Men zegge het voort (nr 785)


Komt er een einde aan de groene waanzin?
Er is blijkbaar geen enkele groep te vinden in onze samenleving die zo gemakkelijk, naarmate de omstandigheden, van mening verandert als de groep van de beroepspolitiekers. Vandaag steunen ze de kerk en morgen de homo-beweging. Vandaag zijn ze voor groene energie en morgen schreeuwen ze van de daken dat het verdere verbrassen van belastinggelden voor het toekennen van subsidies aan bouwers van windmolens en zonnepanelen moet stoppen.
Het enige dat voor hen telt is zich tijdig te kunnen aanpassen aan de modeverschijnselen. Beroepspolitiekers zijn feitelijk een ras van na-apers.
We schreven reeds meermaals over de totaal idiote beslissingen die werden genomen om miljarden subsidies toe te kennen aan bouwers van windmolens en installateurs van zonnepanelen. Zolang deze opwekkers van zogenaamde groene stroom er niet kunnen voor zorgen dat hun productie een permanent karakter heeft, zijn hun inspanningen totaal waardeloos en is iedere vorm van subsidies gewoon te bestempelen als verbrast geld. Niet alleen in ons land maar ook in de USA en vele andere landen maakten de beroepspolitiekers dezelfde fouten.
Zo heeft in de USA de zogenaamde groene macht het kunnen verwezenlijken om iedere bouwaanvraag van een nieuwe nucleaire centrale te kelderen. Meer nog. Zowel de Republikeinse als Democratische beroepspolitici hebben zich uit angst voor de groenen laten verleiden om miljarden dollars belastingsgeld ter beschikking te stellen van allerlei ondernemingen die massa's groene energie gingen produceren. Inmiddels zijn reeds vele van deze ondernemingen en zelfs na het ontvangen van enorme bedragen aan overheidssubsidies failliet gegaan. Dat er inmiddels een reeks beroepspolitieke raadgevers, beheerders en groene managers behoorlijk hun zakken op staatskosten hebben gevuld, blijkt de normale prijs te zijn die men bij dergelijke initiatieven moet incalculeren. Maar dergelijke liedjes blijven natuurlijk nooit eeuwig duren.
Zelfs in het land van waarschijnlijk de meest naieve kiezers ter wereld, drijft op zekere dag toch het gezond boerenverstand boven. Ook in de USA is men nu tot de vaststelling gekomen dat het werkelijke bereikte resultaat op gebied van electriciteitsproductie door groene energie en na fortuinen overheidssubsidies bedroevend laag is, om niet te zeggen verwaasloosbaar.
Daarom heeft men vorige week in de USA beslist om opnieuw de toelating te geven voor het bouwen van nucleaire centrales. Gedurende meer dan 30 jaar (vanaf 1978) had men dat onder druk van de groenen verboden en dit niettegenstaande het feit dat er gedurende die meer dan 30 jaar geen enkel dodelijk slachtoffer was gevallen in de meer dan 100 nucleaire centrales die in de USA dag en nacht voor een groot gedeelte van de electriciteitsproductie zorgen. Tijdens diezelfde periode diende men integendeel veel dodelijke slachtoffers te betreuren die het leven lieten door van een of andere windmolen in opbouw te vallen of van het ene of andere dak te schuiven waarop men zonnepanelen aan het leggen was.
Het valt als een overwinning van het boerenverstand te beschouwen dat vorige week de firma SOUTHERN CO uit de Staat Georgia de toelating heeft bekomen om twee nieuwe nucleaire centrales te bouwen in Vogtle ten zuiden van de stad Augusta. Deze nieuwe centrales zullen er reeds vanaf 2016 voor zorgen om zuivere, veilige en betrouwbare electriciteit te produceren. Het kostenplaatje bedraagt 14 miljard dollar en zorgt ervoor dat de USA op gebied van het bouwen van nucleaire centrales opnieuw een woordje zullen te vertellen hebben in deze sector.
De volgende kandidaat, South Carolina electric&gas Co, staat reeds klaar om in Jenkensville (South Carolina) ook nieuwe nucleaire centrales te gaan bouwen. Men spreekt nu reeds in de USA van een nieuwe nuclear renaissance en dit op een ogenblik dat landen zoals België en Duitsland hun nucleaire centrales, onder druk van de groenen, willen gaan sluiten.
We hebben reeds meermaals gedurende de vorige jaren gewezen op de stupide beslissing van onze beroepspolitiekers om de voorsprong die ons land had op gebied van nucleaire kennis te laten verloren gaan. Vele van onze schitterende ingenieurs en professoren op gebied van nucleaire kennis zijn inmiddels naar het buitenland uitgeweken.
Daarom maken we graag gebruik van deze recente beslissing in de USA om nogmaals de aandacht te vestigen op het probleem van onze toekomstige en noodzakelijke energievoorziening. We kunnen onze kinderen en kleinkinderen alleen helpen door zo vlug mogelijk de bouw van nieuwe en veilige kerncentrales mogelijk te maken ten einde hen de zekerheid te geven dat ze in de toekomst niet van het buitenland moeten afhangen voor wat hun energievoorziening betreft.
Men zegge het voort...
Freddy Van Gaever













