De Wevereffecten
Wie in tv-kijkend Vlaanderen van het genre houdt, kon enige tijd terug smullen van de humoristische reeks De Neveneffecten. Een overstap naar De Wevereffecten is maar een verschil van twee lettertekens, en dus makkelijk gezet. Bovendien hebben ze gemeenschappelijk dat beide zich afspelen in de publieke ruimte. En blijkt het toneel waar N-VA-voorzitter Bart de Wever optreedt, de politiek dus, ook niet vrij van cabaretachtige situaties. De Neveneffecten werden gemaakt door een cabaretviertal. Het is een naam met een dubbele betekenis. Twee leden zijn namelijk echte, zelfs dubbele, neven. Daarnaast zijn er uiteraard de andere ‘neven’-effecten. Ook hun humor is dubbel. Vaak tot in het absurde toe, soms met doordenkertjes. De leden zijn eveneens televisiemakers. Sedert 2005 werken ze bij het productiehuis Woenstijnvis, op zich ook al een absurde naam. Maar die dus wel past bij ongerijmde humor.
Begin vorig jaar al stonden ze broederlijk naast mekaar op het podium als laureaten van de Humo pop-poll de Luxe. De Wever, ervoor al bekroond tot politicus van het jaar, nu als ‘lul van het jaar’. Terzijde, nu het gerucht gaat dat de Neveneffecten er tijdelijk mee stoppen: wanneer een prijs voor, zeg maar de ‘nichteneffecten’? Geïnspireerd door de gay parade in Brussel van zo pas...
Maar terug naar De Wever, voorzitter van de politieke partij die de opvolger is van de Volksunie, en die veel meer succes boekt dan haar voorganger. In de opiniepeilingen die de media tegenwoordig om de haverklap houden, komt ze steevast als grootse Vlaamse partij te voorschijn. Iedereen is het erover eens dat dit vooral te danken is aan de persoonlijkheid van de partijvoorzitter. Neveneffecten worden De Wevereffecten. De 41-jarige historicus, die ook Vlaams parlementslid is, slaagt er als geen ander in met zijn discours en optreden de nieuwsagenda te bepalen. Hoezeer de media daar ook huiverachtig over doen, zij helpen hem in de publieke belangstelling blijven.
Zijn opgang begon vooral met zijn deelname aan de televisiequiz De Slimste mens ter wereld. Hij verloor met één seconde van de laureaat, tv-journalist Freek Braeckman, maar liet de kijker kennis maken met zijn spitse humor, even goed als van bvb. Rik Torfs, kerkjurist en tv-figuur. Sindsdien was het zelden stil rond hem. Ook buiten het politieke veld. Of het nu was door het geregeld aanhalen van een Latijnse spreuk (wat het klassieke talenonderricht in het onderwijs wat populairder maakte), door zijn zoektocht naar een andere woning, of wegens zijn schier niet te stillen honger naar een pak frieten uit een echt frietkraam van langs de straat. Het had zijn gevolgen voor zijn gewicht, en meteen voor zijn gezondheid. Het kon zo niet langer, en De Wever besloot er iets aan te doen. Diëten dus, en gaan joggen. Uiteraard werd alles zorgvuldig gevolgd door de media, want waarschijnlijk zou het hem niet lukken fors te vermageren, en dat zou dan weer nieuws zijn. Hoogtepunt was zijn deelname aan de Ten Miles van Antwerpen van enkele weken geleden Met steun van sportjournalist Carl Huybrechts die geen meter van zijn zijde week liep De Wever de afstand uit, zij het dat het hem bloed, zweet en tranen kostte. Tja, no sweat, no glory.
Zijn veranderde levensstijl bleek intussen goed voor weer enkele neveneffecten. Sportarts Chris Goossens begeleidde Bart de Wever bij zijn dieet en publiceerde er een boek over. ‘Bereik je ideale gewicht met de Pronokal-methode’ heet het. Het is door die handleiding te volgen dat de politicus op relatief beperkte tijd niet minder dan 50 kilo kwijtspeelde. Ook Carl Huybrechts pikt aan met een boek over de vermageringskuur van De Wever. Het is in de eerste plaats een verhaal. ‘Bart vertelt het zelf in ‘het geestigste dieetboek ter wereld’, aldus de van de televisie bekende sportjournalist. Meteen geeft hij mee dat het dank zij hem is dat de politicus met zijn dieet is begonnen. ‘Het was zo erg dat De Wever steeds maar dikker en dikker werd. Tot hij door het dieet rigoureus vermagerde, en daardoor elke twee weken een nieuw kostuum moest gaan kopen.’
Dit boek komt pas uit in september. Toeval of niet, dat is juist enkele weken voor de gemeenteraadsverkiezingen, waarin De Wever als kopman van de N-VA-lijst zich positioneert als kandidaat-burgemeester van Antwerpen. Tegen burgemeester Patrick Janssens dus, aanvoerder van een kartellijst waarop de SP.A en de CD&V broederlijk naast mekaar staan. Wie had dat ooit durven denken!
Het werd intussen allesbehalve stil rond De Wever. Hij sprong op de nieuwstrein i.v.m. de ‘grensoverschrijdende seksuele handelingen’ bij Radio Limburg en haalde fel uit naar de pers. De televisie was zwaar in de fout gegaan door de beschuldigde Jos Ghysen pas de dag nadien een wederwoord te geven voor de uitzending waarin hij werd aangevallen, editorialist van Het Laatste Nieuws Luc van der Kelen mocht volgens hem geen journalist meer worden genoemd omdat hij meer een politiek activist was, enz. De media lieten zo maar niet over zich heen lopen en reageerden als gestoken door een horzel. Dat iemand die zijn bekendheid te danken had aan de media, in de hand beet van wie hem voedt was erover, klonk het ongeveer. Nog sterker: ‘De aanval van De Wever op de media had kenmerken van hondsdolheid. Een razernij die alleen te definiëren is door groot lichamelijk ongemak’, aldus de columnist in De Morgen. Een toespeling maken op de - wellicht lichamelijk ongemak veroorzakende - vermageringskuur van De Wever was voor opportunist Hugo Camps te mooi om niet te scoren. Zelfs een meer bezadigde Tom Naegels liet de kans niet liggen. ‘Van een man die pleit voor stilte, nuance en terughoudendheid…, een man die zich afzet van de cafépraat en de snelle meningen op internet, had ik niet verwacht dat hij zo de onderbuik zou voeden die hij zelf niet meer bezit,’ schreef hij. Het Laatste Nieuws reageerde dan weer allesbehalve rancuneus. Op de één titelde de krant dat ‘De Wever Janssens verplettert’. Dit althans volgens een bescheiden telefonische opiniepeiling over de komende gemeenteraadsverkiezingen. Maar wat bleek? Uiteindelijk werd er minder dan één vijfde procent van de kiesgerechtigde Antwerpenaars ondervraagd. Meteen een aanduiding van de waarde die dergelijke enquêtes soms hebben.
Wat dan ook, De Wever en zijn neveneffecten blijven het doen. Hij wordt zelfs samen met andere voornaamgenoten tot de Vlaamse adelstand van de zogenaamde BV’s verheven. ‘Meestal heten ze Bart. Als u Bart Peeters Bart Kaëll en Bart de Wever onthoudt, kent u meteen het hele spectrum’, aldus De Standaard.
--------------------------------------------------------------------------------
Manu de Tremerie werkte zijn hele carrière bij Het Volk. Verscheidene jaren was hij stadsjournalist in Gent. Daarna werd hij gerechtsverslaggever en dat bood hem de gelegenheid van op de eerste rij talrijke spraakmakende assisenprocessen mee te maken. Zoals destijds dat van de Gentse onderzoeksrechter Guy Jespers, die beschuldigd werd van o.m. moord op zijn vrouw, roofoverval en verboden wapenbezit.
Manu de Tremerie houdt ook veel van de Costa Blanca, en komt er elk jaar enkele keren de gezonde lucht opsnuiven.
http://www.viw-costablanca.com/
