Zaterdag 2 juni 2012

Blond en blauwe ogen : zo heeft Bart ze graag, zijn vriendinnetje

Deze ochtend werd in de commissie Wonen van het Vlaams Parlement een voorstel van decreet van het Vlaams Belang (stuk 1356 van Filip Dewinter c.s.) besproken dat de toegang tot de Vlaamse sociale woningen wil beperken voor immigranten. Volgens het voorstel moeten immigranten vooraleer zij aanspraak kunnen maken op een sociale woning “tenminste zeven van de acht voorbije jaren legaal in het land verbleven hebben en tenminste drie jaar daarvan een inkomen uit arbeid hebben gehad.”

Het Vlaams Belang wilde met dit voorstel de uitkeringsimmigratie tegengaan. De Vlaamse sociale huisvesting werkt – net als andere sociale voorzieningen – immers als een magneet op immigranten uit alle hoeken van de wereld. De Vlaamse sociale woonwijken worden overspoeld door immigranten. In gans Vlaanderen wordt volgens de recentste cijfers bijna een kwart van de sociale woningen toegewezen aan niet-Belgen. In een stad als Antwerpen loopt het aandeel toewijzingen aan vreemdelingen op tot de helft. Ondertussen staan 70.000 personen – vaak autochtone Vlamingen met een arbeidsverleden – soms al vele jaren op een wachtlijst voor een sociale woning.

Alhoewel volgens een vorig jaar gehouden peiling van onderzoeksinstituut Ipsos een grote meerderheid (68%) van de Vlamingen van oordeel is dat immigranten onze sociale voorzieningen te zwaar belasten, werd het voorstel van decreet, in de commissie verdedigd door Vlaams volksvertegenwoordiger Frank Creyelman, negatief onthaald door de overige partijen.

SP.a- en N-VA-volksvertegenwoordigers slingerden Frank Creyelman verwijten van ‘discriminatie’ naar het hoofd. N-VA-parlementslid Liesbeth Homans presteerde het zowaar om het Vlaams Belang ervan te beschuldigen “enkel nog maar blonde mensen met blauwe ogen in de sociale huisvesting te willen toelaten”. Terwijl de N-VA in het federaal parlement de indruk wil geven een restrictief immigratiebeleid na te streven, bestendigt de partij onbegrijpelijkerwijze de factoren die deze immigratie bewerkstellingen in het Vlaams Parlement. N-VA: luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden.

Alle aanwezige partijen stemden dan ook tegen het decreet, met uitzondering van LDD dat zich onthield. Het Vlaams Belang betreurt dat de overige partijen de ernst van de problematiek van de uitkeringsimmigratie en de gettovorming in de sociale woonwijken nog steeds blijven ontkennen en zich verschuilen achter goedkope beschuldigingen van “racisme” en “discriminatie” om het debat ten gronde niet te moeten voeren.

Joris Van Hauthem
Fractievoorzitter

.

.

In 1957 haalden de Leuvense studenten een "grap" uit waar velen nu met gemengde gevoelens zullen van kennis nemen. In die jaren bestond er nog geen politieke correctheid zoals u direct zal zien.

In de beelden die gelukkig maar, bewaard zijn gebleven, herkennen we (even) een jonge Jos Chabert en een speechende Hugo Weckx, die het beiden veel later in de CVP tot ministers geschopt hebben. Ook een echte acteur participeerde aan de grap, zij het dat hij zijn rol nogal kort vond en er moeilijk afscheid kon van nemen : Julien Schoenaerts.

Ray

Het grote publiek kent Matthias Schoenaerts (1977) ongetwijfeld, na de succesvolle films Loft, Rundskop en de Franse film De rouille et d'Os.  

Maar niet iedereen weet dat Matthias de zoon is van de grote Vlaamse acteur Julien Schoenaerts, over wie we een andere video plaatsen vandaag. Op tienjarige leeftijd stond hij in 1987 reeds oop de planken met zijn vader in de herneming van de vrije productie "De kleine Prins" naar Antoine de Saint-Exupéry. Julien had deze voorstelling reeds van 1959 tot 1962 gespeeld met de kleine Frieda Pittoors die haar toneelcarrière vooral in Nederland heeft doorgemaakt.

Matthias Schoenaerts lijkt een fysiek acteur maar die tegelijk over een grote spontane gevoeligheid beschikt die niemand onberoerd laat. Zijn oogopslag is het ene moment kil en angstaanjagend en het volgende teder en liefdevol. Een wijs filmregisseur heeft deze eigenschappen direct door en als hij ze op de juiste manier doseert, is een film met Matthias Schoenaerts steeds een schot in de roos.  Het is niet voor niets, dat hij zowel in de VS als in Frankrijk een diepe indruk nalaat. Hij beschikt bovendien over een talenknobbel en een aangeboren empathie die hem direct geliefd maakt. Iemand op wie wij met recht en reden trots mogen zijn.

Ray

Julien Schoenaerts (Bilzen 1925 - Antwerpen 2001) was een van de meest befaamde Vlaamse acteurs van vorige eeuw. Tevens een zeer getormenteerd mens, wiens grote emotionaliteit hem professioneel vaak in problemen bracht.

Ik heb hem in zijn eerste optreden in de Koninklijke Nederlands Schouwburg, begin jaren vijftig, meegemaakt als een matroos-getuige in "Muiterij op de Caine" met in de hoofdrol de Mechelse acteur Frans Van den Brande. Enkele jaren later kwam een van de eerste Vlaamse films uit "Meeuwen sterven in de Haven" van Roland Verhavert, de auteur Ivo Michiels en Rik Kuypers, film die brak met de traditie van Vlaamse komedies met Charel Janssens. De jonge Dora Van der Groen en Julien Schoenaerts vertolkten de hoofdrollen.

Het onberekenbare karakter van Schoenaerts, zijn grote emotionaliteit waren zowel een zegen voor de producties en het publiek, als een vloek voor zijn persoonlijk leven. Ik ben met hem een aantal keren op stap geweest in de kringen van de Vecu maar, hoe boeiend ook, Julien was met al zijn overrompelende hartelijkheid en aanhankelijheid erg moeilijk te volgen. Het ene moment viel hij je om de hals, het andere negeerde hij je straal. Alweer een artiest die een grote prijs aan het leven betaalde voor zijn superieur talent0 Maar dank voor al het mooie dat hij ons geschonken heeft.

Ray

Een vrome moslima, een bekeerlinge,  gekleed in een lang verhullend gewaad en ook het gelaat verstopt achter een sluier werd door een brutale politiepatrouille verplicht haar sluier op te lichten en haar identiteitspapieren te tonen.

Zoals geweten wordt het  de moslims moeilijk gemaakt om hun religie te beleven overeenkomstig de geboden van de koran.  In die samenhang is het normaal dat de agenten eisten, dat de gesluierde moslima zich ontblootte. De vrome vrouw weigerde in te gaan op de bevelen van de agressievelingen en zij werd hardhandig tegen de grond geworpen, waarop een mannelijke agent op haar lichaam ging zitten.  De vrouw werd in een politiecombi gesleurd en overgebracht naar het commissariaat als een misdadigster.

Daar aangekomen, werd de vrouw door zes (6) agenten beschimpt, bespot en vernederd. Een agent wierp haar opnieuw tegen de grond en een andere agente nam een schaar  (zoals geweten, draagt elke belgische agent een schaar met zich mee) en verwoed en boosaardige verwijten sissend, werden de kleren van de weerloze moslima, respectloos doorgeknipt.  Ook haar borstengareel werd met de schaar bewerkt en zelfs de broek die haar edele delen bedekt werd schaamteloos van het bevende lichaam gesneden. "Neen, neen" smeekte de vernederde vrouw maar de brutale agenten genoten van wat zij zagen en leverden commentaren die wij niet durven herhalen. 

Het gesnik van de onschuldige vrouw boorde door merg en been.  Tijdens de volbrenging van deze onnoembare feiten, heeft onze zuster even met haar hoofd geschud, ontdaan als zij was, waarbij zij toevallig de neus van een agent geraakt heeft en de mond van een andere brutaaltje.  Zelf werd het onschuldige slachtoffer in zware schok verkerend, afgevoerd naar een ziekenhuis om zich te laten verzorgen. Het is vandaar dat zij per sms haar vrienden kon verittigen die direct daarop hun zuster ter hulp snelden.

Toen even later een aantal jonge moslims naar het politiecommissariaat togestroomd kwamen om opheledering te eisen van de fascistische politie, deed zich nog een ander flagrant geval van discriminatie en mishandeling voor. De socialistische schepen Jamal Ikazban probeerde de gemoederen te bedaren maar ook hij, de hoogwaardigheidsbekleder, werd hardhandig door de politie aangepakt rond 21.30 uur. Toen hij zich kenbaar maakte bij de politie werd hem toegesnauwd, dat "hij zich beter met zijn politiek zou bezighouden in plaats van te komen oproer zaaien". 

Schepen Jamal werd weggeduwd, geboeid, bijna gewurgd en door de agenten op de grond geworpen waarna hij naar het politiecommissariaat werd gesleept. Kort nadien werd hij op vrije voeten gesteld. Uiteraard legt de schepen klacht neer tegen dit brutale, fascistische politie-optreden. Tevens de behoedster van de geminoriseerde moslimsgemeenschap, ministerin Joëlle Milquet,  werd op de hoogte gesteld van wat hem overkomen is.

Tot zover dit verslag waarvan wij de bron vonden bij RTL.

Ray (zwaar ontdaan en geschokt, die naar bed gaat met een reep Prozac)

Dat de cohesie in de Vlaamse regering al lang zoek is, laat het geval Uplace meer dan duidelijk zien.

Na de show van de oelewappers over het "gelangewapper" is Uplace in de plaats gekomen.
De geplande inplanting van deze shopping-mastodont heeft al voor hoge golfslag gezorgd binnen de ploeg van Kris & co. Het welles-nietes spelletje heeft nu blijkbaar het kookpunt bereikt want de big boss himself, die steeds met zalf en pijnstillers klaarstaat, krijgt het danig op de heupen van het gedraai van zijn linkse windhanen met het rode soepkieken Ingriet Lieten als spelbederfster.

Dat Lieten aan de ene kant van de straat staat te kakelen dat Uplace een misser van formaat is, maar aan de andere kant van dezelfde straat de komst van een mega shopping centrum in Beringen promoot, is sossenlogica op zijn best. Als kers op de Uplace taart beschuldigt de Keizer van Leuven Lodewijk Tobback I de tjeven van "belangenvermenging". Als een linkse rat DIT durft te stellen, moeten we zéér alert zijn, want iets ergers en oneerbaarders dan gesjoemel en geritsel voor eigen gewin is in de opinie van de linkse loeders on-aan-vaard-baar !

Het is er goed aan te zien dat de komende verkiezingen voor ernstige koortspieken zorgen bij de poco totentrekkers van het Vlaams Parlement. Die Lieten is qua klotentrekkerij niet aan haar proefstuk en zij zal Kris nog meer maagkrampen bezorgen.

De haring van de sossen braadt momenteel nergens meer. De kopstukken vallen stuk voor stuk van hun sokkel en de prognoses voor 14 oktober zijn deprimerend. Voeg daarbij nog het geklungel van Elio en zijn bende en de rode soep is gedoemd om zuur te worden.

Het ge-ezel van Lieten en haar acolieten zal de Vlaamse regering geen goed doen. Uplala, uplaplace...dra de clash en klaar is kees.  Zie de poll in onze rechterkolom

Senior

Gezien het grote succes van de reeks “Boardwalk Empire”, met de fictieve gangsterfiguur Enoch “Nucky” Thompson  die zich afspeelde in het aan zee gelegen Atlantic City, heeft Woestijnvis het voornemen iets soortgelijks te produceren.

De nieuwe reeks zal alleen worden uitgezonden op VT4 en VIJFTV.

De stad waar het zich zal afspelen ligt ook aan zee. Oostende. De centrale figuur Johan “Jocker” Vandela  is zowat Nucky in de 10^de macht. Het script zou gebaseerd zijn op een onlangs verschenen boek van 2 VRT-reporters.

Bron : Studio Rony

Voor de rechtbank van Bergen loopt een proces rond een grote zaak van valsemunterij. Elf gedaagden staan terecht. In het onderzoek dat voorafging aan de rechtzaak, wordt Mario Franco in een proces-verbaal gesitueerd in het organigram van de criminele organisatie die banden met de maffia zou onderhouden.
De zaak kwam aan het licht op 30 mei 2011. Het parket van Bergen kondigde de arrestatie aan van 11 verdachten. Het ging om Belgen van Italiaanse afkomt uit Bergen en omgeving. Volgens het parket hadden ze banden met de maffia in Napels.

De bende werd verdacht van valsemunterij. De verdachten zouden op grote schaal biljetten van 50 en 100 euro namaken. Opvallend was dat het gerecht ook valse muntstukken van 1 euro en van 50 cent aantrof. Bij huiszoekingen werden voor 25.000 euro valse muntstukken en voor 60.000 euro valse bankbiljetten in beslag genomen.

Tijdens het proces bracht de advocaat van één van de verdachten Mario en Franco Di Rupo, de broers van premier Elio Di Rupo ter sprake. ‘Het is niet mijn bedoeling om hier afwezigen te viseren tegen wie het parket geen enkele aanklacht weerhouden heeft, maar als zij afwezig zijn, dan moet mijn cliënt hier vandaag ook niet zijn.’

De advocaat citeerde uit het onderzoek dat Mario Di Rupo tien jaar lang de huurder was van een hangar waar een drukpers werd gevonden om vals geld te maken. Uit het onderzoek zou volgens de pleiter blijken dat Mario samen met zijn broer Franco, van beroep electricien, actie ondernam om die pers te doen werken. De broers zouden dus op zijn minst op de hoogte zijn van de details van de valsemunterij.

Geen van beide broers Di Rupo is in staat van beschuldiging gesteld. Dat betekent dat het parket geen aanwijzing van schuld kan aantonen. Volgens de verdediging staan voor de rechtbank van Bergen beklaagden terecht die minder te verwijten valt dan Mario Di Rupo.

http://www.knack.be/nieuws/belgie/broers-elio-di-rupo-genoemd-in-zaak-valsemunterij/article-4000107885108.htm#

PST : Een van de broers van Di Rupo werd enkele jaren geleden ook genoemd in de sjoemelzaakjes van Aimée Degroeve, de beschermelinge van Elio, die o.m. als voorzitster van de Luchthaven van Charleroi en bestuurster bij de Nationale Loterij haar onkosten dubbel liet uitbetalen. Ondermeer.  Tijdens een van de door haar georganiseerde snoepreisjes naar Tenerife (op ons aller kosten) behoorde Broeremans Di Rupo tot het intieme gezelschap van Aimée. Het blijft in de familie, het blijft onder vrienden, wij zijn allemaal socialisten en we zijn gek op centjes en profitariaat.

België is in de rangschikking over mondiale competitiviteit van het Zwitserse Institute for Management Development teruggezakt tot een vijfentwintigste plaats. Daarmee is België de twee plaatsen kwijt die vorig jaar in de rangschikking waren gewonnen.

Vroeger begon het mosselseizoen midden juli.  Rik de Saedeleer en Lutgart Simoens werden naar Yerseke ontboden en kregen de eerste oogst voorgezet.  Rik prees de volle smaak en liet nog eens bijscheppen, Lutgart vertelde nog een keer over haar interview met koningin Fabiola.  Dit jaar is het mosselseizoen begonnen midden mei en het is ingezet door Luc Rademakers, hoofdredacteur van de VRT en schandknaapje van de SP.A.  Zoals hij zich de voorbije maand belachelijk heeft gemaakt, dat hebben er hem zelfs bij de VRT-nieuwsdienst niet veel voorgedaan.

Christine Lagarde met Chou : belastingvrij

Een drietal jaren terug onderzocht de stad Antwerpen of bij overheidsopdrachten voorrang gegeven zou kunnen worden aan bedrijven die “werk maken van diversiteit”. De stad wilde zo de toegang van allochtonen op de arbeidsmarkt verhogen. Het was een van de maatregelen van het Stadsplan Diversiteit 2008-2012 van het Antwerpse stadsbestuur. In de pers verschenen toen grote artikels over deze intentie van het stadsbestuur. Een en ander zou nog wel juridisch moeten worden onderzocht.

Inmiddels werd er over deze plannen niets meer vernomen. Ik heb dan ook aan schepen voor Diversiteit Leen Verbist een vraag gesteld naar de uitvoering van deze diversiteitsclausule. Uit het antwoord van de schepen blijkt nu dat deze diversiteitsclausule met stille trom werd afgevoerd, wegens niet wettelijk.

De schepen stelt immers: “De afdwingbaarheid van een diversiteitsclausule  is onderzocht door de juridische dienst binnen Samen Leven. Blijkbaar kunnen gunningscriteria enkel voorwaarden stellen die slaan op het geleverd product. Hierbij dienen wij ons te beperken tot technische specificaties. Het productieproces dat hieraan voorafgaat kunnen we niet beïnvloeden. Dat is juridisch niet mogelijk. Het is wel mogelijk om een productlabel als voorwaarde te stellen in de gunningscriteria. Het fair trade label maakt het mogelijk om een onderscheid te maken naar maatschappelijk verantwoorde producten omdat het informatie geeft over de milieukenmerken van het product en de sociale omstandigheden waarin het product tot stand kwam. Een diversiteitlabel bestaat niet en is bijgevolg juridisch niet mogelijk.”

Uiteraard ben ik zeer tevreden dat dit ronduit dwaas en ten opzichte van autochtone Vlamingen discriminerende idee van het Antwerpse stadsbestuur om juridische redenenen een stille dood is gestorven.

In bijlage vindt u mijn vraag en het antwoord van de schepen. Hieronder enkele van de talrijke artikels die terzake in de pers verschenen.

 Wim Van Osselaer - Gemeenteraadslid stad Antwerpen

Het is begrijpelijk dat Elio Di Rupo, die gedurende vele jaren voorzitter is geweest van een door en door corrupte Parti Socialiste, geen graten ziet in de handel en wandel van zijn vice-premier Johan Vande Lanotte, maar is hij op de hoogte van een aantal feiten die vermeld worden in het boek "de Keizer van Oostende" ? Uiteraard niet. Deze premier laat zich niet uit zijn politieke evenwicht brengen door politiek gesjoemel en ondemocratisch optreden door een van zijn steunpilaren.  En de pers is nu eenmaal op de hand van het regime, dus het loopt wel los, zegt Di Rupo en VdL die grijnst alle kritiek weg.

Heel even ontstond er nochtans deining toen de eerste misterieuze geruchten circuleerden over "opnieuw een politicus die in nauwe schoentjes" zou zitten, na het schandaalsfeertje rond de Nv-A-er Van den Driessche en in het verlengde daarvan de seksuele esbattementen bij de openbare omroep.  Iedereen dacht dat er gesmuld kon worden van weer een smeuïg seksverhaal maar alras bleek het te gaan om gevallen van machtsmisbruik door Vande Lanotte, die door twee VRT-journalisten uiteengerafeld werden in een boek. Is het dat maar ? 

In een handige pas-de-deux reageerde de beschuldigde, vooraleer het boek te koop was, dat het vol halve leugens stond en geschreven leek als de blog van Dedecker. De VRT-nieuwsdienst steunde het verdachtmaken van het boek door de twee journalisten direct op non-actief te zetten. Zo, de toon was gezet : het boekje werd weggezet als een ordinair sensatieverhaal en de idealistische, socialistische Johan kreeg de rol toegemeten van lijdzaam slachtoffer. Och arme, onze rode professor, doet zo zijn best door Electrabel op de knieën te dwingen en dan volgt zo'n smerige aanval op deze brave man.

Deze tactiek bleek aan te slaan, want het publiek keerde zich ontgoocheld af.  Men had tenminste verwacht dat de zogenaamde Keizer van Oostende een passionele liaison onderhield met Caroline Gennez  of dat hij een regelmatig bezoeker was bij Hot Marijke om zich te laten afranselen.  Niets van dat alles, enkel politiek machtsmisbruik. Wie kijkt daar van op ?  Daarom zijn het toch politiekers ?

Toch blijft onze verontwaardiging even groot als de verbazing dat de affaires die de VRT-isten ontbloten, geen storm van verontwaardiging teweeg brengen. Daarom dat wij na vluchtige lectuur van het boek in combinatie met artikels in de media op enkele frappante aspecten willen ingaan. Hier zijn zaken aan de gang die door geen enkele beugel kunnen.

De minister van de Noordzee kent zichzelf een concessie en een uitbatingsvergunning toe.

In 2005 verleent minister VdL een concessie voor het kweken van mosselen aan de voorzitter van de Oostendse Haven.  Die voorzitter is hijzelf.  Om de zaak te verhullen, laat hij het besluit tekenen door zijn partijgenoot Renaat Landuyt. 

In 2012, pas opnieuw minister van de Noordzee, kent hij een bouw- en exploitatievergunning toe voor een windmolenpark aan een consortium dat voor de helft in handen is van Electrawinds, het bedrijf waarvan VdL jarenlang voorzitter is geweest.  Het besluit wordt ditmaal ondertekend door staatssecretaris Melchior Wathelet (CdH)

Minister Vande Lanotte heeft het kader van de windmolen-industrie politiek ontworpen, inclusief de subsidies die de zaak begeleiden en vervolgens stapt hij als politicus op na een grote verkiezingsnederlaag en gaat hij zich als burger bezighouden met de windmolen-industrie en zo vangt hij de subsidies, die hij destijds heeft vastgelegd. Handig.

In het boek maken de auteurs de vergelijking met een minister van Landsverdediging  die wapenhandelaar wordt en alle overheidsbestellingen binnenhaalt om vervolgens terug te keren als minister.  Dat voorbeeld is treffend, omdat het over "wapens" gaat die in een negatief daglicht staan, terwijl windmolens een vriendelijk groen project zijn waar niemand wat slechts durft over zeggen, behalve boosaardige geesten.

 De duurste windmolens ter wereld zijn belgisch en het zijn ontwerpen van VdL

 Begin jaren 2000 wilden Electrabel en Jan de Nul een windmolenproject in zee starten op 12 kilometer buiten de kust. VdL heeft dit project gekelderd omdat het te dicht bij land lag, zegde hij toen.  Britten, die beschouwd worden als de pioniers en experten inzake windmolenparken in zee, beweren dat een afstand van 5 kilometer buiten de kust een minimum is, dus 12 kilometer is volgens die specialisten picobello.   Maar VdL, die alles weet,  heeft zijn molens op 25 tot 50 kilometer buiten de kust geplaatst. Wat de aanleg vanzelfsprekend véél duurder maakt en wat ook hogere subsidietussenkomsten vergde om de aannemers dit project te laten realiseren.  Geld is echter voor een socialist nooit een bezwaar : belastingen zijn onuitputtelijk en de burgers beseffen nauwelijks dat zij met elke aankoop of met elke arbeidsprestatie de regering in staat stellen de meest waanzinnige projecten te realiseren. Waanzinnig of in functie van eigen belangen, we hebben de keuze, maar het geld is hoe dan ook, foetsie.

Wie weet beter dan een minister hoe hij de staat kan melken ?

 Eerst heeft VdL het project van concurrenten, Electrabel en De Nul, gekelderd, vervolgens heeft hij zijn eigen project politiek op poten gezet. Dan heeft hij gebruik gemaakt van een verkiezingsnederlaag om er politiek tussenuit te knijpen en is hij dankzij zijn naam en reputatie als politicus, de zakenwereld binnengewandeld, beter wetende dan wie ook, hoe hij de staat kon melken. 

De functie van Minister van de Noordzee bestaat enkel als VdL een regeringspost bezet. Als de socialisten in de oppositie zijn, is er géén minister van de Noordzee. Het is de simpele SP.a voorzitter Bruno Tobback die VdL opnieuw in zijn functie bevestigde.  VdL was ten tijde van het mandaat van vader Tobback als minister van Binnenlandse Zaken, kabinetschef. Het is niet enkel in Sicilië dat families met mekaar goede banden onderhouden.

 Commanditaire Vennootschappen. Elke arbeider heeft er toch een ?

 Waarom moet een vooraanstaand politicus een commanditaire vennootschap oprichten ?  Dit is meer iets voor veelverdieners, schijnzelfstandigen, of lieden die uit meerdere ruiven eten en die alleszins niet zoals wij allen, zuchtend en met tegenzin de volle pot aan belastingen betalen.   VdL heeft een commanditaire vennootschap (JVL) en een van de voordelen is dat er geen publicatieplicht bestaat voor de balans, resultatenrekening en jaarrekening. Waarom kiest de Keizer van Oostende voor deze structuur ?  Waarom handelt hij niet,  zoals we mogen verwachten van een rechtgeaard socialist,  zoals elke gewone burger ?  Waarom die geheimzinnigheid ?  Waarom het risico lopen verdacht over te komen alsof er van alles te verbergen valt ?  Of is er dan inderdaad veel te verbergen ?  Laten we hier maar niet aan twijfelen.

Jean-Marie Dedecker weet ook een en ander over de rode keizer

 Trouwens via de beste vriend van VdL, Jean-Marie Dedecker, vernemen we dat de vrouw van de vice-premier, Marijke Schaepelinck een jaar geleden zaakvoerder is geworden van de commanditaire vennootschap ALLO&KO, in Merelbeke. Deze vennootschap heeft als maatschappelijk doel het ondersteunen van het geven van opleiding aan noodplanningsambtenaren van Waalse gemeentes, de opstelling en invulling van hun noodplannen. Het optreden als tussenpersoon van zowel Waalse als Vlaamse ondernemers tussen beide gemeenschappen.

Jean-Marie Dedecker zegt hierover :  "Het spreekt vanzelf dat deze doelstellingen direct verband houden met de opdracht van een federaal minister van Economie, en dat deze constructie via zijn echtgenote deontologisch totaal onaanvaardbaar is . Premier Di Rupo kan zich beter hier over beraden, liever dan zich op de tribune vrolijk te maken over een vzw van Kerstdiners."

Maar het is niet alles : er is ook nog een bvba in het geding met de zonige naam "Rising Sun" en met als doelstelling het participeren en adviseren in projecten rond duurzame energie.  Op 26 november 2009 fusioneerde BVBA Rising Sun, waar Vande Lanotte met zijn commanditaire vennootschap JVL enige eigenaar en zaakvoerder van was, met Electrawinds n.v., waar Vande Lanotte toen voorzitter van was, onder de nieuwe naam "Electrawinds Windpark Sint-Lievens-Houtem nv". Vande Lanotte nam bij die gelegenheid wel ontslag als zaakvoerder, maar zijn gewone commanditaire vennootschap JVL, met hem als vaste vertegenwoordiger, bleef zetelen in de raad van bestuur. Dat duurde tot 25 oktober 2010, tot de gewone commanditaire vennootschap van Vande Lanotte zich terugrok uit de NV. Wij hebben de elementen uit dit hoofdstukje weggeplukt, met dank, uit de talrijke publicaties van Jean-Marie Dedecker. Ze zijn controleerbaar en zeker niet uit de lucht gegrepen, wat VdL hier ook moge over beweren.

Amateur Rudy de Leeuw en fiscaal expert VdL

Naast het geklungel van Rudy de Leeuw, die met zijn domme streken gebruik maakte van de notionele aftrek waar hij als ABVV-leider tegen ten strijde trok, staan we met JvL een aantal trappen hoger. Hier is een expert aan het werk die het fiscale klappen van de zweep kent en die constructies opzet, ze afbreekt als het nodig is, en ze gebruikt om er verwarring mee te stichten als een volleerde groot-kapitalist. En dan maar volhouden, dat hij niets tegen de wet doet.  En niets te verbergen heeft. Maar tegelijk niets laat zien.

Er valt nog veel meer te zeggen over de figuur VdL. Wij houden het voorlopig bij de huidige vaststellingen. Maar er is meer, waar we nog op zullen terugkomen.  In een normale parlementaire democratie leiden handelingen en constructies van een minister zoals hierboven beschreven onvermijdelijk tot diens ontslag. 

En tot slot : dit socialistische figuur, evenals het liberale EUSSR-commissarisje De Gucht en de grote syndicale christen-democraat Dehaene zijn de politici die het lef hebben de les te spellen aan consequente, hardwerkende en zeer correcte politici van Vlaams Belang.

Ray

Vandaag is het een baaldag. Of een Johan Vande Lanottedag, want we hebben enkele stukjes gewijd aan deze figuur.  U gelieve ons te verontschuldigen voor deze blijk van slechte smaak maar de aanklachten tegen de vice-premier verdwijnen geruisloos uit de media.  Het debat, zo er nog een is, spitst zich toe op de VRT en de deontologie van journalisten.  Bij ons ontsnapt den Baard niet aan deze afwijkpolitiek. Bij de 0000 bestaat er evenveel deontologie als in de Chinese Volksrepubliek en wordt linkse ideologie druk aangehangen en gepromoot. In feite is de 0000 geen haar beter dan Angeltjes. Met dat verschil dat wij niet onderhouden worden door de gemeenschap, en dat we derhalve aan niemand verplichtingen hebben. De reacties die u vandaag instuurt, zullen vermoedelijk morgen verschijnen. Maar alle reacties worden niet opgenomen.

Uw toegewijde hoofdredacteur Ray