De automatische indexkoppeling - POLL

(dank aan Lord Onslow)

Mensen die op straat een boerka, een bivakmuts of een integraalhelm dragen, kunnen straks een boete tegemoet zien. Het kabinet heeft vrijdag ingestemd met een verbod op gezichtsbedekkende kleding.

Minister Liesbeth Spies (Binnenlandse Zaken) noemde vrijdag na afloop van de ministerraad het boerkaverbod ,,van onvoorstelbaar groot belang", zelfs al is het aantal vrouwen dat een boerka draagt beperkt. Ze zei het heel belangrijk te vinden dat mensen elkaar in een open samenleving open benaderen.

Openbare orde
Volgens het kabinet biedt het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens de ruimte de vrijheid van godsdienst enigszins in te perken als dit in het belang is van de openbare orde.

Carnavalsvierders en sinterklazen hoeven zich geen zorgen te maken als ze onherkenbaar de straat op gaan.

Zorgen over verschuiving
De Amsterdamse jongerenimam Yassin Elforkani: ,,Ik maak me zorgen over de verschuiving binnen de samenleving als het gaat om de beperking van vrijheden. Helaas worden vrouwen die een boerka dragen nu nog meer beperkt. Ik hoop dat de Eerste Kamer er niet mee instemt, net als bij het verbod op ritueel slachten. We hebben gelukkig nog een Grondwet die alles toetst.''

,,Vrouwen die ik ken die een boerka dragen, willen geen gehoor geven aan het verbod. Ze zeiden: als het zover komt, dan blijf ik thuis. Het gaat om een verplichting en dat accepteren ze niet.''

'Zelfbeschikking staat bij ons voorop'
Leyla Çakir, voorzitter van moslimvrouwenorganisatie Al Nisa: ,,Wij zijn nooit voor een boerkaverbod geweest. Volgens ons moet een vrouw zelf kunnen beslissen om er een te dragen. Zelfbeschikking staat voor ons voorop. Het zou nu best kunnen dat sommige vrouwen demonstratief op straat een boerka gaan dragen, maar er zullen zeker ook vrouwen zijn die nu niet meer hun huis uitkomen.''

http://www.depers.nl/binnenland/626572/Kabinetsakkoord-boerkaverbod.html

Oké, paprika kende ik, voor ik naar Spanje verhuisde, ik had zelfs een klant, een Hollander uit de bloembollenstreek, die in zijn vrije uren rode paprika’s kweekte in een serre achter zijn bloembollenbedrijf, maar zoete aardappelen of patatas dulces, uitgesproken met een “b” in plaats van een “p”, batatas dulces, daar had ik nooit eerder van gehoord. Mijn Spaanse vriendin vertelde me dat Christoffel Columbus de zoete aardappel vanuit Latijns-Amerika naar Europa bracht, in het jaar 1500-of-zo, maar dat wist ik niet toen ik op de overdekte mercado voor het eerst oog in oog stond met die droge, lichtjes paarse, langwerpige knollen.
Je moet weten, mijn Spaanse vriendin was niet alleen van alle markten thuis, zij was ook een potpourri van nationaliteiten, met twee paspoorten, een Spaans en een Argentijns, en het hadden er net zo goed drie kunnen zijn want haar grootvader langs moederskant, een Catalaan in hart en nieren, catalán catalanista, emigreerde naar Cuba en verwierf er de Cubaanse nationaliteit.
Ik herinner mij - in de slaapkamer van haar moeder, op een dressoir - een familiefoto in een zilveren lijst: vier Zuid-Amerikaanse indianen met pluimen in het haar en een levende slang om de hals dansen een regendans, onder luid tromgeroffel, en hoewel de foto in zwart-wit was, zag ik meteen dat de indianen veelkleurige gewaden droegen, met frennen en tierlantijnen en witte en blauwe kralen, de kleuren van de Argentijnse vlag.
Mijn vriendin kocht een zak zoete aardappelen.
Ik keek naar de hemel - blauw, stralende zon - en hoopte dat zij geen indiaanse regendans zou inzetten.
“Wat doen we daarmee?” vroeg ik.
“Opeten,’ zei mijn vriendin.
Omdat ikzelf een keer of vier, vijf bij de indianen in Zuid-Amerika ben geweest, in Argentinië, Paraguay, Brazilië en zelfs heel even in Uruguay, loop ik niet hoog op met hun culinaire kunsten.
“Wat eten we vanavond?” vroeg ik.
Een indiaan schudde met een boom.
Er vielen witte, harige rupsen uit.
“Orugas,” zei hij en stak een handvol levende rupsen in zijn mond.
Ik mag er niet aan denken. Zuid-Amerikanen zijn geen Piet Huysentruyt of Jeroen Meus en zeker geen Ferran Adriá.

“Algo más?” zei de verkoopster op de overdekte markt.
“Heb je ook Spaanse vlieg?” vroeg ik.
Zij lachte uitbundig. “Heb jij dat nodig, Spaanse vlieg?” zei ze.
“Natuurlijk,” antwoordde ik, “je kent mijn motto: hoe heter, hoe beter.”
Enfin, geen Spaanse vlieg.
“Doe er dan een flesje Tabasco bij,” zei ik.
Je moet weten, waar ik van spreek, in die tijd was geen sprake van Viagra. Begrijp je?

© Stan Lauryssens

http://www.viw-costablanca.com/stan31.shtml

Bart is nog wat onwennig in zijn nieuwe lichaam. Hij heeft 20 kilo's verloren, maar is hij ook zijn streken kwijt ?

PS

linkse rakkers
poenpakkers
kaviaarsocialisten
volgevreten communisten

de Vlaming is een smeerlap
en toch leef je op zijn kap
en eigen portefeuille eerst
daar waar di rupo heerst

je ziet ons zo graag betalen
maar ooit zullen wij bepalen
wanneer jij de boeken sluit
en stampen je ons Vlaanderen uit 

Johan

De Aalsterse burgemeester, Ilse Uyttersprot van het ophefmakende filmpje "Wippen op de toren" heeft via haar raadsman een aantal websteks gevraagd het gênante document te verwijderen. Het  verzoek werd als volgt geformuleerd : "Intussen is de nieuwswaarde hiervan gedateerd en wensen we dat u het filmpje van uw website verwijderd. Het filmpje bevat beelden waarvoor Ilse Uyttersprot nooit de toestemming gaf ze te publiceren en zijn een duidelijke inbreuk op haar privacy." (inclusief de taalkemel, verwijderd met een d).  De burgemeester voegde er achteraf nog heel verstandig aan toe : "Voor de rest kan ik enkel hopen dat het in de toekomst eens kan gaan over de inhoud".

De inhoud ?  Breek ons de bek niet open, mevrouw de burgemeester.  Met uw seksuele esbattementen kunnen we misschien lachen, verontwaardigd zijn of u feliciteren met uw vindingrijkheid.  Helaas is het pover gesteld met uw emotionele intelligentie en uw taalvaardigheid : in plaats van de affaire te laten doodbloeden, wakkert u het vuurtje weer aan. 

Misschien is Uyttersprot een lekker vrouwtje maar alleszins geen slim vrouwtje.

Savat

U mag er zeker van zijn dat wij maandag 30 januari present zullen zijn op het wereldwijde internet, afdeling Seniorennet, Blogs : Angeltjes.

Voor ons  geen staking, geen dubbelzinnigheden en geen valse lofzang op het eigen grote ongelijk, zoals de vakbonden.  Niet dat wij plots de minderheidsregering Di Rupo sympathiek vinden en haar krakende maatregelen goedpraten.  Het protest onder vorm van een algemene staking brengt vooral schade toe aan de gemeenschap, de bedrijven, en het sociale leven waarin wij allen onze plaats innemen.

De syndicaten hebben gedurende de 540 dagen van de regeringsformatie hemel en aarde bewogen om de eenheid van het land B niet in gevaar te brengen. Binnenskamers werden de vermeende Vlaams-nationalisten van de N-vA verketterd en zwart gemaakt : het zou schadelijk zijn deze lieden in een regering te loodsen, want niet alleen beogen zij de splitising van belgië, het zijn bovendien aartsconservatieven. De Wever is de spreekbuis van de Vlaamse werkgevers en de roeptoeter van het verderfelijke kapitalisme.  Het syndicaal gekonkel (dat samenviel met de intenties van het paleis en de Franstaligen)  werd finaal beloond : de N-vA werd door de keuning en de PS, met een behulpzaam knietje door de immer betrouwbare CD&v, aan de deur gezet. Wij waren niet verrast, de strategie van De Wever heeft nooit genade gekend in onze radicale ogen.

Alle belgicisten, socialisten en syndicalisten waren echter blij. De rest van het verhaal is bekend : ook de volgzame groene communistjes werden gedumpt en de liberaal Decroo werd, omdat het niet anders kon, toegelaten tot het sanhedrin van de macht.

De vakbonden die nooit bereid zijn om één sociale stap terug te zetten, hadden plots een regering zoals zij zo vurig verlangd hadden, maar het werd niet hun regering, alhoewel de premier een socialist is en de Vlaamse roodjes er terug bij zijn. 

Als een stormram werd de blauwe Van Quickenborne vooruitgestuurd om de pensioenhervorming er door te jagen. Momenteel is het één chaos in de Zuidertoren te Brussel, waar de pensioendiensten met de handen in het haar afwachten, wat zij aan de nieuwe pensioengerechtigden moeten vertellen. Wie in deze periode een pensioenaanvraag indient, wordt wandelen gestuurd met de mededeling, dat het dossier niet kan geopend worden bij gebrek aan concrete informatie. Dat is natuurlijk geen reden om het land lam te leggen.

Bizar is de vaststelling dat er zelfs twijfel bestaat  bij de christelijke vakbond of het opportuun is om deel te nemen aan de staking.  De leiding zit verveeld met het uitlekken van mailberichten over deze zaak, maar het wordt niet ontkend.  Het socialistische ABVV moest deze week ingrijpen om haar Limburgse afdeling af te remmen om dubbel stakersgeld uit te betalen bij een privébedrijf dat de staking wilde counteren met een premie. 

Men kan bezwaarlijk spreken van een golf van verontwaardiging die over het land rolt en die massaal de geplande acties van de sociale organisaties ondersteunt. Integendeel. Een ruime meerderheid van de bevolking gaat niet akkoord. Aangezien de dienstverlenende sectoren van het openbaar vervoer in handen zijn van pure syndicalisten zal er wel de nodige hinder ontstaan en schade berokkend worden. En op privé-terreinen zullen haantjes-de-voorsten de klassieke paletten laten branden en de werkwilligen verhinderen hun bedrijf binnen te gaan.

Gelukkig hebben we nog de VRT. Wat daar zal gebeuren voor de normale radio- en tv-uitzendingen, weten we nog niet en het deert ons niet. Wie echter niet staakt, dat is de Nieuwsdienst. Die blijft op antenne en houdt luisteraars en kijkers op de hoogte.  U mag er zeker van zijn, dat verslaggeving zal gebeuren in strikte neutraliteit en objectiviteit. Daarom kunnen wij nu reeds mededelen,  dat vast staat dat de staking een groot succes zal zijn. Althans als u naar de syndicale zender, 0000,  luistert of kijkt.

Ray

Het ACV-Openbare diensten is er nog niet helemaal uit of de aangekondigde algemene staking van maandag a.s. het ideale drukkingsmiddel zou zijn om de regering Di Rupo onder druk te zetten. Voor ons is die staking niet meer dan een opgeblazen affaire waarmede de syndicaten hun spierballen tonen met het oog op de syndicale verkiezingen.Dat hiermede grote economische schade wordt aangericht, zal de partijpolitieke vakbonden worst wezen. Typisch voor de tjevenvakbond is de twijfelhouding. Een beetje staken en een beetje niet staken.

De heer Melkior Wathelet heeft gedurende vele jaren op voorbeeldige wijze het departement migratie en asiel geleid, zoals we dagelijks merken in de straten van onze steden en gemeentes en in de lege kassen van de OCMW's. Dank daarvoor, Melkior.

Zijn partij, de CdH (franstalige christen-democraten met een linkse slag van de molen) heeft hem opnieuw een staatssecretariaat in de schoot geworpen, namelijk dat van mobiliteit. Ook daar mogen we ons verwachten aan schitterende initiatieven en weldra is het finito met files, met autorijden en verplaatsingen in het algemeen. "Blijf thuis, dan zijn de verkeersproblemen opgelost" is de basisfilosofie van de nieuwe Mobiliteitsmanager.

Een van de eerste beleidsdaden van de gewezen migratie-specialist is een parel van wijsheid en eenvoud. De fietsers zullen weldra door het rode licht mogen rijden. Daarvoor werd een nieuw verkeersbord in het leven geroepen, eigenhandig ontworpen door Melkior. Hij is te bescheiden om het toe te geven, maar de eenvoud van het ontwerp verraadt de hand van de grote staatsman.  Het gaat om twee borden in de vorm van een omgekeerde driehoek, met daarop een fiets en een pijl (die naar rechts of rechtdoor wijst). Er staat ook een verkeerslicht afgebeeld met een rood licht waarover een kruis en de letters NO. Simpel, comfortabel en dodelijk.

De Fietsersbond is enthousiast volgens een woordvoerder :  "In principe volgen velocyclisten géén enkel verkeersreglement en ook zonder deze nieuwe regeling negeren onze leden verkeerslichten en verkeersborden.  Deze wijze maatregel is vooral een waarschuwing voor onze aartsvijanden, de automobielbezitters. Bij elke aanrijding is het nu duidelijk dat zij verantwoordelijk zijn en moeten opdraaien voor de kosten. Als uw geliefde het leven laat, bent u tenminste zeker dat u zal vergoed worden zonder proces."

De creativiteit van de nieuwe mobiliteits-staatssecretaris gaat nog verder : er komen fietsstraten waar tweewielers de hele rijbaan in beslag nemen en niet ingehaald mogen worden door de aartsvijand, de automobiel. Een systeem zoals in Nederland al jaren in zwang.  Bij dit reglement hoort ook een nieuw verkeersbord : een zeshoek, gevat in een cirkel die omkranst wordt door een driehoek met in elke hoek een fietser die naar een andere richting rijdt. In de zeshoek een autootje dat voortgeduwd door een zwetend mannetje met in tekstballon de woorden : "Ik ben een ezel - Je suis un con - Ich bin ein Belgier".

Verkeersborden moeten in de filosfie van Melkior niet enkel het verkeer versoepelen maar zij zijn de aangewezen middelen om maatschappelijke boodschappen te verkondigen die de bevolking aanporren om correct te leven en te handelen. Volg de ploeg van Elio en u komt in het Paradijs.

Ray

Bron : Vandaag.be

Voor enkele dagen hebben we de problemen van het Beringse schepencollege besproken met betrekking tot de non-activiteit van twee socialistische Turkse schepenen, Selahattin Koçak en Ahmet Koç.

De zaak is geëscaleerd en gisteren (26 januari 2012) zou, volgens TV-Limburg, het schepencollege beslist hebben, de bevoegdheden van de twee renegaten voor een maand te schorsen.  Deze ongebruikelijke en harde beslissing werd niet enkel genomen door de CD&V-ers maar ook door de andere SP-a schepenen, die ver van gelukkig zijn met de onverantwoorde wijze waarop de twee Turkse afgevaardigden hun mandaat vervullen. Volgens burgemeester Mondelaers (CD&V) behalen de beide flierefluiters een aanwezigheidsscore van 40%. Gebuisd.

Selahattin Koçak, die enkele jaren geleden regelmatig opgevoerd werd in ontspanningsprogramma's van de VRT, had er op gerekend dat hij bij de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen de socialistische lijst zou aanvoeren.  De vlotte causeur was het TV-succes naar het hoofd gestegen.  Zijn partij was echter minder opgezet met de prestaties van de man en zijn nonchalante levenswijze die hem enkele keren in contact bracht met politie en justitie.

Sturen de twee geschorste schepenen aan op een breuk met hun partij ?  Rekenen zij op de steun van de Turkse gemeenschap en eventueel op die van andere allochtonen in Beringen om de confrontatie aan te gaan met de andere partijen ?  De zetelverdeling is momenteel als volgt : 12 CD&V (inclusief de burgemeester), 12 SP-a, 8 Vlaams Belang (met Bert Schoofs) en 3 VLD.

Wordt vervolgd. 

Savat

In Norderstedt (Noord-Duitsland) meent Selim Reid het gat in de markt gevonden te hebben.  De man is het beu dat zijn moeder in het openbaar vervoer lastig gevallen wordt en hij heeft daarom een eigen moslim taxidienst opgericht.  Zo zullen volgens hem ook zijsprongetjes vermeden worden. Een gesprek met de vindingrijke ondernemer:

Selim Reid: Vele zusters en broeders hebben het moeilijk met het feit dat ze niet van het openbaar vervoer kunnen gebruik maken, omdat de door de islam voorgeschreven scheiding der geslachten hier niet toegepast wordt.  De klachten van onze zusters en broeders nemen steeds meer toe en zo ben ik op het idee van een moslim taxidienst gekomen.
FT: Uw motivatie is dus pure naastenliefde?
Selim Reid: Niet uitsluitend, ook omwille van een persoonlijke ervaring.  Ik heb vroeger eens gezorgd dat mijn ouders met iemand konden meerijden van Hamburg naar Berlijn.  Men hoort het immers niet dat ik een migrant ben.  Toen ik mijn ouders naar het trefpunt bracht, zag ik de ijskoude blikken van de chauffeur en zijn gezelschap.  Het was duidelijk dat ze niet van buitenlanders hielden.  Tijdens de rit hebben ze over vreemdelingen in het algemeen en over het hoofddoek van mijn moeder zitten schimpen.  Daar mijn ouders niet op de autobaan konden uitstappen, hebben ze dat alles over zich heen moeten laten gaan.  Men ging ervan uit dat mijn ouders geen Duits verstonden. 
FT: U spreekt over discriminatie en u bekritiseert de onwetendheid van de meerderheid der bevolking.  Is het niet zo dat u met uw taxidienst juist de scheiding – veroorzaakt door de onwetendheid – in de hand werkt?
Selim Reid: Wij doen niets anders dan de christelijke kerkelijke gemeenschappen, die elkaar ondersteunen.  Bovendien mogen niet-moslims ook meerijden.  Wie echt een dialoog wil aangaan, vindt die bij moslim-taxi. 
FT: Waarin onderscheidt u zich van andere vervoersmogelijkheden?
Selim Reid: Het feit dat moslims, zowel mannelijke als vrouwelijke, volgens de islam liefst gescheiden moeten blijven, verhindert onze broeders en zusters vervoermogelijkheden te gebruiken, waarbij we noch de chauffeur noch de medereizigers kunnen kiezen.  Daarom was het voor moslima’s heel moeilijk zonder begeleiding de gewone vervoermogelijkheden te gebruiken.  Met moslim-taxi bestaan deze problemen – alhamdulillah - (zo Allah wil) niet meer, want geïnteresseerden zullen bij ons aanbod onmiddellijk kunnen vaststellen of het om een mannelijke, resp. vrouwelijke persoon gaat.  Zo beschermen wij de huwelijken.  Ik heb al dikwijls gehoord dat gehuwden in het openbaar vervoer iemand hebben leren kennen, wat dan tot een zijsprongetje geleid heeft en dat hun huwelijk en gezin daardoor kapot gemaakt werd.
FT: U ziet het als uw opgave het huwelijk te beschermen?
Selim Reid: Ik bied gewoon de mogelijkheid om het risico op ontrouw te beperken.  Mijn hulpbetoon is islamitisch geïnspireerd.  Wij, moslims, passen op elkaar, wij zijn zusters en broeders in ons geloof en wij ondersteunen elkaar.
FT: Hulpbetoon?  Tenslotte gaat het toch om geld verdienen, nietwaar?
Selim Reid: Moslim-taxi is - alhamdulillah - de eerste islamitische vervoercentrale in Duitsland en in heel Europa, die vervoergelegenheid voor moslims aanbiedt.  Mijn concept kan men vergelijken met een meubelfirma.  De ene specialiseert zich in keukens, de andere in zitmeubelen.  Ook ik speel in op een speciaal segment van de markt en ik verdien daar misschien wel iets bij.  Het is geen parallelle maatschappij; het gaat om verschillende interesses die zich ontmoeten en die ik wil bedienen.
FT: Bent u nog met iets anders begaan buiten de scheiding der geslachten en de zorg om het huwelijk?
Selim Reid: Het beste aan het moslimvervoer is zonder meer de Da’wa, de opdracht.  Welk ander gespreksthema behalve het geloof kunnen mensen bij een eerste ontmoeting hebben als ze een zelfde geloof delen?  Uiteraard is dit de islam.  Bovendien kunnen we die gelegenheid benutten om anderen te overtuigen.  Ik wil ertoe bijdragen dat moslims samen komen, elkaar bijstaan en met elkaar de islam versterken.  En dat niet-moslims ons geloof omarmen.
FT: Niet-moslims moeten dus tegelijkertijd bekeerd worden?
Selim Reid:  Het gaat om een uitnodiging tot de islam; zulke uitnodigingen behoren tot de opdracht van elke moslim.  Ik ben ervan overtuigd dat de islam alle religies verbindt en dat er slechts één ware God bestaat.
FT: Uw idee lijkt ons wat gedateerd.  Hoe past een scheiding van man en vrouw in de huidige maatschappij?
Selim Reid: Steeds meer mensen bekeren zich tot de islam, het grootste gedeelte daarvan zijn vrouwen.  Deze dragen vrijwillig een hoofddoek; niemand onderdrukt hen.  De scheiding der geslachten maakt deel uit van ons geloof en de islam maakt deel uit van Europa – uw vraag is dus overbodig.
FT: Maar de islam past zich toch aan?  In sommige Arabische landen strijden de vrouwen tegen de scheiding van man en vrouw…
Selim Reid: De islam zal niet veranderen: de principes blijven.  De vrouwen zullen ook binnen 1.000 jaar nog hun hoofddoek willen behouden.  Wij zijn ervan overtuigd dat islam het enige ware geloof is en dat Allah onfeilbaar is.  Het geloof dat hij ons geschonken heeft is dat ook – bijgevolg is dat voor de eeuwigheid.
FT: Hoe zijn de reacties?
Selim Reid: In de eerste dagen maakten er meer dan 2.000 gebruik van: de broeders en zusters zijn laaiend enthousiast.  We krijgen telefoontjes en e-berichten om ons te bedanken.  
 
Moest er een eremedaille of beker bestaan voor het herbedenken van het concept “openbaar vervoer”, dan zou Selim Reid die van ons mogen krijgen.  Niet alleen lost hij met zijn idee het probleem van de volle bussen, trams en treinen op; tegelijkertijd zou de financiële toestand van de vervoermaatschappijen er een stuk rooskleuriger uitzien.  Bovendien zou het de veiligheid ten goede komen: de gedwongen integratie van cultuurverrijkers blijkt steeds weer tot botsingen te leiden met aanpassingsonwillige oerbewoners.  Wat ons betreft: wij zijn absoluut voorstander van een scheiding.  Ieder zijn eigen volk-tram (resp. bus, trein, vliegtuig, taxi…).

Floriaan Terbeke

Bron: Hamburger Abendblatt, SOS-Österreich 

(studio Rony)

De witte merel

(foto :http://www.bbc.co.uk/nature/16646922)