@ www.geenstijl.nl

Uit naam van de artistieke vrijheid en de al even nodige vrijheid van het verkondigen van de eigen mening gebeuren er soms rare dingen in deze weireld.  Zolang hij nog bestaat, want misschien verdwijnen we met zijn allen in een diep zwart gat one of these days,  als de wetenschappelijke helleduivels in de buik van de internationale stad Genève hun deeltjes laten rondvliegen tegen bijna de snelheid van het licht, kan het grote Aardelicht doven. Wie weet ? 

Nu het nog even kan en voor we de laatste snik laten : "Vrijheid, godverdoeme !".

"Ik heb zin om te spuwen op uw Overbodigheid, het zou me opluchten, laat ik het maar even doen.  En als u zich verzet, mij belemmert in mijn expressie, bent u een neo-fascist, een betuttelende conservatief en inderdaad een Overbodigheid.  U heeft lang genoeg geleefd en deze week zal uw eindvonnis niet mild zijn."

Het beledigen van mensen of groepen omhult zich graag met de  dekmantel der vrijheid van artistieke of verbale expressie.

In Vlaanderen trekt momenteel Peter Van de Veire rond met een Show of Love. De man trad onlangs in het  grote nieuws bij de aankondiging dat Radio Donna zou verdwijnen en een nieuwe pulpzender uit zijn asse zou verrijzen met als centrale fguur deze Peter Van de Veire, die tot voor kort een vrij succesrijk ochtendprogramma deed bij Studio Brussel.  Van de Veire, een vader van drie kindjes en momenteel ploeterend doorheen een moeizame relatieperiode, maakt graag roddelradio op de kap van kleinere artiesten die hij genadeloos door het slijk haalt.  Als hij, zoals met Jacky Lafon, met hen geconfronteerd wordt, heeft hij het zo niet bedoeld bedoeld en is al zijn branie verdwenen.  Herkent u de stijl ?  Als hijzelf echter gepakt wordt door een artikel in Het Laatste Nieuws moet hij wekenlang Prozac slikken. En moet dat andere fraaie exemplaar van de 0000, Duchaussoit opdraven om de gesmade collega te verdedigen tegen de populisten van Het Laatste Nieuws : de Slag der Kabouters om de Eer van het verkniptste gemoed.

De schitterende figuur Van de Veire  verschijnt ten tonele in zijn showgehuld in een peniskostuum, wat dat ook moge betekenen, maar volgens de beschrijving en de hypocriet vage foto in de Gazet van Antwerpen wil dat zeggen : nagenoeg naakt en met een flinke imitatie-klabanus op de vereiste plaats. Wat een lef.

Voor Geert Bourgeois is Peter Van de Veire de ideale man om de jeugd terug te winnen voor de VRT-radio. Want de jeugd ontsnapt aan de opvoedende greep van de linkse hersendokters, zij beroepen zich daarom op de gynaecoloog dokter Van de Veire.  Vorige week werd de jeugd ook al lekker gemaakt voor de televisiezender Ketnet met een grote purperen penis als mascotte.  Wat jammer dat ik geen lid ben van de N-VA dan kon ik Geert persoonlijk feliciteren voor zijn mediabeleid : "Proficiat, lul" zou erg hip klinken.  En gemeend.

Savat

Weggeplukt uit de reacties :

Beste vrienden uit Vlaanderen.

Ik heb een post gewijd aan de Grootmoefti van Brussel, Freddy Thielemans.
Als jullie de foto van hem willen gebruiken, geen probleem, geschenk uit Holland ;-)

met vriendelijke groet,
Molly-Bolly

http://mollybolly.punt.nl/?id=417132&r=1&tbl_archief

De Franstaligen hebben gezegd dat ze willen praten met de Vlamingen over om het even wat en in Vlaanderen stijgt een gejuich op als bij een collectief orgasme.  (Wij veronderstellen dat dat zo moet klinken)  Hoe naïef kunnen politici zijn ?  Hierna de reactie van Bruno Valkeniers

Gesprek gemeenschap tot gemeenschap in de vuilbak

Frank Vandenbroucke doorprikt mythe over B-H-V en zet Vlaamse regering met de billen bloot

09.09.2008 17.24u - Het antwoord van de Franstaligen op het voorstel van de Vlaamse regering inzake de communautaire onderhandelingen, heeft één ding nogmaals duidelijk gemaakt: van gesprekken op confederale basis is geen sprake.

De Franstaligen willen ook met een blanco blad vertrekken. Dat betekent dat zij wel degelijk de kwestie B-H-V op de agenda kunnen brengen. Daartoe werd de voorzet gegeven door Vlaams minister Frank Vandenbroucke, die eerder deze dag verklaarde dat B-H-V niet voor de regionale verkiezingen zal geregeld zijn, en dat de Franstaligen gerust de uitbreiding van Brussel op de agenda mogen zetten. Dit gaat in tegen het akkoord van de Vlaamse regering van vorige vrijdag, dat bevestigde dat over de uitbreiding van Brussel niet kan gesproken worden.

Vandenbroucke doorbreekt hiermee wel de mythe die de Vlaamse regering ook in dit dossier de wereld heeft ingestuurd. Over B-H-V zou niet meer gepraat worden. Die zaak zou haar parlementaire behandeling moeten krijgen. Alleen vergat de Vlaamse regering erbij te vertellen dat er nog steeds een belangenconflict over B-H-V hangende is. Dit kan ten vroegste midden november afgehandeld zijn. Daarna hebben de Franstaligen nog twee keer de mogelijkheid om een belangenconflict in te roepen, dat zijn 240 dagen ! Indien- hypothetisch gesteld – de zaak gestemd geraakt in de Kamer, moet de Senaat de bespreking nog eens overdoen. Tijd genoeg om B-H-V over de verkiezingen van 2009 te tillen. De Vlaamse regering heeft de Vlamingen bijgevolg zand in de ogen gestrooid. In plaats van te eisen dat de Franstaligen ophouden de zaak eeuwig te blokkeren, heeft de Vlaamse regering – de N-VA incluis - B-H-V gewoon op de lange baan geschoven. Dat heeft Vandenbroucke vandaag voor iedereen duidelijk gemaakt.

Voor het Vlaams Belang staat het vast dat inzake de staatshervorming én inzake B-H-V geen stap vooruit is gezet. De zaak blijft muurvast zitten, ondanks de belachelijk euforische stemmen binnen het trio van koninklijke bemiddelaars.

Bruno Valkeniers
Voorzitter Vlaams Belang

Andromeda sterrenstelsel op een afstand van 2,5 miljoen lichtjaar en met een doormeter van circa 170.000 tot 200.000 lichtjaar.  Kan met het blote oog gezien worden, beweert Nasa.  Waarom  worden dan al die dure telescopen gebouwd en raketten gelanceerd ?  Ik heb nog nooit 2,5 miljoen lichtjaar ver in de hemel kunnen kijken.  We kunnen het niet genoeg onderstrepen : dit is allemaal een groot complot om onze vrienden van het ware geloof te laten twijfelen.  Maar 't en zal niet lukken.  Hieronder nog wat flauwe praat in het Engels, gesponsord door Mars en Milky Way.

The most distant object easily visible to the unaided eye is M31, the great Andromeda Galaxy some two and a half million light-years away. But without a telescope, even this immense spiral galaxy - spanning over 200,000 light years - appears as a faint, nebulous cloud in the constellation Andromeda. In contrast, a bright yellow nucleus, dark winding dust lanes, gorgeous blue spiral arms and star clusters are recorded in this stunning telescopic digital mosaic. While even casual skygazers are now inspired by the knowledge that there are many distant galaxies like M31, astronomers seriously debated this fundamental concept less than 90 years ago. Were these "spiral nebulae" simply outlying components of our own Milky Way Galaxy or were they instead "island universes" -- distant systems of stars comparable to the Milky Way itself? This question was central to the famous Shapley-Curtis debate of 1920, which was later resolved by observations of M31 in favor of Andromeda, island universe.

(s)Tom Cochez!

Vele bruggen te ver door Lex Molenaar @ Gazet van Antwerpen

Premier Thailand moet aftreden door kookprogramma

Nieuwe belgische premier treedt aan met veel vertrouwen van de bevolking

Voorstelling en ondertekening van het regeerprogramma

Hugo de Ridder is een sterjournalist van de Standaard, uit de tijd dat die krant zichzelf niet krampachtig op de borst moest kloppen : "Kijk naar mij, ik ben een kwaliteitskrant !". Met De Ridder, Manu Ruys en waarom niet Louis de Lentdecker en vele anderen, had je sowieso kwaliteit in huis. En moeilijke mensen, maar dat is wat anders.

De Antwerpenaar De Ridder reisde vroeger naar Brussel met de trein samen met de jonge Leo Tindemans, de onlangs overleden Frank Swaelen, de veel te vroeg weggevallen, intelligente  en integere Johan Fleerackers   en soms nog andere jonge christen-democraten die droomden van een nieuwe na-oorlogse maatschappij  waarin voor hen een plaats was weggelegd om discreet te gidsen, zodat niet te veel van het christen-democratisch pad werd afgeweken.

Tindemans vervulde verschillende minister-opdrachten en werd zelfs een populair premier.  Zijn echte interesse bevond zich in de Europese en internationale politiek ; met zijn meeslepende welsprekendheid verhulde hij vaak zijn gebrek aan kennis over binnenlandse problemen.  Die deden hem uiteindelijk de  das om en zijn vete met de jonge, ondoorgrondelijke Wilfried Martens verscheurde net niet de grote beleidspartij CVP, waar wij, Vlaams-nationalisten steeds een diepe hekel hebben aan gehad.  Swaelen werd even minister van defensie, burgemeester van Hove en statig senaatsvoorzitter, een man van fatsoen, burgerlijkheid en dienstbaarheid aan het regime.

Hugo de Ridder voerde een sierlijke pen die hij graag ten dienste stelde van zijn vrienden en de partij, tegelijk het imago nastrevende van de neutrale journalistiek. Hij werd zowat de biechtvader van de groten van zijn partij  en publiceerde boeken die soms letterlijke tijdsdocumenten waren over de precaire momenten in het bestaan van dit land met in de hoofdrollen Martens of Dehaene en in de nevenrollen zowat elke minister of vooraanstaande politicus uit die periode.  Soms schreef hij ook een geromanceerd feitenrelaas, en wekte daardoor het wantrouwen op bij lezers die op de lange duur fictie en realiteit niet meer onderscheidden.  Toch weer een stuk tjevenmentaliteit ... ze hebben het in de genen, veel waarheid en toch een beetje liegen.

Hugo de Ridder is alleszins een auteur die met veel literaire kwaliteiten de politieke brandende actualiteit heeft beschreven die later door studenten geschiedenis zal geraadpleegd en geciteerd worden. Hij is inmiddels 75 maar ziet er 10 jaar jonger uit : soms is de hemel goed voor zijn  trouwe zonen.

In Humo verschijnt vandaag een vraaggesprek met De Ridder, die nog steeds zijn nieuwskanalen bezit bij het kind van de CVP, de CD&V.  Enkele fragmenten :

 "Het denkspoor van het confederalisme is een illusie. Het is een van de trucs om de deadlines rond de staatshervorming maar te kunnen blijven vooruitschuiven en om het kartel CD&V/N-VA halsstarrig bijeen te houden."

Volgens De Ridder is het confederalisme een eis van de N-VA en moet de schijn dan ook opgehouden worden dat dit een haalbare piste is, om het kartel niet te doen breken. Inhoudelijk stelt het echter allemaal weinig of niets voor, aldus De Ridder. "Het confederalisme is juridisch-technisch zowat de moeilijkste weg."

"Tijdens de vergadering van de CD&V-fracties op 14 juli (de dag dat Yves Leterme zijn ontslag aan de koning aanbood, red.) zei een gewezen minister hardop tegen één van zijn opponenten binnen de partij: 'Uw tactiek leidt ons naar de ondergang.' Waar hij onmiddellijk grinnikend aan toevoegde: 'De mijne ook, maar met meer glans!' Veel explicieter en cynischer toegeven dat het slecht afloopt kan toch niet?"

'Dat is misschien wat overdreven, maar Leterme zwijgt opvallend veel op belangrijke partijvergaderingen. Hij gedraagt zich als een soort sfinx, vertelt men mij. En als er een besluit valt, zegt hij weinig meer dan: 'Ik zal dat doen.' Mij verwondert dat niet echt. Vergeet niet dat hij al drie keer redding is moeten gaan zoeken bij de koning. En Peter Leyman, de topman van Volvo die hij zelf had aangetrokken, heeft ontgoocheld afgehaakt. Leterme heeft ook een aantal ministeriabelen zwaar gefrustreerd. Voor mensen als Tony Van Parys, Stefaan De Clerck, Hugo Vandenberghe of Eric Van Rompuy was het wellicht de laatste kans om nog minister te worden. Wel, ils ne font pas de cadeaux. Al die dingen tasten Letermes gezag als partijleider aan.'

'Ik geef nog af en toe lezingen voor lokale CD&V-afdelingen. Daar merk ik dat het discours van het klassieke partijlid of de trouwe sympathisant perfect samenvalt met dat van Bart De Wever. De N-VA-voorzitter is, voor het communautaire thema, de echte intellectuele leider van de CD&V geworden. Er wordt met veel sympathie en respect over hem gesproken.'

 ***

Een aantal zaken, die velen van ons die de politieke actualiteit volgen, worden hier bevestigd door een émince grise die niet van slechte wil kan beticht worden ten overstaan van het regime en zeker niet voor zijn partij.

Ray

Het minste wat je kan zeggen van Rudy Aernoudt is, dat deze filosoof-econoom tegenstrijdige gevoelens opwekt.  De man was secretaris-generaal bij de Vlaamse Gemeenschap voor economie, wetenschap en innovatie.  Een hogere graad bestaat niet in de Vlaamse ambtenarij en hij heeft zich nimmer laten verleiden tot het naar de mond praten van de overheid, hij wilde geen deel uitmaken van het gezag.

Integendeel, de rebel schafte bijvoorbeeld de tikklok af voor zijn personeel.  Of ze nu tikken of niet, veel doen ze toch niet, het is niet woordelijk weergegeven maar dit was zijn argumentatie. Verder praatte hij zijn vroeger ministerin, de graaiende profiteur Tientje Moerman aan de galg, publiceerde opiniërende stukken waarin hij de overheid op de korrel nam en wilde zich via een internetpetititie laten benoemen tot premier van het land. 

Zo'n man is misschien niet helemaal in orde, maar dan had de politiek hem maar niet moeten benoemen op de positie die hij bekleedde. "Bekleedde" in de verleden tijd, want in 2007 werd Aernoudt ontslagen, nadat hij de liberale ministerin die partijgenoten bevoordeligde met fictieve opdrachten en zichzelf beloonde met extravagante onkostennota's tijdens twijfelachtige dienstreizen, in het nauw had gedreven zodat ze ontslag moest nemen. 

"Er deden zich feiten voor die elke verdere professionele samenwerking onmogelijk maken" staat in de ontslagbrief.  In december 2008 zal de arbeidsrechtbank een uitspraak doen over de modaliteiten van deze onderbreking van de arbeidsovereenkomst. De kans dat de Vlaamse Gemeenschap zal kunnen afdokken, is groot.

Inmiddels schreef Aernoudt een onthullend boek over zijn wedervaren in de Vlaamse administratie, het partijgekonkel, de onkunde, het gesjoemel en gegraai. Niemand wil reageren, dus we zijn verplicht Aernoudt's visie voor waar te nemen, anders zouden de schreeuwlelijkerds in geuren en kleuren hun onschuld uitschreeuwen.

Aernoudt is lid van de denktank "België anders" waarin ook de lichtjes aangetaste Tony Mary rondzwalpt.  De heren willen met enkele kleine ingrepen deze stervende staat reanimeren.  Het odoeken van het land B zou Vlaanderen 1,2 miljard euro per jaar kosten, berekende Aernoudt, vertrekkende vanuit een aantal persoonlijke  en aanvechtbare assumpties. De man staart zich bijvoorbeeld  blind op het promoveren van de naambekendheid Vlaanderen waar hij gigantische bedragen wil voor spenderen.  De omgeving van graaiend Tientje heeft hem toch niet onberoerd gelaten.

Zelfs als dit rekenmodel enige betrouwbaarheid bevat, betekent het voor het zelfstandige Vlaanderen een peulenschil in vergelijking tot de besparing van de 12 miljard euri transfers die nu geruisloos wegvloeien naar Waalse putten en zakken.  

De dreiging dat Brussel niet langer hoofdstad van de EU zou zijn, is ook niet meer dan het klassieke gewauwel om paniek te verspreiden.

Naast een aantal onbetrouwbare Vlaams Belangers die met hun zetel omwille van persoonlijke frustraties en politieke carrièreplanning zijn verhuisd naar Jan-Marie Dedecker is er nu nog een nieuwe aanwinst in het verschiet : de bijzonder evenwichtige Rudy Aernoudt. Het zal lang duren.

Ray

http://www.gva.be/nieuws/politiek/default.asp?art={FCD098EB-94B8-4AEA-A4FC-F9386258047D}

Nadat onze sympathieke Franstalige natiegenoten uit het Zuiden des lands zich gewend hebben tot de Verenigde Naties en de Raad van Europa, om aan te klagen dat zij in eigen land gediscrimineerd worden, zijn ze nu gaan uithuilen bij de Europese Commissie.

De Walen zijn de lieden die met branie en veel chi-chi de nodige federale loyauteit opeisen van de Vlamingen maar niet in staat blijken de wetten van het eigen land te respecteren.  Zoals ze mentaal niet in staat zijn tot het aanleren van een vreemde taal, zijn ze ook mentaal niet bijmachte om de federale structuur van dit land te vatten : het is te moeilijk voor ze.  Het wordt ze al jaren met hand en tand uitgelegd, ze snappen het niet of ze willen het niet snappen.  Sedert de grote internationale organisaties met hun door niemand verkozen onbekende leiders, de democratie een kopje kleiner maken, zijn de Walen daar gast aan huis met hun jammerklachten. Het zou verhelderend zijn om te vernemen welke belgische figuren bij de VN, de Raad van Europa of de Europese Commissie optreden als aangevers. 

Laat het ons, vooral voor onze Nederlandse vrienden, voor wie dit Javaanse schimmenspel bijzonder ingewikkeld is,  kort proberen uit te leggen. De vriendelijke reageerders van deze blog zullen aanvullen waar wij tekort schieten, want voor velen van ons is dit dagelijkse kost.

 Vlaanderen

In het Noorden  van belgië, aangeschurkt tegen de Rijksgrens, bevindt zich Vlaanderen waar de bevolking (6,2 miljoen) overwegend Nederlandstalig is, in het Zuiden wonen de Walen (3,5 miljoen en behorend tot de internationale Franse taalgemeenschap) en Brussel 1 miljoen) is officieel tweetalig, alhoewel de Nederlandstaligen een duidelijke minderheid vormen.

In de jaren '30 wilde men het ganse belgische grondgebied tweetalig maken : dat wil zeggen, er zouden twee gelijkwaardige bestuurstalen bestaan zowel in Vlaanderen als in Wallonië zou alles verlopen op vrag van de burger in het Frans of het Nederlands. In feite ws het min of meer het bevestigen over het ganse grondgebied van de toestand zoals die zich in Vlaanderen voordeed.

De Franstaligen hebben dit met man en macht bestreden en hun slag thuis gehaald, omdat zij toen de tweetaligheid zagen als een doorbraak, een overwinning voor het Nederlands. Van bij de oprichting van dit land in 1830 heeft men steeds gepoogd van belgië een Franstalige natie te maken met alle mogelijke vernederingen en achteruitstellingen voor de Vlamingen vandien, niet alleen taalkundig maar ook sociaal en cultureel.

Later werd  de taalgrens, die het land zowat doormidden verdeelt, aanvaard als een interne afbakening van de twee grote gemeenschappen met eigen bevoegdheden : het landsparlement (kamer en senaat) kreeg onder zich twee nieuwe parlementen. Het werden er finaal vijf voor een bevolking van iets meer dan 10 miljoen burgers. 

Boven : het Vlaams parlement    Onder : de belgische Kamer

De Vlamingen waren tevreden met hun éne volksvertegenwoordiging, het Vlaams Parlement  de Walen namen er twee : een Franstalig gemeenschapsparlement en een Waals Gewestparlement.  Om de bestuurlijke chaos betere kansen te bieden, kregen de Brusselaars een eigen Hoofdstedelijk parlement en onze 70.000 Duitstalige Belgen (een roofcadeau van na de Grote Oorlog) kregen een mini-praatbarakje met 25 afgevaardigden.

Bent u er nog ?

Ieder landsgedeelte (laat het ons gemakshalve zo noemen) voert zijn eigen politiek inzake onderwijs, cultuur, gezondheid, wonen, mobiliteit, jeugdwerk, de exclusieve democrtaische controle op ondergeschikte besturen  en nog wat overlappende zaken om de verwarring in stand te houden,  zoals buitenlandse handel en internationale contacten.( Wordt een officiële handelsmissie uitgestuurd, geleid door de wereldvreemde Troonprins Philippe de Belgique, lijkt het vaak op een landverhuizing. Als men naar de Verenigde Staten vliegt met een vloot afgeladen jumbo's met alle gemeenschappen, gewesten, ondergeschikte besturen, afgeleide nevenvormen, niet te discrimineren minderheden, professionele handenschudders en weigeraars van uitgestoken handen, politiek-correcte journalisten van links en extreem-links,  dan duurt het soms een week vooraleer de laatsten de veiligheidscontroles gepasseerd zijn : de wereldvreemde was al eens terug in zijn huurpaleis toen de laatsten nog hun duimafdrukken lieten nemen. Onder luid protest. Wij hadden onlangs een Waalse defensieminister die de oorlog wilde verklaren aan Amerika, omdat ze met hun vliegtuigen ons luchtruim hadden geschonden. Sedertdien moet elke belg die in de VS landt, zich helemaal uitkleden, Arabische terroristen worden vriendelijker toegelaten dan belgen.) Dit even terzijde en tussen haakjes.

Niemand van deze figuren heeft als omgangs- of huistaal Nederlands.  Ze ontvangen allen een mooie uitkering, samen voor zowat een 30 miljoen euri per jaar. Ze zijn gespecialiseerd in wuiven en glimlachen. En tussendoor een beetje liegen.

De bestuurstaal in Vlaanderen is Nederlands, zoals dat in Nederland ook het geval is. We gaan niet in op de verwarrende uitzonderingstoestanden in enkele gemeentes die afwijkingen kunnen toelaten voor hun inwoners, de zogenaamde faciliteitengemeentes, die intussen bijna oorlogsgebied aan het worden zijn.

De Franstaligen hebben NOOIT de nochtans bij wet vastgelegde eentaligheid van Vlaanderen aanvaard, alhoewel ze er niets in de pap hebben te brokken.  Zij eisen overal waar zij zich vestigen gebruik te maken van hun unieke, bevoorrechte grote cultuurtaal, le français. Een aantal gemeentes in de omgeving van de taalgrens, waar de gevoeligheden terzake groot zijn, zetten zich af tegen die fransdolle arrogantie, door specifieke maatregelen te treffen om niet ingenomen en overheerst te worden door de Franstaligen.  Ja, sorry, een fatsoenlijke vrouw laat zich ook niet door iedereen bespringen, de Vlamingen evenmin.  

Thuis, op straat, in de winkel om het even waar spreekt men in Vlaanderen de taal die men wil, want ook op dat vlak wekken de Franstaligen graag de indruk alsof alles hier in het Nederlands moet verlopen. Enkel de bestuurstaal en vanzelfsprekend het onderwijs.

De meeste Vlamingen kennen meerdere talen en doen daar niet moeilijk over. Het zijn uitgerekend de Fransen die de taal-analfabeten zijn en als u op vakantie in de Ardennen in het Nederlands geholpen wordt, is de kans zeer groot dat u te maken heeft met een uitgeweken Vlaming.

In Zaventem en Londerzeel legt de gemeente taaleisen op aan mensen die gemeentegrond willen kopen. In Vilvoorde worden sociale woningen gereserveerd voor Nederlandstalingen en in Geraardsbergen kunnen enkel mensen die Nederlands kennen of het willen leren een leefloon ontvangen. Volgens de Europese Commissie is dit discriminatie van anderstaligen. Vlaams minister van binnenlandse zaken Marino Keulen is er gerust in. Hij heeft de Europese vraag doorgespeeld naar de gemeenten zelf. Er is volgens Keulen voldoende controle op de gemeentebesturen.

Het is nogal wiedes dat in dergelijke beschamende procedures wij rekenen op de  liberale Vlaamse minister van Binnenlandse zaken, Marino Keulen.

Ray

Kim Jong II in 2001

 

 En wat heeft de wereld geleerd intussen ?

De wetenschappers willen protonen, onderdelen van atomen, op elkaar afvuren. Door de energie die vrijkomt bij de botsing te analyseren hopen de onderzoekers te zien hoe het heelal er uitzag een fractie na de oerknal, ongeveer 14 miljard jaar geleden.

Zwarte gaten

Critici vrezen echter dat door de experimenten kleine zwarte gaten ontstaan. Die zouden aardbevingen en vloedgolven veroorzaken, waardoor de aarde zou kunnen worden vernietigd. Een Duitse scheikundige heeft eerder tevergeefs gepoogd om via het Europees Hof voor de Rechten van de Mens de tests te laten verbieden. Dat meldt de Britse krant The Daily Telegraph.

De experimenten worden uitgevoerd in de Large Hadron Collider (LHC), een 27 kilometer lange deeltjesversneller op de grens van Frankrijk en Zwitserland. Het gigantische apparaat ligt ongeveer honderd meter onder de grond.

@ Spitsnieuws

Waarom legt een moslimvereniging geen klacht neer bij de een of andere poco-wetenschapelijke instelling ?  Argument : deze proeven zijn strijdig met de islam en kwetsen de gemeenschap. Het experiment wordt onmiddellijk stilgelegd. Zien en horen wij mekaar nog na 10 september, of beginnen we alles opnieuw ?  Met de kennis en wetenschap die we nu bezitten. 

Het is maar een incidentje, een niemendalletje, een kloppartijtje onder jongeren, u kent dat, u bent ook jong geweest, u ging ook regelmatig op de vuist. Nu dan ?

Dit gebeurde vorige zaterdag in Parijs.  Drie joodse jongeren (toeval, zuiver toeval) werden aangepakt en afgeranseld door een vijftiental moslimjongeren. Er kwam een eind aan de laffe overval toen de politie verscheen. De drie joodse jongens werden opgenomen in het hospitaal dat ze 's zondags mochten verlaten.

In Parijs verlaten joden in groten getale de straten en wijken waar zij al jaren verblijven.  Over dit fenomeen wordt zedig gezwegen in de poco-pers.  Als er wat gemeld wordt, zal men niet nalaten te verwijzen naar het conflict in het Midden-Oosten en de rol die de staat Israël daarin speelt. Dit om het racistische wangedrag van het tuig te minimaliseren.

Wij hebben niets te maken met de situatie van Palestijnen en Israëli's. En dat niemand aan onze oren komt zeuren over zionistische complotten. Burgers uit onze steden, die ons nooit een strobreed in de weg hebben gelegd en die een lange geschiedenis van vervolging en volkerenmoord achter zich hebben, hebben recht op respect en rust.

Wij hebben er geen weet van, dat autochtone of joodse jongeren  ooit met een overmacht  bewust  moslims hebben aangevallen.  Omgekeerd is dit schering en inslag, want het behoort tot de "koeltoer".  Zeg maar gerust de "natoer", want van koeltoer is er niet veel sprake.

Ho ja, dit leuke weetje nog : na de bedreigingen van de Marokkanen aan het adres van  het ambulance-personeel in Amsterdam bij het ophalen van een neergestoken jongere ("als mijn broeder sterft, zal jij de volgende zijn"), verklaarde Cohen in een ongebruikelijke bui van oprechtheid "de daders waren Marokkanen".  Hij wordt nu op de vingers getikt door een of andere Marokkaanse soepsidie-vereniging die zich gekwetst voelt door deze  onheuse beschuldigingen door de burgemeester. Terwijl de Sloterwijkvoorziiter Marcouch het incident toedekte door te zeggen, dat "het aanvallen en bedreigen van hulpverleners een normaal cultuurgedrag is bij Marokkanen" ...

Ray

http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1220788948621&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull

Het Europees Parlement mag niet het instrument worden van een politieke lynchpartij

Pleidooi Guido Naets over opheffing parlementaire onschendbaarheid Frank Vanhecke

voor de Juridische Commissie van het EP, maandag 8 september 2008

Mijnheer de voorzitter,

Ik ben niet gekomen om Frank Vanhecke te begraven, te verdedigen of van iets vrij te pleiten. Ik sta

hier om het Europees Parlement te verdedigen, opdat het zich niet zou laten verleiden tot het opheffen

van de onschendbaarheid van Frank Vanhecke. Sta mij toe dit in 7 punten te ontwikkelen.

1° Ik heb dit Parlement meer dan 50 jaar van nabij gevolgd en met grote toewijding gediend: eerst 4

jaar als medewerker van de studiedienst van de Belgische christendemocraten, dan 18 jaar als Europacorrespondent

o.m. voor Duitse en Nederlandse media en voor de Vlaamse openbare radio en televisie,

dan 15 jaar als directeur-perschef van dit Parlement zelf. In deze laatste hoedanigheid was het mijn

taak, het Parlement en zijn leden te beschermen tegen allerhande aanvallen. Ik grijp graag de kans aan

om die taak, die ik van 1980 tot 1995 fervent verdedigde, vandaag voort te zetten.

2° Kringen die België te allen prijze willen behouden - zoals ze zelf zeggen ook met onwettige middelen -

willen dit Parlement doen opdraven in een lynchpartij op de voorzitter van een partij die België ziet als

een “mislukte staat”, een failed state, die zij democratisch en vreedzaam wil opsplitsen in een

onafhankelijk Vlaanderen en Wallonië in Europa. Hier wordt onterecht misbruik gemaakt van het

gemakkelijkste voorwendsel – neen, geen verkiezingsbedrog, corruptie, smeergeld, of pedofilie, maar de

meest abjecte van alle misdaden: racisme. Mijnheer de Voorzitter, in de bijna 30 jaar dat ik Frank

Vanhecke ken, sinds hij hier assistent werd van Karel Dillen, heb ik hem nooit op enige vorm van racisme

kunnen betrappen.

3° Niemand mag zich achter een parlementair mandaat verschuilen om misdrijven toe te dekken of te

ontsnappen aan rechtsvervolging. Maar ik heb de indruk dat men Vanhecke niet wil vervolgen voor een of

ander misdrijf maar om wie hij IS; precies wat Hannah Arendt bestempelde als totalitarisme. De

nationaalsocialisten gingen zo tewerk, Stalin liquideerde op dezelfde wijze al zijn tegenstanders.

Vanhecke wordt vervolgd omdat hij symbool staat voor een partij die België wil opdoeken, zoals Cato in

Rome elke toespraak voor de Senaat besloot met de woorden “ceterum censeo Carthaginem esse

delendam”. Ook een andere Vlaamse partijvoorzitter, Bart De Wever wiens partij kartel vormt met de

Vlaamse christendemocraten wordt om dezelfde reden verguisd en ook de voorzitter van die andere

radicaal-Vlaamse Partij Lijst Dedecker wordt er om belaagd. Wie opkomt voor Vlaamse en Waalse

onafhankelijkheid, mag zich aan de ergste represailles verwachten

4° Aanklagers in deze zaak zijn totalitair denkende en handelende figuren, die zichzelf kwalificeren als

horende tot “democratische partijen”, tja, zoals de DDR zich vroeger “democratisch” noemde. Dit

Parlement zou zich eigenlijk eens moeten buigen over de praktijken die tegen deze partijen worden

gebruikt : doodsbedreigingen aan het adres van gekozenen, intimidaties van leden en sympathisanten,

het gewelddadig arresteren van verkozenen hier voor dit Parlement bij de vredelievende herdenking van

Nine Eleven, de sociale en politieke uitsluiting, het uit de vakbond zetten van leden van het Vlaams

Belang – en dat wil in België wat zeggen want werklozensteun wordt door de vakbonden uitbetaald, die

er een bonus van 160 miljoen EURO per jaar voor ontvangen.

De zaak tegen Vanhecke is overigens aangebracht door een man, Freddy Willockx, ooit ook

Europarlementslid, vandaag burgemeester van Sint Niklaa s, die 14 jaar geleden bekende dat hij 5

miljoen Agustasmeergeld had aanvaard, het omkoopschandaal met helikopters waardoor Willy Claes

ontslag moest nemen als NAVO-secretaris-generaal.

5° Het totalitaire blijkt uit het feit dat de opheffing van de onschendbaarheid werd gevraagd precies

2 dagen nadat Frank Vanhecke na 12 jaar voorzitterschap de fakkel aan zijn opvolger had doorgegeven –

een voorzitter in functie aanpakken vond men blijkbaar net iets te gewaagd.

De willekeur blijkt hieruit dat U dit dossier bij hoogdringendheid moet behandelen, terwijl vandaag bij

de Brusselse politierechtbank alleen al 47.000 inbreuken op vervolging wachten wegens allerlei

geweldplegingen en zware verkeersovertredingen als dronkenschap achter het stuur.

Het totalitaire blijkt uit het feit dat het Belgische apparaat een tot Belg genaturaliseerde

Marokkaanse terrorist genaamd Bellirasj gedurende tientallen jaren ongemoeid moorden liet plegen,

terwijl de Marokkaanse diensten hem en andere terroristen wél konden klissen, en buiten een reeks

wapenopslagplaatsen ook nog ontdekten dat Bellirasj al jaren op de payroll stond van de Belgische

staatsveiligheid!

6° In het licht hiervan ben ik als Belg gegeneerd dat dit Parlement en deze Commissie in spoed is

opgetrommeld voor één zin in een persbericht uit een plaatselijk krantje uit 2005 dat ernstige

grafschendingen in Sint Niklaas toeschreef aan allochtone jongeren. Eén zin die na enkele dagen werd

rechtgezet door een nieuw bulletin in alle brievenbussen van de stad omdat inderdaad niet met naam en

toenaam kon bewezen worden dat het ging om allochtone jongeren. Het waren immers minderjarigen en

dan kan de politie de identiteit niet vrijgeven!

Volgens de Belgische Grondwet mocht Frank Vanhecke als juridisch “verantwoordelijke uitgever”

trouwens niet worden vervolgd omdat de schrijver van het bewuste stukje, een plaatselijke gekozene,

zichzelf vrijwillig had aangemeld. Maar zoals U allicht weet is de grondwet in België allang een vodje

papier. Men wou trouwens niet de schrijver doen veroordelen maar Vanhecke pakken. Hannah Arendt

had het me lede ogen beschreven.

7° De Belgische politieke toestand is meer dan ooit een wespennest en wie hier als buitenlanders in gaat

roeren, weet niet wat hem te wachten staat. Als de Juridische Commissie de deur zou openzetten voor

vervolging door het Belgische gerecht, van één van de meest uitgesproken voorstanders van Vlaamse

onafhankelijkheid, zijn de kwalijke gevolgen voor het aanzien van het Parlement en voor de weerslag op

de publieke opinie, negen maanden voor de Europese verkiezingen niet te overzien.

Om al deze redenen smeek ik het Europees Parlement, te beginnen deze Commissie, zich niet

medeplichtig te maken aan een politieke lynchpartij en een poging tot karaktermoord op een

radicaal Vlaamse partij met zg. racisme als goedkoop voorwendsel. België staat vandaag voor een

van de grootste uitdagingen sinds het zich in 1830 van Nederland afscheurde; het zou bijzonder

onverstandig zijn als het Parlement in die komende onderhandelingen partij zou kiezen.

Mijnheer de Voorzitter, ik zei het al, ik hield dit pleidooi niet voor Frank Vanhecke maar voor het

Parlement zelf, dat al genoeg door het slijk wordt gehaald.

Brussel, 8 september 2008 guido.naets@telenet.be

In aansluiting op de vele berichten die wij regelmatig brengen over de criminaliteit en de helse levensomstandigheden in het algemeen in Zuid-Afrika (met dank aan onze correspondent Peter M.) meldt Beeld vandaag de tragische dood van een Vlaming die op bezoek was bij zijn zoon in Pretoria. 

De beschrijving van het beulengedrag is zoals we het helaas kennen van de duizenden gelijkaardige gevallen. De onvolprezen kwaliteitskrant de Morgen brengt dit nieuws op zijn online-versie zonder enige verdere duiding over wat zich onder ANC bewind afspeelt in Zuid-Afrika.

In het Zuid-Afrikaanse Pretoria is zaterdag een Vlaming vermoord door drie gewapende mannen bij een brutale roofoverval. Dat schrijft de Zuid-Afrikaanse krant Beeld. Buitenlandse Zaken bevestigt de moord. De 44-jarige Chris Theunis uit Heusden-Zolder was vorige week woensdag aangekomen in Zuid-Afrika om de achttiende verjaardag van zijn zoon te vieren. De jongen woont in Equestria, een residentiële wijk in het oosten van Pretoria.

Zaterdagochtend vielen drie gewapende mannen binnen in de woning van de jongeman. Op dat ogenblik waren er naast de jongen en zijn vader ook twee vrienden en een vriendin van de jongen aanwezig. De overvallers openden het vuur en raakten Theunis in de borst. Het slachtoffer was niet onmiddellijk dood. De schutters lieten hem lijden, ondanks smeekbedes van de jongeren om de man te mogen helpen. De drie jongens werden herhaaldelijk geslagen en het meisje werd voor de ogen van haar vrienden verkracht.

De overvallers probeerden vervolgens met een auto weg te vluchten, maar dat lukte niet. Ze gingen er uiteindelijk te voet van door met een laptop, sigaretten en enkele flessen alcohol.