De keizer van Oostende verliest zijn kleren
Het is begrijpelijk dat Elio Di Rupo, die gedurende vele jaren voorzitter is geweest van een door en door corrupte Parti Socialiste, geen graten ziet in de handel en wandel van zijn vice-premier Johan Vande Lanotte, maar is hij op de hoogte van een aantal feiten die vermeld worden in het boek "de Keizer van Oostende" ? Uiteraard niet. Deze premier laat zich niet uit zijn politieke evenwicht brengen door politiek gesjoemel en ondemocratisch optreden door een van zijn steunpilaren. En de pers is nu eenmaal op de hand van het regime, dus het loopt wel los, zegt Di Rupo en VdL die grijnst alle kritiek weg.
Heel even ontstond er nochtans deining toen de eerste misterieuze geruchten circuleerden over "opnieuw een politicus die in nauwe schoentjes" zou zitten, na het schandaalsfeertje rond de Nv-A-er Van den Driessche en in het verlengde daarvan de seksuele esbattementen bij de openbare omroep. Iedereen dacht dat er gesmuld kon worden van weer een smeuïg seksverhaal maar alras bleek het te gaan om gevallen van machtsmisbruik door Vande Lanotte, die door twee VRT-journalisten uiteengerafeld werden in een boek. Is het dat maar ?
In een handige pas-de-deux reageerde de beschuldigde, vooraleer het boek te koop was, dat het vol halve leugens stond en geschreven leek als de blog van Dedecker. De VRT-nieuwsdienst steunde het verdachtmaken van het boek door de twee journalisten direct op non-actief te zetten. Zo, de toon was gezet : het boekje werd weggezet als een ordinair sensatieverhaal en de idealistische, socialistische Johan kreeg de rol toegemeten van lijdzaam slachtoffer. Och arme, onze rode professor, doet zo zijn best door Electrabel op de knieën te dwingen en dan volgt zo'n smerige aanval op deze brave man.
Deze tactiek bleek aan te slaan, want het publiek keerde zich ontgoocheld af. Men had tenminste verwacht dat de zogenaamde Keizer van Oostende een passionele liaison onderhield met Caroline Gennez of dat hij een regelmatig bezoeker was bij Hot Marijke om zich te laten afranselen. Niets van dat alles, enkel politiek machtsmisbruik. Wie kijkt daar van op ? Daarom zijn het toch politiekers ?
Toch blijft onze verontwaardiging even groot als de verbazing dat de affaires die de VRT-isten ontbloten, geen storm van verontwaardiging teweeg brengen. Daarom dat wij na vluchtige lectuur van het boek in combinatie met artikels in de media op enkele frappante aspecten willen ingaan. Hier zijn zaken aan de gang die door geen enkele beugel kunnen.
De minister van de Noordzee kent zichzelf een concessie en een uitbatingsvergunning toe.
In 2005 verleent minister VdL een concessie voor het kweken van mosselen aan de voorzitter van de Oostendse Haven. Die voorzitter is hijzelf. Om de zaak te verhullen, laat hij het besluit tekenen door zijn partijgenoot Renaat Landuyt.
In 2012, pas opnieuw minister van de Noordzee, kent hij een bouw- en exploitatievergunning toe voor een windmolenpark aan een consortium dat voor de helft in handen is van Electrawinds, het bedrijf waarvan VdL jarenlang voorzitter is geweest. Het besluit wordt ditmaal ondertekend door staatssecretaris Melchior Wathelet (CdH)
Minister Vande Lanotte heeft het kader van de windmolen-industrie politiek ontworpen, inclusief de subsidies die de zaak begeleiden en vervolgens stapt hij als politicus op na een grote verkiezingsnederlaag en gaat hij zich als burger bezighouden met de windmolen-industrie en zo vangt hij de subsidies, die hij destijds heeft vastgelegd. Handig.
In het boek maken de auteurs de vergelijking met een minister van Landsverdediging die wapenhandelaar wordt en alle overheidsbestellingen binnenhaalt om vervolgens terug te keren als minister. Dat voorbeeld is treffend, omdat het over "wapens" gaat die in een negatief daglicht staan, terwijl windmolens een vriendelijk groen project zijn waar niemand wat slechts durft over zeggen, behalve boosaardige geesten.
De duurste windmolens ter wereld zijn belgisch en het zijn ontwerpen van VdL
Begin jaren 2000 wilden Electrabel en Jan de Nul een windmolenproject in zee starten op 12 kilometer buiten de kust. VdL heeft dit project gekelderd omdat het te dicht bij land lag, zegde hij toen. Britten, die beschouwd worden als de pioniers en experten inzake windmolenparken in zee, beweren dat een afstand van 5 kilometer buiten de kust een minimum is, dus 12 kilometer is volgens die specialisten picobello. Maar VdL, die alles weet, heeft zijn molens op 25 tot 50 kilometer buiten de kust geplaatst. Wat de aanleg vanzelfsprekend véél duurder maakt en wat ook hogere subsidietussenkomsten vergde om de aannemers dit project te laten realiseren. Geld is echter voor een socialist nooit een bezwaar : belastingen zijn onuitputtelijk en de burgers beseffen nauwelijks dat zij met elke aankoop of met elke arbeidsprestatie de regering in staat stellen de meest waanzinnige projecten te realiseren. Waanzinnig of in functie van eigen belangen, we hebben de keuze, maar het geld is hoe dan ook, foetsie.
Wie weet beter dan een minister hoe hij de staat kan melken ?
Eerst heeft VdL het project van concurrenten, Electrabel en De Nul, gekelderd, vervolgens heeft hij zijn eigen project politiek op poten gezet. Dan heeft hij gebruik gemaakt van een verkiezingsnederlaag om er politiek tussenuit te knijpen en is hij dankzij zijn naam en reputatie als politicus, de zakenwereld binnengewandeld, beter wetende dan wie ook, hoe hij de staat kon melken.
De functie van Minister van de Noordzee bestaat enkel als VdL een regeringspost bezet. Als de socialisten in de oppositie zijn, is er géén minister van de Noordzee. Het is de simpele SP.a voorzitter Bruno Tobback die VdL opnieuw in zijn functie bevestigde. VdL was ten tijde van het mandaat van vader Tobback als minister van Binnenlandse Zaken, kabinetschef. Het is niet enkel in Sicilië dat families met mekaar goede banden onderhouden.
Commanditaire Vennootschappen. Elke arbeider heeft er toch een ?
Waarom moet een vooraanstaand politicus een commanditaire vennootschap oprichten ? Dit is meer iets voor veelverdieners, schijnzelfstandigen, of lieden die uit meerdere ruiven eten en die alleszins niet zoals wij allen, zuchtend en met tegenzin de volle pot aan belastingen betalen. VdL heeft een commanditaire vennootschap (JVL) en een van de voordelen is dat er geen publicatieplicht bestaat voor de balans, resultatenrekening en jaarrekening. Waarom kiest de Keizer van Oostende voor deze structuur ? Waarom handelt hij niet, zoals we mogen verwachten van een rechtgeaard socialist, zoals elke gewone burger ? Waarom die geheimzinnigheid ? Waarom het risico lopen verdacht over te komen alsof er van alles te verbergen valt ? Of is er dan inderdaad veel te verbergen ? Laten we hier maar niet aan twijfelen.
Jean-Marie Dedecker weet ook een en ander over de rode keizer
Trouwens via de beste vriend van VdL, Jean-Marie Dedecker, vernemen we dat de vrouw van de vice-premier, Marijke Schaepelinck een jaar geleden zaakvoerder is geworden van de commanditaire vennootschap ALLO&KO, in Merelbeke. Deze vennootschap heeft als maatschappelijk doel het ondersteunen van het geven van opleiding aan noodplanningsambtenaren van Waalse gemeentes, de opstelling en invulling van hun noodplannen. Het optreden als tussenpersoon van zowel Waalse als Vlaamse ondernemers tussen beide gemeenschappen.
Jean-Marie Dedecker zegt hierover : "Het spreekt vanzelf dat deze doelstellingen direct verband houden met de opdracht van een federaal minister van Economie, en dat deze constructie via zijn echtgenote deontologisch totaal onaanvaardbaar is . Premier Di Rupo kan zich beter hier over beraden, liever dan zich op de tribune vrolijk te maken over een vzw van Kerstdiners."
Maar het is niet alles : er is ook nog een bvba in het geding met de zonige naam "Rising Sun" en met als doelstelling het participeren en adviseren in projecten rond duurzame energie. Op 26 november 2009 fusioneerde BVBA Rising Sun, waar Vande Lanotte met zijn commanditaire vennootschap JVL enige eigenaar en zaakvoerder van was, met Electrawinds n.v., waar Vande Lanotte toen voorzitter van was, onder de nieuwe naam "Electrawinds Windpark Sint-Lievens-Houtem nv". Vande Lanotte nam bij die gelegenheid wel ontslag als zaakvoerder, maar zijn gewone commanditaire vennootschap JVL, met hem als vaste vertegenwoordiger, bleef zetelen in de raad van bestuur. Dat duurde tot 25 oktober 2010, tot de gewone commanditaire vennootschap van Vande Lanotte zich terugrok uit de NV. Wij hebben de elementen uit dit hoofdstukje weggeplukt, met dank, uit de talrijke publicaties van Jean-Marie Dedecker. Ze zijn controleerbaar en zeker niet uit de lucht gegrepen, wat VdL hier ook moge over beweren.
Amateur Rudy de Leeuw en fiscaal expert VdL
Naast het geklungel van Rudy de Leeuw, die met zijn domme streken gebruik maakte van de notionele aftrek waar hij als ABVV-leider tegen ten strijde trok, staan we met JvL een aantal trappen hoger. Hier is een expert aan het werk die het fiscale klappen van de zweep kent en die constructies opzet, ze afbreekt als het nodig is, en ze gebruikt om er verwarring mee te stichten als een volleerde groot-kapitalist. En dan maar volhouden, dat hij niets tegen de wet doet. En niets te verbergen heeft. Maar tegelijk niets laat zien.
Er valt nog veel meer te zeggen over de figuur VdL. Wij houden het voorlopig bij de huidige vaststellingen. Maar er is meer, waar we nog op zullen terugkomen. In een normale parlementaire democratie leiden handelingen en constructies van een minister zoals hierboven beschreven onvermijdelijk tot diens ontslag.
En tot slot : dit socialistische figuur, evenals het liberale EUSSR-commissarisje De Gucht en de grote syndicale christen-democraat Dehaene zijn de politici die het lef hebben de les te spellen aan consequente, hardwerkende en zeer correcte politici van Vlaams Belang.
Ray
