Woensdag 13 februari 2008
Wat ben ik jullie allen, lieve lezeressen, lezers, reageerders, onbekenden en ongetwijfeld ook vijandiggezinden oprecht en diepgemeend dankbaar.
Ganse dagen stormen over internet op zoek naar weetjes, ditjes, datjes, afbeeldingen verzamelen, berichten lezen, razendsnelle stukjes schrijven met de voortdurende bede aan mijn vingers niet te veel verkeerde toetsen in te duwen, opmerkingen beantwoorden en gelukkig zijn de schare vrienden te zien terugkomen en groeien.
Het huis is een stoffig nest geworden maar met de dag groeit de liefde voor de taal en meer nog de liefde voor het echte land, Vlaanderen, dat er zo moeizaam in gelukt zichzelf te zijn en de genegenheid voor de Vlamingen, die al eeuwen met zich laten sollen.
Vandaag na een lange discussie op de redactie zijn wij eruit, dat we toch "iets " zullen doen voor de commerciële liefdesdag die Valentijn is op 14 februari. We gaan niet zoals de Vlaamse kranten met rode en gouden harten onze blog opsmukken en inspiratieloos een ganse dag kwelen van "I love You, choekeloe toedeloe". Als wij dat zouden doen, weten jullie dat het een cynische pastiche is en daar doen wij nooit aan mee.
Niet voor elkeen is dit een prettige dag, er zijn mensen die alleen zijn, die hun partner verloren hebben, er zijn er die ontgoocheld zijn in de liefde, en er zijn ook mensen die hun hart gesloten houden. Potdicht, niet met hen.
Als u nog niet weet waarmee u uw partner (of uzelf) zal verrassen, wij hebben enkele zéér mooie gedichten uitgezocht. Over liefde. U drukt ze af en overhandigt ze aan het lijdend of leidend voorwerp van uw passie of aanbidding. Dan merkt u ineens of zij/hij kan lezen, wat u weer wat dichter bij mekaar brengt, of wat verder uiteen drijft.
Juffrouw Ellen heeft plaatjes uitgezocht, dat doet ze erg graag en origineel en ik heb ongelooflijk genoten van het voorrecht dat ik had al die schitterende Nederlandstalige poëzie uit te kiezen. De onwetende eentaligen die ons beschimpen omwille van onze taal, hebben geen vermoeden van de rijke beelden, de gevoelige kleuren en de rake gevoelens die je kan verklanken met ons Nederlands.
Hopelijk kunnen we onze bittere commentaren op 14 februari voor één dag opbergen.
Ray ook namens Juffrouw Ellen en Savat
3 reacties op dit bericht
't is stil
le standard weer
maar wat zou de gedachte achter de gedachte zijn bij le standard, vraag ik me af sinds dat artikeltje over de koning.
Om af te stoten!
“De vraag is of de islam wel in overeenstemming te brengen is met de liberale democratie en de vrijheid, de verdraagzaamheid, de verscheidenheid en het tegensprekelijk debat zonder dewelke geen open samenleving mogelijk is. (…) Is de zaak Rushdie niet het ultieme bewijs van de onmogelijkheid van de islam zich in te passen in onze samenleving? Toont zij niet aan dat de islam in wezen een intolerante en totalitaire ideologie is, die botst met de culturele, morele en juridische voorschriften die gelden in een open en democratische samenleving?”
Commentaar? Ja, enkel een vraag, welke zijn de beste antibraakmiddelen