'Het aangenaamste stuk was in de Seefhoek. Al die bekende gezichten langs de kant van de weg! Het leek wel een thuiswedstrijd.'
(Bart De Wever geniet van de 10 Miles)
Dinsdag 24 april 2012
Frank Vanhecke springt Pol Van den Driessche bij
Bruges la Morte door Georges Rodenbach
Wat een gedoe allemaal : politiek en seks, even innig verbonden als politiek en geld. Madammen komen af op geld en meneren graaien zo veel mogelijk centen bij mekaar om madammen te vangen. Daaroverheen komt nog de fictie van "macht" en de weireld draait dol door. In 2012 net zoals duizenden jaren geleden.
In De Standaard lezen we dat gisteren in Reyers Laat, Frank Vanhecke, de immer nog parate vernieler van Vlaams Belang, zijn expertenlicht mocht laten schijnen over de tastende handjes van Van den Driessche en diens schunnige taalgebruik. Of is het normaal dat een man met een beetje beschaving en een hoge sociale functie als hoofdredacteur of senator aan vrouwen die hij nauwelijks kent of over wie hij een gezagsfunctie uitoefent, vraagt of het lang geleden is, dat ze nog een wip hebben gedaan ?
Goed, dus Vanhecke zat er bij als expert, want naast politiek heeft Frank altijd oog gehad voor vrouwelijk schoon. En wellicht was hij ook gevraagd als mogelijk opvolger van Van den Driessche als Brugs kopman voor de N-vA. Dat werd uiteraard niet gesuggereerd, want ook op de Reyerslaan behoort schijnheiligheid en achterbaksheid tot de dagelijkse geplogenheden. Neen, Frank was er, omdat hij met Pol samen de kleuterschool had doorlopen. Een garantie om iemand goed te kennen dankzij mijnheer Fröbel. Hoe dan ook, in een hypocriete omgeving voelt Vanhecke zich thuis als een visje in de Damse vaart.
Frank zit nog steeds in de Europraatbarak (bij de fractie van de UKIP van Nigel Farage) op een zetel dankzij VB-stemmers en hij zit voortdurend te lonken naar Frieda Brepoels en de N-vA op te hemelen. Terwijl hij zijn vroegere partij blijft matrakkeren. Zoals meerdere politici die in onmin geraken met hun partij, vindt Vanhecke, dat de kiezers hem ook nog leuk en aantrekkelijk vinden als hij solo gaat. Een zeteldief kent geen schaamte noch berouw, heeft weinig zelfkennis en leeft in een waan van zelfoverschatting. Vanhecke heeft telkens hij de kans kreeg, opgeroepen om de N-vA te steunen, want Bart is een toffe jongen, zijn partij is een verzameling van correcte idealisten en Vanhecke wil er dolgraag bij. En nu doet zich een unieke kans voor na de uitschakeling van PVDD in de stad waar FVH zijn carrière maakte en die hij inmiddels geruild heeft voor Schoten.
De huidige N-vA voorzitter en de vorige VB-voorzitter hebben één zaak in gemeenschap : een diep-diepe afkeer voor de republikeinen van Vlaams Belang. Het is pathetisch te zien hoe een Vanhecke zich direct schaart achter elke VB-er die zijn partij verloochent. Zoals het trieste Belfortgroepje uit Gent. Losers, die niet eens de betekenis van dat woord kennen. Is die band tussen BDW en FVH hecht genoeg om de Bruggeling te vergeven dat ook hij gedurende jaren gelogen heeft over zijn relatie ? Hij heeft daarover zijn spijt betuigd, dat doet elke brave moordenaar ook. Maar dat vermindert niet de felheid van de leugens en het bedrog.
En hoe zit het nu met Vanhecke ? Het zijn onze zaken niet, maar als je een politieke partij die je jaren geleid hebt, kapot maakt omwille van externe aangelegenheden, probeer dan tenminste een zweem van onkreukbaarheid te behouden. Er hangt in Brugge klaarblijkelijk iets speciaals in de lucht. De tijd van "Bruges la morte" is voorbij maar zou de lectuur van Georges Rodenbachs roman overeenkomsten met de realiteit van vandaag bevatten ? Wij durven het niet veronderstellen.
Ray
