als boosdoener kunnen aanduiden – is het verhaal van Abu Rahma en dienst gevecht tegen de wetteloosheid en de gevolgen ervan, nergens opgenomen in de internationale media. De man werkt voor de Al Mezan Center for Human Richts (vereniging voor mensenrechten) in Gaza. Hij is misschien de enige mensenrechtenactivist, die het aandurfde publiekelijk de ernstige inbreuken van de mensenrechten onder Hamas en de Palestijnse Autoriteit aan de kaak te stellen. Maar de prijs die hij betaald heeft is onwaarschijnlijk hoog.
Op 3 januari werd hij zwaar geslagen door gemaskerde mannen toen hij naar huis keerde in Gaza City. Midden januari werd hij aangevallen door onbekenden, die hem verschillende keren neerstaken en hem zwaar gewond achter lieten. Hij is zo bang dat hij niet naar een plaatselijk ziekenhuis durft te gaan voor verzorging.
Zijn problemen begonnen quasi onmiddellijk nadat hij een artikel gepubliceerd had met de titel “De kloof tussen verzet en bestuur.” Hij schreef: “Elke dag zien we dat burgers in grote getale opgepakt en aangehouden worden: niet voor misdaden die ze begaan zouden hebben, maar meestal om wie ze zijn, om wat ze denken, of om hun politieke betrokkenheid.” En hij klaagt honderden gevallen van foltering en misbruik in Palestijnse gevangenissen aan. Hij vindt dat een volk, van eender welke natie, de verantwoordelijkheid draagt de beleidsmakers hiervoor op het matje te roepen: “We moeten in de spiegel kijken vooraleer we onszelf duidelijk kunnen zien.”
Wat zijn aanvallers vermoedelijk het meest in woede deed ontaarden was het verwijt dat vele onschuldige burgers gedood werden door “verzetsdaden” tegen Israël. Refererend naar de doe-het-zelf raketten, die elke dag op Israël afgevuurd worden, vroeg hij zich af: “ Wie zal de bevolking beschermen tegen de foute daden van het verzet en de regering? Het is duidelijk dat het verzet dezelfde onverschilligheid toont als de Hamasregering ten opzichte van de bevolking. Ontelbare burgers, kinderen inbegrepen, werden gekwetst door schietoefeningen van bewapende groeperingen in Gaza.”
De internationale gemeenschap en de pers schiet hopeloos tekort voor de smeekbede van mensen zoals Abu Rahma, wat in de kaart van Hamas en de Palestijnse Autoriteit speelt om de inbreuken verder te zetten. Wegkijken zorgt ervoor dat andere Palestijnen de waarheid niet durven zeggen.
Floriaan Terbeke
Bron: Stonegate Institute
_jpg/800_600_80_0__Productie%20Veldeman%20Bedding%20(1).jpg)
