Wurlitzerdromen


Goede morgen iedereen
Iemand, die jullie absoluut nog eens moeten horen, is Buddy Holly. Een jonge man, die voor ons altijd even jong zal blijven, want hij stierf op 22-jarige leeftijd bij een vliegtuigongeval. Nog maar eens een fataal ongeluk, waarbij zelfoverschatting van de 21-jarige piloot, Roger Peterson, de dood veroorzaakte van vier mensen. Volgens het onderzoek zou hij niet competent geweest zijn om op instrumenten te vliegen en had hij deze mogelijk verkeerd geïnterpreteerd.
Laten we terugkeren naar het begin. Buddy Holly werd geboren als Charles Hardin Holley op 7 september 1936 in Lubbock, Texas. “Buddy” was het koosnaampje dat zijn moeder gebruikte en “Holley” werd “Holly” toen de naam verkeerd ingevuld werd op zijn eerste platencontract. Buddy Holly begon heel jong piano, banjo en gitaar te spelen. Na zijn middelbare school richtte hij een muziekgroepje op en vervolgens mocht hij af en toe in het voorprogramma van bekende artiesten optreden. Hij speelde toen nog onvervalste countrymuziek. Een show met Elvis Presley in 1955 zou voor Buddy de deuren openen naar zijn succes: niet alleen veranderde hij zijn muziekstijl in rock ’n roll, maar bovendien werd hem en zijn groepje een platencontract aangeboden. Zij traden op onder de naam “Buddy Holly & the Three Tunes”, later zouden ze zich “The Crickets” noemen.
Hun eerste hit “That’ll be the day” werd geschreven door Buddy en op plaat uitgebracht in 1957. De titel van het liedje was een verwijzing naar een uitspraak van John Wayne in de film “The Searchers” uit 1956. Tussen augustus 1957 en de zomer 1958 konden Buddy Holly & The Crickets 7 top-40 singles op hun naam schrijven. Enkele titels, “Peggy Sue” en “Oh boy”, werden legendarisch.
De jaren ‘57 en '58 waren een aaneenschakeling van optredens in de VS, Australië en Groot-Brittannië. In oktober 1958 besloot Buddy Holly een solo carrière op te bouwen. Hij trok naar Greenwich Village in New York City en ontmoette daar de Puertoricaanse Maria Elena Santiago, werd hals-over-kop verliefd, vroeg haar ten huwelijk op hun eerste afspraakje en trouwde binnen de twee maanden met haar. Het koppeltje trok naar Acapulco op huwelijksreis. Zij zou hem tot zijn dood op toer vergezellen en zowat alle karweitjes op en achter de scène onder haar hoede nemen. Pas na zijn dood hoorden de fans dat Buddy een gelukkig-getrouwd man was.
Alhoewel Buddy Holly stilletjesaan een vermoeden kreeg dat zijn manager, Norman Petty, hem bedroog, was het pas na zijn huwelijk met Maria Elena, die de financies voor Buddy regelde, duidelijk dat Petty voornamelijk zijn eigen bankrekening gespijsd had. Door geldtekort zag hij zich verplicht weer her en der in de VS te gaan optreden. Het transport op de laatste toer, midden in de winter, was slecht georganiseerd. De toerbussen waren vaak oud en stonden regelmatig in panne. Na een optreden in Clear Lake, Iowa, op 2 februari 1959 had Buddy een Beachcraft Bonanza, een 4-persoonsvliegtuig, gecharterd om zo wat sneller naar zijn volgende bestemming, Fargo in North Dakota, te geraken. Enkele kilometers na het opstijgen stortte het vliegtuig neer: samen met Buddy Holly stierven twee van zijn muzikanten, Richardson en Valens, en de piloot.
Buddy Holly heeft ons slechts twee jaar van zijn muzikaal talent nagelaten. Zijn invloed op latere artiesten zoals Elvis Costello, Bob Dylan, the Rolling Stones en the Beatles zijn allicht belangrijker dan zijn eigen composities. Paul McCartney kocht in 1976 de rechten van zijn muziek. Nochtans had Buddy Holly geen flauw idee van het icoon dat hij zou worden. In een radiogesprek met de Canadese DJ Red Robinson antwoordde hij op de vraag of hij de rock ’n roll langer dan zes of zeven maanden overlevingskansen gaf: “Ik betwijfel het”.
Hij had het mis. Maar hij heeft waarschijnlijk ook niet gedacht dat hij slechts 22 jaar oud zou worden en dat wij hem, meer dan 50 jaar na zijn dood, nog steeds in ons hart dragen. Budy Holly zingt voor ons “Oh boy”.
Liefs van jullie Lolita















